Opis

  • Reprezentacje wystawiło 30 narodowych komitetów olimpijskich
  • Rozegrano 22 konkurencje
  • W igrzyskach udział wzięło 694 sportowców, 585 mężczyzn i 109 kobiet
  • Igrzyska otworzyła księżniczka norweska Ragnhilda
  • Znicz zapalił Eigil Nansen, wnuk Fridtjofa
  • Z Helsinek do Norwegii, kolebki sportów zimowych, nie jest daleko. W ciężkich latach powojennych kraje skandynawskie wzięły na siebie ciężar organizacji igrzysk zimowych i była to organizacja sprawna.  Dla gospodarzy bohaterami igrzysk zostali: łyżwiarz szybki Hjalmar Andersen, który wręcz zdeklasował konkurentów i z ogromną przewagą wygrał biegi na 1500, 5000 i 10000 m oraz narciarz Stein Eriksen, który jako pierwszy zawodnik spoza krajów alpejskich zwyciężył w konkurencji zjazdowej, slalomie gigancie.

    Gigant zresztą również po raz pierwszy pojawił się w programie zawodów olimpijskich.  Takich, po raz pierwszy rozgrywanych konkurencji było na tych igrzyskach więcej. Łyżwiarz figurowy Dick Button (USA), ten sam, który w Helsinkach z powodzeniem wykonał podwójnego axla, tym razem spróbował potrójnego toe-loopa. I choć go podparł, zszokowani sędziowie i tym razem przyznali mu złoty medal.

    Po raz pierwszy w biegu narciarskim wystartowały kobiety. Na dystansie 10 km zwyciężyła Finka Lydia Wideman. W turnieju hokejowym tytuł po raz piąty przypadł drużynie Kanady.

    Honoru Polaków na igrzyskach w Oslo bronili hokeiści, którzy zajęli punktowane 6. miejsce.