Strona główna >> Igrzyska >> Letnie >> Los Angeles 1984

Opis

  • Reprezentacje wystawiło 140 narodowych komitetów olimpijskich.
  • Rozegrano 221 konkurencji w 21 dyscyplinach.
  • W igrzyskach wzięło udział  6797 sportowców, 5230 mężczyzn i 1567 kobiet.
  • Igrzyska otworzył prezydent Ronald Reagan.
  • Przyrzeczenie składał lekkoatleta Ed Moses.
  • Znicz zapalił Rafer Johnson.

    • Tym razem to Związek Radziecki ogłosił bojkot igrzysk. Jego przyczyny nie były zbyt jasne, ale oczywiście chodziło o "odpłacenie Zachodowi" za jego protest sprzed lat czterech. W ślad za "Wielkim Bratem" odmówić startu miały kraje bloku socjalistycznego. 17 z nich - w tym niestety i Polska - podporządkowało się decyzji, która zapadła w Moskwie. Jednak Rumunia i Jugosławia wysłały swoje reprezentacje do Los Angeles i nie wynikły z tego żadne konsekwencje. Co interesujące, w zawodach olimpijskich, po raz pierwszy od 32 lat, udział wzięła ekipa Chin.

    Historycy sportu będą zapewne długo dyskutować, który z bojkotów bardziej obniżył poziom igrzysk, ten z roku 1980, czy ten z 1984. Faktem jest, że również w Los Angeles zawody rozgrywano na najwyższym poziomie. Ich niewątpliwie największą indywidualnością był Amerykanin Carl Lewis. W imponującym stylu zdobył cztery złote medale za biegi na 100, 200, 4x100 m oraz w skoku w dal. Powtórzył legendarny wyczyn Jessie Owensa z roku 1936. Obliczono, że wszystkie cztery zwycięstwa, licząc biegi eliminacyjne i finałowe oraz skoki, zajęły Lewisowi... 146 sekund. Przez pewien czas stary stadion Coliseum, pamiętający jeszcze igrzyska z roku 1932, sprawozdawcy sportowi przemianowali na "Lewiseum".

    Ilością medali zdobytych na tych igrzyskach Lewisa przebiła tylko rumuńska gimnastyczka Ecaterina Szabo, która oprócz czterech złotych, zdobyła jeden srebrny. Bardzo gorąco ją oklaskiwano, podobnie zresztą jak wszystkich sportowców Rumunii, jako tych, którzy "odważyli się zbojkotować bojkot".

    Stadion lekkoatletyczny był areną, na której wystąpiło wielu innych bohaterów igrzysk. Wśród nich marokańska biegaczka Nawal El Moutawakel. Swym zwycięstwem w biegu na 400 m ppł wywalczyła nie tylko pierwszy zdobyty przez kobietę, ale pierwszy w ogóle zloty medal dla swego kraju. Maroko, kraj do tej pory niezbyt gorąco przeżywający olimpijskie boje, doznał gwałtownej przemiany. Na ulicach Casablanki świętowano przez dwie doby bez przerwy.

    W pamięci kibiców pozostała też wspaniała sportowa batalia dwu 10-boistów, Brytyjczyka Daley Thompsona i Niemca Juergena Hingsen. Wygrał Thompson, powtarzając tym samym swój sukces z Moskwy. Na skoczni wzwyż triumfowała Ulrike Meyfarth. Niemka w roku 1972, jako 16-latka wygrała tę konkurencję w Monachium i była najmłodszą złotą medalistką. Teraz została najstarszą.

    Jedno, ciekawe wydarzenie miało miejsce na Coliseum. Kończąca maraton Szwajcarka Gabriele Andersen-Scheiss zasłabła na bieżni, lekarze, po stwierdzeniu, że oddycha, powstrzymali się przed udzielaniem jej pomocy, by nie narazić biegaczki na dyskwalifikację. Pokonanie ostatnich 400 m maratonu zajęło 39-letniej Gabrieli 5.44, ale dotarła do mety. Ze szpitala, gdzie zaraz ja zawieziono, wyszła w dwie godziny później.

    Jeszcze jednym "rekordzistą Los Angeles" okazał się przewodniczący komitetu organizacyjnego igrzysk, Peter Ueberroth. 47-letni biznesmen sprawił, że impreza w całości sfinansowana została przez firmy prywatne, ba, igrzyska przyniosły 150 mln dolarów zysku. Posługiwał się do osiągnięcia tego celu zabiegami niekonwencjonalnymi, np. basen olimpijski zbudowany kosztem 4 mln dolarów sfinansował... McDonald. Igrzyska, podporządkowane w coraz większym stopniu telewizji i firmom współfinansującym, coraz bardziej się komercjalizowały.