Podczas tegorocznych 12. Światowych Igrzysk Sportowych The World Games Chengdu 2025 Polskę reprezentowało 64 sportowców, którzy zdobyli 14 medali. Niewiele zabrakło do powtórzenia zdobyczy medalowych z poprzednich The World Games. W 2022 roku w USA Polacy wywalczyli 15 medali – ale za to ich jakość jest znacząco lepsza. Trzy lata temu zdobyliśmy 3 złota, a teraz 6.

Udział reprezentacji Polski w 12. Światowych Igrzyskach Sportowych The World Games Chengdu 2025 wspierało Województwo Lubelskie – Urząd Marszałkowski Województwa Lubelskiego.

Ponieważ nie wszyscy mogli być obecni na konferencji, na początku miało miejsce połączenie wideo z kadrą ratowników wodnych, którzy w Chengdu zdobyli 3 medale. Nasi reprezentanci obecnie są na zgrupowaniu i przygotowują się do kolejnych ważnych startów. Złoto z rekordem świata i srebro indywidualnie wywalczył w Chinach Kacper Majchrzak, a następnie do kolekcji dorzucił srebro w sztafecie wraz z: Wojciechem Kotowskim, Adamem Dubielem i Mateuszem Grabskim.

Siedzibę komitetu w środę osobiście odwiedzili medaliści i ich trenerzy: Julia Kozerska – złota i srebrna medalistka we freedivingu. Julia, wystartowała w dwóch konkurencjach: z płetwami i bez, a zdobywając złoto pobiła swój rekord świata, który wynosił 214 m i ustanowiła nowy – 222,5 m. Jako ciekawostkę dodajmy, że Julia ma na koncie już 11 rekordów świata.

Michał Bochenek – trener polskiej kadry freedivingu, ale także wciąż aktywny zawodnik był dumny, bo troje polskich freediverów wywalczyło podczas The World Games 5 medali i w tym aż 3 złote. Polska jest potęgą w tym sporcie. Dodajmy, że freediving był sportem olimpijskim podczas igrzysk olimpijskich w Paryżu w 1900 roku i jak powiedział Prezes PKOl po rozmowach z Prezesem Polskiego Związku Freedivingu Radosławem Gacą, Komitet będzie podejmował zabiegi dyplomatyczne, aby ten stan rzeczy przywrócić.

– Każdy Wasz sport zasługuje na to, żeby choć raz znaleźć się w programie igrzysk olimpijskich – powiedział szef PKOl podczas briefingu dziękując sportowcom i ich trenerom za wspaniałe wyniki w Chinach.

Zuzanna Kula – złota medalistka w trójboju siłowym zdobyła złoty medal, okraszając go  dwoma rekordami świata. Mimo tego zawodniczka mówiła, że liczyła tam na lepsze wyniki w swoim wykonaniu. Z kolei Arkadiusz Znojek – trener polskiej kadry trójboju siłowego – wspominał start Jarosława Olecha, który nie został sklasyfikowany, a przyjechał do Chengdu po czwarte złoto. Niestety między innymi kontuzja przed treningiem wykluczyła go z walki o podium.

Martyna Kierczyńska – srebrna medalistka w muaythai to najbardziej utytułowana polska zawodniczka w tym sporcie. W jej oraz naszym przekonaniu została skrzywdzona w walce finałowej, którą wygrała. Musiała się zadowolić srebrem, choć od początku mówiła, że jedzie tam po złoto. Maciej Domińczak – trener polskiej kadry muaythai opowiadał z kolei o tym, jak niesprawiedliwie oceniane i sędziowane są sztuki walki na takich imprezach. Martyna i Maciej to para także w życiu prywatnym i za kilkanaście dni wyjeżdżają do Czarnogóry, aby wziąć ślub. Gratulujemy!

Obecni w Centrum Olimpijskim byli także autorzy ostatniego polskiego medalu w Chengu i jedynego rodzinnego: Rozalia Janora i Arkadiusz Janora – srebrni medaliści drużynowo w motosurfingu.

Z kolei pierwszy, ale w historii polskiego tańca sportowego, medal The World Games zdobyli Madara Freiberga i Dariusz Myćka – i był to brąz w tańcach standardowych. Ich ulubionym tańcem jest fokstrot. Madara opowiedziała o sporcie i sztuce w tańcu, ale także o tym jak trudno dać z siebie wszystko, a zarazem uśmiechać się i wciąż pięknie wyglądać. Dariusz z kolej mówił o tym jak są dumni z tego, że spośród wielu świetnych polskich tancerzy to im udało się zapisać na kartach historii z pierwszym polskim medalem Igrzysk Światowych.

Nie zabrakło także przedstawicieli partnerów, sponsorów i przedstawicieli związków sportowych. Tego dnia ze sportowcami byli: Jarosław Kwasek – Członek Zarządu Urzędu Marszałkowskiego Województwa Lubelskiego, Renata Bielecka – Radna Województwa Lubelskiego, Katarzyna Marek – Manager Sport Accounts Activation Adidas East Europe oraz Maję Janicka – z firmy adidas, Leszek Cichocki – Przewodniczący Komisji Sportów Nieolimpijskich Przy PKOl, Radosław Gaca – Prezes Polskiego Związku Freedivingu, Lucyna Kicińska – z Polskiego Związku Freedivingu, która w Chengdu sędziowała zawody, Annę Kuzmuk – Dyrektor Polskiego Związku Muaythai, Grzegorz Nocek – Wiceprezes Polskiego Związku Kulturystyki, Fitnessu i Trójboju Siłowego, Paweł Błasiak, prezes zarządu głównego Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego oraz Prezes Polskiego Komitetu Olimpijskiego Radosław Piesiewicz.

Podczas konferencji miło zaskoczeni zostali Martyna Kierczyńska i jej trener. Otóż Prezes PKOl Radosław Piesiewicz, mówiąc, że on także nie zgadza się z werdyktem sędziowskim finałowej walki, wręczył naszej zawodniczce replikę złotego medalu The World Games Chengdu 2025.

– W Chinach usłyszeliśmy sześć razy Mazurka Dąbrowskiego – to było piękne, ale uważam, że powinniśmy słyszeć nasz hymn siedmiokrotnie. Dla mnie jesteś złota Martyno – powiedział Radosław Piesiewicz. Zaskoczenia i wzruszenia nie kryła zawodniczka jak i szkoleniowiec, którzy podkreślali, że to był wspaniały gest ze strony PKOl i Prezesa Piesiewicza.

Udział reprezentacji Polski w 12. Światowych Igrzyskach Sportowych The World Games Chengdu 2025 wspierało Województwo Lubelskie – Urząd Marszałkowski Województwa Lubelskiego.

Do zobaczenia na 13. Światowych Igrzyskach Sportowych The World Games Karlsruhe 2029 w Niemczech.

Tomasz Piechal/PKOl
Fot.: Szymon Sikora/PKOl

Na drugim miejscu w finale drużynowym MotoSurf w Nations Cup uplasowali się Rozalia Janora i jej ojciec Arkadiusz Janora. Co ciekawe, po zakończeniu wyścigu nasi reprezentanci zajmowali czwarte miejsce. Jak się jednak okazało, jedna z Chinek spowodowała upadek Polki. Sędziowie przeanalizowali całą sytuację i ostatecznie przyznali naszej parze srebrne medale.

Reprezentanci Polski zakończyli wyścig z czasem 11:11.720. Na pierwszym miejscu uplasowała się ekipa z Czech (10:48.000), natomiast trzeci byli przedstawiciele Słowacji (11:17.800).

MotoSurf to konkurencja, w której zawodnicy ścigają się na specjalnych „zmotoryzowanych” deskach surfingowych, których prędkość kontroluje się przy pomocy ręcznego pilota. Zmagania odbywają się na przygotowanych wcześniej torach, na których zawodnicy muszą wymijać wysokie boje.

To był 14. medal zdobyty przez reprezentantów Polski podczas tegorocznej edycji The World Games.

PKOl/Polsat
Fot.: Szymon Sikora/PKOl

– Paweł, zajmujesz szóste miejsce w The World Games. Niestety nie udało się obronić drugiej lokaty z poprzednich Igrzysk. Nie udało się też zdobyć złota, które zapowiadałeś.

– Poziom zawodów był bardzo wysoki. Może nawet wyższy niż się spodziewałem i stąd to szóste miejsce i jestem zadowolony z wyniku. Myślę, że jest to dość dobry rezultat, patrząc na poziom innych zawodników. Chyba mogę się cieszyć z tego miejsca.

– Ale chyba lekki niedosyt jest? W końcu nawet przez organizatorów byłeś wymieniany w czwórce faworytów.

– No na pewno niedosyt zawsze jest na takich zawodach, ale tak wyglądają wyścigi dronów. Niestety wyścigi dronów są trudne i drabinka wyglądała tak jak wyglądała. Taki jest format tych zawodów. Byłem wspominany w czołówce, ale na to nic nie mogę poradzić. Starałem się zająć pierwsze miejsce w moim wyścigu (półfinał – przyp. red.), ale miałem stłuczkę. Zdarza się.

– Kto pozytywnie zaskoczył tutaj z rywali? Na kogo nie liczyłeś wcześniej?

– Na pewno zaskoczył mnie Chun Yan Kwan z Hongkongu. Latał na bardzo wysokim poziomie. No Marvin Schapper z Liechtensteinu. On też bardzo dobrze lata i na pewno zaskoczył mnie.

– Co ci się nie podobało w tych zawodach?

– Co mi się nie podobało? Myślę, że ogólnie zawody były bardzo fajnie zorganizowane. Jedyne co, to tak jak wspominałem wcześniej, ich format. Ogólnie to nie chodzi tylko o te igrzyska, tylko o format wszystkich wyścigów dronów. Według mnie mógłby być lepszy, ale ogólnie oceniałem zawody bardzo pozytywnie i cieszę się, że w ogóle miałem okazję tutaj przyjechać i konkurować z najlepszymi w tym sporcie.

– Jak wygląda Twój park dronów? Ile masz sprzętu?

– Na te zawody wziąłem sześć dronów i wracam z pięcioma. Jestem na minus jeden właśnie po tym ostatnim wyścigu. Niestety dron się zepsuł. Da się go naprawić, bo wszystkie części są wymienne. Tylko wiadomo, jak rozwalę się podczas wyścigu, to jest już koniec. Nie mogę po prostu pobiec na tor po drona i go naprawić. Ale po powrocie do domu da się go zreperować.

– Ile kosztuje taki zawodowy, sportowy dron wyścigowy?

– Myślę, że taki dron, jaki używam ja i inni topowi zawodnicy, to kosztuje około dwóch tysięcy złotych. Ale wiadomo, nie latamy tylko dronem. Potrzebujemy mieć także inny sprzęt. Więc myślę, żeby rzeczywiście zacząć latać dronami, trzeba myśleć o rzędzie kosztów około pięciu tysięcy złotych.

Rozmawiał Tomasz Piechal/PKOl
Fot.: Szymon Sikora/PKOl

W dramatycznym finale wyścigów dronów, w którym doszło do kilku nietypowych wypadków mistrzem The World Games został Japończyk Japończyk Yuki Hashimoto.

Zgodnie z regulaminem, mistrzem został pierwszy pilot, który odniósł dwa zwycięstwa w wyścigach finałowych, a miejsca od drugiego do czwartego ustalano na podstawie sumy punktów ze wszystkich meczów fazy finałowej, przy czym niższa liczba punktów oznaczała wyższą pozycję w rankingu.

Koreańczyk Minjae Kim wygrał pierwszy wyścig z przewagą, a Hashimoto wygrał drugi. Jednak w trzecim wyścigu Kim, zwycięzca pierwszego starcia, i Marvin Schapper z Liechtensteinu rozbijali się jeden po drugim. Dron Kima zapalił się po zderzeniu z przeszkodą.

Pożar doprowadził do zawieszenia zawodów i wyeliminował Kima i Schappera z dalszej rywalizacji, pozostawiając dwóch pozostałych finalistów, Hashimoto i Chun Yan Kwana z Hongkongu (Chiny), w walce o złoto.

Hashimoto, który miał już za sobą drugi wyścig, ponownie wygrał powtórkę trzeciego i został pierwszym, który wygrał dwa pojedynki. Japoński pilot triumfował w Paris Drone Racing Competition 2025 dwa miesiące wcześniej.

– Myślę, że miałem trochę szczęścia w finale (dzięki błędowi Kima) – powiedział Hashimoto po zdobyciu złotego medalu w wyścigach dronów w Chengdu. – Ale poświęciłem też dużo czasu na przygotowania do tych zawodów. W pewnym sensie czuję, że zasłużyłem na to zwycięstwo dzięki całemu mojemu wysiłkowi.

Kwan zdobył srebro, Kim zajął trzecie miejsce, a Schapper czwarte.

Złoci i srebrni medaliści The World Games w Birmingham (USA) w 2022 roku, Francuz Killian Rousseau i Polak Paweł Laszczak, nie stanęli na podium w Chengdu. Obaj zajęli odpowiednio: piąte i szóste miejsce.

Paweł Laszczak jechał do Chin z wielkimi nadziejami i oczekiwaniami. Chciał zdobyć w Chengdu złoto i od początkowych faz zawodów wszystko wskazywało, że jest w ścisłym gronie faworytów. Schody zaczęły się dopiero w półfinałach, gdzie rozbił drona i nie awansował bezpośrednio do finału.

– Poziom zawodów był bardzo wysoki. Może nawet wyższy niż się spodziewałem i stąd to szóste miejsce i jestem zadowolony z wyniku. Myślę, że jest to dość dobry rezultat, patrząc na poziom innych zawodników. Chyba mogę się cieszyć z tego miejsca – powiedział Paweł Laszczak. – No na pewno niedosyt zawsze jest na takich zawodach, ale tak wyglądają wyścigi dronów. Niestety wyścigi dronów są trudne i drabinka wyglądała tak jak wyglądała. Taki jest format tych zawodów. Byłem wspominany w czołówce, ale na to nic nie mogę poradzić. Starałem się zająć pierwsze miejsce w moim wyścigu (półfinał – przyp. red.), ale miałem stłuczkę. Zdarza się – zakończył Polak.

Tomasz Piechal/PKOl
Fot.: Szymon Sikora/PKOl, Komitet organizacyjny

Zuzanna już w pierwszej konkurencji pokazała wielką klasę ustanawiając nowy rekord świata w przysiadzie ze sztangą, który od dziś wynosi 223 kg! Polka waży 51,9 kg.

Druga z zawodniczek w tej konkurencji Ukrainka Tetiana Bila uzyskała 207,5 kg, co świadczy o wielkiej mocy Polki. Trzecie miejsce po przysiadzie zajmowała druga z reprezentantek Ukrainy Anastazja Derewianko – 205 kg.

Drugą konkurencją było wyciskanie leżąc. Tu Polka także brylowała. W drugim podejściu wycisnęła 155 kg, co dawało jej wciąż pewną pozycję liderki całego turnieju. Polka zaatakowała jeszcze 160 kg, ale ta próba nie została zaliczona.

Drugie miejsce po tej konkurencji utrzymała Bila z wynikiem 130 kg w wyciskaniu, a na trzecią pozycję awansowała Portorykanka Frankmary Duno, która wycisnęła 140 kg.

Ostatnią odsłoną zawodów była konkurencja martwy ciąg. Polka podniosła 185 kg, co dało jej łączny wynik 563,0 kg / 114,81 pkt i jest to nowy rekord świata. Tym samym Polka okazała się najlepsza i poprawiła swój wyniki z poprzednich The World Games 2022, gdzie wywalczyła srebro. Warto dodać, że Polka była najlepsza we wszystkich trzech konkurencjach! Brawo!

Srebrny medal zdobyła Ukrainka Tetiana Bila z wynikiem 512,5 kg / 107,77 pkt.

Brąz wywalczyła jej rodaczka Anastazja Derewianko, która uzyskała wynik 512,5 kg / 105,45 pkt.

Złoto Zuzanny Kuli to 13. medal dla Polski podczas 12. The World Games Chengdu 2025. Od teraz na polskim koncie widnieją: 6 złotych, 5 srebrnych i 2 brązowe medale.

W rywalizacji mężczyzn w wadze średniej Jarosław Olech był trzeci po dwóch konkurencjach. W trzeciej nie zaliczył żadnego z trzech podejść i nie został sklasyfikowany.

Tomasz Piechal/PKOl

Można powiedzieć, że Polacy tak naprawdę debiutowali w zawodach kajak polo w World Games. Co prawda rywalizowali w tej imprezie już w 2017 roku we Wrocławiu, ale wówczas jako organizator mieli zapewnione pewne miejsce bez kwalifikacji, a poza tym grało wtedy zaledwie dwóch z aktualnych reprezentantów.

I trzeba przyznać, że biało-czerwoni trafili na niełatwą grupę. Na początek musieli zmierzyć się z Duńczykami, czyli bardzo solidną drużyną. Do tego czekały ich pojedynki z Francuzami, wicemistrzami globu oraz zawsze mocnymi Hiszpanami. – Faza grupowa to ustawienie drabinki do fazy pucharowej. Dobrze jest być wysoko, natomiast nie przekreśla to w żaden sposób szans na ostateczny dobry wynik i walkę o finał. A właśnie po to tu przyjechaliśmy, chcemy o to walczyć – mówił Paweł Teleman, trener naszej reprezentacji.

W pierwszym meczu biało-czerwoni zmierzyli się z Duńczykami. Niestety nerwowo weszli w spotkanie, mieli problemy z decyzyjnością, co szybko wykorzystali rywale i zdobyli pierwszą bramkę już w pierwszej swojej akcji. Następnie rywale wykorzystali grę w przewadze (karę otrzymał Maciej Rosiak) i prowadzili już 2:0. Polacy nie poddali się jednak i kontaktowego gola zdobył Juliusz Bulira, choć przeciwnicy znów pokazali się z dobrej strony i uciekli Polakom (3:1). Ponownie błysnął jednak Bulira, który po raz drugi wpisał się na listę strzelców, ale Duńczycy na pięć minut przed końcem meczu ustalili wynik spotkania na 4:2, a następnie jedynie bronili piłki.

– Myślę, że jednak stres zrobił swoje w tym wypadku – oceniał Teleman. – Tak naprawdę pierwsza połowa troszeczkę ustawiła ten mecz. W drugiej zaczęliśmy już grać swoje kajak polo i tak naprawdę skończyliśmy ją remisem. Miejmy w pamięci to, że Duńczycy są to medaliści zeszłorocznych mistrzostw świata, więc poprzeczka była wysoko ustawiona. Uważam natomiast, że ten mecz był do wygrania, w najgorszym wypadku do zremisowania.

– Rywale postawili mocno na obronę, a do tego doszło kilka słupków i kilka poprzeczek z naszej strony. Tworzyliśmy jednak sytuacje. Zabrakło postawienia tej kropki nad „i”. Ale wyciągniemy wnioski, postaramy się w następnym meczu żeby ta piłka wpadała do siatki przeciwnika częściej niż do naszej. Mimo tej porażki jesteśmy wciąż zmotywowani. Jesteśmy pewni siebie. I na pewno wyjdziemy na następny mecz z podniesionymi głowami. Postaramy się dumnie reprezentować nasz kraj i przynieść wiele emocji kibicom. No i miejmy nadzieję, że wyjdziemy zwycięsko z tych meczów – mówił po pierwszym spotkaniu Mateusz Donart, kapitan naszej reprezentacji.

Drugie grupowe spotkanie z udziałem Polaków było jeszcze bardziej emocjonujące. Sytuacja zmieniała się jak w kalejdoskopie. Hiszpanie co chwila wychodzili na prowadzenie, a biało-czerwoni dzielnie gonili wynik (do przerwy przegrywali 3:4). Kiedy było już 3:5, wydawało się, że to rywale przejmą inicjatywę, ale dzięki kolejnym golom Jana Buliry oraz Donarta nasi reprezentanci znów wyrównali! Niestety, ostatnie bramki w tym spotkaniu zdobywali jednak Hiszpanie i to oni zwyciężyli 8:5.

– Myślę, że w tym meczu skonstruowaliśmy atak lepiej, niż w pierwszym. W obu meczach byliśmy zdeterminowani, ale tutaj udało nam się zachować więcej chłodnej głowy, szczególnie w pierwszej połowie. W drugiej, jak wynik odjechał, to się już pogubiliśmy. W drugim meczu zagraliśmy lepiej, niż w pierwszym i mam nadzieję, że w trzecim zaprezentujemy się lepiej, niż w drugim – uśmiechał się Jan Bulira.

W ostatnim meczu grupowym biało-czerwoni zmierzyli się z Francuzami, czyli wicemistrzami świata. Co prawda dobrze otworzyli mecz, bo do bramki rywali trafił Wiktor Mańczak (na 1:0), a na 2:1 dla Polaków trafił Jan Bulira, to później okazało się, że było to ostatnie prowadzenie naszych graczy w tym meczu. Choć walki biało-czerwonym nie można było odmówić, to w drugiej połowie Francuzi zdominowali spotkanie i pewnie wygrali 10:4.

– Faza grupowa była dla nas trudna i nie ukrywam, że nie poszła po naszej myśli. Z meczu na mecz graliśmy jednak coraz lepiej, ale było to trochę za mało. Musimy wyciągnąć wnioski na kolejny sezon. Turniej się jednak nie skończył i będziemy walczyć do samego końca – mówił Donart.

Trzy przegrane w fazie grupowej oznaczały, że Polacy zajęli czwarte miejsce w grupie i nie byli dobrze rozstawieni na ćwierćfinał. Ostatecznie trafili na Niemców, czyli na mistrzów świata i Europy. Choć wiadomo było, że biało-czerwoni nie odpuszczą, to jednak niespodzianki nie było. Polacy mieli swoje dobre momenty, ale Niemcy pewnie wygrali 5:2 i awansowali do najlepszej czwórki, a naszym zawodnikom pozostała walka o piąte miejsce.

– Niemcy aspirują, żeby wygrać ten turniej. Postawiliśmy opór, ale to było za mało. Zrobimy wszystko, żeby zwyciężyć w kolejnym meczu i dalej walczyć o piąte miejsce. Tutaj nie ma słabych drużyn. To najlepsze ekipy na świecie. Najmniejszy błąd powoduje, że mecz idzie w innym kierunku, niż byśmy chcieli. Jeśli coś nie pójdzie na początku, to ciężko jest później nadrobić – podkreślał Teleman.

W pierwszym spotkaniu walki o piątą lokatę Polacy ponownie zmierzyli się z Francuzami. I mecz miał podobny przebieg do tego z grupy. Biało-czerwoni walczyli w pierwszej połowie, choć rywale minimalnie odstawali, a w drugiej rywale znów dominowali. W konsekwencji do Francja zwyciężyła 9:4 i pozostała w walce o piątą lokatę. Cel Polaków zmienił się natomiast na grę o siódmą pozycję.

Na zakończenie turnieju zespół prowadzony przez trenera Telemana pokazał jednak klasę i charakter. Polacy, mimo słabszego początku, nie dali najmniejszych szans reprezentantom gospodarzy i po golach Jana Buliry (dwa), Macieja Rosiaka, Wiktora Mańczaka (dwa), Huberta Migdalskiego, Juliusza Buliry i Mateusza Donarta zwyciężyli 8:0 i zajęli siódmą pozycję w turnieju.

– To był ciężki dla nas turniej. Niestety zagraliśmy poniżej naszych możliwości i oczekiwań. Wyciągamy z tego trudną lekcję, ale wartościową. Zyskaliśmy sporo doświadczenia i uważam, że po tych zawodach wrócimy silniejsi. Jeśli chodzi o ostatni mecz, to Chińczycy niczym nas nie zaskoczyli. Musieliśmy trochę dostosować jednak styl gry do fizyczności rywali. W drugiej połowie poprawiliśmy naszą grę, co zresztą widać po wyniku – podsumował turniej Donart.

Teleman podkreśla, że prowadzony przez niego młody  zespół zyskał bezcenne doświadczenie, które zaprocentuje w przyszłości, a warto dodać, że już za trzy tygodnie biało-czerwonych czekają mistrzostwa Europy, które odbędą się na Słowenii. – Gramy jako drużyna, więc zarówno wygrywamy, jak i przegrywamy jako cała ekipa. Chłopaki zostawili swoje serca na boisku. Nie przyjechaliśmy tutaj tylko rozegrać turnieju, ale chcieliśmy walczyć o medale. Kończymy z siódmym miejscem, ale zyskaliśmy sporo doświadczenia – zakończył szkoleniowiec.

Reprezentacja Polski w kajak polo na World Games 2025: Mateusz Donart (kapitan), Hubert Migdalski, Łukasz Pilarz, Jan Bulira, Juliusz Bulira, Maciej Rosiak, Bartosz Barański, Miklos Timar, Wiktor Mańczak i Kacper Grzebalski.

Trener: Paweł Teleman
Kierownik drużyny: Paweł Kalinowski

PZKaj/PKOl
Fot.: Szymon Sikora/PKOl

– Panie kapitanie, ostatni mecz The World Games za nami. Proszę o podsumowanie występów polskiej ekipy.

– Turniej dla nas ciężki. Niestety poniżej naszych oczekiwań i uważam, że poniżej naszych możliwości. Wyciągamy z tego trudną lekcję, ale myślę, że bardzo wartościową. Zyskaliśmy całe mnóstwo doświadczenia i myślę, że wrócimy silniejsi po takim turnieju.

– Czy Chińczycy zaskoczyli was w tym ostatnim meczu? Choćby w pierwszej połowie, która skończyła się tylko prowadzeniem 1:0.

– Nie, raczej nie. Myślę, że Chińczycy nas nie zaskoczyli. Uważam, że pierwsza połowa to była seria naszych błędów. Musieliśmy troszkę dostosować styl gry do ich fizyczności. Po prostu spowodowaliśmy kilka fauli. Wyciągnęliśmy z tego wnioski w drugiej połowie i poprawiliśmy się. Wynik oznacza, że to się nam udało.

– Być może dla nich to też była sprawa honoru. Ostatni mecz, więc wznieśli się na wyżyny możliwości.

– Myślę, że tak. Zdecydowanie nie ułatwiali nam pracy, było widać, że są zaangażowani i walczyli do ostatniej sekundy. Więc jak najbardziej szacunek dla przeciwnika, bo postawili nam mocny opór.

– Czy kapitan wyróżni któregoś z polskich zawodników tutaj?

– Myślę, że wszyscy zasługują na wyróżnienie. Samym tym, że zrobiliśmy tę kwalifikację i każdy z nas walczył tutaj na sto procent. Pracujemy jako drużyna, wygrywamy jako drużyna. Nie przegrywamy też każdy z osobna. Wszyscy razem zasługują na pochwałę.

Rozmawiał Tomasz Piechal/PKOl
Fot.: Szymon Sikora/PKOl

– Zakończyłaś już swoje starty w The World Games, niestety tym razem nie udało się zdobyć medalu. Powiedz, jak tam wrażenia?

– Tak, niestety wczoraj było czwarte miejsce, zabrakło mi pięć tysięcznych sekundy do medalu, więc było blisko. Wrażania – warunki są bardzo trudne, pogoda bardzo trudna, kiedy chodzi o bieganie na bardzo wysokim poziomie. Ale, każdy robi swoje. Ja dałam z siebie wszystko podczas startów i miejmy nadzieję, że następnym razem mi się uda troszkę lepiej.

– Pięć tysięcznych sekundy, to chyba krócej niż mrugnięcie okiem.

– Tak, chyba to mój rekord w karierze, kiedy chodzi o przegrany medal i bieg. Więc może lepiej, że tutaj, bo za miesiąc mamy mistrzostwa świata.

– Jeszcze przed nami dzisiaj sztafety. Ty nie bierzesz w nich udziału. Jak wystartują dziewczyny i na co liczysz?

– Nie biorę udziału, ponieważ trzymam siły na mistrzostwa świata. A dziewczyny są dobrze przygotowane, mam nadzieję, że zakwalifikują się do rundy finałowej i będzie duże show. Uważam, że sztafety, duety są bardzo atrakcyjną konkurencją dla publiczności i też dla zawodników.

– Wczoraj była też nowa konkurencja – speed four. Też bardzo ciekawa, ponieważ cztery zawodniczki startują w niej razem. Jaka to jest dla Ciebie różnica, z poziomu startującej, kiedy się ścigasz trzema dziewczynami, a nie z jedną?

– Ja w ogóle bardzo byłam zdziwiona, jak bardzo mi się ta konkurencja spodobała. Uważam, że mentalnie to było łatwiejsze i tak naprawdę, że mieliśmy serie eliminacyjne, pozwalało, żeby ten poziom był wyższy. Bardzo mi się podobało. Troszkę się obawiałam tego, że będzie bałagan organizacyjny, kiedy chodzi o przeniesienie się do linii swojego biegu. Ale wszystko było ładnie zorganizowane i sprawnie poszło.

– Generalnie wszystkim przeszkadzała trochę pogoda, bo jest gorąco, jest duża wilgotność powietrza. Wspinacze też ślizgali się na ściance. Czy to też było spowodowane wilgotnością?

– Tak, my używamy magnezji, która nam troszkę wysusza ręce, lecz ta magnezja była troszkę niewystarczająca. Ja na przykład podczas jednego biegu czułam, jak ślizgają mi się ręce. Biegałam bardzo kontrolnie, żeby dobiec ten bieg, żeby go wygrać. Więc to było cięższe.

– Trener mówił, że prześladuje Cię klątwa Indonezyjki, która regularnie Cię eliminuje w zawodach. Jaki sposób na nią znajdziesz w przyszłości?

– Mam nadzieję, że znajdę. Śmiejemy się, że mamy taką klątwę. Często z nią biegam i przegrywam małą różnicą. Mam nadzieję, że to się odbiję w końcu. Jestem taką dziewczyną, która w większych imprezach ma więcej szczęścia niż pecha. Tak, więc miejmy nadzieję, że za miesiąc to ja pokonam ją o te 5 tysięcznych.

– Czy siostra kibicowała Ci z Polski? Niestety w ostatniej chwili wypadła ze składu i nie mogła tu być.

– Tak, kibicowała przed finałami. Przed biegiem finałowym pisałyśmy nawet ze sobą. Więc pisała bardzo wcześnie, bo około 5 rano w Polsce, no i oglądała nas. Wiedziała, że warunki są trudne i wspierała mnie.

– Mamy nadzieję, że za cztery lata w The World Games  2029 zobaczymy Was obie i będziecie walczyć wspólnie o medale dla Polski.

– I ja mam taką nadzieję.

Rozmawiał Tomasz Piechal/PKOl
Fot.: Szymon Sikora/PKOl

Sobota, 16 sierpnia:
Bule – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (2:25)
Futbol flagowy – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (2:25)
Softball – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (2:55)
Freestyle inline – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (3:25)
Motorsurf – Polsat Sport 3, Polsat Box Go, Polsatsport.pl (3:40)
Wspinaczka sportowa – Polsat Sport 1, Polsat Box Go, Polsatsport.pl (3:55)
Bule – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (5:00)
Racquetball – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (5:55)
Cheerleading – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (6:10)
Kajak-polo – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (6:15)
Łucznictwo – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (6:55)
Trójbój siłowy – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (7:25)
Gimnastyka – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (7:45)
Breaking – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (7:55)
Korfball plażowy – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (8:25)
Futbol flagowy – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (9:15)
Flying disc ultimate – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (9:25)
Bule – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (10:55)
Korfball plażowy – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (11:25)
Wyścigi dronów – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (11:25)
Cheerleading – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (11:45)
Kajak-polo – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (11:55)
Gimnastyka – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (13:15)
Racquetball – Polsat Box Go, Polsatsport.pl (13:55)

Polsatsport.pl
Fot.: Szymon Sikora/PKOl

– Gratulacje, piękne i bardzo wysokie zwycięstwo z Australią. Jaki to był mecz?

– Dość łatwy w porównaniu z tym pierwszym z Belgią. Przegraliśmy go niestety. Naszym celem jest zdobycie tutaj medalu, to jest cel minimum. Przed nami kolejne trudne mecze, bo jutro gramy przeciwko Holandii, która jak widzieliśmy wygrała też z Belgami zdecydowanie. To będzie bardzo trudny mecz, więc myślę, że mamy szansę na drugie, trzecie miejsce w grupie. Po tym wychodzimy w krosach, więc cały czas są te szanse na medal.

– Powiedz pokrótce, jak wygląda ten turniej? Ile jest meczów w grupie i co dalej?

– Mamy dwie grupy A i B po cztery drużyny, więc mamy trzy mecze w grupie. W sobotę po pierwszym meczu faza grupowa będzie skończona, więc będziemy grać ćwierćfinały. Czekają nas jeszcze później trzy mecze.

– Jeżeli mówisz, że plan minimum to jest medal, to jaki jest plan maksimum?

– Złoto oczywiście.

– Uważasz, że jest to możliwe?

– Jest to możliwe, jesteśmy pierwszym krajem w rankingu światowym w Korfballu plażowym, aczkolwiek trochę tutaj nam warunki nie sprzyjają, bo nie jesteśmy przyzwyczajeni do takiej pogody. Jak ćwiczyliśmy w Polsce, to takich temperatur nie mieliśmy w tym roku latem, więc jest ciężko. Graliśmy raczej w deszczu na zgrupowaniach. No i też piasek nam nie sprzyja z tego powodu, że podczas treningów we Wrocławiu graliśmy na bardzo miękkim piasku. Generalnie takie turnieje są właśnie na tym bardzo miękkim piasku. Natomiast ten jest trochę twardszy i daje on przewagę dla drużyn, które mają wyższych zawodników.

– Warunki powodowe są ekstremalne, to prawda, ale równe dla wszystkich. Kto tutaj może być faworytem ze względu na warunki?

– Zdecydowanie Tajwan, ale też Holandia ze względu na wzrost. Oni tutaj zdecydowanie dominują. Zresztą to jest kraj, który wymyślił korfball. No i to oni zwykle wygrywają takie turnieje.

– Kto zatem będzie faworytem?

– Holandia, my, Belgia i Tajwan. To jest ta najmocniejsza czwórka. Najważniejszy dla nas będzie mecz jutro, ten drugi, wieczorem, więc oglądajcie.

Rozmawiał Tomasz Piechal
Fot.: Szymon Sikora/PKOl