Florecista Andrzej Rządkowski w wielkim finale zmierzył się z reprezentantem gospodarzy Rafaelem Savinem. W tym pojedynku zwyciężył 15-10 reprezentant Francji.

Wicemistrzostwo Europy to największy indywidualny sukces polskiego zawodnika w karierze. Miesiąc temu zawodnik KS WROCŁAWIANIE sięgnął po srebrny medal Grand Prix Pucharu Świata w Szanghaju. Na indywidualny medal Mistrzostw Europy we florecie mężczyzn polska szermierka czekała 14 lat.

Zawodnik Klubu Szermierczego WROCŁAWIANIE w walce o najlepszą „16” Turnieju pewnie pokonał 15-5 Chorwata Bornę Spoljara. W walce o strefę medalową Rządkowski zmierzył się z Włochem Filippo Macchim – dwukrotnym medalistą olimpijskim z Paryża. Polak zwyciężył w tym pojedynku 15-14. W półfinale Rządkowski zmierzył się z Włochem Polak zmierzył się z Tommasem Martinim. Pewne zwycięstwo 15-7 dało mu awans do wielkiego finału, gdzie zmierzył się z reprezentantem gospodarzy Rafaelem Savinem. W tym pojedynku zwyciężył 15-10 reprezentant Francji.

Szpadzistka Alicja Klasik sięgnęła z kolei po brązowy medal. 22-latka w półfinale musiała uznać wyższość 11-9 swojej przeciwniczki Niemki Alexandry Ehler. To kolejny duży, ale pierwszy indywidualny, sukces na koncie zawodniczki RMKS Rybnik i aktualnej Mistrzyni Polski. Podczas Igrzysk Olimpijskich w Paryżu Klasik razem z koleżankami z drużyny zdobyła brązowy krążek.

Szpadzistka Alicja Klasik świetnie rozpoczęła turniej rozstawiając się z numerem jeden po fazie grupowej. Nasza reprezentantka w pojedynku o miejsce w najlepszej „16” Turnieju zmierzyła się z Aurore Favre, reprezentantką Szwajcarii. Pojedynek zakończył się zwycięstwem Klasik 15-10. W walce o najlepszą „8” Turnieju 22-latka zmierzyła się z Łotyszką Sofiją Prosiną zwyciężając 10-7. W walce o miejsce w strefie medalowej zawodniczka RMKS Rybnik pokonała Hiszpankę Danielę Pinyol Tomas 15-8. Dopiero w półfinale Polka musiała uznać wyższość 11-9 swojej przeciwniczki Niemki Alexandry Ehler.

PZSzerm
Fot.: Szymon Sikora/PKOl

Polak od początku utrzymywał wysokie tempo rywalizacji. Etap pływacki przebiegł zgodnie z założeniami – Kuba wyszedł z wody ze stratą 32 sekund do prowadzącego zawodnika, utrzymując kontakt z czołową grupą. Kluczowa okazała się jednak bardzo mocna jazda na rowerze. Dzięki znakomitej pracy na trasie kolarskiej Gajda skutecznie odrobił straty, dojeżdżając do pierwszej grupy i uzyskując najlepszy czas etapu kolarskiego w całej stawce.

Niewielkie problemy pojawiły się podczas drugiej strefy zmian, gdzie Polak stracił około czterech sekund, co kosztowało go chwilową utratę kontaktu z prowadzącą grupą. Reprezentant Polski szybko jednak wrócił do walki o najwyższe lokaty i po bardzo solidnym biegu przesuwał się w klasyfikacji, ostatecznie kończąc zawody na 5. miejscu.

Wynik osiągnięty w Meksyku ma również duże znaczenie w kontekście walki o igrzyska olimpijskie. Za piątą lokatę Kuba Gajda zdobył 366 punktów do rankingu olimpijskiego, dzięki czemu aktualnie zajmuje 25. miejsce w zestawieniu kwalifikacyjnym do Los Angeles 2028.

– To był naprawdę dobry wyścig i jestem zadowolony z tego, jak go rozegrałem. Pływanie poszło zgodnie z planem, a na rowerze udało mi się wykonać bardzo dobrą pracę i dojść pierwszą grupę. Szkoda kilku sekund straconych w drugiej strefie zmian, bo przez chwilę zabrakło kontaktu z czołówką, ale szybko wróciłem do swojego rytmu. Piąte miejsce w Pucharze Świata i punkty do rankingu olimpijskiego bardzo cieszą, ale traktuję to przede wszystkim jako motywację do dalszej pracy – powiedział Kuba Gajda.

Z bardzo dobrej postawy reprezentanta Polski zadowolenia nie krył również Prezes Polskiego Związku Triathlonu Paweł Młynarczyk.

– To bardzo wartościowy wynik Kuby i kolejny sygnał, że nasi zawodnicy coraz skuteczniej rywalizują na arenie międzynarodowej. Piąte miejsce w zawodach Pucharu Świata, przy tak mocnej obsadzie, pokazuje duży potencjał sportowy i dobrą realizację procesu szkoleniowego. Cieszy również zdobycz punktowa, która daje Kubie wysoką pozycję w rankingu olimpijskim. To ważny krok na początku kwalifikacji do Los Angeles 2028 – podkreślił Paweł Młynarczyk.

Dla Kuby Gajdy start w Huatulco był kolejnym ważnym przystankiem w budowaniu pozycji rankingowej i zbieraniu doświadczeń w rywalizacji międzynarodowej na najwyższym poziomie.

PZTri

– Wiemy, że wciąż mamy rezerwy i możemy być jeszcze lepsze. Przyjemniej trenuje się ze świadomością, że ciężka praca przynosi efekty, ale jednocześnie mamy apetyt na więcej i chcemy dalej się rozwijać – mówią Anna Puławska i Martyna Klatt, które zostały wicemistrzyniami Europy w K-2 na 500 metrów.

W niedzielę zaplanowano drugi i ostatni dzień finałowy mistrzostw Europy w Portugalii. Przypomnijmy, że w sobotę biało-czerwoni wywalczyli aż pięć medali. Dwukrotnie na najniższym stopniu podium stawała Dorota Borowska (w C-1 na 200 metrów i wspólnie z Mileną Mackiewicz w C-2 na 200 metrów), a srebro dorzuciła nasza żeńska osada K-4 w składzie Sandra Ostrowska, Dominika Putto, Adrianna Kąkol, Katarzyna Kościółek. W parakajakarstwie, a dokładniej kategorii K2 Il Unified na 200m srebro wywalczyli też Weronika Lotz i Jacek Mazanowski. Z kolei ozdobą całej soboty był złoty medal Alexa Boruckiego w K-1 na 500 metrów! Nasz zawodnik pokonał wielkie sławy światowego kajakarstwa, po czym sędziowie… zdyskwalifikowali go za spłynięcie ze środkowej części toru. Na szczęście po wniesionych dwóch protestach karę cofnięto i 20-latek może cieszyć się z tytułu mistrzowskiego.

W niedzielę biało-czerwonych czekały kolejne finały, do których wywalczyli sobie prawo startu w kwalifikacjach. Ale wcześniej mieliśmy jeszcze jedną miłą uroczystość, a dokładniej… ceremonię medalową dystansu K-1 na 500 metrów z udziałem Boruckiego. Polak odebrał złoty krążek dzień później, bowiem weryfikacja protestu trwała tak długo, że organizatorzy postanowili ją przenieść na niedzielę. 20-latek wreszcie odebrał medal! – Nikt mi go teraz nie zabierze – uśmiechał się zaraz po zejściu z podium. – Długo to wszystko trwało, było sporo nerwów, ale wygrał sport. I to jest najważniejsze.

Wracając do samej rywalizacji, trzeba przyznać, że polskie starty rozpoczęły się od mocnego akcentu, bowiem na tor wypłynęła Anna Puławska, która walczyła w K-1 na 500 metrów. Jedna z naszych najbardziej utytułowanych zawodniczek przypłynęła na metę jako druga . – Jestem bardzo zadowolona z tego wyniku. Cieszę się, że udało mi się obronić tytuł wicemistrzyni Europy wywalczony przed rokiem. To był udany wyścig, choć mam świadomość, że przed nami wciąż dużo pracy. Traktuję ten start jako kolejny ważny krok w przygotowaniach do mistrzostw świata i jestem szczęśliwa, że mogłam pokazać się z dobrej strony. Wiem już, nad czym musimy pracować i paradoksalnie bardzo mnie to cieszy. To oznacza, że wciąż mamy rezerwy i możliwości, by pływać jeszcze szybciej. Wierzę, że wspólnie z trenerami wykorzystamy ten czas jak najlepiej i przełoży się to na jeszcze lepsze wyniki podczas mistrzostw świata. Moja radość jest jednak na razie trochę stonowana, bo przede mną jeszcze finałowy wyścig dwójki z Martyną. Skupienie pozostaje na najwyższym poziomie i emocje trzymam na wodzy. Myślę, że na pełne świętowanie przyjdzie czas po zakończeniu całej rywalizacji. Jak zawsze będę starała się popłynąć najlepiej, jak potrafię, i wierzę, że przed polską publicznością w Poznaniu pokażemy się z bardzo dobrej strony – mówiła po pierwszym niedzielnym starcie Puławska.

Kilkadziesiąt minut później Puławska mogła cieszyć się już w pełnym wydaniu, ponieważ wspólnie z Martyną Klatt w K-2 na 500 metrów wywalczyły srebrny medal mistrzostw Europy! – To był wyścig pełen emocji i walki do samego końca. Przez większość dystansu nie wiedziałyśmy, na której pozycji płyniemy, dlatego skupiałyśmy się wyłącznie na realizacji naszego planu. Trzymałyśmy się swojej taktyki i konsekwentnie wykonywałyśmy to, co mamy wypracowane na treningach. Na finiszu zrobiłyśmy dokładnie to, do czego byłyśmy przygotowane, i dzięki temu możemy dziś cieszyć się ze srebrnego medalu mistrzostw Europy. W finałach wiele rzeczy dzieje się już automatycznie. Nie skupiamy się na kalkulacjach czy analizowaniu sytuacji na trasie, tylko realizujemy to, co zostało wypracowane przez miesiące treningów. Wiedziałyśmy, że naszą mocną stroną jest druga część dystansu i finisz. Nawet jeśli do połowy wyścigu nie znajdowałyśmy się w czołowej trójce, zachowałyśmy spokój i konsekwentnie robiłyśmy swoje. W końcówce udało się przyspieszyć, wyprzedzić rywalki i sięgnąć po srebro. Ten medal bardzo nas cieszy, ale jednocześnie daje dodatkową motywację do dalszej pracy. Wiemy, że wciąż mamy rezerwy i możemy być jeszcze lepsze. Przyjemniej trenuje się ze świadomością, że ciężka praca przynosi efekty, ale jednocześnie mamy apetyt na więcej i chcemy dalej się rozwijać – mówią wicemistrzynie Europy, które jednocześnie za wsparcie dziękują Centralnemu Wojskowemu Zespołowi Sportowemu i Polskiemu Związkowi Kajakowemu.

W niedzielę mieliśmy jeszcze kolejne medale, tym razem w parakajakarstwie! Najpierw brąz zdobyła Katarzyna Sobczak, która naprawdę długo pracowała na trzecie miejsce w Europie i… nareszcie odebrała swój upragniony krążek. Dodajmy, że startowała też w pokazowej konkurencji parakajakarzy w mieszanej osadzie K-2 wspólnie z Mateuszem Surwiło. Nasza ekipa przypłynęła na metę jako trzecia i tylko może żałować, że nie był to wyścig wliczany do ME. – Wreszcie się udało! – odetchnęła na mecie zawodniczka startująca w KL3 na 200 metrów. – Początek sezonu był dla mnie bardzo trudny. Podczas konsultacji w Wałczu zmagałam się z przeziębieniem, a problemy zdrowotne ciągnęły się jeszcze podczas startów w Brandenburgu. Do tego doszły zmiany sprzętowe i techniczne, przez co w głowie pojawiało się mnóstwo znaków zapytania. Tym bardziej cieszę się, że w końcu wszystko zaskoczyło i mogę cieszyć się z medalu. Szczerze mówiąc, ten brąz jeszcze do mnie nie dociera. Po eliminacjach czułam ogromną presję. Byłam bardzo zadowolona ze swojego awansu, ale wokół słyszałam, że „lecę po medal”. Nigdy nie lubię takich sytuacji, dlatego tym bardziej cieszę się, że udało mi się wytrzymać tę presję i pokazać swoje możliwości. Wiedziałam, że zimą wykonałam dobrą pracę, a po problemach zdrowotnych wracam do odpowiedniej dyspozycji. Wprowadziliśmy też kilka zmian technicznych, które zaczynają przynosić efekty. Liczyłam na dobry wynik i miejsce w czołówce, ale nie przypuszczałam, że skończy się to medalem. Przed startem byłam bardzo zdenerwowana. Pamiętam, że napisałam do trenera, że ściska mnie żołądek jak nigdy wcześniej. Odpisał mi wtedy, żebym wyobraziła sobie, że jestem z córką na plaży. W tamtym momencie wydawało mi się to zabawne, ale jak widać, zadziałało!

W niedzielnych wyścigach startowali jeszcze Juliusz Kitewski/Aleksander Kitewski, którzy w C-2 na 500 metrów zajęli ósme miejsce. Na tej samej pozycji został sklasyfikowany Robert Wydera, który wystąpił w VL3 na 200 metrów. Na koniec zawodów pozostawiono jeszcze najdłuższe dystanse, czyli 5000 metrów. W kanadyjce popłynęła Maja Rużanowska, która była 11, a Wiktor Głazunow tradycyjnie pokazał się ze znakomitej strony i w C-1 wywalczył brązowy medal!

– Jestem zadowolony, bo udało mi się dowieźć brązowy medal do mety. Początek wyścigu był naprawdę obiecujący, czułem się mocny i po pierwszym okrążeniu, kiedy złapałem falę rywala, miałem poczucie, że mogę powalczyć nawet o wyższą pozycję. Niestety z każdym kolejnym okrążeniem do kajaka dostawało się coraz więcej wody. Na dwa okrążenia przed końcem dodatkowo doszło do sytuacji z jednym z rywali, przez co straciłem swoją pozycję na fali i do łódki nalało się jeszcze więcej. W pewnym momencie było jej już tyle, że najważniejsze stało się utrzymanie tempa i bezpieczne dopłynięcie do mety. Końcówka była bardzo wymagająca fizycznie. Tak naprawdę walczyłem już nie tylko z rywalami, ale też z warunkami i ciężarem wody w kajaku. Tym bardziej cieszy mnie, że zdołałem obronić miejsce na podium i nie pozwoliłem rywalom odebrać sobie brązowego medalu. Mam jednak poczucie pewnego niedosytu, bo przed tymi problemami czułem, że stać mnie było na walkę o jeszcze lepszy wynik. Taki jest jednak sport, a czasem o końcowym rezultacie decydują sytuacje, na które nie ma się pełnego wpływu. Jako żołnierz Wojska Polskiego jestem nauczony, że walczy się do samego końca. Nigdy się nie poddaję i zawsze daję z siebie wszystko, dopóki starcza sił. Tym razem ta walka pozwoliła mi sięgnąć po brązowy medal i z tego jestem naprawdę dumny – podsumowuje Głazunow.

Łącznie biało-czerwoni podczas mistrzostw Europy w sprincie kajakowym i parakajakarstwie w Montemor-o-Velho wywalczyli dziewięć medali: jeden złoty, cztery srebrne i cztery brązowe. Teraz przed naszymi zawodnikami mistrzostwa Polski, w których udział wezmą również zawodnicy startujący w mistrzostwach Europy. – Będzie to druga część kwalifikacji do kadry, więc będę bacznie przyglądał się temu, jak będą prezentowali się poszczególni zawodnicy. Będą tam startować w klubach, więc składy mogą się nieco różnić, ale na pewno wyciągniemy odpowiednie wnioski – mówi Zbigniew Kowalczuk, trener naszej żeńskiej kadry kajakarek.

PZKaj

Po zakończeniu etapu pływackiego na dystansie 1500 metrów Słupek plasowała się na 11. pozycji. Na części kolarskiej szybko uformowała się 13-osobowa grupa, jednak współpraca między zawodniczkami nie układała się najlepiej. Już pod koniec drugiej z ośmiu pętli czołówka liczyła blisko 30 triathlonistek.

Decydujące rozstrzygnięcia zapadły podczas biegu na 10 kilometrów. Na jego początku na czele wyścigu znalazła się czteroosobowa grupa złożona z Niemki Lisy Tertsch, Belgijki Jolien Vermeylen, startującej pod neutralną flagą Valentiny Riasovej oraz Roksany Słupek.

Polka prezentowała się bardzo aktywnie zarówno na etapie kolarskim, jak i biegowym wielokrotnie wychodząc na prowadzenie.

Kluczowy moment rywalizacji nastąpił około kilometra przed metą. Lisa Tertsch przeprowadziła zdecydowany atak, na który rywalki nie zdołały odpowiedzieć, i jako pierwsza przekroczyła linię mety. Drugie miejsce zajęła Jolien Vermeylen, a trzecie Valentina Riasova. Roksana Słupek ukończyła zawody na czwartej pozycji, tracąc do zwyciężczyni 18 sekund.

– Czuję niedosyt, ale gdyby ktoś powiedział mi jeszcze trzy miesiące temu, że wystartuję w tym wyścigu, nie uwierzyłabym. To był dopiero mój trzeci start po kontuzji, której doznałam w lipcu ubiegłego roku podczas zawodów w Hamburgu. To mój najlepszy wynik w mistrzostwach Europy, co bardzo mnie cieszy. Dziś od początku czułam się bardzo dobrze i wiedziałam, że stać mnie na równą walkę z najlepszymi zawodniczkami.

Medal byłby pięknym zwieńczeniem tego wysiłku, ale pozostaje świadomość, że ciężka praca wykonana na treningach przynosi efekty – powiedziała po zawodach Słupek.

W rywalizacji elity kobiet wystartowały również trzy inne reprezentantki Polski. Magdalena Sudak zajęła 26. miejsce, debiutująca na imprezie tej rangi Matylda Wojakiewicz była 30., natomiast Zuzanna Sudak ukończyła zawody na 42. pozycji.

PZTri

Zapraszamy do oglądania!

PKOl

– Mam nadzieję, że wszystko pójdzie po naszej myśli. Jestem gotowy i nie mogę się doczekać rywalizacji z najlepszymi zawodnikami świata – zapowiada Szymon Nowobilski, czyli jeden z naszych czołowych kanadyjkarzy.

Co prawda nasi zawodnicy mają już za sobą pierwsze starty w tym sezonie, jednak zarówno kwalifikacje do kadry czy między innymi zawody ICF World Ranking w Oklahomie były tylko sprawdzianem czy przygotowania idą zgodnie z planem. Już w piątek rozpocznie się cykl Pucharu Świata, czyli po imprezach mistrzowskich najważniejsze zawody sezonu, a biało-czerwoni chcą się w nich pokazać z jak najlepszej strony.

PŚ rozpocznie się na torze w Tacen, czyli dzielnicy Ljubljany. To doskonale znana okolica dla naszych zawodników, jednak każdy sezon przynosi nowe rozdanie. I takie podejście ma także dziewięcioro naszych kajakarzy, którzy staną na starcie zawodów w stolicy Słowenii. Są to Klaudia Zwolińska (K-1 i C-1), Hanna Danek (K-1 i C-1), Dominika Brzeska (K-1), Dariusz Popiela, Mateusz Polaczyk, Michał Pasiut (wszyscy K-1) oraz kanadyjkarze Kacper Sztuba, Nowobilski i Michał Wiercioch.

Biało-czerwoni w Tacen są już od kilku dni i to tam odbyli ostatnie treningi przed zawodami. Wcześniej ćwiczyli natomiast na torze Kolna w Krakowie, gdzie odbyła się też druga część kwalifikacji do kadry. A przypomnijmy, że rywalizacja w tym sezonie była naprawdę zacięta, szczególnie wśród mężczyzn. O 0,01 sekundy tę walkę przegrał Jakub Brzeziński, a jego miejsce w kadrze zajął Pasiut, który w poprzednim sezonie występował jedynie w kayak crossie.

– Po kwalifikacjach do kadry nie dało się już nadrobić większych braków, ale też na ten moment nie odczuwam żadnych problemów. Mam nadzieję, że w Tacen podczas zawodów będzie jednak lepsza pogoda, niż ostatnio w Krakowie – uśmiecha się Nowobilski. – Mam nadzieję, że podczas pierwszego Pucharu Świata w Tacen wszystko pójdzie po naszej myśli. Jestem gotowy i nie mogę się doczekać rywalizacji z najlepszymi zawodnikami świata.

Kibice szczególnie czekają też na występy Zwolińskiej, która w ubiegłym sezonie zdobyła trzy medale mistrzostw świata w Australii. Liderka naszej żeńskiej kadry uspokaja jednak, że najwyższą formę ponownie buduje na MŚ, które tym razem odbędą się w Oklahomie. Nie oznacza to jednak, że nawet teraz w Słowenii nie może osiągać dobrych wyników.

– Ciężko powiedzieć czy już od Pucharu Świata będę prezentowała się najlepiej, bo forma jest budowana pod mistrzostwa świata. Cały czas pracuję, żeby być jak najlepiej przygotowaną właśnie pod Oklahomę. Na ten moment wszystko idzie zgodnie z planem, bo jestem zdrowa przez cały okres przygotowawczy, nic mnie nie martwi i to jest dla mnie najważniejsze. Skupiam się na treningach i spokojnie robię swoje, a co będzie dalej, pokażą już kolejne starty – mówi Zwolińska.

Doskonale ubiegło sezonowe występy w Pucharze Świata wspomina jednak Mateusz Polaczyk, który jako pierwszy Polak zakończył cykl na podium klasyfikacji generalnej. Nasz zawodnik był trzeci, a pomógł mu w tym… brązowy medal podczas PŚ w Tacen. Warto też wspomnieć, że w tym roku nasi zawodnicy rozpoczynają też walkę o igrzyska olimpijskie, a punkty będzie można zdobyć na MŚ oraz na Pucharach Świata we Francji i Hiszpanii.

– I to te zawody to dla nas ten cel numer jeden w tym roku i oczywiście mistrzostwa Europy, które zamkną nam we wrześniu sezon. Jest do czego się przygotowywać, dużo pracy przed nami, więc myślę, że na pewno będzie co robić. A ja zachęcam do oglądania i wspierania naszych zawodników, bo myślę, że wyłoniliśmy naprawdę mocną reprezentację – mówi Jakub Chojnowski, trener główny naszej reprezentacji w slalomie kajakowym.

Na piątek zaplanowano zawody w K-1, a dzień później do rywalizacji staną kanadyjkarki i kanadyjkarze. Tradycyjnie na Pucharze Świata niedziela będzie poświęcona na kayak cross, w którym wystąpią Zwolińska, Brzeska, Polaczyk i Pasiut.

PZKaj
Fot.: Szymon Sikora/PKOl

Aleksandra, brązowa medalistka olimpijska z Paryża 2024, po zwycięstwie edycji w chińskim Wujiang, wystartuje w stolicy Hiszpanii w roli faworytki. Jej siostra Natalia, była czwarta w Chinach. Na liście startowej zabrakło ponownie Aleksandry Mirosław – mistrzyni olimpijskiej z Paryża i właścicielki rekordu świata. Do niego, podczas chińskich zawodów, zbliżyła się mocno Aleksandra, która w półfinale ustanowiła swój nowy, fenomenalny rekord życiowy – 6.09 s.

– Forma waha mi się od Wujiang. Myślę, że dlatego, że jeszcze nie wypoczęłam. Myślałam, że jestem terminatorem i zaczęłam trenować ciężko po Wujiang i nie miałam za dużo czasu na odpoczynek. Teraz już tylko się regeneruję przed Madrytem, dokąd wyjeżdżam w czwartek. Jestem podekscytowana startem i nie mogę się doczekać, ale chcę podkreślić, że najbardziej skupiamy się na Krakowie, ponieważ to będzie Puchar Świata w Polsce. Dlatego też ciężej trenowaliśmy w ten sposób, żeby ta forma i te rekordy życiowe raczej padały w Krakowie. Ale ja już nic nie mówię, bo czasami czuję się słabiej, a na zawodach biegam bardzo, bardzo dobrze – powiedziała Aleksandra Kałucka.

Eliminacje w speedzie rozpoczną się w niedzielę 31 maja o 11:15, a start finałów zaplanowano na 18:00. Wierzymy, że zobaczymy w nich obie polskie zawodniczki – nazywane już najszybszymi bliźniaczkami świata.

– Jaki jest mój cel na zawody? Dobrze się bawić, ale też pobiegać równe biegi. Myślę, że regularnie już biegam poniżej 6.20. Ale czy będzie życiówka w Hiszpanii? W tej chwili wątpię, ale czasami zdarza się tak, że kiedy mówię, że nie biegam, że jest słabo, stawiam na głowie cały mój team, to potem się okazuje, że jadę na zawody i je wygrywam. Na pewno chciałabym przejść gładko rundę eliminacyjną i potem rundę finałową i dawać mniej stresu mojemu trenerowi – dodała roześmiana polska medalistka olimpijska, podopieczna Aleksandra Huszczo.

Podczas pierwszej edycji Pucharu Świata we wspinaczce sportowej, która odbyła się w Chinach, Ola Kałucka zajęła pierwsze miejsce, pokonując w finale – startującą pod neutralną flagą – Elizavetę Ivanovą. Druga z polskich bliźniaczek – Natalia – uplasowała się na 4. miejscu, ulegając w biegu o brąz wicemistrzyni olimpijskiej z Paryża, Indonezyjce Desak Made Ritcie Kusumie Dewi.

Puchar Świata w Madrycie rozpocznie się już 28 maja, ale starty we wspinaczce sportowej na czas w całości zostaną rozegrane w niedzielę 31 maja.

informacja prasowa

Roksana Słupek w tym roku stanęła już na trzecim stopniu podium m.in. w Pucharze Europy we Włoszech, natomiast Maciej Bruździak zajął 22. miejsce w pierwszej rundzie Serii Mistrzostw Świata odbywającej się w Samarkand.

– Bardzo cieszę się, że wracam do ścigania. Ostatni start w Pucharze Europy w Caorle pokazał mi, że jestem na dobrej drodze treningowej. Traktuję to jako dobry sygnał przed kolejnymi wyzwaniami. Prawdziwe ściganie dopiero przede mną – starty w serii mistrzostw świata w triathlonie to już najwyższy poziom rywalizacji i właśnie tam chcę sprawdzić się z najlepszymi zawodniczkami na świecie – powiedziała Roksana Słupek powracająca do światowej rywalizacji po poważnej kontuzji.

– W tym roku startowałem już w serii mistrzostw świata w Samarkand, dlatego wiem, jak wymagający jest to poziom rywalizacji. Czuję jednak, że jestem w dobrej dyspozycji i z optymizmem patrzę na kolejne starty. Ściganie w gronie najlepszych zawodników świata to duża motywacja i ważny krok w dalszym rozwoju, a rozpoczęcie kwalifikacji olimpijskich to dodatkowy smaczek tych zawodów – powiedział Maciej Bruździak.

Na liście startowej znajdują się najlepsi zawodnicy i zawodniczki z całego świata, w tym aktualni mistrzowie świata: Matthew Hauser i Lisa Tertsch, jak również złoci medaliści olimpijscy z Paryża: Alex Yee i Cassandre Beaugrand.

Paweł Młynarczyk, Prezes Polskiego Związku Triathlonu, zapowiadając start, podkreślił: – To początek olimpijskiej drogi naszych zawodników. Rywalizacja na takim poziomie to wielka szansa i motywacja do walki o Los Angeles 2028. Liczymy na pierwsze punkty do rankingu olimpijskiego, który potrwa aż 2 lata. Zawody będzie można śledzić na żywo na platformie TriathlonLive.tv, gdzie transmitowana będzie cała rywalizacja. Dodatkowo, polscy kibice będą mogli oglądać zmagania na antenie Polsat Sport Fight – wyścig kobiet godz. 11:00 i wyścig mężczyzn godz. 14:00. Liczymy na emocjonujące zawody i dobry start naszych reprezentantów.

Polski Związek Triathlonu

PKOl
Fot.: Szymon Sikora/PKOl

To było doskonałe rozpoczęcie rywalizacji w Pucharze Świata dla polskich zawodniczek, bo druga z sióstr Kałuckich – Natalia – zajęła 4. miejsce.

Jednak, poza zwycięstwem Aleksandry – kibice zapamiętają także wspaniały półfinał w wykonaniu Polki, podczas którego uzyskała znakomity czas – 6,09 s, minimalnie gorszy od rekordu świata – 6,03 s, który należy do mistrzyni olimpijskiej Aleksandry Mirosław, która nie wystartowała w Chinach.

Początek sezonu w wykonaniu brązowej medalistki z Paryża jest wręcz doskonały. Tarnowianka najpierw wygrała mistrzostwa Polski, ustanawiając tam rekord życiowy – 6,18 s. Teraz w Chinach 24-latka udowodniła, jej forma wciąż rośnie, a jej nowy rekord życiowy to TOP 2 na świecie.

Czwarte miejsce zajęła siostra bliźniaczka Oli – Natalia Kałucka (6,39 s), przegrywając pojedynek o trzecie miejsce z Indonezyjką Desak Made Ritą Kusuma Dewi (6,17 s).

Zawody stały na bardzo wysokim poziomie zarówno w rywalizacji kobiet, jak i mężczyzn. Wygrał niesamowity, 16-letni rekordzista świata Yicheng Zhao, który w półfinale z Amerykaninem Samuelem Watsonem, byłym rekordzistą globu, poprawił najlepsze swoje osiągnięcie (4,58 s z kwietnia z Asian Beach Games) i uzyskał czas 4,54 s.

Kolejna edycja cyklu PŚ obędzie się w Madrycie (28-30 maja), a trzecia w Krakowie (3-5 lipca). W mekce wspinania – Chamonix pucharowe zawody odbędą się w dniach 10-12 lipca.

Główną imprezą sezonu są mistrzostwa Europy we francuskim Laval (28-30 sierpnia). Kolejne zmagania w PŚ to Guyiang (11-13 września) i Chongqing (18-20 września), a zakończenie pucharowej karuzeli odbędzie się w Santiago de Chile (23-25 października).

ToP/PKOl
Fot.: Szymon Sikora/PKOl