{"id":13269,"date":"2020-06-24T16:43:35","date_gmt":"2020-06-24T14:43:35","guid":{"rendered":"http:\/\/pkol.local\/person\/edward-barcik\/"},"modified":"2021-05-31T10:50:42","modified_gmt":"2021-05-31T08:50:42","slug":"edward-barcik","status":"publish","type":"person","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/olimpijczycy\/edward-barcik\/","title":{"rendered":"Edward Barcik"},"content":{"rendered":"\n

trener, kolarz LZS z Chrz\u0105stowic, cz\u0142onek szosowej dru\u017cyny bia\u0142o-czerwonych, kt\u00f3ra zdoby\u0142a (po raz pierwszy) medal na M\u015a (1971) w Mendrisio i srebrny medal olimpijski w Monachium (1972).<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Urodzony 31 maja 1950 w Prusicach na Opolszczy\u017anie, syn Wincentego i Marty, absolwent szko\u0142y \u015bredniej. Kolarz (178 cm, 72 kg) LZS Opolanka Grabie (od 1967), LZS Prudnik (1970), LZS Opole (1971-1972) i LZS Ziemia Opolska (1974 -1977). Pierwsze kroki stawia\u0142 na rowerze pod kierunkiem Karola K\u00fchna, potem Franciszka Surmi\u0144skiego, ale wyr\u00f3s\u0142 na wielkiego kolarza dzi\u0119ki Henrykowi \u0141asakowi, trenerowi kadry narodowej, kt\u00f3ry na prze\u0142omie lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych i siedemdziesi\u0105tych z m\u0142odych, wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 zawodnik\u00f3w (Szozda, Nowicki, Smyrak, Mytnik, G\u00f3rski, Lis, Barcik) stworzy\u0142 tzw. grup\u0119 “wystrza\u0142owc\u00f3w”, kt\u00f3r\u0105 (w cieniu najlepszych) zacz\u0105\u0142 uczy\u0107 sztuki zwyci\u0119\u017cania. Kiedy “starzy” (Szurkowski, Hanusik, Czechowski, Matusiak, Krzeszowiec) wygrywali Wy\u015bcig Pokoju, m\u0142odzi “wystrza\u0142owcy” przygotowywani oddzielnym rytmem po raz pierwszy w historii polskiego kolarstwa wywalczyli br\u0105zowy medal mistrzostw \u015bwiata w dru\u017cynie (1971 Mendrisio) jad\u0105c w sk\u0142adzie: Lis, Smyrak, Szozda i Barcik (mieli w sumie 83 lata).<\/p>\n\n\n\n

Eksplozja talent\u00f3w naszej m\u0142odzie\u017cy sprawi\u0142a, \u017ce rok p\u00f3\u017aniej w polskiej dru\u017cynie na szosie pod Monachium, w walce o olimpijskie medale stan\u0119\u0142o a\u017c trzech “m\u0142odzik\u00f3w” z Mendrisio, kt\u00f3rych wspiera\u0142, ju\u017c wtedy jeden z najlepszych kolarzy \u015bwiata – Ryszard Szurkowski. Ale sk\u0142ad olimpijskiego zespo\u0142u rodzi\u0142 si\u0119 w b\u00f3lach do ostatnich godzin nocnych w przeddzie\u0144 startu (28 na 29 sierpnia). Tr\u00f3jka: Szurkowski, Szozda, Lis – by\u0142a pewna. Szukano do niej czwartego (Barcik, Smyrak, Stec). \u0141asak zaufa\u0142 Barcikowi. I si\u0119 nie zawi\u00f3d\u0142. Do rodzinnych Chrz\u0105stowic przywi\u00f3z\u0142 srebrny medal olimpijski. Opolska wie\u015b sta\u0142a si\u0119 s\u0142awna w Polsce, gdy\u017c mia\u0142a jeszcze jednego olimpijczyka. Z br\u0105zowym medalem wr\u00f3ci\u0142 s\u0105siad i przyjaciel Barcika (bardzo mu zreszt\u0105 pom\u00f3g\u0142 w karierze zawodniczej), cz\u0142onek naszego torowego tandemu – Benedykt Kocot. Ulic\u0119 na kt\u00f3rej mieszkali nazwano niebawem – Olimpijczyk\u00f3w. Barcik w swojej niezbyt d\u0142ugiej karierze sportowej zdoby\u0142 wprawdzie trzy tytu\u0142y mistrza Polski (1971 w wy\u015bcigu indywidualnym oraz 1970 i 1974 w wy\u015bcigu dw\u00f3jkami), zaj\u0105\u0142 w Tour de Pologne miejsca: 1970 \/10\/, 1971 \/5\/, 1974 \/6\/ i by\u0142 3 w wy\u015bcigu Dooko\u0142a Bu\u0142garii (1975), ale ten niezwykle zawsze elegancki kolarz, kt\u00f3rego kariera rozwija\u0142a si\u0119 w cieniu b\u0142yskotliwych start\u00f3w Stanis\u0142awa Szozdy – nie by\u0142 chyba zawodnikiem do ko\u0144ca spe\u0142nionym. Inna sprawa, \u017ce nie opuszcza\u0142 go pech (ci\u0119\u017cki upadek na torze) i trapi\u0142y kontuzje.<\/p>\n\n\n\n

Najlepszy sportowiec LZS i Opolszczyzny w plebiscycie “Trybuny Opolskiej” (1971, 1972) do ko\u0144ca lat siedemdziesi\u0105tych by\u0142 trenerem (Ziemia Opolska) i organizatorem wielu wy\u015bcig\u00f3w dla m\u0142odzie\u017cy. Coraz cz\u0119stsze k\u0142opoty sprz\u0119towe i finansowe, nieporozumienia z dzia\u0142aczami, a tak\u017ce naciski \u017cony sprawi\u0142y, \u017ce tu\u017c przed og\u0142oszeniem stanu wojennego w grudniu 1981 wyemigrowa\u0142 do RFN (Hanau). Bywa cz\u0119sto w kraju. Mistrz Sportu, odznaczony srebrnym i br\u0105zowym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe oraz Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\n\n\n\n

*1972 Monachium: kolarstwo szosowe, wy\u015bcig dru\u017cynowy<\/strong> – 2 m. na 35 start. z czasem 2:11.47,5 (zw. ZSRR – 2:11.17,8). Partnerami w dru\u017cynie byli: L. Lis, S. Szozda i R. Szurkowski.<\/p>\n\n\n\n

Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 153; Pawlak, Olimpijczycy, s. 27; Tuszy\u0144ski, Z\u0142ota ksi\u0119ga, s. 227 i dalsze; Tuszy\u0144ski, Od Dynas\u00f3w, s. 344; MES, t. 1, s. 61; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 38; Latuszkiewicz, Zielone bractwo, s. 8; Wywiad \u015brodowiskowy.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

trener, kolarz LZS z\u00a0Chrz\u0105stowic,\u00a0cz\u0142onek szosowej dru\u017cyny bia\u0142o-czerwonych, kt\u00f3ra zdoby\u0142a (po raz pierwszy) medal na\u00a0M\u015a (1971) w\u00a0Mendrisio i\u00a0srebrny medal olimpijski w\u00a0Monachium (1972). … Czytaj dalej<\/a><\/p>\n","protected":false},"featured_media":42477,"menu_order":15,"template":"","meta":{"_acf_changed":false,"ub_ctt_via":"","footnotes":""},"class_list":["post-13269","person","type-person","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","infinite-scroll-item","no-featured-image-padding","resize-featured-image"],"acf":{"olimpic_information":[{"olimpic":[{"ID":301,"post_author":"1","post_date":"1972-06-17 13:34:45","post_date_gmt":"1972-06-17 12:34:45","post_content":"\n

Igrzyska XX Olimpiady<\/strong>
Monachium 1972<\/h1>\n\n\n\n


<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • Igrzyska rozegrano w dniach 26 sierpnia \u2013 11 wrze\u015bnia<\/strong>.<\/li>
  • Wystartowa\u0142o 7132<\/strong> zawodnik\u00f3w (w tym 1058<\/strong> kobiet) ze 121<\/strong> kraj\u00f3w.<\/li>
  • Rozdano 195<\/strong> komplet\u00f3w medali.<\/li>
  • Przysi\u0119g\u0119 olimpijsk\u0105 w imieniu sportowc\u00f3w z\u0142o\u017cy\u0142a lekkoatletka Heidi Schueller<\/strong>, natomiast w imieniu s\u0119dzi\u00f3w i trener\u00f3w \u2013 po raz pierwszy w historii igrzysk \u2013 Heinz Pollay<\/strong>.<\/li>
  • Znicz olimpijski zapali\u0142 lekkoatleta specjalizuj\u0105cy si\u0119 w biegach na \u015brednich dystansach Guenther Zahn<\/strong>.<\/li>
  • Igrzyska otworzy\u0142 prezydent RFN Gustav Heinemann<\/strong>.<\/li><\/ul>\n\n\n\n

    Program Igrzysk \u2013 23 dyscypliny, 195 konkurencji<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    boks (11 konkurencji), gimnastyka (14), hokej na trawie (1), je\u017adziectwo (6), judo (6), kajakarstwo (11), kolarstwo (7), koszyk\u00f3wka (1), lekkoatletyka (38), \u0142ucznictwo (2), pi\u0119ciob\u00f3j nowoczesny (2), pi\u0142ka no\u017cna (1), pi\u0142ka r\u0119czna (1), pi\u0142ka siatkowa (2), pi\u0142ka wodna (1), p\u0142ywanie (29), podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w (9), skoki do wody (4), strzelectwo (8), szermierka (8), wio\u015blarstwo (7), zapasy (20), \u017ceglarstwo (6).<\/p>\n\n\n\n

    Gwiazda Igrzysk<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    Mark Spitz<\/strong> (USA, p\u0142ywanie) \u2013 7 z\u0142otych medali<\/p>\n\n\n\n

    Polska Reprezentacja Olimpijska<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    309 os\u00f3b<\/strong> (startowa\u0142o 290 \u2013 37 kobiet i 253 m\u0119\u017cczyzn) w 22 sportach: 11 bokser\u00f3w, 14 gimnastyk\u00f3w (w tym 7 kobiet; 12 startowa\u0142o + 1 rez., 1 nie), 18 hokeist\u00f3w na trawie (17 startowa\u0142o + 1 rez.), 9 je\u017ad\u017ac\u00f3w (8 startowa\u0142o + 1 rez.), 4 judok\u00f3w, 25 kajakarzy (w tym 4 kobiety; 23 startowa\u0142o + 1 rez.), 14 kolarzy (12 startowa\u0142o + 2 rez.), 12 koszykarzy, 49 lekkoatlet\u00f3w (w tym 18 kobiet; 45 startowa\u0142o, 4 rez.), 4 \u0142ucznik\u00f3w (w tym 3 kobiety), 4 pi\u0119cioboist\u00f3w (3 start + 1 rez.), 19 pi\u0142karzy (17 startowa\u0142o + 2 rez.), 16 pi\u0142karzy r\u0119cznych (15 startowa\u0142o + 1 rez.), 12 siatkarzy, 5 p\u0142ywak\u00f3w, 3 skoczk\u00f3w do wody (w tym 2 kobiety), 9 ci\u0119\u017carowc\u00f3w, 13 strzelc\u00f3w (w tym 1 kobieta), 20 szermierzy (w tym 5 kobiet), 18 wio\u015blarzy (16 startowa\u0142o + 2 rez.), 18 zapa\u015bnik\u00f3w, 13 \u017ceglarzy (11 startowa\u0142o + 2 rez.).<\/p>\n\n\n\n

    Chor\u0105\u017cym reprezentacji Polski by\u0142 po raz trzeci ci\u0119\u017carowiec Waldemar Baszanowski<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

    Klasyfikacja medalowa<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
    <\/td><\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
     <\/td> <\/td> <\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td><\/tr>
    1.<\/td>ZSRR<\/td>99<\/td>50<\/td>27<\/td>22<\/td><\/tr>
    2.<\/td>USA<\/td>94<\/td>33<\/td>31<\/td>30<\/td><\/tr>
    3.<\/td>NRD<\/td>66<\/td>20<\/td>23<\/td>23<\/td><\/tr>
    ...<\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
    7.<\/strong><\/td>Polska<\/strong><\/td>21<\/strong><\/td>7<\/strong><\/td>5<\/strong><\/td>9<\/strong><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

    Medale dla Polski (21)<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    z\u0142oty - W\u0142adys\u0142aw Komar (lekkoatletyka - pchni\u0119cie kul\u0105)
    z\u0142oty - Witold Woyda (szermierka - turniej indywidualny florecist\u00f3w)
    z\u0142oty - Jan Szczepa\u0144ski (boks - waga lekka)
    z\u0142oty - Zygmunt Smalcerz (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 52 kg)
    z\u0142oty - J\u00f3zef Zap\u0119dzki (strzelectwo - pistolet sylwetkowy)
    z\u0142oty - Marek D\u0105browski, Arkadiusz Godel, Jerzy Kaczmarek, Lech Koziejowski i Witold Woyda (szermierka - turniej dru\u017cynowy florecist\u00f3w)
    z\u0142oty - Zygmunt Anczok, Les\u0142aw \u0106mikiewicz, Kazimierz Deyna, Robert Gadocha, Zbigniew Gut, Jerzy Gorgo\u0144, Andrzej Jarosik, Kazimierz Kmiecik, Hubert Kostka, Jerzy Kraska, Grzegorz Lato, W\u0142odzimierz Luba\u0144ski, Joachim Marx, Zygmunt Maszczyk, Marian Ostafi\u0144ski, Marian Szeja, Zygfryd Szo\u0142tysik, Antoni Szymanowski i Ryszard Szymczak (pi\u0142ka no\u017cna)<\/p>\n\n\n\n

    srebrny - Wies\u0142aw Rudkowski (boks - waga lekko\u015brednia)
    srebrny - Antoni Zajkowski (judo - waga 71 kg)
    srebrny - Norbert Ozimek (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 82,5 kg)
    srebrny - Irena Szyd\u0142owska (\u0142ucznictwo - turniej indywidualny)
    srebrny - Edward Barcik, Lucjan Lis, Stanis\u0142aw Szozda i Ryszard Szurkowski (kolarstwo - wy\u015bcig dru\u017cynowy na 100 km)<\/p>\n\n\n\n

    br\u0105zowy - Leszek B\u0142a\u017cy\u0144ski (boks - waga musza)
    br\u0105zowy - Janusz Gortat (boks - waga p\u00f3\u0142ci\u0119\u017cka)
    br\u0105zowy - Irena Szewi\u0144ska (lekkoatletyka - bieg na 200 m)
    br\u0105zowy - Ryszard Katus (lekkoatletyka - dziesi\u0119ciob\u00f3j)
    br\u0105zowy - Kazimierz Lipie\u0144 (zapasy - styl klasyczny - waga 62 kg)
    br\u0105zowy - Czes\u0142aw Kwieci\u0144ski (zapasy - styl klasyczny - waga 90 kg)
    br\u0105zowy - Rafa\u0142 Piszcz i W\u0142adys\u0142aw Szuszkiewicz (kajakarstwo - wy\u015bcig K2 na 1000 m)
    br\u0105zowy - Andrzej Bek i Benedykt Kocot (kolarstwo- torowy wy\u015bcig tandem\u00f3w)
    br\u0105zowy - Zbigniew Kaczmarek (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 67,5 kg)<\/p>\n\n\n\n

    Bohaterem reprezentacji Polski by\u0142 szermierz Witold Woyda, zdobywca 2 z\u0142otych medali. Kolejny medal do swojej olimpijskiej kolekcji do\u0142o\u017cy\u0142a Irena Szewi\u0144ska. Wielkim sukcesem by\u0142o tak\u017ce z\u0142oto pi\u0142karskie podopiecznych legendarnego trenera Kazimierza G\u00f3rskiego.

    W czasie igrzysk cz\u0142onkowie palesty\u0144skiej organizacji terrorystycznej Czarny Wrzesie\u0144 wzi\u0119li za zak\u0142adnik\u00f3w 11 cz\u0142onk\u00f3w ekipy izraelskiej. Zabili sportowc\u00f3w i trener\u00f3w oraz jednego policjanta. Pi\u0119ciu z o\u015bmiu terroryst\u00f3w zosta\u0142o zabitych podczas pr\u00f3by odbicia zak\u0142adnik\u00f3w, trzech pozosta\u0142ych schwytano.<\/p><\/blockquote>\n","post_title":"Monachium 1972","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"monachium-1972","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-09-28 15:54:00","post_modified_gmt":"2020-09-28 13:54:00","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/wai-q98d7hpf9hy9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/olympics_summer\/monachium-1972\/","menu_order":0,"post_type":"olympics_summer","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"competitions_rewards":[{"competition":[{"ID":18982,"post_author":"15","post_date":"2020-07-16 10:41:05","post_date_gmt":"2020-07-16 08:41:05","post_content":"","post_title":"Kolarstwo - jazda dru\u017cynowa na czas","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"jazda-druzynowa-na-czas-kolarstwo-szosowe","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2024-07-28 21:40:04","post_modified_gmt":"2024-07-28 19:40:04","post_content_filtered":"","post_parent":5863,"guid":"http:\/\/pkol.cumulus.atthouse.pl\/?post_type=competition&p=18982","menu_order":0,"post_type":"competition","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"reward":{"value":"2","label":"Srebrny"}}]}],"picture":{"ID":42477,"id":42477,"title":"Edward_Barcik_400","filename":"Edward_Barcik_400.jpg","filesize":53808,"url":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Edward_Barcik_400.jpg","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/olimpijczycy\/edward-barcik\/edward_barcik_400\/#main","alt":"","author":"15","description":"","caption":"","name":"edward_barcik_400","status":"inherit","uploaded_to":13269,"date":"2021-05-31 08:39:23","modified":"2021-05-31 08:39:23","menu_order":0,"mime_type":"image\/jpeg","type":"image","subtype":"jpeg","icon":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-includes\/images\/media\/default.png","width":400,"height":472,"sizes":{"thumbnail":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Edward_Barcik_400-150x150.jpg","thumbnail-width":150,"thumbnail-height":150,"medium":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Edward_Barcik_400-254x300.jpg","medium-width":254,"medium-height":300,"medium_large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Edward_Barcik_400.jpg","medium_large-width":400,"medium_large-height":472,"large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Edward_Barcik_400.jpg","large-width":400,"large-height":472,"1536x1536":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Edward_Barcik_400.jpg","1536x1536-width":400,"1536x1536-height":472,"2048x2048":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Edward_Barcik_400.jpg","2048x2048-width":400,"2048x2048-height":472,"ultp_layout_landscape_large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Edward_Barcik_400.jpg","ultp_layout_landscape_large-width":400,"ultp_layout_landscape_large-height":472,"ultp_layout_landscape":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Edward_Barcik_400.jpg","ultp_layout_landscape-width":400,"ultp_layout_landscape-height":472,"ultp_layout_portrait":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Edward_Barcik_400.jpg","ultp_layout_portrait-width":400,"ultp_layout_portrait-height":472,"ultp_layout_square":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Edward_Barcik_400.jpg","ultp_layout_square-width":400,"ultp_layout_square-height":472}},"firstname":"Edward","lastname":"Barcik","birthdate_date":"31\/05\/1950","birthdate":"31 maja 1950","deathdate_date":"","deathdate":"","placeofbirth":"","club":"","coach":"","metrics":"","seolink":"barcik-edward","tmp_old_id":"15017","tmp_old_fid":"294","tmp_old_parent_id":"15544","createdate":"06\/11\/2013","tmp_old_title":"Barcik Edward","tmp_old_lead":"","tmp_old_body":"

    BARCIK EDWARD<\/p>

    trener, kolarz LZS z Chrz\u0105stowic,\u00a0cz\u0142onek szosowej dru\u017cyny bia\u0142o-czerwonych, kt\u00f3ra zdoby\u0142a (po raz pierwszy) medal na M\u015a (1971) w Mendrisio i srebrny medal olimpijski w Monachium (1972).<\/strong>Urodzony 31 maja 1950 w Prusicach na Opolszczy\u017anie, syn Wincentego i Marty, absolwent szko\u0142y \u015bredniej. Kolarz (178 cm, 72 kg) LZS Opolanka Grabie (od 1967), LZS Prudnik (1970), LZS Opole (1971-1972) i LZS Ziemia Opolska (1974 -1977). Pierwsze kroki stawia\u0142 na rowerze pod kierunkiem Karola K\u00fchna, potem Franciszka Surmi\u0144skiego, ale wyr\u00f3s\u0142 na wielkiego kolarza dzi\u0119ki Henrykowi \u0141asakowi, trenerowi kadry narodowej, kt\u00f3ry na prze\u0142omie lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych i siedemdziesi\u0105tych z m\u0142odych, wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 zawodnik\u00f3w (Szozda, Nowicki, Smyrak, Mytnik, G\u00f3rski, Lis, Barcik) stworzy\u0142 tzw. grup\u0119 \"wystrza\u0142owc\u00f3w\", kt\u00f3r\u0105 (w cieniu najlepszych) zacz\u0105\u0142 uczy\u0107 sztuki zwyci\u0119\u017cania. Kiedy \"starzy\" (Szurkowski, Hanusik, Czechowski, Matusiak, Krzeszowiec) wygrywali Wy\u015bcig Pokoju, m\u0142odzi \"wystrza\u0142owcy\" przygotowywani oddzielnym rytmem po raz pierwszy w historii polskiego kolarstwa wywalczyli br\u0105zowy medal mistrzostw \u015bwiata w dru\u017cynie (1971 Mendrisio) jad\u0105c w sk\u0142adzie: Lis, Smyrak, Szozda i Barcik (mieli w sumie 83 lata). Eksplozja talent\u00f3w naszej m\u0142odzie\u017cy sprawi\u0142a, \u017ce rok p\u00f3\u017aniej w polskiej dru\u017cynie na szosie pod Monachium, w walce o olimpijskie medale stan\u0119\u0142o a\u017c trzech \"m\u0142odzik\u00f3w\" z Mendrisio, kt\u00f3rych wspiera\u0142, ju\u017c wtedy jeden z najlepszych kolarzy \u015bwiata - Ryszard Szurkowski. Ale sk\u0142ad olimpijskiego zespo\u0142u rodzi\u0142 si\u0119 w b\u00f3lach do ostatnich godzin nocnych w przeddzie\u0144 startu (28 na 29 sierpnia). Tr\u00f3jka: Szurkowski, Szozda, Lis - by\u0142a pewna. Szukano do niej czwartego (Barcik, Smyrak, Stec). \u0141asak zaufa\u0142 Barcikowi. I si\u0119 nie zawi\u00f3d\u0142. Do rodzinnych Chrz\u0105stowic przywi\u00f3z\u0142 srebrny medal olimpijski. Opolska wie\u015b sta\u0142a si\u0119 s\u0142awna w Polsce, gdy\u017c mia\u0142a jeszcze jednego olimpijczyka. Z br\u0105zowym medalem wr\u00f3ci\u0142 s\u0105siad i przyjaciel Barcika (bardzo mu zreszt\u0105 pom\u00f3g\u0142 w karierze zawodniczej), cz\u0142onek naszego torowego tandemu - Benedykt Kocot. Ulic\u0119 na kt\u00f3rej mieszkali nazwano niebawem - Olimpijczyk\u00f3w. Barcik w swojej niezbyt d\u0142ugiej karierze sportowej zdoby\u0142 wprawdzie trzy tytu\u0142y mistrza Polski (1971 w wy\u015bcigu indywidualnym oraz 1970 i 1974 w wy\u015bcigu dw\u00f3jkami), zaj\u0105\u0142 w Tour de Pologne miejsca: 1970 \/10\/, 1971 \/5\/, 1974 \/6\/ i by\u0142 3 w wy\u015bcigu Dooko\u0142a Bu\u0142garii (1975), ale ten niezwykle zawsze elegancki kolarz, kt\u00f3rego kariera rozwija\u0142a si\u0119 w cieniu b\u0142yskotliwych start\u00f3w Stanis\u0142awa Szozdy - nie by\u0142 chyba zawodnikiem do ko\u0144ca spe\u0142nionym. Inna sprawa, \u017ce nie opuszcza\u0142 go pech (ci\u0119\u017cki upadek na torze) i trapi\u0142y kontuzje. Najlepszy sportowiec LZS i Opolszczyzny w plebiscycie \"Trybuny Opolskiej\" (1971, 1972) do ko\u0144ca lat siedemdziesi\u0105tych by\u0142 trenerem (Ziemia Opolska) i organizatorem wielu wy\u015bcig\u00f3w dla m\u0142odzie\u017cy. Coraz cz\u0119stsze k\u0142opoty sprz\u0119towe i finansowe, nieporozumienia z dzia\u0142aczami, a tak\u017ce naciski \u017cony sprawi\u0142y, \u017ce tu\u017c przed og\u0142oszeniem stanu wojennego w grudniu 1981 wyemigrowa\u0142 do RFN (Hanau). Bywa cz\u0119sto w kraju. Mistrz Sportu, odznaczony srebrnym i br\u0105zowym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe oraz Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. \u017bonaty,\u00a0ma dwie c\u00f3rki.Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 153; Pawlak, Olimpijczycy, s. 27; Tuszy\u0144ski, Z\u0142ota ksi\u0119ga, s. 227 i dalsze; Tuszy\u0144ski, Od Dynas\u00f3w, s. 344; MES, t. 1, s. 61; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 38; Latuszkiewicz, Zielone bractwo, s. 8; Wywiad \u015brodowiskowy.*1972 Monachium: szosa dru\u017c.<\/strong> - 2 m. na 35 start. z czasem 2:11.47,5 (zw. ZSRR - 2:11.17,8). Partnerami w dru\u017cynie byli: L. Lis, S. Szozda i R. Szurkowski.<\/p>
    \u00ab powr\u00f3t do listy<\/a><\/td> <\/tr><\/table>","tmp_old_body_img":false,"tmp_old_lead_img":false,"picture_medalists":false,"important":"","person_achivments":"","group_knuie68fa087fd5h76":false},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/13269"}],"collection":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person"}],"about":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/person"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/13269\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42481,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/13269\/revisions\/42481"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/42477"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13269"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}