{"id":13312,"date":"2020-06-24T16:43:44","date_gmt":"2020-06-24T14:43:44","guid":{"rendered":"http:\/\/pkol.local\/person\/andrzej-biegalski\/"},"modified":"2020-09-21T00:40:19","modified_gmt":"2020-09-20T22:40:19","slug":"andrzej-biegalski","status":"publish","type":"person","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/olimpijczycy\/andrzej-biegalski\/","title":{"rendered":"Andrzej Biegalski"},"content":{"rendered":"

BIEGALSKI ANDRZEJ (1953-2017<\/span>)<\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\n
\"BIEGALSKI<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

trener, pi\u0119\u015bciarz “jednego sezonu”, mistrz Europy z\u00a0Katowic (1975), olimpijczyk z\u00a0Montrealu (1976).<\/strong>
\n<\/strong>Urodzony 5 marca 1953 w\u00a0Gierczynie (jeleniog\u00f3rskie, obecnie dolno\u015bl\u0105skie) w\u00a0rodzinie wojskowego osadnika, absolwent Zasadniczej Szko\u0142y G\u00f3rniczej w\u00a0Radlinie (1972) i\u00a0AWF we Wroc\u0142awiu (1984), gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wf (specjalizacja – sport, trener II kl.). Mia\u0142 znakomite warunki fizyczne (192 cm, 83-105 kg) tote\u017c nauczyciele wf, instruktorzy i\u00a0trenerzy walczyli o\u00a0jego “sportow\u0105 dusz\u0119”. Z\u00a0trzech proponowanych mu dyscyplin (judo, la, boks) wybra\u0142 pi\u0119\u015bciarstwo (Marian Mrula). Z G\u00f3rnika Radlin (1970-1972) przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do\u00a0G\u00f3rnika Psz\u00f3w (1973-1974), gdzie spotka\u0142 trenera Antoniego Zygmunta, kt\u00f3remu zawdzi\u0119cza najwi\u0119cej. Potem reprezentant warszawskiej Legii (1975-1976) i\u00a0GKS Jastrz\u0119bie (1977-1983). Podczas odbywania zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej (19 lutego 1975) \u00f3wczesny trener kadry narodowej dr Wiktor Nowak zaproponowa\u0142 mu udzia\u0142 w\u00a0przygotowaniach do\u00a0ME w\u00a0Katowicach. Z\u00a0propozycji skorzysta\u0142 odnosz\u0105c kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej sw\u00f3j \u017cyciowy sukces zdobywaj\u0105c tytu\u0142 mistrza Europy w\u00a0wadze ci\u0119\u017ckiej. Nast\u0119pne lata, nie przynios\u0142y niestety, spodziewanych post\u0119p\u00f3w, tote\u017c nazwano go do\u015b\u0107 powszechnie “gwiazd\u0105 jednego sezonu”. Mimo tego klasyfikowany jest cz\u0119sto jako najlepszy “ci\u0119\u017cki” w\u00a0historii naszego boksu, przed takimi zawodnikami jak Zarenkiewicz, W\u0119grzyniak, G. Skrzecz, J\u0119drzejewski, Trela czy Go\u015bcia\u0144ski. 3-krotny mistrz Polski: w\u00a0wadze ci\u0119\u017ckiej (1974, 1978) i\u00a0superci\u0119\u017ckiej (1979), 2-krotny mistrz kraju w\u00a0rywalizacji dru\u017cynowej: w\u00a0barwach Legii Warszawa (1975) i\u00a0GKS Jastrz\u0119bie (1977), 8-krotny reprezentant Polski w\u00a0meczach mi\u0119dzypa\u0144stwowych 1974-1976 (3 zwyci\u0119stwa, 5 pora\u017cek). Dwukrotny uczestnik mistrzostw Europy (1975, 1979), gdzie w\u00a0Katowicach (1975) wywalczy\u0142 z\u0142oty medal w\u00a0wadze ci\u0119\u017ckiej<\/strong>. Po zwyci\u0119stwach nad Sommerem (CSRS), Hussingiem (RFN), Simonem (Rumunia), w\u00a0finale wygra\u0142 4:1 z\u00a0Wiktorem Uljaniczem (ZSRR). Startowa\u0142 tak\u017ce w\u00a0mistrzostwach \u015bwiata (1974) w\u00a0Hawanie, gdzie zaj\u0105\u0142 m. 5-8. Zwyci\u0119zca turniej\u00f3w: “Z\u0142oty Pas Polusa” (1972, 1973), “Czarne Diamenty” (1974) i\u00a0“Gryf Szczeci\u0144ski” (1976) – wszystkie w\u00a0kat. ci\u0119\u017ckiej. W\u00a0tradycyjnym plebiscycie “PS” na\u00a0najlepszego sportowca Polski (1975) zaj\u0105\u0142 4 m. Stoczy\u0142 237 walk (201 – 0 – 36).<\/p>\n

Zmar\u0142 14 marca 2017 roku.<\/p>\n

*1976 Montreal: w. ci\u0119\u017cka<\/strong> – w\u00a0pierwszej kolejce przegra\u0142 0:5 z\u00a0Johny Tatem (USA) i\u00a0odp. z\u00a0konk. (zw. T. Stevenson, Kuba).<\/p>\n

Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 157; Kurzy\u0144ski, Tysi\u0105c wspania\u0142ych (2), s. 18-19; Skotnicki, Od Olimpii do\u00a0Atlanty, s. 203; Zmarzlik, Bij mistrza, s. 170-175 i\u00a0202-203; Lis, Rekordy w\u00a0plecaku, s. 328; Osm\u00f3lski, Leksykon boksu, s. 16; Pawlak, Olimpijczycy, s. 32; \u017bochowski R., Mistrz ci\u0105gle czeka na\u00a0po\u017cegnanie, “Boks”, 1985, nr\u00a02.<\/em><\/p>\n

<\/p>\n\n\n\n
<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

BIEGALSKI ANDRZEJ (1953-2017) trener, pi\u0119\u015bciarz “jednego sezonu”, mistrz Europy z\u00a0Katowic (1975), olimpijczyk z\u00a0Montrealu (1976). Urodzony 5 marca 1953 w\u00a0Gierczynie (jeleniog\u00f3rskie, obecnie dolno\u015bl\u0105skie)<\/p>\n","protected":false},"featured_media":20591,"menu_order":60,"template":"","meta":{"_acf_changed":false,"ub_ctt_via":"","footnotes":""},"class_list":["post-13312","person","type-person","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","infinite-scroll-item","no-featured-image-padding","resize-featured-image"],"acf":{"olimpic_information":false,"picture":{"ID":20591,"id":20591,"title":"Biegalski_Andrzej_m","filename":"Biegalski_Andrzej_m.jpg","filesize":2405,"url":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Biegalski_Andrzej_m.jpg","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/olimpijczycy\/andrzej-biegalski\/biegalski_andrzej_m\/#main","alt":"","author":"1","description":"","caption":"","name":"biegalski_andrzej_m","status":"inherit","uploaded_to":13312,"date":"2020-08-06 08:07:36","modified":"2020-08-06 08:07:36","menu_order":0,"mime_type":"image\/jpeg","type":"image","subtype":"jpeg","icon":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-includes\/images\/media\/default.png","width":50,"height":50,"sizes":{"thumbnail":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Biegalski_Andrzej_m.jpg","thumbnail-width":50,"thumbnail-height":50,"medium":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Biegalski_Andrzej_m.jpg","medium-width":50,"medium-height":50,"medium_large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Biegalski_Andrzej_m.jpg","medium_large-width":50,"medium_large-height":50,"large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Biegalski_Andrzej_m.jpg","large-width":50,"large-height":50,"1536x1536":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Biegalski_Andrzej_m.jpg","1536x1536-width":50,"1536x1536-height":50,"2048x2048":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Biegalski_Andrzej_m.jpg","2048x2048-width":50,"2048x2048-height":50,"ultp_layout_landscape_large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Biegalski_Andrzej_m.jpg","ultp_layout_landscape_large-width":50,"ultp_layout_landscape_large-height":50,"ultp_layout_landscape":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Biegalski_Andrzej_m.jpg","ultp_layout_landscape-width":50,"ultp_layout_landscape-height":50,"ultp_layout_portrait":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Biegalski_Andrzej_m.jpg","ultp_layout_portrait-width":50,"ultp_layout_portrait-height":50,"ultp_layout_square":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Biegalski_Andrzej_m.jpg","ultp_layout_square-width":50,"ultp_layout_square-height":50}},"firstname":"Andrzej","lastname":"Biegalski","birthdate_date":"05\/03\/1953","birthdate":"5 marca 1953","deathdate_date":"","deathdate":"14 marca 2017","placeofbirth":"Gierczyn","club":"G\u00f3rnik Radlin, G\u00f3rnik Psz\u00f3w","coach":"Antoni Zygmunt","metrics":"192 cm \/ 83-105 kg","seolink":"biegalski-andrzej","tmp_old_id":"14695","tmp_old_fid":"294","tmp_old_parent_id":"15544","createdate":"16\/03\/2017","tmp_old_title":"Biegalski Andrzej","tmp_old_lead":"","tmp_old_body":"

BIEGALSKI ANDRZEJ<\/p>
\"BIEGALSKI<\/td> <\/tr> <\/table><\/td><\/tr><\/table>

trener, pi\u0119\u015bciarz \"jednego sezonu\", mistrz Europy z Katowic (1975), olimpijczyk z Montrealu (1976).<\/strong><\/strong>Urodzony 5 marca 1953 w Gierczynie (jeleniog\u00f3rskie) w rodzinie wojskowego osadnika, absolwent Zasadniczej Szko\u0142y G\u00f3rniczej w Radlinie (1972) i AWF we Wroc\u0142awiu (1984), gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wf (specjalizacja - sport, trener II kl.). Mia\u0142 znakomite warunki fizyczne (192 cm, 83-105 kg) tote\u017c nauczyciele wf, instruktorzy i trenerzy walczyli o jego \"sportow\u0105 dusz\u0119\". Z trzech proponowanych mu dyscyplin (judo, la, boks) wybra\u0142 pi\u0119\u015bciarstwo (Marian Mrula). Z\u00a0 G\u00f3rnika Radlin (1970-1972) przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do G\u00f3rnika Psz\u00f3w (1973-1974), gdzie spotka\u0142 trenera Antoniego Zygmunta, kt\u00f3remu zawdzi\u0119cza najwi\u0119cej. Potem reprezentant warszawskiej Legii (1975-1976) i GKS Jastrz\u0119bie (1977-1983). Podczas odbywania zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej (19 lutego 1975) \u00f3wczesny trener kadry narodowej dr Wiktor Nowak zaproponowa\u0142 mu udzia\u0142 w przygotowaniach do ME w Katowicach. Z propozycji skorzysta\u0142 odnosz\u0105c kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej sw\u00f3j \u017cyciowy sukces zdobywaj\u0105c tytu\u0142 mistrza Europy w wadze ci\u0119\u017ckiej. Nast\u0119pne lata, nie przynios\u0142y niestety, spodziewanych post\u0119p\u00f3w, tote\u017c nazwano go do\u015b\u0107 powszechnie \"gwiazd\u0105 jednego sezonu\". Mimo tego klasyfikowany jest cz\u0119sto jako najlepszy \"ci\u0119\u017cki\" w historii naszego boksu, przed takimi zawodnikami jak Zarenkiewicz, W\u0119grzyniak, G. Skrzecz, J\u0119drzejewski, Trela czy Go\u015bcia\u0144ski. 3-krotny mistrz Polski: w wadze ci\u0119\u017ckiej (1974, 1978) i superci\u0119\u017ckiej (1979), 2-krotny mistrz kraju w rywalizacji dru\u017cynowej: w barwach Legii Warszawa (1975) i GKS Jastrz\u0119bie (1977), 8-krotny reprezentant Polski w meczach mi\u0119dzypa\u0144stwowych 1974-1976 (3 zwyci\u0119stwa, 5 pora\u017cek). Dwukrotny uczestnik mistrzostw Europy (1975, 1979), gdzie w Katowicach (1975) wywalczy\u0142 z\u0142oty medal w wadze ci\u0119\u017ckiej<\/strong>. Po zwyci\u0119stwach nad Sommerem (CSRS), Hussingiem (RFN), Simonem (Rumunia), w finale wygra\u0142 4:1 z Wiktorem Uljaniczem (ZSRR). Startowa\u0142 tak\u017ce w mistrzostwach \u015bwiata (1974) w Hawanie, gdzie zaj\u0105\u0142 m. 5-8. Zwyci\u0119zca turniej\u00f3w: \"Z\u0142oty Pas Polusa\" (1972, 1973), \"Czarne Diamenty\" (1974) i \"Gryf Szczeci\u0144ski\" (1976) - wszystkie w kat. ci\u0119\u017ckiej. W tradycyjnym plebiscycie \"PS\" na najlepszego sportowca Polski (1975) zaj\u0105\u0142 4 m. Stoczy\u0142 237 walk (201 - 0 - 36). \u017bonaty (Blandyna) ma dwoje dzieci (Aleksander, Anna). Mieszka w Jastrz\u0119biu Zdroju, jest na g\u00f3rniczej emeryturze.Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 157; Kurzy\u0144ski, Tysi\u0105c wspania\u0142ych (2), s. 18-19; Skotnicki, Od Olimpii do Atlanty, s. 203; Zmarzlik, Bij mistrza, s. 170-175 i 202-203; Lis, Rekordy w plecaku, s. 328; Osm\u00f3lski, Leksykon boksu, s. 16; Pawlak, Olimpijczycy, s. 32; \u017bochowski R., Mistrz ci\u0105gle czeka na po\u017cegnanie, \"Boks\", 1985, nr 2.*1976 Montreal: w. ci\u0119\u017cka<\/strong> - w pierwszej kolejce przegra\u0142 0:5 z Johny Tatem (USA) i odp. z konk. (zw. T. Stevenson, Kuba).<\/p>
\u00ab powr\u00f3t do listy<\/a><\/td> <\/tr><\/table>","tmp_old_body_img":false,"tmp_old_lead_img":false,"picture_medalists":false,"important":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/13312"}],"collection":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person"}],"about":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/person"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/13312\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/20591"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13312"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}