{"id":13882,"date":"2020-06-24T16:46:05","date_gmt":"2020-06-24T14:46:05","guid":{"rendered":"http:\/\/pkol.local\/person\/jan-jankiewicz\/"},"modified":"2020-09-21T01:02:58","modified_gmt":"2020-09-20T23:02:58","slug":"jan-jankiewicz","status":"publish","type":"person","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/olimpijczycy\/jan-jankiewicz\/","title":{"rendered":"Jan Jankiewicz"},"content":{"rendered":"

JANKIEWICZ JAN<\/p>\n

ps. “Jankiel”, przedsi\u0119biorca, wielki talent torowy, ale najwi\u0119ksze sukcesy odni\u00f3s\u0142 w kolarstwie szosowym, wicemistrz \u015bwiata w wy\u015bcigu indywidualnym i w dru\u017cynie (1979), wielokrotny mistrz Polski na torze i szosie, olimpijczyk z Montrealu (1976).
<\/strong>
Urodzony 17 wrze\u015bnia 1955 w Przedborowej na Dolnym \u015al\u0105sku, syn Jana i Augustyny, absolwent Technikum G\u00f3rniczego. Kolarz (179 cm, 68 kg) torowy i szosowy, reprezentant Piasta Nowa Ruda (1974-1977) i RLKS Wroc\u0142aw (1978-1983) nad kt\u00f3rego karier\u0119 sportow\u0105 (1970-1983) czuwali trenerzy: Manfred Matuszewski, Stefan Borucz, Jerzy Bek (tor), Zbigniew Rusin i Andrzej Trochanowski (szosa). Obok Janusza Kierzkowskiego i Grzegorza Krejnera – najwi\u0119kszy talent w historii naszego kolarstwa torowego. Kiedy zacz\u0105\u0142 wspina\u0107 si\u0119 na szczyty (\u015bredniodystansowiec) i dogania\u0107 czo\u0142\u00f3wk\u0119 \u015bwiatow\u0105, nie by\u0142o w Polsce trenera, kt\u00f3ry potrafi\u0142by wycyzelowa\u0107 form\u0119 naszego torowca i przygotowa\u0107 go “do skoku” na medale mistrzostw \u015bwiata. Podobnie jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 jego torowych przyjaci\u00f3\u0142 (Sujka, Lang, Szczepkowski, Kaczorowski, Kr\u0119czy\u0144ski) po M\u015a w San Cristobal (1977) zrezygnowa\u0142 z toru i w pogoni “za chlebem” zacz\u0105\u0142 \u015bciga\u0107 si\u0119 na szosie. I tu (cho\u0107 mo\u017ce zn\u00f3w nie do ko\u0144ca), potrafi\u0142 wykorzysta\u0107 przynajmniej cz\u0119\u015b\u0107 swoich wielkich mo\u017cliwo\u015bci: zosta\u0142 wicemistrzem \u015bwiata (ind. i dru\u017c.) w Valkenburgu (1979), “otar\u0142” si\u0119 o medal olimpijski w Moskwie (1980).
\nOsi\u0105gni\u0119cia szosowe:<\/strong> 2-krotny mistrz Polski: na czas (1975), dw\u00f3jki (1979), 3-krotny wicemistrz: na czas (1980), dw\u00f3jki (1974, 1977), 2-krotny uczestnik Wy\u015bcigu Pokoju: 1979 \/4\/, 1981 \/6\/ i 2-krotny Tour de Pologne: 1978 \/3\/ i 1980 \/3\/. Tak\u017ce 2-krotny srebrny medalista M\u015a w Valkenburgu (1979) – w wy\u015bcigu ind. (przegra\u0142 z W\u0142ochem Giani Giacomini) i dru\u017c. (wraz z S. Cieka\u0144skim, C. Langiem i W. Pluteckim). Zwyci\u0119zca wy\u015bcigu Po Ziemi \u0141\u00f3dzkiej (1978) oraz poza  krajem: Ruban Graniter Breton (1979) i Tour du Loir et Cher (1981). Najlepszy szosowiec Polski wg klasyfikacji PZKol i Challenge “PS” (1979). Osi\u0105gni\u0119cia torowe: 7-krotny mistrz Polski: 4 km ind. (1975-1981), 2-krotny wicemistrz: 4 km ind., wy\u015bcig d\u0142ugodyst. 50 km (1978) i 2-krotny br\u0105zowy medalista MP: 1 km (1977) i 4 km ind. (1983). 6-krotny finalista M\u015a. Podczas tych wyst\u0119p\u00f3w w wy\u015bcigu ind. na 4 km zaj\u0105\u0142 dwukrotnie 4 m. (1975 Liege i 1981 Brno) i dwukrotnie 6 m. (1978 Monachium i 1979 Amsterdam) oraz na 4 km dru\u017c.: 1975 \/5\/, 1981 \/4\/. Triumfator zawod\u00f3w o Wielk\u0105 Nagrod\u0119 Europy: 4 km ind. (1977). Na li\u015bcie rankingowej najlepszych torowc\u00f3w w historii polskiego kolarstwa (1921-1986) zajmuje jeszcze 2 m. (wyprzedza\u0142 go tylko Janusz  Kierzkowski ale teraz wyprzedza go ju\u017c tak\u017ce Grzegorz Krejner). Najlepszy sportowiec Polski (1979) w plebiscycie czytelnik\u00f3w “PS”. Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu odznaczony m. in. z\u0142otym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe. \u017bonaty (Marzena) ma dwie c\u00f3rki (Patrycj\u0119 i Natali\u0119), mieszka we Wroc\u0142awiu, gdzie jest przedsi\u0119biorc\u0105.<\/p>\n

Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 212; Pawlak, Olimpijczycy, s. 99 (ma\u0142o precyzyjne dane dot. kariery sportowej); MES, t. 1, s. 230; Porada, Igrzyska, s. 900, 977; Tuszy\u0144ski, Wy\u015bcig Pokoju 1948-2001, s. 161; Tuszy\u0144ski, Z\u0142ota ksi\u0119ga, s. 228; Tuszy\u0144ski, Od Dynas\u00f3w, s. 479; Tuszy\u0144ski, 100 lat WTC, s. 394; Wasyliszyn, Jubileuszowe asy, s. 65; Marcinek, Sportowe asy, s. 150; Latuszkiewicz, Zielone bractwo, s. 23; Bogusz, 100 lat kolarstwa \u0142\u00f3dzkiego, s. 80.
*1976 Montreal: 4000 m ind. (na dochodzenie)<\/strong> – w elim. uzyska\u0142 si\u00f3dmy wynik na 28 start. z czasem 4.51.48; w drugiej elim. przegra\u0142 z Czechos\u0142owakiem M. Klas\u0105 w czasie 4.54.94 (Klasa – 4.49.84), odp. z konk. zajmuj\u0105c 10 m. (zw. G. Braun RFN – 4.47.61); 4000 m dru\u017c. (na dochodzenie)<\/strong> – w elim. Polacy uzyskali pi\u0105ty wynik na 17 start. zesp. z czasem 4.27.21; w \u0107wier\u0107fin. przegrali z W. Brytani\u0105 w czasie 4.27.13 (W. Brytania – 4:23.78), odp. z konk. zajmuj\u0105c m. 5-8 (zw. RFN – 4.21.06). Partnerami w dru\u017cynie byli: C. Lang, K. Sujka i Z. Szczepkowski.
*1980 Moskwa: szosa ind. (189 km)<\/strong> – nie uko\u0144czy\u0142 konk.; szosa dru\u017c. (100 km) – 4 m. na 23 start. zesp. z czasem 2:04.13,8 (zw. ZSRR – 2:01.21,7). Partnerami w dru\u017cynie byli: C. Cieka\u0144ski, C. Lang i W. Plutecki.<\/p>\n

<\/p>\n\n\n
« powr\u00f3t do listy<\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

JANKIEWICZ JAN ps. “Jankiel”, przedsi\u0119biorca, wielki talent torowy, ale najwi\u0119ksze sukcesy odni\u00f3s\u0142 w kolarstwie szosowym, wicemistrz \u015bwiata w wy\u015bcigu indywidualnym i w<\/p>\n","protected":false},"featured_media":0,"menu_order":60,"template":"","meta":{"_acf_changed":false,"ub_ctt_via":"","footnotes":""},"class_list":["post-13882","person","type-person","status-publish","hentry","infinite-scroll-item","no-featured-image-padding"],"acf":{"olimpic_information":false,"picture":false,"firstname":"Jan","lastname":"Jankiewicz","birthdate_date":"17\/09\/1955","birthdate":"17 wrze\u015bnia 1955","deathdate_date":"","deathdate":"","placeofbirth":"","club":"","coach":"","metrics":"","seolink":"jankiewicz-jan","tmp_old_id":"15066","tmp_old_fid":"294","tmp_old_parent_id":"15544","createdate":"06\/11\/2013","tmp_old_title":"Jankiewicz Jan","tmp_old_lead":"","tmp_old_body":"

JANKIEWICZ JAN<\/p>\n\n

ps. \"Jankiel\", przedsi\u0119biorca, wielki talent torowy, ale najwi\u0119ksze sukcesy odni\u00f3s\u0142 w kolarstwie szosowym, wicemistrz \u015bwiata w wy\u015bcigu indywidualnym i w dru\u017cynie (1979), wielokrotny mistrz Polski na torze i szosie, olimpijczyk z Montrealu (1976).<\/strong>Urodzony 17 wrze\u015bnia 1955 w Przedborowej na Dolnym \u015al\u0105sku, syn Jana i Augustyny, absolwent Technikum G\u00f3rniczego. Kolarz (179 cm, 68 kg) torowy i szosowy, reprezentant Piasta Nowa Ruda (1974-1977) i RLKS Wroc\u0142aw (1978-1983) nad kt\u00f3rego karier\u0119 sportow\u0105 (1970-1983) czuwali trenerzy: Manfred Matuszewski, Stefan Borucz, Jerzy Bek (tor), Zbigniew Rusin i Andrzej Trochanowski (szosa). Obok Janusza Kierzkowskiego i Grzegorza Krejnera - najwi\u0119kszy talent w historii naszego kolarstwa torowego. Kiedy zacz\u0105\u0142 wspina\u0107 si\u0119 na szczyty (\u015bredniodystansowiec) i dogania\u0107 czo\u0142\u00f3wk\u0119 \u015bwiatow\u0105, nie by\u0142o w Polsce trenera, kt\u00f3ry potrafi\u0142by wycyzelowa\u0107 form\u0119 naszego torowca i przygotowa\u0107 go \"do skoku\" na medale mistrzostw \u015bwiata. Podobnie jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 jego torowych przyjaci\u00f3\u0142 (Sujka, Lang, Szczepkowski, Kaczorowski, Kr\u0119czy\u0144ski) po M\u015a w San Cristobal (1977) zrezygnowa\u0142 z toru i w pogoni \"za chlebem\" zacz\u0105\u0142 \u015bciga\u0107 si\u0119 na szosie. I tu (cho\u0107 mo\u017ce zn\u00f3w nie do ko\u0144ca), potrafi\u0142 wykorzysta\u0107 przynajmniej cz\u0119\u015b\u0107 swoich wielkich mo\u017cliwo\u015bci: zosta\u0142 wicemistrzem \u015bwiata (ind. i dru\u017c.) w Valkenburgu (1979), \"otar\u0142\" si\u0119 o medal olimpijski w Moskwie (1980). \nOsi\u0105gni\u0119cia szosowe:<\/strong> 2-krotny mistrz Polski: na czas (1975), dw\u00f3jki (1979), 3-krotny wicemistrz: na czas (1980), dw\u00f3jki (1974, 1977), 2-krotny uczestnik Wy\u015bcigu Pokoju: 1979 \/4\/, 1981 \/6\/ i 2-krotny Tour de Pologne: 1978 \/3\/ i 1980 \/3\/. Tak\u017ce 2-krotny srebrny medalista M\u015a w Valkenburgu (1979) - w wy\u015bcigu ind. (przegra\u0142 z W\u0142ochem Giani Giacomini) i dru\u017c. (wraz z S. Cieka\u0144skim, C. Langiem i W. Pluteckim). Zwyci\u0119zca wy\u015bcigu Po Ziemi \u0141\u00f3dzkiej (1978) oraz poza  krajem: Ruban Graniter Breton (1979) i Tour du Loir et Cher (1981). Najlepszy szosowiec Polski wg klasyfikacji PZKol i Challenge \"PS\" (1979). Osi\u0105gni\u0119cia torowe: 7-krotny mistrz Polski: 4 km ind. (1975-1981), 2-krotny wicemistrz: 4 km ind., wy\u015bcig d\u0142ugodyst. 50 km (1978) i 2-krotny br\u0105zowy medalista MP: 1 km (1977) i 4 km ind. (1983). 6-krotny finalista M\u015a. Podczas tych wyst\u0119p\u00f3w w wy\u015bcigu ind. na 4 km zaj\u0105\u0142 dwukrotnie 4 m. (1975 Liege i 1981 Brno) i dwukrotnie 6 m. (1978 Monachium i 1979 Amsterdam) oraz na 4 km dru\u017c.: 1975 \/5\/, 1981 \/4\/. Triumfator zawod\u00f3w o Wielk\u0105 Nagrod\u0119 Europy: 4 km ind. (1977). Na li\u015bcie rankingowej najlepszych torowc\u00f3w w historii polskiego kolarstwa (1921-1986) zajmuje jeszcze 2 m. (wyprzedza\u0142 go tylko Janusz  Kierzkowski ale teraz wyprzedza go ju\u017c tak\u017ce Grzegorz Krejner). Najlepszy sportowiec Polski (1979) w plebiscycie czytelnik\u00f3w \"PS\". Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu odznaczony m. in. z\u0142otym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe. \u017bonaty (Marzena) ma dwie c\u00f3rki (Patrycj\u0119 i Natali\u0119), mieszka we Wroc\u0142awiu, gdzie jest przedsi\u0119biorc\u0105.Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 212; Pawlak, Olimpijczycy, s. 99 (ma\u0142o precyzyjne dane dot. kariery sportowej); MES, t. 1, s. 230; Porada, Igrzyska, s. 900, 977; Tuszy\u0144ski, Wy\u015bcig Pokoju 1948-2001, s. 161; Tuszy\u0144ski, Z\u0142ota ksi\u0119ga, s. 228; Tuszy\u0144ski, Od Dynas\u00f3w, s. 479; Tuszy\u0144ski, 100 lat WTC, s. 394; Wasyliszyn, Jubileuszowe asy, s. 65; Marcinek, Sportowe asy, s. 150; Latuszkiewicz, Zielone bractwo, s. 23; Bogusz, 100 lat kolarstwa \u0142\u00f3dzkiego, s. 80.*1976 Montreal: 4000 m ind. (na dochodzenie)<\/strong> - w elim. uzyska\u0142 si\u00f3dmy wynik na 28 start. z czasem 4.51.48; w drugiej elim. przegra\u0142 z Czechos\u0142owakiem M. Klas\u0105 w czasie 4.54.94 (Klasa - 4.49.84), odp. z konk. zajmuj\u0105c 10 m. (zw. G. Braun RFN - 4.47.61); 4000 m dru\u017c. (na dochodzenie)<\/strong> - w elim. Polacy uzyskali pi\u0105ty wynik na 17 start. zesp. z czasem 4.27.21; w \u0107wier\u0107fin. przegrali z W. Brytani\u0105 w czasie 4.27.13 (W. Brytania - 4:23.78), odp. z konk. zajmuj\u0105c m. 5-8 (zw. RFN - 4.21.06). Partnerami w dru\u017cynie byli: C. Lang, K. Sujka i Z. Szczepkowski.*1980 Moskwa: szosa ind. (189 km)<\/strong> - nie uko\u0144czy\u0142 konk.; szosa dru\u017c. (100 km) - 4 m. na 23 start. zesp. z czasem 2:04.13,8 (zw. ZSRR - 2:01.21,7). Partnerami w dru\u017cynie byli: C. Cieka\u0144ski, C. Lang i W. Plutecki.<\/p>\n\n\n\n \n
« powr\u00f3t do listy<\/a><\/td>\n <\/tr>\n<\/table>","tmp_old_body_img":false,"tmp_old_lead_img":false,"picture_medalists":false,"important":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/13882"}],"collection":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person"}],"about":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/person"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/13882\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13882"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}