{"id":14100,"date":"2020-06-24T16:47:05","date_gmt":"2020-06-24T14:47:05","guid":{"rendered":"http:\/\/pkol.local\/person\/halina-wlasciwie-leonarda-kazimiera-konopacka-matuszewska-szczerbinska\/"},"modified":"2024-10-31T11:52:26","modified_gmt":"2024-10-31T10:52:26","slug":"halina-wlasciwie-leonarda-kazimiera-konopacka-matuszewska-szczerbinska","status":"publish","type":"person","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/olimpijczycy\/halina-wlasciwie-leonarda-kazimiera-konopacka-matuszewska-szczerbinska\/","title":{"rendered":"Halina Konopacka (1900-1989)"},"content":{"rendered":"\n

Halina w\u0142a\u015bc. Leonarda Kazimiera Konopacka-Matuszewska-Szczerbi\u0144ska. Dama z wy\u017cszych sfer, poetka i malarka, lekkoatletka “all-around”, rekordzistka \u015bwiata i mistrzyni olimpijska (pierwsza w historii polskiego olimpizmu) w rzucie dyskiem Igrzysk IX Olimpiady w Amsterdamie (1928).<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Urodzona 26 lutego 1900 roku w\u00a0Rawie Mazowieckiej w\u00a0mieszcza\u0144skiej rodzinie Jakuba i\u00a0Marianny z\u00a0Raszkiewicz\u00f3w. Po przeniesieniu si\u0119 rodzic\u00f3w do\u00a0Warszawy ju\u017c jako o\u015bmioletnie dziecko odwiedza\u0142a Ogrody Gier i\u00a0Zabaw Ruchowych im. W. E. Raua (zwane potocznie “ogr\u00f3dkami jordanowskimi”, gdy\u017c pierwsze tego typu miejsca powsta\u0142y w\u00a0Krakowie dzi\u0119ki staraniom dr. Henryka Jordana), Mimo, i\u017c t\u0119\u017cyzna fizyczna nie by\u0142a w\u00a0tamtych czasach w\u00a0modzie, w\u00a0rodzinie Konopackich sport traktowany by\u0142 na\u00a0r\u00f3wni z\u00a0innymi zainteresowaniami i\u00a0potrzebami m\u0142odego cz\u0142owieka. W\u00a0tenisa grali prawie wszyscy – ojciec, siostra (Czes\u0142awa) i\u00a0brat (Tadeusz) –\u00a0\u015bwietny pi\u0142karz i\u00a0lekkoatleta Polonii, p\u00f3\u017aniej znany instruktor i\u00a0wyk\u0142adowca CWSGiS w\u00a0Poznaniu i\u00a0CIWF w\u00a0Warszawie. Halina zami\u0142owanie do\u00a0sportu wynios\u0142a z\u00a0domu: je\u017adzi\u0142a konno i\u00a0na \u0142y\u017cwach, gra\u0142a w\u00a0tenisa i\u00a0p\u0142ywa\u0142a.<\/p>\n\n\n

\n
\"Zdj\u0119cie<\/figure><\/div>\n\n\n

Prawdziw\u0105 karier\u0119 sportow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a po uko\u0144czeniu gimnazjum Celiny Plater – Zyberk\u00f3wny. Na pocz\u0105tku 1924 roku uko\u0144czy\u0142a kurs narciarski warszawskiego AZS. Pokocha\u0142a Tatry na ca\u0142e \u017cycie i cz\u0119sto tam wraca\u0142a (w\u015br\u00f3d miejscowych nosi\u0142a przydomek “Czerebieta” od czerwonego koloru swetra i beretu, kt\u00f3re mia\u0142a zwyczaj zak\u0142ada\u0107 na stoku). Wiosn\u0105, za namow\u0105 kole\u017canek (w tym m.in. zawodniczki AZS Heleny Woynarowskiej), odby\u0142a kilka trening\u00f3w lekkoatletycznych na warszawskiej Agrykoli. Selekcjoner polskich lekkoatlet\u00f3w (jeszcze przed igrzyskami w Pary\u017cu w 1924), francuski trener Maurice Baquet od razu dostrzeg\u0142 w Halinie ogromny talent, zw\u0142aszcza do rzutu dyskiem. Sama lekkoatletka mia\u0142a wspomina\u0107 po latach: Wzi\u0119\u0142am do r\u0119ki dysk i ju\u017c po paru rzutach ustanowi\u0142am rekord Polski (\u2026). Po paru miesi\u0105cach pobi\u0142am rekord \u015bwiata, o kt\u00f3rym nie mia\u0142am poj\u0119cia.<\/em><\/p>\n\n\n\n

W ci\u0105gu o\u015bmiu lat kariery sportowej Polka uzyska\u0142a wyniki, o kt\u00f3rych nawet sama nigdy nie marzy\u0142a. W koronnej konkurencji pierwszy tytu\u0142 mistrzowski (1924) zdoby\u0142a z wynikiem 23.45 m, dwa lata p\u00f3\u017aniej (1926) pobi\u0142a ju\u017c rekord \u015bwiata (34.15). Kiedy po raz pierwszy odnios\u0142a sukces mi\u0119dzynarodowy podczas II \u015awiatowych Igrzysk Kobiecych w G\u00f6teborgu (1926), rzuca\u0142a ju\u017c dyskiem 37.71 m.<\/p>\n\n\n\n

Halina Konopacka mia\u0142a doskona\u0142e warunki fizyczne (181 cm, smuk\u0142a sylwetka) i by\u0142a wszechstronnie utalentowana. By\u0142a nie tylko dyskobolk\u0105, pr\u00f3bowa\u0142a si\u0142 w biegach sprinterskich, pchni\u0119ciu kul\u0105, rzucie oszczepem, skoku wzwy\u017c, wielobojach. Gra\u0142a r\u00f3wnie\u017c w koszyk\u00f3wk\u0119, hazen\u0119 (siedmioosobow\u0105 pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105 dla kobiet), pasjonowa\u0142a si\u0119 automobilizmem. Mia\u0142a to p\u00f3\u017aniej tak podsumowa\u0107: Wielostronno\u015b\u0107 zainteresowa\u0144 sportowych pozwoli\u0142a mi na wszechstronne rozwini\u0119cie si\u0142 fizycznych i cech psychicznych, kt\u00f3re w sportowej walce odgrywaj\u0105 niepo\u015bledni\u0105 rol\u0119.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Podczas Igrzysk IX Olimpiady w Amsterdamie wyrzuci\u0142a dysk na rekordow\u0105 odleg\u0142o\u015b\u0107 39,62 m zdobywaj\u0105c tym samym pierwszy z\u0142oty medal olimpijski dla Polski<\/strong> (31 lipca 1928 roku)*. Spe\u0142ni\u0142y si\u0119 marzenia wielu pokole\u0144 Polak\u00f3w, kt\u00f3rzy z trudem budowali sport wyczynowy w niepodleg\u0142ym kraju. Mistrzyni olimpijska sta\u0142a si\u0119 uosobieniem sukcesu. Nie tylko sportowego. Otrzyma\u0142a gratulacyjny telegram od prezydenta Ignacego Mo\u015bcickiego, tu\u017c po powrocie przyjmowa\u0142 j\u0105 w Belwederze marsza\u0142ek J\u00f3zef  Pi\u0142sudski, udziela\u0142a tysi\u0119cy wywiad\u00f3w, sta\u0142a si\u0119 bo\u017cyszczem kibic\u00f3w. Zbiera\u0142a gratulacje w prasie ca\u0142ej Europy. Podnoszono w nich jej wszechstronne zalety. “Konopacka jest prawdziwym fenomenem sportu” – pisa\u0142 jeden z dziennikarzy niemieckich. “Dysk jej posiada olbrzymi\u0105 szybko\u015b\u0107 jeszcze w chwili, kiedy nie wylecia\u0142 jej z r\u0105k. C\u00f3\u017c za nerw sportowy i wspania\u0142a ambicja! Jej doskona\u0142e warunki fizyczne, uroda, wdzi\u0119k i spos\u00f3b zachowania si\u0119 na boisku – wszystko to czyni z Polki jeden z najpi\u0119kniejszych typ\u00f3w fizycznych w sporcie wsp\u00f3\u0142czesnym”. O sukcesie naszej dyskobolki pisa\u0142a r\u00f3wnie\u017c polska prasa poza sportowa. “Wiadomo\u015bci Literackie” doda\u0142y, \u017ce \u201eKonopacka jest nie tylko chlub\u0105 sportu polskiego, ale ujawni\u0142a tak\u017ce wybitny talent jako poetka” . “\u015awiat” opublikowa\u0142 jeden z wierszy (\u201ePo\u017cegnanie\u201d) przypominaj\u0105c, \u017ce ju\u017c wcze\u015bniej niekt\u00f3re wiersze “Z\u0142otej Haliny” drukowane by\u0142y w “Skamandrze” i “Wiadomo\u015bciach” (1926). Nak\u0142adem wydawnictwa Ferdynanda Hoesicka (Warszawa, Senatorska 29) ukaza\u0142 si\u0119 niebawem (1929) zbi\u00f3r 17 utwor\u00f3w pt. “Kt\u00f3rego\u015b dnia”. Sta\u0142o si\u0119 to dzi\u0119ki rekomendacji naczelnego redaktora “Przegl\u0105du Sportowego”, znanego poety Kazimierza Wierzy\u0144skiego, kt\u00f3ry tak\u017ce na IO w Amsterdamie (1928) zdoby\u0142 z\u0142oty medal olimpijski w dziedzinie literatury. W najszcz\u0119\u015bliwszym – jak to sama okre\u015bla\u0142a Konopacka – roku 1928 (20 grudnia) wysz\u0142a za m\u0105\u017c za p\u0142k Ignacego Matuszewskiego (1891-1946), dyplomat\u0119 (Rzym , Budapeszt), ministra skarbu (1929-1931), naczelnego redaktora rz\u0105dowej “Gazety Polskiej” (1931-1939), cz\u0142onka Mi\u0119dzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (1928- 1939). Po powrocie z podr\u00f3\u017cy po\u015blubnej (Morze \u015ar\u00f3dziemne) pa\u0144stwo Matuszewscy zamieszkali przy ul. Filtrowej 69, a mistrzyni olimpijska, jako \u017cona wysokiego dygnitarza, wesz\u0142a do elity towarzyskiej stolicy. \u015awiatow\u0105 hegemoni\u0119 w rzucie dyskiem utrzyma\u0142a jeszcze do roku 1930, kiedy to podczas \u015awiatowych Igrzysk Kobiecych w Pradze zdoby\u0142a kolejny tytu\u0142 mistrzowski (36,80) po czym (1931) \u201eodda\u0142a dysk w dobre r\u0119ce”, m\u0142odziutkiej i pe\u0142nej uroku nast\u0119pczyni Jadwidze Wajs\u00f3wnej.<\/p>\n\n\n\n

Konopacka w\u00a0ci\u0105gu kariery sportowej (1924-1931) by\u0142a 7-krotn\u0105 rekordzistk\u0105 \u015bwiata (dysk, kula), 5-krotn\u0105 reprezentantk\u0105 Polski w\u00a0meczach mi\u0119dzypa\u0144stwowych (1927-1931, ostatni wyst\u0119p w\u00a0meczu z\u00a0W\u0142oszkami), 56-krotn\u0105 rekordzistk\u0105 Polski (kula, dysk, oszczep, 3-b\u00f3j, 5-b\u00f3j, sztafety), 26-krotn\u0105 mistrzyni\u0105 kraju, w\u00a0tym w\u00a0pchni\u0119ciu kul\u0105 (1924-1928) i\u00a0w rzucie dyskiem (1924-1928, 1930, 1931). Rekordy \u017cyciowe: skok w\u00a0dal – 5.12 (5 pa\u017adziernika 1930 Kr\u00f3lewska Huta), pchni\u0119cie kul\u0105 – 11.33 (16 wrze\u015bnia 1930 Warszawa), rzut dyskiem – 39.62 (31 lipca 1928 Amsterdam), rzut oszczepem – 34.83 (21 wrze\u015bnia 1930 Lw\u00f3w), 3-b\u00f3j – 185 (21 wrze\u015bnia 1930 Lw\u00f3w), 5-b\u00f3j “S” – 4066,07 (30 wrze\u015bnia 1928 Bydgoszcz). Za ca\u0142okszta\u0142t sukces\u00f3w sportowych otrzyma\u0142a Wielk\u0105 Honorow\u0105 Nagrod\u0119 Sportow\u0105 PUWF i\u00a0PW (1927, 1928), dwukrotnie wygra\u0142a plebiscyt czytelnik\u00f3w \u201ePrzegl\u0105du Sportowego” (1927, 1928). Po zako\u0144czeniu kariery lekkoatletycznej gra\u0142a zawodniczo w\u00a0tenisa (w barwach Warszawskiego Lawn Tenis Klubu) wyst\u0119puj\u0105c cz\u0119sto w\u00a0grze mieszanej z\u00a0Janem Ma\u0142cu\u017cy\u0144skim i\u00a0Czes\u0142awem Spycha\u0142\u0105. Znalaz\u0142a si\u0119 nawet na\u00a010 m. na\u00a0li\u015bcie klasyfikacyjnej PZLT (1937) w\u015br\u00f3d najlepszych tenisistek w\u00a0kraju. W\u00a0latach trzydziestych w\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 do\u00a0dzia\u0142alno\u015bci na\u00a0rzecz sportu kobiet w\u00a0organizacjach mi\u0119dzynarodowych i\u00a0krajowych, m. in. kierowa\u0142a (1935-1936) czasopismem sportowym “Start”, kt\u00f3re by\u0142o organem Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej Kobiet (Konopacka by\u0142a cz\u0142onkiem Rady). Nale\u017ca\u0142a do\u00a0Komisji Technicznej oraz\u00a0Zarz\u0105du Mi\u0119dzynarodowej Sportowej Federacji Kobiet (FSFI). Uczestniczy\u0142a (wraz\u00a0 z\u00a0m\u0119\u017cem, cz\u0142onkiem MKOl) jako go\u015b\u0107 honorowy \u2013obserwator\u00a0 na\u00a0zimowych i\u00a0letnich IO w\u00a0Garmisch – Partenkirchen i\u00a0Berlinie (1936), powo\u0142ana by\u0142a w\u00a0sk\u0142ad Komitetu Przyj\u0119cia Kongresu (34. Sesja MKOl w\u00a0Warszawie) w\u00a0czerwcu 1937, wreszcie zosta\u0142a cz\u0142onkiem zarz\u0105du ZPZS – PKOl (1938-1939). Symboliczne by\u0142o uczestnictwo Haliny Konopackiej-Matuszewskiej w\u00a0uroczystym akcie wmurowania w\u00a0marmurowej kolumnie w\u00a0antycznej Olimpii na\u00a0Peloponezie urny z\u00a0sercem tw\u00f3rcy nowo\u017cytnych igrzysk \u2013 Pierre\u2019a de Coubertin (26 marca 1938 rok). Po wybuchu II wojny \u015bwiatowej (7 wrze\u015bnia 1939), kiedy Matuszewski otrzyma\u0142 rozkaz ewakuacji z\u0142ota Banku Polskiego za granic\u0119, mistrzyni olimpijska wzi\u0119\u0142a czynny udzia\u0142 w\u00a0tej trudnej i\u00a0niebezpiecznej misji, jako kierowca jednego z\u00a0autobus\u00f3w wype\u0142nionym skrzyniami ze skarbem banku. Brawurowa akcja (Rumunia, Morze Czarne, Stambu\u0142, Bejrut, Liban, Francja) zako\u0144czy\u0142a si\u0119 pe\u0142nym sukcesem. Nietkni\u0119ty transport dotar\u0142 do\u00a0premiera rz\u0105du emigracyjnego gen. W. Sikorskiego. Niestety podczas akcji zagin\u0105\u0142 medal olimpijski naszej bohaterki \u2013 jej osobisty los wpisa\u0142 si\u0119 symbolicznie w\u00a0losy narodu: straci\u0142a swoje z\u0142oto, ratuj\u0105c skarb pa\u0144stwowy (zyska\u0142a p\u00f3\u017aniej przydomek \u201ePodw\u00f3jnie z\u0142ota Halina\u201d). Po kapitulacji Francji Matuszewscy musieli ucieka\u0107 przed Niemcami. Na granicy hiszpa\u0144skiej zostali aresztowani. By\u0142ego konsula zwolniono dopiero z\u00a0wi\u0119zienia w\u00a0Madrycie po interwencji Ignacego Paderewskiego u\u00a0prezydenta USA F. D. Roosevelta i\u00a0oboje ma\u0142\u017conkowie dotarli do\u00a0Nowego Jorku 2 wrze\u015bnia 1941. Po \u015bmierci Matuszewskiego (3 sierpnia 1946), po raz drugi wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Jerzego Szczerbi\u0144skiego (1949). Po jego z\u00a0kolei \u015bmierci (1959) opu\u015bci\u0142a Nowy Jork i\u00a0przenios\u0142a si\u0119 na\u00a0Floryd\u0119. Tam rozwin\u0119\u0142a sw\u00f3j talent malarski (g\u0142\u00f3wnie malowa\u0142a kwiaty pod pseudonimem artystycznym Helen George).<\/p>\n\n\n\n

Halina Konopacka spoczywa na Cmentarzu Br\u00f3dnowskim w Warszawie, (kwatera 67D – rz\u0105d I – gr\u00f3b 26).<\/p>\n\n\n\n

*1928 Amsterdam: lekkoatletyka, rzut dyskiem<\/strong> – w elim. osi\u0105gn\u0119\u0142a 39.17, w finale 1. msc<\/strong> z wynikiem 39.62, co by\u0142o rekordem \u015bwiata i rekordem olimpijskim<\/strong>. By\u0142 wtorek 31 lipca. Historyczny dzie\u0144 dla polskiego sportu i naszego olimpizmu. Po raz pierwszy na olimpijskim stadionie rozleg\u0142y si\u0119 d\u017awi\u0119ki Mazurka D\u0105browskiego. Polk\u0119 wybrano r\u00f3wnie\u017c Miss Igrzysk<\/strong>. W pokonanym polu Konopacka pozostawi\u0142a Amerykank\u0119 Lillian Copeland (37.08) i Szwedk\u0119 Ruth Svedberg (35.92). Wygra\u0142a tak\u017ce z bardzo gro\u017anymi Niemkami: Emilie Reuter (35.86) i Gret\u0119 Heublein (35.56).<\/p>\n\n\n\n

M. Rotkiewicz, Mistrzyni dysku, pi\u00f3ra i palety <\/em>[w:] \u015awiat\u0142o Olimpii<\/em>, Warszawa 2011; J. Lis, Legenda tamtych lat…<\/em> [w:] Romantyczne olimpiady<\/em>, Warszawa 1984 ; R. Wryk, Olimpijczycy drugiej Rzeczpospolitej<\/em>, Pozna\u0144 2015; B. Tomaszewski, Po\u017cegnalna Defilada<\/em>, Warszawa 1990, M. Petruczenko, Pierwsza Dama Drugiej Rzeczpospolitej<\/em>, \u201ePrzegl\u0105d Sportowy\u201d 1989 (nr 25, 30, 35, 40).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Halina w\u0142a\u015bc. Leonarda Kazimiera Konopacka-Matuszewska-Szczerbi\u0144ska. Dama z\u00a0wy\u017cszych sfer, poetka i\u00a0malarka, lekkoatletka “all-around”, rekordzistka \u015bwiata i\u00a0mistrzyni olimpijska (pierwsza w\u00a0historii polskiego olimpizmu) w\u00a0rzucie dyskiem Igrzysk IX Olimpiady w\u00a0Amsterdamie (1928). … Czytaj dalej<\/a><\/p>\n","protected":false},"featured_media":38259,"menu_order":72,"template":"","meta":{"_acf_changed":false,"ub_ctt_via":"","footnotes":""},"class_list":["post-14100","person","type-person","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","infinite-scroll-item","no-featured-image-padding","resize-featured-image"],"acf":{"olimpic_information":[{"olimpic":[{"ID":310,"post_author":"1","post_date":"1928-06-17 13:34:47","post_date_gmt":"1928-06-17 12:34:47","post_content":"\n

Igrzyska IX Olimpiady
Amsterdam 1928<\/strong><\/h1>\n\n\n\n


<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • Igrzyska rozegrano w dniach 17 maja \u2013 12 sierpnia<\/strong> [17\u201326 maja 1928 (hokej na trawie), 27 maja \u2013 3 czerwca 1928 (pi\u0142ka no\u017cna)].<\/li>
  • Wystartowa\u0142o 2883<\/strong> uczestnik\u00f3w (w tym 277<\/strong> kobiet) z 46<\/strong> kraj\u00f3w.<\/li>
  • Rozdano 109<\/strong> komplet\u00f3w medali.<\/li>
  • Przysi\u0119g\u0119 w imieniu sportowc\u00f3w z\u0142o\u017cy\u0142 pi\u0142karz Leonard Barthlemie Denis<\/strong>.<\/li>
  • Igrzyska otworzy\u0142 ksi\u0105\u017c\u0119 Hendrick Mecklenburg-Schwerin<\/strong>.<\/li><\/ul>\n\n\n\n

    Program Igrzysk \u2013 16 dyscyplin, 109 konkurencji<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    boks (8 konkurencji), gimnastyka (8), hokej na trawie (1), je\u017adziectwo (6), kolarstwo (6), lekkoatletyka (27), pi\u0119ciob\u00f3j nowoczesny (1), pi\u0142ka no\u017cna (1), pi\u0142ka wodna (1), p\u0142ywanie (11), podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w (5), skoki do wody (4), szermierka (7), wio\u015blarstwo (7), zapasy (13), \u017ceglarstwo (3).<\/p>\n\n\n\n

    Gwiazdy Igrzysk<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    Herman Haenggi<\/strong> (Szwajcaria, gimnastyka) \u2013 2 z\u0142ote, 1 srebrny, 1 br\u0105z
    Georges Miez<\/strong> (Szwajcaria, gimnastyka) \u2013 3 z\u0142ote
    Paavo Nurmi<\/strong> (Finlandia, lekkoatletyka) \u2013 1 z\u0142oty, 2 srebrne
    Johnny Weismueller<\/strong> (USA, p\u0142ywanie) \u2013 2 z\u0142ote
    Albina Osipowichowa<\/strong> (USA, p\u0142ywanie) \u2013 2 z\u0142ote<\/p>\n\n\n\n

    Polska Reprezentacja Olimpijska<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    75 os\u00f3b (startowa\u0142o 66 \u2013 5 kobiet i 61 m\u0119\u017cczyzn) w 10 sportach: 4 bokser\u00f3w, 7 je\u017ad\u017ac\u00f3w (5 start + 2 rez.), 12 kolarzy (11 startowa\u0142o, 1 nie), 16 lekkoatlet\u00f3w (w tym 5 kobiet; 15 startowa\u0142o, 1 nie), 4 pi\u0119cioboist\u00f3w (3 startowa\u0142o, 1 nie), 2 p\u0142ywak\u00f3w (w tym 1 kobieta), 6 szermierzy, 17 wio\u015blarzy (14 startowa\u0142o + 3 rez.), 5 zapa\u015bnik\u00f3w (4 startowa\u0142o, 1 nie), 2 \u017ceglarzy.<\/p>\n\n\n\n

    Chor\u0105\u017cym reprezentacji Polski by\u0142 zapa\u015bnik Marian Cieniewski<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

    Klasyfikacja medalowa<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
    <\/td><\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
     <\/td> <\/td> <\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td><\/tr>
    1.<\/td>USA<\/td>56<\/td>22<\/td>18<\/td>16<\/td><\/tr>
    2.<\/td>Niemcy<\/td>31<\/td>10<\/td>7<\/td>14<\/td><\/tr>
    3.<\/td>Finlandia<\/td>25<\/td>8<\/td>8<\/td>9<\/td><\/tr>
    ...<\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
    21-22.<\/strong><\/td>Polska<\/strong><\/td>5<\/strong><\/td>1<\/strong><\/td>1<\/strong><\/td>3<\/strong><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

    Medale dla Polski (5)<\/strong><\/h2>\n\n\n\n\n\n

    <\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>
    \n

    Halina Konopacka<\/strong>
    (lekkoatletyka, rzut dyskiem)<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n\n\n\n\n

    <\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>
    \n

    Micha\u0142 Woysym-Antoniewicz, Kazimierz Gzowski, Kazimierz Szosland<\/strong>
    (je\u017adziectwo, skoki przez przeszkody)<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n\n\n\n\n

    <\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>
    \n

    Micha\u0142 Woysym-Antoniewicz, Karol R\u00f3mmel, J\u00f3zef Trenkwald<\/strong>
    (je\u017adziectwo, WKKW)<\/p>\n\n\n\n

    Tadeusz Friedrich, Kazimierz Laskowski, Aleksander Ma\u0142ecki, Adam Papee,\u00a0W\u0142adys\u0142aw Segda, Jerzy Zabielski<\/strong>
    (szermierka, szabla dru\u017cynowo)<\/p>\n\n\n\n

    Leon Birkholc, Franciszek Bronikowski, Edmund Jankowski, Bernard Ormanowski i\u00a0sternik Boles\u0142aw Drewek<\/strong>
    (wio\u015blarstwo, czw\u00f3rka ze sternikiem)<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n\n\n

    Igrzyska w Amsterdamie przynios\u0142y Polsce pierwszy z\u0142oty medal olimpijski. Konkurs rzutu dyskiem wygra\u0142a uznana potem za miss imprezy Halina Konopacka. Je\u017adziectwo zanotowa\u0142o kolejne dwa medale: srebrny i br\u0105zowy. Po raz pierwszy na podium pojawili si\u0119 polscy wio\u015blarze.<\/p><\/blockquote>\n","post_title":"Amsterdam 1928","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"amsterdam-1928","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-10-02 15:14:59","post_modified_gmt":"2020-10-02 13:14:59","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/wai-q98d7hpf9hy9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/olympics_summer\/amsterdam-1928\/","menu_order":0,"post_type":"olympics_summer","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"competitions_rewards":[{"competition":[{"ID":5660,"post_author":"1","post_date":"2020-06-19 11:31:58","post_date_gmt":"2020-06-19 09:31:58","post_content":"","post_title":"Lekkoatletyka - rzut dyskiem","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"rzut-dyskiem","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-07-22 11:34:51","post_modified_gmt":"2020-07-22 09:34:51","post_content_filtered":"","post_parent":5819,"guid":"https:\/\/wai-q7byvryhhcz9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/competition\/rzut-dyskiem\/","menu_order":0,"post_type":"competition","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"reward":{"value":"1","label":"Z\u0142oty"}}]}],"picture":{"ID":38259,"id":38259,"title":"Halina_Konopacka","filename":"Halina_Konopacka.jpg","filesize":49333,"url":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Halina_Konopacka.jpg","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/olimpijczycy\/halina-wlasciwie-leonarda-kazimiera-konopacka-matuszewska-szczerbinska\/halina_konopacka\/#main","alt":"","author":"15","description":"","caption":"","name":"halina_konopacka","status":"inherit","uploaded_to":14100,"date":"2021-01-28 11:16:31","modified":"2021-01-28 11:16:31","menu_order":0,"mime_type":"image\/jpeg","type":"image","subtype":"jpeg","icon":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-includes\/images\/media\/default.png","width":400,"height":473,"sizes":{"thumbnail":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Halina_Konopacka-150x150.jpg","thumbnail-width":150,"thumbnail-height":150,"medium":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Halina_Konopacka-254x300.jpg","medium-width":254,"medium-height":300,"medium_large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Halina_Konopacka.jpg","medium_large-width":400,"medium_large-height":473,"large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Halina_Konopacka.jpg","large-width":400,"large-height":473,"1536x1536":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Halina_Konopacka.jpg","1536x1536-width":400,"1536x1536-height":473,"2048x2048":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Halina_Konopacka.jpg","2048x2048-width":400,"2048x2048-height":473,"ultp_layout_landscape_large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Halina_Konopacka.jpg","ultp_layout_landscape_large-width":400,"ultp_layout_landscape_large-height":473,"ultp_layout_landscape":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Halina_Konopacka.jpg","ultp_layout_landscape-width":400,"ultp_layout_landscape-height":473,"ultp_layout_portrait":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Halina_Konopacka.jpg","ultp_layout_portrait-width":400,"ultp_layout_portrait-height":473,"ultp_layout_square":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Halina_Konopacka.jpg","ultp_layout_square-width":400,"ultp_layout_square-height":473}},"firstname":"Halina","lastname":"Konopacka (1900-1989)","birthdate_date":"26\/02\/1900","birthdate":"26 lutego 1900","deathdate_date":"28\/01\/1989","deathdate":"28 stycznia 1989","placeofbirth":"Rawa Mazowiecka","club":"AZS Warszawa","coach":"Maurice Baquet","metrics":"","seolink":"konopacka-matuszewska-szczerbinska-halina-wlasciwie-leonarda-kazimiera","tmp_old_id":"13930","tmp_old_fid":"294","tmp_old_parent_id":"15544","createdate":"06\/01\/2014","tmp_old_title":"Konopacka - Matuszewska - Szczerbi\u0144ska Halina W\u0142a\u015bc. Leonarda Kazimiera (1900-1989)","tmp_old_lead":"","tmp_old_body":"

    KONOPACKA - MATUSZEWSKA - SZCZERBI\u0143SKA HALINA w\u0142a\u015bc. Leonarda Kazimiera (1900-1989)<\/p>

    dama z wy\u017cszych sfer, poetka i malarka, lekkoatletka \"all round\", rekordzistka \u015bwiata i mistrzyni olimpijska (pierwsza w historii polskiego olimpizmu) w rzucie dyskiem z Amsterdamu (1928).<\/strong>Urodzona 26 lutego 1900 w Rawie Mazowieckiej w mieszcza\u0144skiej rodzinie Jakuba i Marianny z Raszkiewicz\u00f3w. Po przeniesieniu si\u0119 rodzic\u00f3w do Warszawy (Grochowska 326), ju\u017c jako o\u015bmioletnie dziecko odwiedza\u0142a Ogr\u00f3d Gier i Zabaw Ruchowych im. W. E. Raua (Agrykola), cwa\u0142owa\u0142a na kucyku, za\u017cywa\u0142a k\u0105pieli w Wi\u015ble, kr\u0119ci\u0142a piruety w Dolinie Szwajcarskiej. Mimo, i\u017c t\u0119\u017cyzna fizyczna nie by\u0142a w modzie i ten rodzaj aktywno\u015bci\u00a0m\u00f3g\u0142 bulwersowa\u0107 otoczenie, w rodzinie Konopackich sport\u00a0traktowany na r\u00f3wni z innymi zainteresowaniami i potrzebami m\u0142odego cz\u0142owieka. W tenisa grali prawie wszyscy - ojciec, siostra (Czes\u0142awa) i brat (Tadeusz), \u015bwietny pi\u0142karz i lekkoatleta Polonii, p\u00f3\u017aniej znany instruktor i wyk\u0142adowca CWSGiS w Poznaniu i CIWF w Warszawie. Prawdziw\u0105 karier\u0119 sportow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a po uko\u0144czeniu gimnazjum Celiny Plater - Zyberk, kiedy wst\u0105pi\u0142a na Wydzia\u0142 Filologiczny UW i znalaz\u0142a si\u0119 w warszawskim AZS (1924). Kocha\u0142a narciarstwo (w Tatrach nosi\u0142a przydomek \"Czerebieta\", skr\u00f3t od czerwona kobieta, od czerwonego koloru swetra i beretu), lubi\u0142a p\u0142ywanie i gr\u0119 w tenisa, nie stroni\u0142a od koszyk\u00f3wki, pasjonowa\u0142a si\u0119 automobilizmem, ale dopiero za namow\u0105 kole\u017canki ze studi\u00f3w Haliny Woynarowskiej, znalaz\u0142a si\u0119 w sekcji lekkoatletycznej AZS, gdzie \u017cywio\u0142owy temperament (podobno jeden z jej przodk\u00f3w by\u0142 Tatarem) i znakomite warunki fizyczne (181 cm wzrostu,\u00a0proporcjonalnie zbudowana, smuk\u0142a), znalaz\u0142y uj\u015bcie w raczkuj\u0105cym sporcie kobiecym i pierwszym olimpijskim wsp\u00f3\u0142zawodnictwie. Konopacka pr\u00f3bowa\u0142a si\u0142\u00a0w biegach sprinterskich, pchni\u0119ciu kul\u0105, rzutach dyskiem i oszczepem. Selekcjoner polskich lekkoatlet\u00f3w, francuski trener Maurice Baquet (jeszcze przed igrzyskami w Pary\u017cu w 1924) zdecydowa\u0142, \u017ce optymalne warunki ma panna Halina w rzucie dyskiem. Francuz mia\u0142 przys\u0142owiowego \"nosa\". W ci\u0105gu o\u015bmiu lat kariery sportowej Polka uzyska\u0142a wyniki o kt\u00f3rych nawet sama nigdy nie marzy\u0142a . W koronnej konkurencji pierwszy tytu\u0142 mistrzowski (1924) zdoby\u0142a z wynikiem 23.45 m, dwa lata p\u00f3\u017aniej (1926) pobi\u0142a ju\u017c rekord \u015bwiata (34.15). Kiedy po raz pierwszy odnios\u0142a sukces mi\u0119dzynarodowy podczas II \u015awiatowych Igrzysk Kobiecych w Goeteborgu (1926), rzuca\u0142a ju\u017c dyskiem 37.71 m, a dwa lata p\u00f3\u017aniej podczas IO w Amsterdamie wynik ten poprawi\u0142a o prawie 2 metry. Spe\u0142ni\u0142y si\u0119 marzenia wielu pokole\u0144 Polak\u00f3w, kt\u00f3rzy z ogromnym trudem budowali sport wyczynowy w niepodleg\u0142ym kraju. Mistrzyni olimpijska sta\u0142a si\u0119 uosobieniem sukcesu. Nie tylko sportowego. Otrzyma\u0142a gratulacyjny telegram od prezydenta Ignacego Mo\u015bcickiego, tu\u017c po powrocie przyjmowa\u0142 j\u0105 w Belwederze marsza\u0142ek\u00a0 J\u00f3zef\u00a0 Pi\u0142sudski, udziela\u0142a tysi\u0105ce wywiad\u00f3w, sta\u0142a si\u0119 bo\u017cyszczem kibic\u00f3w. Zbiera\u0142a gratulacje w prasie ca\u0142ej Europy. Podnoszono w nich jej wszechstronne zalety. \"Konopacka jest prawdziwym fenomenem sportu -pisa\u0142 jeden z dziennikarzy niemieckich. - Dysk jej posiada olbrzymi\u0105 szybko\u015b\u0107 jeszcze w chwili, kiedy nie wylecia\u0142 jej z r\u0105k. C\u00f3\u017c za nerw sportowy i wspania\u0142a ambicja! Jej doskona\u0142e warunki fizyczne, uroda, wdzi\u0119k i spos\u00f3b zachowania si\u0119 na boisku - wszystko to czyni z Polki jeden z najpi\u0119kniejszych typ\u00f3w fizycznych w sporcie wsp\u00f3\u0142czesnym\". O sukcesie naszej dyskobolki pisa\u0142a r\u00f3wnie\u017c polska prasa poza sportowa. \"Wiadomo\u015bci Literackie\" doda\u0142y, \u017ce \"Konopacka jest nie tylko chlub\u0105 sportu polskiego, ale ujawni\u0142a tak\u017ce wybitny talent jako poetka\" . \"\u015awiat\" opublikowa\u0142 jeden z wierszy (Po\u017cegnanie) przypominaj\u0105c, \u017ce ju\u017c wcze\u015bniej niekt\u00f3re wiersze \"Z\u0142otej Haliny\" drukowane by\u0142y w \"Skamandrze\" i \"Wiadomo\u015bciach\" (1926). Nak\u0142adem wydawnictwa Ferdynanda Hoesicka (Warszawa, Senatorska 29) ukaza\u0142 si\u0119 niebawem (1929) zbi\u00f3r 17 utwor\u00f3w pt. \"Kt\u00f3rego\u015b dnia\". Sta\u0142o si\u0119 to dzi\u0119ki rekomendacji naczelnego redaktora \"Przegl\u0105du Sportowego\", znanego poety Kazimierza Wierzy\u0144skiego, kt\u00f3ry tak\u017ce na IO w Amsterdamie (1928) zdoby\u0142 z\u0142oty medal olimpijski w dziedzinie literatury. W najszcz\u0119\u015bliwszym - jak to sama okre\u015bla\u0142a Konopacka - roku 1928 (20 grudnia) wysz\u0142a za m\u0105\u017c\u00a0za p\u0142k Ignacego Matuszewskiego (1891-1946), dyplomat\u0119 (Rzym , Budapeszt), ministra skarbu (1929-1931), naczelnego redaktora rz\u0105dowej \"Gazety Polskiej\" (1931-1939), cz\u0142onka Mi\u0119dzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (1928- 1939). Po\u00a0powrocie\u00a0z podr\u00f3\u017cy po\u015blubnej (Morze \u015ar\u00f3dziemne) pa\u0144stwo Matuszewscy zamieszkali przy ul. Filtrowej 69, a mistrzyni olimpijska, jako \u017cona wysokiego dygnitarza, wesz\u0142a do elity towarzyskiej stolicy. \u015awiatow\u0105 hegemoni\u0119 w rzucie dyskiem utrzyma\u0142a jeszcze do roku 1930, kiedy to podczas \u015awiatowych Igrzysk Kobiecych w Pradze zdoby\u0142a kolejny tytu\u0142 mistrzowski (36,80) po czym (1931) \"odda\u0142a dysk w dobre r\u0119ce\", m\u0142odziutkiej i pe\u0142nej uroku nast\u0119pczyni\u00a0Jadwidze Wajs\u00f3wnej. Konopacka w ci\u0105gu kariery sportowej (1924-1931) by\u0142a 7-krotn\u0105 rekordzistk\u0105 \u015bwiata (dysk, kula), 5-krotn\u0105 reprezentantk\u0105 Polski w meczach mi\u0119dzypa\u0144stwowych (1927-193, ostatni wyst\u0119p w meczu z W\u0142oszkami), 56-krotn\u0105 rekordzistk\u0105 Polski<\/strong> (kula, dysk, oszczep, 3-b\u00f3j, 5-b\u00f3j, sztafety), 26-krotn\u0105 mistrzyni\u0105 kraju, w tym w pchni\u0119ciu kul\u0105 (1924-1928) i w rzucie dyskiem (1924 -1928 , 1930 , 1931). Rekordy \u017cyciowe: skok w dal - 5.12 (5 pa\u017adziernika 1930 Kr\u00f3lewska Huta), pchni\u0119cie kul\u0105 - 11.33 (16 wrze\u015bnia 1930 Warszawa), rzut dyskiem - 39.62 (31 lipca 1928 Amsterdam), rzut oszczepem - 34.83 (21 wrze\u015bnia 1930 Lw\u00f3w), 3-b\u00f3j - 185 (21 wrze\u015bnia 1930 Lw\u00f3w), 5-b\u00f3j\u00a0 \"S\" - 4066,07 (30 wrze\u015bnia 1928 Bydgoszcz). Za ca\u0142okszta\u0142t sukces\u00f3w sportowych otrzyma\u0142a Wielk\u0105 Honorow\u0105 Nagrod\u0119 Sportow\u0105 PUWF i\u00a0PW (1927, 1928),\u00a0dwukrotnie wygra\u0142a plebiscyt czytelnik\u00f3w \"Przegl\u0105du Sportowego\" (1927, 1928). Po zako\u0144czeniu kariery lekkoatletycznej gra\u0142a zawodniczo w tenisa (w barwach Warszawskiego Lawn Tenis Klubu) wyst\u0119puj\u0105c cz\u0119sto w grze mieszanej z Janem Ma\u0142cu\u017cy\u0144skim i Czes\u0142awem Spycha\u0142\u0105. Znalaz\u0142a si\u0119 nawet na 10 m. na li\u015bcie klasyfikacyjnej PZLT (1937) w\u015br\u00f3d najlepszych tenisistek w kraju. W latach trzydziestych w\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 do dzia\u0142alno\u015bci na rzecz sportu kobiet w organizacjach mi\u0119dzynarodowych i krajowych, m. in. kierowa\u0142a (1935-1936) czasopismem sportowym \"Start\", kt\u00f3re by\u0142o organem Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej Kobiet. Uczestniczy\u0142a (wraz\u00a0 z m\u0119\u017cem, cz\u0142onkiem MKOl) jako go\u015b\u0107 honorowy w zimowych i letnich IO w Garmisch - Partenkirchen i Berlinie (1936), powo\u0142ana by\u0142a w sk\u0142ad Komitetu Przyj\u0119cia Kongresu (34 Sesja MKOl w Warszawie) w czerwcu 1937, wreszcie zosta\u0142a cz\u0142onkiem zarz\u0105du ZPZS - PKOl (1938-1939). Po wybuchu II wojny \u015bwiatowej (7 wrze\u015bnia 1939), kiedy L. Matuszewski otrzyma\u0142 rozkaz ewakuacji z\u0142ota Banku Polskiego za granic\u0119,\u00a0mistrzyni olimpijska wzi\u0119\u0142a czynny udzia\u0142 w tej trudnej i niebezpiecznej misji, jako kierowca jednego z autobus\u00f3w wype\u0142nionym skrzyniami ze skarbem banku. Brawurowa akcja (Rumunia, Morze Czarne, Stambu\u0142, Bejrut, Liban, Francja) zako\u0144czy\u0142a si\u0119 pe\u0142nym sukcesem. Nietkni\u0119ty transport dotar\u0142 do premiera rz\u0105du emigracyjnego gen. W. Sikorskiego. Kto\u015b potem powiedzia\u0142, \u017ce Konopacka by\u0142a \"podw\u00f3jnie z\u0142ota\". Po kapitulacji Francji Matuszewscy musieli ucieka\u0107 przed Niemcami. Na granicy hiszpa\u0144skiej zostali aresztowani. By\u0142ego konsula zwolniono dopiero z wi\u0119zienia w Madrycie po interwencji Ignacego Paderewskiego u prezydenta USA F. D. Roosevelta i oboje ma\u0142\u017conkowie dotarli do Nowego Jorku 2 wrze\u015bnia 1941. Po \u015bmierci Matuszewskiego (3 sierpnia 1946), po raz drugi wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Jerzego Szczerbi\u0144skiego (1949). Po jego z kolei \u015bmierci (1959) opu\u015bci\u0142a Nowy Jork i przenios\u0142a si\u0119 na Floryd\u0119. Tam\u00a0rozwin\u0119\u0142a sw\u00f3j talent\u00a0malarski (g\u0142\u00f3wnie malowa\u0142a kwiaty pod pseudonimem artystycznym Helen George). Po wojnie trzykrotnie odwiedzi\u0142a Polsk\u0119 (1958, 1970, 1975). W 50 rocznic\u0119 zdobycia przez ni\u0105 pierwszego dla Polski z\u0142otego medalu olimpijskiego, Konsul Generalny w Waszyngtonie Julian Dziurdziel udekorowa\u0142 Halin\u0119 Szczerbi\u0144sk\u0105 Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Orderu Zas\u0142ugi PRL. Zmar\u0142a w nocy 28 stycznia 1989 w Daytona Beach na Florydzie. Po\u017cegnanie jej przez rodzin\u0119 i miejscow\u0105 Poloni\u0119 odby\u0142o si\u0119 10 lutego 1989 w Baldwin Funeral Home w New Smyrna Beach. Nast\u0119pnego dnia cia\u0142o zmar\u0142ej poddane zosta\u0142o kremacji przed przetransportowaniem proch\u00f3w do Polski. 18 pa\u017adziernika 1990 mosi\u0119\u017cna urna z prochami pierwszej polskiej mistrzyni olimpijskiej spocz\u0119\u0142a w grobie rodzinnym\u00a0na Cmentarzu Br\u00f3dnowskim w Warszawie.Bibl.: Rotkiewicz M., Mistrzyni dysku, pi\u00f3ra i palety,\u00a0Halina Konopacka, Wznosi\u0142am \u015bwiat mi\u0142o\u015bci\u0105, Warszawa 1994, s. 29-65; Indeks lekkoatletek 20-lecia mi\u0119dzywojennego (w przygotowaniu do druku); G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 232 (tu b\u0142\u0119dna data urodzenia); Pawlak, Olimpijczycy, s.123; Wryk, Akademicki, s. 204 i dalsze; P\u00f3\u0142 wieku AZS, s. 60-65; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s.368-369; Lis J., Legenda tamtych lat (w:) Poczet polskich olimpijczyk\u00f3w, z. 1, s. 25-34; Grze\u015bczak M., Ga\u0142\u0105zka Konopacka (w: ) Najlepsi z najlepszych , s. 58-61; Nasza najdzielniejsza. Jest to rzecz jasna - panna Halina Konopacka, \"Rzeczpospolita\", 1925, nr 185, s. 15; Pierwsza dyskobolka \u015bwiata Halina Konopacka, \"Kurier Warszawski\", 1928, nr 213, wyd. wiecz., s. 9; Zapert T. Z., Podw\u00f3jnie z\u0142ota, \"Rzeczpospolita\", 2000, nr z 11.10; Sieniarski S., Z\u0142ota Halina, \"Dysk Olimpijski\", 1968 , nr 6; Jasiak H., Pi\u0119kna Pani\", \"Lekkoatletyka\", 1989 , nr 3; Najlepsi polscy, s. 69-76. Uwaga: metrykalne imiona: Leonarda Kazimiera (AP m. st. Warszawy).* 1928 Amsterdam: rzut dyskiem<\/strong> - w elim. osi\u0105gn\u0119\u0142a 39.17, w finale 1 m.<\/strong> z wynikiem 39.62, co by\u0142o rekordem \u015bwiata i rekordem olimpijskim<\/strong>. By\u0142 wtorek, 31 lipca. Historyczny dzie\u0144 dla polskiego sportu i naszego olimpizmu. Po raz pierwszy na olimpijskim stadionie rozleg\u0142y si\u0119 d\u017awi\u0119ki Mazurka D\u0105browskiego. Polk\u0119 wybrano r\u00f3wnie\u017c miss igrzysk.\u00a0W pokonanym polu Konopacka pozostawi\u0142a Amerykank\u0119 Lillian Copeland (37.08) i Szwedk\u0119 Ruth Svedberg (35.92). Wygra\u0142a tak\u017ce z bardzo gro\u017anymi Niemkami: Emilie Reuter (35.86) i Gret\u0119 Heublein (35.56).<\/p>
    \u00ab powr\u00f3t do listy<\/a><\/td> <\/tr><\/table>","tmp_old_body_img":false,"tmp_old_lead_img":false,"picture_medalists":false,"important":"","person_achivments":"","group_knuie68fa087fd5h76":false},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/14100"}],"collection":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person"}],"about":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/person"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/14100\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":91015,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/14100\/revisions\/91015"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/38259"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=14100"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}