{"id":14274,"date":"2020-06-24T16:47:58","date_gmt":"2020-06-24T14:47:58","guid":{"rendered":"http:\/\/pkol.local\/person\/jerzy-zdzislaw-kulej\/"},"modified":"2021-01-22T08:22:45","modified_gmt":"2021-01-22T07:22:45","slug":"jerzy-zdzislaw-kulej","status":"publish","type":"person","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/olimpijczycy\/jerzy-zdzislaw-kulej\/","title":{"rendered":"Jerzy Kulej (1940-2012)"},"content":{"rendered":"\n

mened\u017cer, pose\u0142 na Sejm RP, jedyny polski bokser, kt\u00f3ry nie le\u017ca\u0142 na deskach i jedyny, kt\u00f3ry zdoby\u0142 dwa z\u0142ote medale olimpijskie (1964, 1968), fenomen popularno\u015bci, trzeci na li\u015bcie najwybitniejszych polskich sportowc\u00f3w XX wieku.
<\/strong>
Urodzony 19 pa\u017adziernika 1940 w Cz\u0119stochowie (dzielnica Ostatni Grosz) w robotniczej rodzinie Mieczys\u0142awa i Ireny Pietrzak. Najpierw chcia\u0142 na\u015bladowa\u0107 Marka Petrusewicza (maj\u0105c 6 lat sam nauczy\u0142 si\u0119 p\u0142ywa\u0107), potem biega\u0142 i \u015bciga\u0142 si\u0119 na \u0142y\u017cwach, by\u0107 mo\u017ce dlatego, \u017ce by\u0142 ma\u0142y, chudy i wystraszony. Ale w\u015br\u00f3d r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w mocno by\u0142o zakorzenione przekonanie, \u017ce “jedynym sportem godnym m\u0119\u017cczyzny jest boks”. Bez wi\u0119kszego przekonania uleg\u0142 jego czarowi dzi\u0119ki koledze (Stefan Pala), kt\u00f3ry zaprowadzi\u0142 go na sal\u0119 boksersk\u0105 miejscowego Startu (1955-1958), gdzie nauczycielem sportu i \u017cycia by\u0142 trener Wincenty Szyi\u0144ski.<\/p>\n\n\n\n

Pocz\u0105tki nie nale\u017ca\u0142y do \u0142atwych. W ksi\u0105\u017ceczce zawodniczej przysz\u0142ego mistrza zanotowano przegran\u0105 z klubowym koleg\u0105 Marianem Kozakiem w finale wagi koguciej Pierwszego Kroku (1955). A on nie lubi\u0142 przegrywa\u0107, rozpiera\u0142a go piekielna ambicja. Okres chwilowego zniech\u0119cenia by\u0142 jednak kr\u00f3tki. Wr\u00f3ci\u0142 na ring i w kategorii junior\u00f3w (ju\u017c w wadze pi\u00f3rkowej) pi\u0105\u0142 si\u0119 coraz wy\u017cej: mistrzostwa Cz\u0119stochowy, mistrzostwa \u015al\u0105ska (1957), wreszcie turniej kadry junior\u00f3w w Lublinie (1958), podczas kt\u00f3rego “Kulej, kt\u00f3ry bardziej przypomina ministranta ni\u017c boksera” (tak napisa\u0142 niedo\u015bcigniony w znajomo\u015bci boksu Jan Wojdyga w “PS”) pokona\u0142 w rewelacyjnym stylu swego rywala z Turbiny Elbl\u0105g (Chmielewski). “Ministranta” dostrzeg\u0142 te\u017c Feliks Stamm, kt\u00f3ry niespe\u0142na 18-letniego boksera (wa\u017cy\u0142 58 kg, a limit wagi lekkiej wynosi\u0142 60) postanowi\u0142 sprawdzi\u0107 w reprezentacji senior\u00f3w w meczu z Jugos\u0142awi\u0105 (23 czerwca 1958). Debiutant mia\u0142 za przeciwnika do\u015bwiadczonego i mocno bij\u0105cego Slobodana Viticia. Walczy\u0142 z nim nie jak “ministrant”, a raczej “profesor”, pos\u0142a\u0142 go dwa razy na deski, odebra\u0142 ch\u0119\u0107 do atakowania i zepchn\u0105\u0142 do rozpaczliwej obrony. Rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 w\u00f3wczas (w Bydgoszczy) kariera boksera, kt\u00f3ry nie ma sobie r\u00f3wnych w historii polskiego boksu. Kiedy dostrze\u017cono skal\u0119 talentu cz\u0119stochowianina, zadbano o jego dalsz\u0105 sportow\u0105 edukacj\u0119 w sto\u0142ecznej Gwardii (trener Wiktor Nowak), kt\u00f3rej pozosta\u0142 wierny do “ostatnich sportowych dni” (1959-1971).<\/p>\n\n\n\n

W Warszawie otrzyma\u0142 tak\u017ce warunki do nauki: uko\u0144czy\u0142 Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce dla Pracuj\u0105cych (1966) i biela\u0144sk\u0105 AWF (10 czerwca 1972), gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wf i trenera II kl. Pi\u0119\u015bciarz wagi lekkop\u00f3\u0142\u015bredniej (167 cm, 66 kg), 8-krotny mistrz Polski (1961-1965, 1967, 1969, 1970) i 36-krotny reprezentant kraju w meczach mi\u0119dzypa\u0144stwowych 1958-1970 (28 zwyci\u0119stw i 8 pora\u017cek). We wst\u0119pnej fazie kariery mia\u0142 kilku przeciwnik\u00f3w (w kraju by\u0142 to g\u0142\u00f3wnie szczecinianin J\u00f3zef Pi\u0144ski, a za granic\u0105 Niemiec Gerhard Dieter), z kt\u00f3rymi nie m\u00f3g\u0142 sobie da\u0107 rady, ale od 1963 (pocz\u0105tek wspania\u0142ej passy) o zwyci\u0119stwie nad Polakiem mogli sobie pomarzy\u0107 tylko najlepsi pi\u0119\u015bciarze \u015bwiata. W mistrzostwach Europy startowa\u0142 4-krotnie (1959, 1963, 1965, 1967). Podczas debiutu w Lucernie (1959) wygra\u0142 tylko jedn\u0105 walk\u0119, ale ju\u017c cztery lata p\u00f3\u017aniej w Moskwie (1963), walcz\u0105c o paszport olimpijski, pokona\u0142 kolejno: Ruhla (NRD), Heceja (CSRS), Arcariego (W\u0142ochy) oraz Tuminsza (ZSRR) i zdoby\u0142 tytu\u0142 mistrza Europy, w spos\u00f3b prawie doskona\u0142y. W takiej roli wyje\u017cd\u017ca\u0142 na turniej tokijski, gdzie o medale olimpijskie mia\u0142o walczy\u0107 a\u017c 35 pi\u0119\u015bciarzy wagi lekkop\u00f3\u0142\u015bredniej. By\u0142 w \u017cyciowej formie. W stolicy Japonii obchodzi\u0142 24 urodziny. By\u0142 to bardzo udany rewan\u017c Polaka za styczniow\u0105 pora\u017ck\u0119 podczas meczu z ZSRR w Moskwie. Nie po raz pierwszy , kiedy zasz\u0142a potrzeba, potrafi\u0142 wykrzesa\u0107 z siebie niezmierzone zasoby ambicji i bojowo\u015bci. Kluczem do olimpijskiego zwyci\u0119stwa by\u0142 jednak plan taktyczny walki przygotowany wraz z Feliksem Stammem (zmiana rytmu i sposobu boksowania) i jego bezwzgl\u0119dna realizacja w ringu. Grudzie\u0144, Kulej, Kasprzyk – trzy po sobie nast\u0119puj\u0105ce walki w tokijskich olimpijskich fina\u0142ach, trzy zwyci\u0119stwa i trzy z\u0142ote medale Polak\u00f3w. Najwi\u0119ksze wydarzenie w historii polskiego boksu. W okresie mi\u0119dzy olimpijskim zn\u00f3w dwukrotnie startowa\u0142 w mistrzostwach Europy (1965, 1967). I w Berlinie (1965) obroni\u0142 honor naszego boksu. Z pi\u0119ciu finalist\u00f3w tylko on si\u0119gn\u0105\u0142 po z\u0142oty medal. By\u0142 zn\u00f3w w \u015bwietnej formie. Znokautowa\u0142 Anglika Howkinsa, wygra\u0142 z W\u0119grem Tothem, nie da\u0142 szans na rewan\u017c Ewgenijowi Fro\u0142owowi, a dalej rozprawi\u0142 si\u0119 z W\u0142ochem Fasolim i w finale wygra\u0142 z “oryginalnym” przeciwnikiem, Du\u0144czykiem Rasmussenem.<\/p>\n\n\n\n

W Rzymie (1967), kiedy polski boks zdoby\u0142 zn\u00f3w Puchar Europy za dru\u017cynowe zwyci\u0119stwo (mistrzami byli ju\u017c Skrzypczak, Petek i Grudzie\u0144), mistrz olimpijski z Tokio nie stan\u0105\u0142, niestety, na najwy\u017cszym podium. W finale przegra\u0142 z bratem Ewgenija – Walerym Fro\u0142owem (ZSRR). Nie by\u0142 w najwy\u017cszej formie i zacz\u0119to si\u0119 zastanawia\u0107 czy “dotrwa” do Meksyku. Ale spraw\u0119 nieoczekiwanie skomplikowa\u0142a nie sportowa forma mistrza, ale dwa wydarzenia, kt\u00f3re start olimpijski postawi\u0142y pod wielkim znakiem zapytania: wypadek samochodowy w czerwcu (powa\u017cne pokaleczenie twarzy) i b\u00f3jka pod kinem “Giewont” w Zakopanem z miejscowymi g\u00f3ralami (tu\u017c po zako\u0144czeniu ostatniego zgrupowania przed igrzyskami). O ile rany si\u0119 goi\u0142y, to incydent z “tubylcami” (ucierpieli nie tylko str\u00f3\u017ce porz\u0105dku publicznego, ale tak\u017ce komisariat, a mistrz by\u0142 przecie\u017c …podporucznikiem milicji), “wstrz\u0105sn\u0105\u0142” tzw. opini\u0105 publiczn\u0105. Bez s\u0105du i udowodnienia winy  chciano ukara\u0107 sportowc\u00f3w. Sto\u0142eczny komendant milicji, na szcz\u0119\u015bcie, przyczyni\u0142 si\u0119 do wyciszenia sprawy i wyda\u0142 “salomonowy wyrok”: albo z\u0142oty medal olimpijski w Meksyku, albo s\u0105d resortowy, degradacja, wyrzucenie z milicji etc. Z takim “moralnym baga\u017cem” mistrz olimpijski z Tokio i dwukrotny mistrz Europy wylecia\u0142 na kolejne igrzyska, gdzie po raz drugi zosta\u0142 mistrzem olimpijskim. Ten fina\u0142 zapisa\u0142 si\u0119 w pami\u0119ci nie tylko Jerzego Kuleja. Wyszed\u0142 na ring po walkach przegranych ju\u017c przez Artura Olecha i J\u00f3zefa Grudnia. By\u0142 nasz\u0105 ostatni\u0105 szans\u0105. A Kuba\u0144czyk bi\u0142 piekielnie mocno i skutecznie. Pod Polakiem ugi\u0119\u0142y si\u0119 nogi.<\/p>\n\n\n\n

Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce za chwil\u0119 padnie po raz pierwszy w \u017cyciu na mat\u0119. Kiedy w trzeciej rundzie wszyscy my\u015bleli, \u017ce nast\u0105pi to za chwil\u0119, nasz pi\u0119\u015bciarz jakim\u015b cudem wzmocni\u0142 tempo walki (zrobi\u0142 to intuicyjnie, bo pojedynek dobiega\u0142  ko\u0144ca), zdezorganizowa\u0142 poczynania Kuba\u0144czyka, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 ostrze\u017cenie za \u015bci\u0105ganie rywala i walk\u0119 przegra\u0142, mimo, i\u017c na finiszu wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce ma wi\u0119cej si\u0142. Polak nie zawi\u00f3d\u0142. Mia\u0142 wi\u0119cej szcz\u0119\u015bcia, cho\u0107 jak si\u0119 mia\u0142o okaza\u0107, olimpijska walka z Kuba\u0144czykiem pozostawi\u0142a inne \u015blady. Niewidzialne dla niewtajemniczonych. Ujawni\u0142 je dopiero, kiedy na pocz\u0105tku 1971 ku og\u00f3lnemu zaskoczeniu podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o zako\u0144czeniu kariery sportowej. Zwierzy\u0142 si\u0119 jednemu z reporter\u00f3w: “W pewnym momencie tej walki otrzyma\u0142em straszny cios, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 mnie sko\u0144czy\u0107 jako boksera. Nie wiem jakim cudem nie upad\u0142em, ale oberwa\u0142em ci\u0119\u017cko. Stamm to zauwa\u017cy\u0142 i wiedzia\u0142, \u017ce ja ju\u017c nie jestem taki sam jak przed t\u0105 walk\u0105, \u017ce b\u0119d\u0119 si\u0119 ju\u017c obawia\u0142 nast\u0119pnego takiego uderzenia. Dlatego pochwali\u0142 decyzj\u0119, aby odej\u015b\u0107 u szczytu s\u0142awy i ju\u017c nie czeka\u0107 na kolejn\u0105 olimpiad\u0119. Dlatego odchodz\u0119”. Stoczy\u0142 w sumie 348 walk z czego 317 wygra\u0142, 6 zremisowa\u0142 i 25 przegra\u0142. Przeszed\u0142 do historii polskiego boksu nie tylko jako fighter nr 1 z dwoma z\u0142otymi medalami olimpijskimi, ale tak\u017ce jako bokser, kt\u00f3ry nigdy nie zapozna\u0142 si\u0119 z deskami ringu. M\u00f3wi\u0142 na ten temat: “To nie jest znowu taka moja wielka zas\u0142uga osobista. Nie jestem odporny na ciosy bardziej ni\u017c inni. Po prostu nie ma na \u015bwiecie pi\u0119\u015bciarzy, kt\u00f3rzy po celnym ciosie nie poszliby na deski. S\u0105 tylko \u017ale trafieni”. Po zako\u0144czeniu kariery sportowej – trener i dzia\u0142acz sportowy, menager boksu zawodowego, m. in. cz\u0142onek zarz\u0105du PKOl, wiceprezes Zwi\u0105zku Boksu Zawodowego w Polsce, prezes Klubu Polskich Medalist\u00f3w Olimpijskich. Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu (1964), odznaczony m. in. z\u0142otym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe (wielokrotnie) oraz Krzy\u017cem Oficerskim (1968) i Komandorskim (1998) OOP. Fenomen popularno\u015bci. W plebiscycie na Najlepszego Sportowca Polski XX wieku zaj\u0105\u0142 3. msc (1998). Laureat nagrody im. Aleksandra Rekszy (1995). Swoje dzieje (nie tylko sportowe, niekt\u00f3rzy nazywali go “\u017cyciowym kaskaderem”) opisa\u0142 w ksi\u0105\u017cce Jerzy Kulej – dwie strony medalu  (Warszawa, 1996). \u017bonaty, dwukrotnie (Helena, Alicja), ma syna Waldemara (1962). Ostatnio – dzia\u0142acz polityczny, z ramienia SLD pose\u0142 na Sejm RP. Przysi\u0119g\u0119 poselsk\u0105 sk\u0142ada\u0142 19 pa\u017adziernika 2001 w dniu swoich 61 urodzin. Zn\u00f3w mia\u0142 dobr\u0105 trzeci\u0105 rund\u0119, pos\u0142em zosta\u0142 przy… trzecim podej\u015bciu.<\/p>\n\n\n\n

Zmar\u0142 13 lipca 2012 roku.<\/p>\n\n\n\n

*1964 Tokio: boks, w. lekkop\u00f3\u0142\u015brednia<\/strong> – w pierwszej kolejce pokona\u0142 5:0 Argenty\u0144czyka Roberto Oscara Amaya\u0119, w drugiej wygra\u0142 z “etatowym” przeciwnikiem polskich pi\u0119\u015bciarzy Szkotem Richardem McTaggartem 4:1 (by\u0142 s\u0142abszy fizycznie i mniej bojowy), w \u0107wier\u0107fin., tak\u017ce 4:1 pokona\u0142 Rumuna Josifa Mihalica (b. zaci\u0119ty pojedynek), w p\u00f3\u0142fin. wygra\u0142 5:0 z bardzo niewygodnie walcz\u0105cym Eddie Blayem (Ghana) i  w finale pokona\u0142 5:0 Eugenija Fro\u0142owa, gwiazd\u0119 ekipy  ZSRR i zdoby\u0142 z\u0142oty medal.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

*1968 Meksyk: boks, w. lekkop\u00f3\u0142\u015brednia<\/strong> – w pierwszej kolejce (spotka\u0142 rywala, kt\u00f3rego oczekiwa\u0142 w finale) pokona\u0142 3:2 W\u0119gra Janosa Kajdiego, w drugiej wygra\u0142 te\u017c nie jednog\u0142o\u015bnie 4:1 z r\u00f3wnie trudnym rywalem W\u0142ochem Gianbattist\u0105 Caprettim (w III rundzie by\u0142 liczony), w \u0107wier\u0107fin. wygra\u0142 (zn\u00f3w tylko 3:2) z 23-letnim Peterem Tiepoldem (NRD), w p\u00f3\u0142fin. bez wi\u0119kszej utraty si\u0142 pokona\u0142 5:0 Fina Arto Nilssona i w finale wygra\u0142 3:2 z 20-latkiem z Kuby Enrique Regueiferosem, zdobywaj\u0105c drugi z\u0142oty medal.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 250; Kurzy\u0144ski, Tysi\u0105c wspania\u0142ych (2), s. 134-135; Zmarzlik, Bij mistrza, s. 137-148; Osm\u00f3lski, Leksykon boksu, s. 84; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 452-453; Pawlak, Olimpijczycy, s. 143; Mistrz i pose\u0142 Jerzy Kulej, “Bokser”, 2001, nr 11; Skotnicki, Od Olimpii do Atlanty, s. 190, 193-194; Olszewski, O z\u0142ote pasy, s. 191-194; Kto jest kim, Wyd. III, 1993, s. 364, Wyd. IV,  2001, s. 476; Najlepsi z najlepszych, s. 88-93; Sportowcy XXX -lecia, s. 213-223; Najlepsi polscy, s. 103-115; Marcinek, Sportowe asy, s. 37-43; Archiwum AWF Warszawa, sygn. D – 1692 \/ Z.   <\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

mened\u017cer, pose\u0142 na\u00a0Sejm RP, jedyny polski bokser, kt\u00f3ry nie le\u017ca\u0142 na\u00a0deskach i\u00a0jedyny, kt\u00f3ry zdoby\u0142 dwa z\u0142ote medale olimpijskie (1964, 1968), fenomen popularno\u015bci, trzeci na\u00a0li\u015bcie najwybitniejszych polskich sportowc\u00f3w XX wieku. … Czytaj dalej<\/a><\/p>\n","protected":false},"featured_media":30043,"menu_order":62,"template":"","meta":{"_acf_changed":false,"ub_ctt_via":"","footnotes":""},"class_list":["post-14274","person","type-person","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","infinite-scroll-item","no-featured-image-padding","resize-featured-image"],"acf":{"olimpic_information":[{"olimpic":[{"ID":302,"post_author":"1","post_date":"1968-06-17 13:34:45","post_date_gmt":"1968-06-17 12:34:45","post_content":"\n

Igrzyska XIX Olimpiady<\/strong>
Meksyk 1968<\/h1>\n\n\n\n


<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • Igrzyska rozegrano w dniach 12-27 pa\u017adziernika<\/strong>.<\/li>
  • Wystartowa\u0142o 5516<\/strong> zawodnik\u00f3w (w tym 781<\/strong> kobiet) ze 112<\/strong>.<\/li>
  • Rozdano 172<\/strong> komplety medali.<\/li>
  • Przysi\u0119g\u0119 olimpijsk\u0105 w imieniu sportowc\u00f3w z\u0142o\u017cy\u0142 lekkoatleta Pablo Garrido<\/strong>.<\/li>
  • Znicz zapali\u0142a sprinterka i uczestniczka igrzysk Norma Enriqueta Basilio de Sotelo<\/strong> staj\u0105c si\u0119 pierwsz\u0105 w historii igrzysk kobiet\u0105, kt\u00f3ra zapali\u0142a znicz olimpijski.<\/li>
  • Igrzyska otworzy\u0142 prezydent Meksyku Gustavo Diaz Ordaz<\/strong>.<\/li><\/ul>\n\n\n\n

    Program Igrzysk \u2013 20 dyscyplin, 172 konkurencje<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    boks (11 konkurencji), gimnastyka (14), hokej na trawie (1), je\u017adziectwo (6), kajakarstwo (7), kolarstwo (7), koszyk\u00f3wka (1), lekkoatletyka (36), pi\u0119ciob\u00f3j nowoczesny (2), pi\u0142ka no\u017cna (1), pi\u0142ka siatkowa (2), pi\u0142ka wodna (1), p\u0142ywanie (29), podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w (7), skoki do wody (4), strzelectwo (7), szermierka (8), wio\u015blarstwo (7), zapasy (16), \u017ceglarstwo (5).<\/p>\n\n\n\n

    Gwiazdy Igrzysk<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    Vera Caslavska<\/strong> (Czechos\u0142owacja, gimnastyka) \u2013 4 z\u0142ote medale, 2 srebrne
    Al Oerter <\/strong>(USA, lekkoatletyka) \u2013 czwarty z rz\u0119du z\u0142oty medal w rzucie dyskiem.<\/p>\n\n\n\n

    Polska Reprezentacja Olimpijska<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    186 os\u00f3b <\/strong>(startowa\u0142o 177 \u2013 37 kobiet i 140 m\u0119\u017cczyzn) w 15 sportach: 11 bokser\u00f3w, 14 gimnastyk\u00f3w (w tym 7 kobiet; 12 startowa\u0142o + 2 rez.), 4 je\u017ad\u017ac\u00f3w, 8 kajakarzy (w tym 3 kobiety), 12 kolarzy (10 startowa\u0142o + 2 rez.), 33 lekkoatlet\u00f3w (w tym 8 kobiet; 31 startowa\u0142o + 2 rez.), 12 koszykarzy, 24 siatkarzy (w tym 12 kobiet), 9 p\u0142ywak\u00f3w (w tym 2 kobiety), 8 ci\u0119\u017carowc\u00f3w (7 startowa\u0142o + 1 rez.), 12 strzelc\u00f3w (w tym 1 kobieta; 11 startowa\u0142o +1 rez.), 20 szermierzy (w tym 5 kobiet), 3 wio\u015blarzy, 12 zapa\u015bnik\u00f3w, 4 \u017ceglarzy (3 startowa\u0142o + 1 rez.).<\/p>\n\n\n\n

    Chor\u0105\u017cym reprezentacji Polski by\u0142 ci\u0119\u017carowiec Waldemar Baszanowski<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

    Klasyfikacja medalowa<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
    <\/td><\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
     <\/td> <\/td> <\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td><\/tr>
    1.<\/td>USA<\/td>107<\/td>45<\/td>28<\/td>34<\/td><\/tr>
    2.<\/td>ZSRR<\/td>91<\/td>29<\/td>32<\/td>30<\/td><\/tr>
    3.<\/td>Japonia<\/td>25<\/td>11<\/td>7<\/td>7<\/td><\/tr>
    ...<\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
    11.<\/strong><\/td>Polska<\/strong><\/td>18<\/strong><\/td>5<\/strong><\/td>2<\/strong><\/td>11<\/strong><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

    Medale dla Polski (18)<\/strong><\/h2>\n\n\n\n\n\n

    <\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>
    \n

    Jerzy Kulej<\/strong>
    (boks, waga lekko\u015brednia)<\/p>\n\n\n\n

    Irena Szewi\u0144ska<\/strong>
    (lekkoatletyka, 200 m)<\/p>\n\n\n\n

    Waldemar Baszanowski<\/strong>
    (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w, 87,5 kg)<\/p>\n\n\n\n

    J\u00f3zef Zap\u0119dzki<\/strong>
    (strzelectwo, pistolet sylwetkowy)<\/p>\n\n\n\n

    Jerzy Paw\u0142owski<\/strong>
    (szermierka, szabla)<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n\n\n\n\n

    <\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>
    \n

    Artur Olech<\/strong>
    (boks, waga musza)<\/p>\n\n\n\n

    J\u00f3zef Grudzie\u0144<\/strong>
    (boks, waga lekka)<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n\n\n\n\n

    <\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>
    \n

    Irena Kirszenstein<\/strong>
    (lekkoatletyka, 100 m)<\/p>\n\n\n\n

    Egon Franke, Adam Lisewski, Ryszard Parulski, Zbigniew Skrudlik, Witold Wojda<\/strong>
    (szermierka, floret dru\u017cynowo)<\/p>\n\n\n\n

    Bohdan Andrzejewski, Kazimierz Barburski, Micha\u0142 Butkiewicz, Bohdan Gonsior, Henryk Nielaba<\/strong>
    (szermierka, szpada dru\u017cynowo)<\/p>\n\n\n\n

    Halina Aszkie\u0142owicz, Krystyna Czajkowska, Krystyna Jakubowska, Krystyna Krupa, J\u00f3zefa Ledwig, Jadwiga Marko-Ksi\u0105\u017cek, Barbara Niemczyk, Krystyna Ostrom\u0119cka, El\u017cbieta Porzec, Zofia Szcz\u0119\u015bniewska, Wanda Wiecha, Lidia \u017bmuda<\/strong>
    (siatk\u00f3wka)<\/p>\n\n\n\n

    Hubert Skrzypczak<\/strong>
    (boks, waga papierowa)<\/p>\n\n\n\n

    Stanis\u0142aw Dragan<\/strong>
    (boks, waga p\u00f3\u0142ci\u0119\u017cka)<\/p>\n\n\n\n

    Janusz Kierzkowski<\/strong>
    (kolarstwo torowe, 1000 m)<\/p>\n\n\n\n

    Henryk Tr\u0119bicki<\/strong>
    (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w, 56 kg)<\/p>\n\n\n\n

    Marian Zieli\u0144ski<\/strong>
    (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w, 67,5 kg)<\/p>\n\n\n\n

    Marek Go\u0142\u0105b<\/strong>
    (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w, 90 kg)<\/p>\n\n\n\n

    Norbert Ozimek<\/strong>
    (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w, 82,5 kg)<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n\n\n

    Kolejne \u015bwietne igrzyska Polak\u00f3w. Sukces z Tokio powt\u00f3rzy\u0142 bokser Jerzy Kulej, tym razem triumfuj\u0105c w wadze lekko\u015bredniej oraz Waldemar Baszanowski, najlepszy w wadze 87,5 kg. Dwa medale (z\u0142oty i br\u0105zowy)\u00a0do kolekcji dorzuci\u0142a Irena Szewi\u0144ska. Pozosta\u0142e tytu\u0142y mistrz\u00f3w przypad\u0142y: strzelcowi J\u00f3zefowi Zap\u0119dzkiemu w pistolecie sylwetkowym i szabli\u015bcie Jerzemu Paw\u0142owskiemu.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

    W meksyka\u0144skich igrzyskach zadebiutowa\u0142y: Barbados, Belize (jako Honduras Brytyjski), Demokratyczna Republika Kongo (jako Kongo Kinszasa, Gwinea, Honduras, Kuwejt, Nikaragua, Paragwaj, Republika\u00a0 \u015arodkowo-Afryka\u0144ska, Salwador, Sierra Leone oraz Wyspy Dziewicze Stan\u00f3w Zjednoczonych. Stwierdzono jeden przypadek dopingu.<\/p><\/blockquote>\n","post_title":"Meksyk 1968","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"meksyk-1968","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-10-02 16:32:52","post_modified_gmt":"2020-10-02 14:32:52","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/wai-q98d7hpf9hy9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/olympics_summer\/meksyk-1968\/","menu_order":0,"post_type":"olympics_summer","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"competitions_rewards":[{"competition":[{"ID":18963,"post_author":"15","post_date":"2020-07-15 11:20:27","post_date_gmt":"2020-07-15 09:20:27","post_content":"","post_title":"Boks - 63,5 kg","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"waga-lekkopolsrednia-do-635-kg-boks","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-07-22 14:08:40","post_modified_gmt":"2020-07-22 12:08:40","post_content_filtered":"","post_parent":5852,"guid":"http:\/\/pkol.cumulus.atthouse.pl\/?post_type=competition&p=18963","menu_order":0,"post_type":"competition","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"reward":{"value":"1","label":"Z\u0142oty"}}]},{"olimpic":[{"ID":303,"post_author":"1","post_date":"1964-06-17 13:34:45","post_date_gmt":"1964-06-17 11:34:45","post_content":"\n

    Igrzyska XVIII Olimpiady<\/strong>
    Tokio 1964<\/h1>\n\n\n\n


    <\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
    • Igrzyska rozegrano w dniach 10-24 pa\u017adziernika<\/strong>.<\/li>
    • Wystartowa\u0142o 5151<\/strong> zawodnik\u00f3w (w tym 678<\/strong> kobiet) z 93<\/strong> kraj\u00f3w.<\/li>
    • Rozdano 163<\/strong> komplety medali.<\/li>
    • Przysi\u0119g\u0119 olimpijsk\u0105 w imieniu sportowc\u00f3w z\u0142o\u017cy\u0142 gimnastyk Yoshimori Ono<\/strong>.<\/li>
    • Znicz zapali\u0142 Yoshinori Sakai<\/strong> (urodzi\u0142 si\u0119 6 sierpnia 1945 roku, w dniu zrzucenia przez Amerykan\u00f3w bomby atomowej na Hiroszim\u0119).<\/li>
    • Igrzyska otworzy\u0142 cesarz Japonii Hirohito<\/strong>.<\/li><\/ul>\n\n\n\n

      Program Igrzysk \u2013 21 dyscyplin, 163 konkurencje<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

      boks (10 konkurencji), gimnastyka (14), hokej na trawie (1), je\u017adziectwo (6), judo (4), kajakarstwo (7), kolarstwo (7), koszyk\u00f3wka (1), lekkoatletyka (36), pi\u0119ciob\u00f3j nowoczesny (2), pi\u0142ka no\u017cna (1), pi\u0142ka siatkowa (2), pi\u0142ka wodna (1), p\u0142ywanie (18), podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w (7), skoki do wody (4), strzelectwo (6), szermierka (8), wio\u015blarstwo (7), zapasy (16), \u017ceglarstwo (5).<\/p>\n\n\n\n

      Gwiazda Igrzysk<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

      \u0141arysa \u0141atynina<\/strong> (ZSRR, gimnastyka) \u2013 3 z\u0142ote medale, 2 srebrne, 1 br\u0105zowy<\/p>\n\n\n\n

      Polska Reprezentacja Olimpijska<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

      145 os\u00f3b <\/strong>(startowa\u0142o 140 \u2013 25 kobiet i 115 m\u0119\u017cczyzn) w 12 sportach: 10 bokser\u00f3w, 14 gimnastyk\u00f3w (w tym 7 kobiet; 12 startowa\u0142o + 2 rez.), 10 kajakarzy (w tym 3 kobiety; 9 startowa\u0142o + 1 rez.), 8 kolarzy, 12 koszykarzy, 36 lekkoatlet\u00f3w (w tym 7 kobiet; 35 startowa\u0142o + 1 rez.), 7 ci\u0119\u017carowc\u00f3w, 10 siatkarek, 6 strzelc\u00f3w, 15 szermierzy, 12 wio\u015blarzy (11 startowa\u0142o + 1 rez.), 5 zapa\u015bnik\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

      Chor\u0105\u017cym reprezentacji Polski by\u0142 ci\u0119\u017carowiec Waldemar Baszanowski<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

      Klasyfikacja medalowa<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
      <\/td><\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
       <\/td> <\/td> <\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td><\/tr>
      1.<\/td>USA<\/td>90<\/td>36<\/td>26<\/td>28<\/td><\/tr>
      2.<\/td>ZSRR<\/td>96<\/td>30<\/td>31<\/td>35<\/td><\/tr>
      3.<\/td>Japonia<\/td>29<\/td>16<\/td>5<\/td>8<\/td><\/tr>
      ...<\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
      7.<\/strong><\/td>Polska<\/strong><\/td>23<\/strong><\/td>7<\/strong><\/td>6<\/strong><\/td>19<\/strong><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

      Medale dla Polski (23)<\/strong><\/h2>\n\n\n\n\n\n

      <\/p>\n\n\n\n

      \"\"<\/figure>
      \n

      J\u00f3zef Schmidt<\/strong>
      (lekkoatletyka, tr\u00f3jskok)<\/p>\n\n\n\n

      J\u00f3zef Grudzie\u0144<\/strong>
      (boks, waga lekka)<\/p>\n\n\n\n

      Jerzy Kulej<\/strong>
      (boks, waga lekkop\u00f3\u0142\u015brednia)<\/p>\n\n\n\n

      Marian Kasprzyk<\/strong>
      (boks, waga p\u00f3\u0142\u015brednia)<\/p>\n\n\n\n

      Teresa Ciep\u0142y, Halina G\u00f3recka, Irena Kirszenstein, Ewa K\u0142obukowska<\/strong>
      (lekkoatletyka, sztafeta 4x100 m)

      Waldemar Baszanowski<\/strong>
      (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w, 67,5 kg)<\/p>\n\n\n\n

      Egon Franke<\/strong>
      (szermierka, floret)<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n\n\n\n\n

      <\/p>\n\n\n\n

      \"\"<\/figure>
      \n

      Irena Kirszenstein<\/strong>
      (lekkoatletyka, 200 m)

      Irena Kirszenstein<\/strong>
      (lekkoatletyka, skok w dal)<\/p>\n\n\n\n

      Teresa Ciep\u0142y<\/strong>
      (lekkoatletyka, 80 m pp\u0142)

      Marian Dudziak, Marian Foik, Wies\u0142aw Maniak, Andrzej Zieli\u0144ski<\/strong>
      (lekkoatletyka, sztafeta 4x100 m)

      Egon Franke, Ryszard Parulski, Janusz R\u00f3\u017cycki, Zbigniew Skrudlik, Witold Woyda<\/strong>
      (szermierka, floret dru\u017cynowo)

      Artur Olech<\/strong>
      (boks, waga musza)<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n\n\n\n\n

      <\/p>\n\n\n\n

      \"\"<\/figure>
      \n

      Krystyna Czajkowska, Maria Golimowska, Krystyna Jakubowska, Danuta Kordaczuk, Krystyna Krupa, J\u00f3zefa Ledwig, Jadwiga Marko, Jadwiga Rutkowska, Zofia Szcz\u0119\u015bniewska, Maria \u015aliwka<\/strong>
      (siatk\u00f3wka)

      Emil Ochyra, Jerzy Paw\u0142owski, Andrzej Pi\u0105tkowski, Wojciech Zab\u0142ocki, Ryszard Zub<\/strong>
      (szermierka, szabla dru\u017cynowo)

      Andrzej Bade\u0144ski<\/strong>
      (lekkoatletyka, 400 m)

      Ewa K\u0142obukowska<\/strong>
      (lekkoatletyka, 100 m)

      Mieczys\u0142aw Nowak<\/strong>
      (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w, 60 kg)<\/p>\n\n\n\n

      Marian Zieli\u0144ski<\/strong>
      (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w, 67,5 kg)<\/p>\n\n\n\n

      Ireneusz Pali\u0144ski<\/strong>
      (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w, 90 kg)<\/p>\n\n\n\n

      J\u00f3zef Grzesiak<\/strong>
      (boks, waga lekkop\u00f3\u0142\u015brednia)

      Tadeusz Walasek<\/strong>
      (boks, waga \u015brednia)

      Zbigniew Pietrzykowski<\/strong>
      (boks, waga p\u00f3\u0142ci\u0119\u017cka)<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n\n\n

      Dla Polski by\u0142y to niezwykle udane igrzyska. Z 23 medalami zaj\u0119li\u015bmy najwy\u017csz\u0105 lokat\u0119  w dotychczasowych startach. Autork\u0105 najwi\u0119kszej niespodzianki w polskiej ekipie by\u0142a 18-letnia Irena Kirszenstein, kt\u00f3ra zdoby\u0142a dwa srebrne medale (w skoku w dal oraz w biegu na 200 m). Po raz drugi na najwy\u017cszym stopniu podium stan\u0105\u0142 tr\u00f3jskoczek J\u00f3zef Schmidt.<\/p>

      Do programu igrzysk wprowadzono: siatk\u00f3wk\u0119 kobiet i m\u0119\u017cczyzn oraz narodowy sport gospodarzy - judo. W igrzyskach zadebiutowali reprezentanci, Algierii, Czadu, Dominikany, Kamerunu, Konga, Libii, Madagaskaru, Malezji, Mali, Monako, Nepalu, Nigru, Senegalu, Tanzanii (jako Tanganika) i Zambii (jako Rodezja P\u00f3\u0142nocna).<\/p><\/blockquote>\n","post_title":"Tokio 1964","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"tokio-1964","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-10-05 16:22:25","post_modified_gmt":"2020-10-05 14:22:25","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/wai-q98d7hpf9hy9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/olympics_summer\/tokio-1964\/","menu_order":0,"post_type":"olympics_summer","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"competitions_rewards":[{"competition":[{"ID":18963,"post_author":"15","post_date":"2020-07-15 11:20:27","post_date_gmt":"2020-07-15 09:20:27","post_content":"","post_title":"Boks - 63,5 kg","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"waga-lekkopolsrednia-do-635-kg-boks","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-07-22 14:08:40","post_modified_gmt":"2020-07-22 12:08:40","post_content_filtered":"","post_parent":5852,"guid":"http:\/\/pkol.cumulus.atthouse.pl\/?post_type=competition&p=18963","menu_order":0,"post_type":"competition","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"reward":{"value":"1","label":"Z\u0142oty"}}]}],"picture":{"ID":30043,"id":30043,"title":"Jerzy Kulej i Tadeusz Walasek","filename":"Jerzy-Kulej-i-Tadeusz-Walasek.jpg","filesize":25218,"url":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Jerzy-Kulej-i-Tadeusz-Walasek.jpg","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/olimpijczycy\/jerzy-zdzislaw-kulej\/jerzy-kulej-i-tadeusz-walasek\/#main","alt":"","author":"15","description":"","caption":"","name":"jerzy-kulej-i-tadeusz-walasek","status":"inherit","uploaded_to":14274,"date":"2020-10-02 07:44:13","modified":"2020-10-02 07:44:13","menu_order":0,"mime_type":"image\/jpeg","type":"image","subtype":"jpeg","icon":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-includes\/images\/media\/default.png","width":552,"height":549,"sizes":{"thumbnail":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Jerzy-Kulej-i-Tadeusz-Walasek-150x150.jpg","thumbnail-width":150,"thumbnail-height":150,"medium":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Jerzy-Kulej-i-Tadeusz-Walasek-300x298.jpg","medium-width":300,"medium-height":298,"medium_large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Jerzy-Kulej-i-Tadeusz-Walasek.jpg","medium_large-width":552,"medium_large-height":549,"large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Jerzy-Kulej-i-Tadeusz-Walasek.jpg","large-width":552,"large-height":549,"1536x1536":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Jerzy-Kulej-i-Tadeusz-Walasek.jpg","1536x1536-width":552,"1536x1536-height":549,"2048x2048":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Jerzy-Kulej-i-Tadeusz-Walasek.jpg","2048x2048-width":552,"2048x2048-height":549,"ultp_layout_landscape_large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Jerzy-Kulej-i-Tadeusz-Walasek.jpg","ultp_layout_landscape_large-width":552,"ultp_layout_landscape_large-height":549,"ultp_layout_landscape":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Jerzy-Kulej-i-Tadeusz-Walasek.jpg","ultp_layout_landscape-width":552,"ultp_layout_landscape-height":549,"ultp_layout_portrait":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Jerzy-Kulej-i-Tadeusz-Walasek.jpg","ultp_layout_portrait-width":552,"ultp_layout_portrait-height":549,"ultp_layout_square":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Jerzy-Kulej-i-Tadeusz-Walasek.jpg","ultp_layout_square-width":552,"ultp_layout_square-height":549}},"firstname":"Jerzy","lastname":"Kulej (1940-2012)","birthdate_date":"19\/10\/1940","birthdate":"19 pa\u017adziernika 1940","deathdate_date":"13\/07\/2012","deathdate":"13 lipca 2012","placeofbirth":"Cz\u0119stochowa","club":"Start Cz\u0119stochowa, Gwardia Warszawa","coach":"Feliks Stamm, Wincenty Szyi\u0144ski","metrics":"167 cm \/ 66 kg","seolink":"kulej-jerzy-zdzislaw","tmp_old_id":"14743","tmp_old_fid":"294","tmp_old_parent_id":"15544","createdate":"28\/01\/2014","tmp_old_title":"Kulej Jerzy Zdzis\u0142aw (1940-2012)","tmp_old_lead":"","tmp_old_body":"

      KULEJ JERZY ZDZIS\u0141AW (1940-2012)<\/p>
      \"KULEJ<\/td> <\/tr> <\/tbody> <\/table> <\/td> <\/tr> <\/tbody><\/table>

      mened\u017cer, pose\u0142 na Sejm RP, jedyny polski bokser, kt\u00f3ry nie le\u017ca\u0142 na deskach i jedyny, kt\u00f3ry zdoby\u0142 dwa z\u0142ote medale olimpijskie (1964, 1968), fenomen popularno\u015bci, trzeci na li\u015bcie najwybitniejszych polskich sportowc\u00f3w XX wieku.
      <\/strong>
      Urodzony 19 pa\u017adziernika 1940 w Cz\u0119stochowie (dzielnica Ostatni Grosz) w robotniczej rodzinie Mieczys\u0142awa i Ireny Pietrzak.\u00a0Najpierw chcia\u0142 na\u015bladowa\u0107 Marka Petrusewicza (maj\u0105c 6 lat sam nauczy\u0142 si\u0119 p\u0142ywa\u0107), potem biega\u0142 i \u015bciga\u0142 si\u0119 na \u0142y\u017cwach, by\u0107 mo\u017ce dlatego, \u017ce by\u0142 ma\u0142y, chudy i wystraszony. Ale w\u015br\u00f3d r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w mocno by\u0142o zakorzenione przekonanie, \u017ce \"jedynym sportem godnym m\u0119\u017cczyzny jest boks\". Bez wi\u0119kszego przekonania uleg\u0142 jego czarowi dzi\u0119ki koledze (Stefan\u00a0Pala), kt\u00f3ry zaprowadzi\u0142 go na sal\u0119 boksersk\u0105 miejscowego Startu (1955-1958), gdzie nauczycielem sportu i \u017cycia\u00a0by\u0142 trener Wincenty Szyi\u0144ski. Pocz\u0105tki nie nale\u017ca\u0142y do \u0142atwych. W ksi\u0105\u017ceczce zawodniczej przysz\u0142ego mistrza zanotowano przegran\u0105 z klubowym koleg\u0105 Marianem Kozakiem w finale wagi koguciej Pierwszego Kroku (1955). A on nie lubi\u0142 przegrywa\u0107, rozpiera\u0142a go piekielna ambicja. Okres chwilowego zniech\u0119cenia by\u0142 jednak kr\u00f3tki. Wr\u00f3ci\u0142 na ring i w kategorii junior\u00f3w (ju\u017c w wadze pi\u00f3rkowej) pi\u0105\u0142 si\u0119 coraz wy\u017cej: mistrzostwa Cz\u0119stochowy, mistrzostwa \u015al\u0105ska (1957), wreszcie turniej kadry junior\u00f3w w Lublinie (1958) podczas kt\u00f3rego \"Kulej, kt\u00f3ry bardziej przypomina ministranta ni\u017c boksera\" (tak\u00a0 napisa\u0142 niedo\u015bcigniony w znajomo\u015bci boksu Jan Wojdyga w \"PS\") pokona\u0142 w rewelacyjnym stylu\u00a0swego rywala z Turbiny Elbl\u0105g (Chmielewski). \"Ministranta\" dostrzeg\u0142 te\u017c Feliks Stamm, kt\u00f3ry\u00a0niespe\u0142na 18-letniego boksera (wa\u017cy\u0142 58 kg, a limit wagi lekkiej wynosi\u0142 60) postanowi\u0142 sprawdzi\u0107 w reprezentacji senior\u00f3w w meczu z Jugos\u0142awi\u0105 (23 czerwca 1958). Debiutant mia\u0142 za przeciwnika do\u015bwiadczonego i mocno bij\u0105cego Slobodana Viticia. Walczy\u0142 z nim nie jak \"ministrant\", a raczej \"profesor\", pos\u0142a\u0142 go dwa razy na deski, odebra\u0142 ch\u0119\u0107 do atakowania i zepchn\u0105\u0142 do rozpaczliwej obrony. Rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 w\u00f3wczas (w Bydgoszczy) kariera boksera, kt\u00f3ry nie ma sobie r\u00f3wnych w historii polskiego boksu. Kiedy dostrze\u017cono skal\u0119 talentu cz\u0119stochowianina, zadbano o jego dalsz\u0105 sportow\u0105 edukacj\u0119 w sto\u0142ecznej Gwardii (trener Wiktor Nowak), kt\u00f3rej pozosta\u0142 wierny do \"ostatnich sportowych dni\" (1959-1971). W Warszawie otrzyma\u0142 tak\u017ce warunki do nauki: uko\u0144czy\u0142 Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce dla Pracuj\u0105cych (1966) i biela\u0144sk\u0105 AWF (10 czerwca 1972), gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wf i trenera II kl. Pi\u0119\u015bciarz wagi lekkop\u00f3\u0142\u015bredniej (167 cm, 66 kg), 8-krotny mistrz Polski<\/strong> (1961-1965, 1967, 1969, 1970) i 36-krotny reprezentant kraju w meczach mi\u0119dzypa\u0144stwowych 1958-1970 (28 zwyci\u0119stw i 8 pora\u017cek). We wst\u0119pnej fazie kariery mia\u0142 kilku przeciwnik\u00f3w (w kraju by\u0142 to g\u0142\u00f3wnie szczecinianin J\u00f3zef Pi\u0144ski, a za granic\u0105 Niemiec Gerhard Dieter), z kt\u00f3rymi nie m\u00f3g\u0142 sobie da\u0107 rady, ale od 1963 (pocz\u0105tek wspania\u0142ej passy) o zwyci\u0119stwie nad Polakiem mogli sobie pomarzy\u0107 tylko najlepsi pi\u0119\u015bciarze \u015bwiata. W mistrzostwach Europy startowa\u0142 4-krotnie (1959, 1963, 1965, 1967). Podczas debiutu w Lucernie (1959) wygra\u0142 tylko jedn\u0105 walk\u0119, ale ju\u017c cztery lata p\u00f3\u017aniej w Moskwie (1963), walcz\u0105c o paszport olimpijski, pokona\u0142 kolejno: Ruhla (NRD), Heceja (CSRS), Arcariego (W\u0142ochy) oraz Tuminsza (ZSRR) i zdoby\u0142\u00a0tytu\u0142 mistrza Europy,<\/strong> w spos\u00f3b prawie doskona\u0142y. W takiej roli wyje\u017cd\u017ca\u0142 na turniej tokijski, gdzie o medale olimpijskie mia\u0142o walczy\u0107 a\u017c 35 pi\u0119\u015bciarzy wagi lekkop\u00f3\u0142\u015bredniej. By\u0142 w \u017cyciowej formie. W stolicy Japonii obchodzi\u0142 24 urodziny. By\u0142 to bardzo udany rewan\u017c Polaka za styczniow\u0105 pora\u017ck\u0119 podczas meczu z ZSRR w Moskwie. Nie po raz pierwszy , kiedy zasz\u0142a potrzeba, potrafi\u0142 wykrzesa\u0107 z siebie niezmierzone zasoby ambicji i bojowo\u015bci. Kluczem do olimpijskiego zwyci\u0119stwa by\u0142 jednak plan taktyczny walki przygotowany wraz z Feliksem Stammem (zmiana rytmu i sposobu boksowania) i jego bezwzgl\u0119dna realizacja w ringu. Grudzie\u0144, Kulej, Kasprzyk - trzy po sobie nast\u0119puj\u0105ce walki w tokijskich olimpijskich fina\u0142ach, trzy zwyci\u0119stwa i trzy z\u0142ote medale Polak\u00f3w. Najwi\u0119ksze wydarzenie w historii polskiego boksu.\u00a0W okresie mi\u0119dzy olimpijskim zn\u00f3w dwukrotnie startowa\u0142 w mistrzostwach Europy (1965, 1967). I w Berlinie (1965) obroni\u0142 honor naszego boksu. Z pi\u0119ciu finalist\u00f3w tylko on si\u0119gn\u0105\u0142 po z\u0142oty medal. By\u0142 zn\u00f3w w \u015bwietnej formie. Znokautowa\u0142 Anglika Howkinsa, wygra\u0142 z W\u0119grem Tothem, nie da\u0142 szans na rewan\u017c Ewgenijowi Fro\u0142owowi, a dalej rozprawi\u0142 si\u0119 z W\u0142ochem Fasolim i w finale wygra\u0142 z \"oryginalnym\"przeciwnikiem, Du\u0144czykiem Rasmussenem.<\/p>

      W Rzymie (1967), kiedy polski boks zdoby\u0142 zn\u00f3w Puchar Europy za dru\u017cynowe zwyci\u0119stwo (mistrzami byli ju\u017c Skrzypczak, Petek i Grudzie\u0144),\u00a0mistrz olimpijski z Tokio nie stan\u0105\u0142, niestety, na najwy\u017cszym podium. W finale przegra\u0142 z bratem Ewgenija - Walerym Fro\u0142owem (ZSRR). Nie by\u0142 w najwy\u017cszej formie i zacz\u0119to si\u0119 zastanawia\u0107 czy \"dotrwa\" do Meksyku. Ale spraw\u0119 nieoczekiwanie skomplikowa\u0142a nie sportowa forma mistrza, ale dwa wydarzenia, kt\u00f3re start olimpijski postawi\u0142y pod wielkim znakiem zapytania: wypadek samochodowy w czerwcu (powa\u017cne pokaleczenie twarzy) i b\u00f3jka pod kinem \"Giewont\" w Zakopanem z miejscowymi g\u00f3ralami (tu\u017c po zako\u0144czeniu ostatniego zgrupowania przed igrzyskami). O ile rany si\u0119 goi\u0142y, to incydent z \"tubylcami\" (ucierpieli nie tylko str\u00f3\u017ce porz\u0105dku publicznego, ale tak\u017ce komisariat, a mistrz by\u0142 przecie\u017c ...podporucznikiem milicji),\u00a0\"wstrz\u0105sn\u0105\u0142\" tzw. opini\u0105 publiczn\u0105. Bez s\u0105du i udowodnienia winy\u00a0 chciano ukara\u0107 sportowc\u00f3w. Sto\u0142eczny komendant milicji, na szcz\u0119\u015bcie, przyczyni\u0142 si\u0119 do wyciszenia sprawy i wyda\u0142 \"salomonowy wyrok\": albo z\u0142oty medal olimpijski w Meksyku, albo s\u0105d resortowy, degradacja, wyrzucenie z milicji etc. Z takim \"moralnym baga\u017cem\" mistrz olimpijski z Tokio i dwukrotny mistrz Europy wylecia\u0142 na kolejne igrzyska, gdzie po raz drugi zosta\u0142 mistrzem olimpijskim<\/strong>. Ten fina\u0142 zapisa\u0142 si\u0119 w pami\u0119ci nie tylko Jerzego Kuleja. Wyszed\u0142 na ring po walkach przegranych ju\u017c przez Artura Olecha i J\u00f3zefa Grudnia. By\u0142 nasz\u0105 ostatni\u0105 szans\u0105. A Kuba\u0144czyk bi\u0142 piekielnie mocno i skutecznie. Pod Polakiem ugi\u0119\u0142y si\u0119 nogi. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce za chwil\u0119 padnie po raz pierwszy w \u017cyciu na mat\u0119. Kiedy w trzeciej rundzie\u00a0wszyscy my\u015bleli, \u017ce nast\u0105pi to za chwil\u0119, nasz pi\u0119\u015bciarz jakim\u015b cudem wzmocni\u0142 tempo walki (zrobi\u0142 to intuicyjnie, bo pojedynek dobiega\u0142\u00a0 ko\u0144ca), zdezorganizowa\u0142 poczynania Kuba\u0144czyka, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 ostrze\u017cenie za \u015bci\u0105ganie rywala i walk\u0119 przegra\u0142, mimo, i\u017c na finiszu wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce ma wi\u0119cej si\u0142. Polak nie zawi\u00f3d\u0142. Mia\u0142 wi\u0119cej szcz\u0119\u015bcia, cho\u0107 jak si\u0119 mia\u0142o okaza\u0107, olimpijska walka z Kuba\u0144czykiem pozostawi\u0142a inne \u015blady. Niewidzialne dla niewtajemniczonych. Ujawni\u0142 je dopiero, kiedy na pocz\u0105tku 1971 ku og\u00f3lnemu zaskoczeniu podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o zako\u0144czeniu kariery sportowej. Zwierzy\u0142 si\u0119 jednemu z reporter\u00f3w: \"W pewnym momencie tej walki otrzyma\u0142em straszny cios, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 mnie sko\u0144czy\u0107 jako boksera. Nie wiem jakim cudem nie upad\u0142em, ale oberwa\u0142em ci\u0119\u017cko. Stamm to zauwa\u017cy\u0142 i wiedzia\u0142, \u017ce ja ju\u017c nie jestem taki sam jak przed t\u0105 walk\u0105, \u017ce b\u0119d\u0119 si\u0119 ju\u017c obawia\u0142 nast\u0119pnego takiego uderzenia. Dlatego pochwali\u0142 decyzj\u0119, aby odej\u015b\u0107 u szczytu s\u0142awy i ju\u017c nie czeka\u0107 na kolejn\u0105 olimpiad\u0119. Dlatego odchodz\u0119\". Stoczy\u0142 w sumie 348 walk z czego 317 wygra\u0142, 6 zremisowa\u0142 i 25 przegra\u0142. Przeszed\u0142 do historii polskiego boksu nie tylko jako fighter nr 1 z dwoma z\u0142otymi medalami olimpijskimi, ale tak\u017ce jako bokser, kt\u00f3ry nigdy nie zapozna\u0142 si\u0119 z deskami ringu. M\u00f3wi\u0142 na ten temat: \"To nie jest znowu taka moja wielka zas\u0142uga osobista. Nie jestem odporny na ciosy bardziej ni\u017c inni. Po prostu nie ma na \u015bwiecie pi\u0119\u015bciarzy, kt\u00f3rzy po celnym ciosie nie poszliby na deski. S\u0105 tylko \u017ale trafieni\". Po zako\u0144czeniu kariery sportowej - trener i dzia\u0142acz sportowy, menager boksu zawodowego, m. in. cz\u0142onek zarz\u0105du PKOl, wiceprezes Zwi\u0105zku Boksu Zawodowego w Polsce, prezes Klubu Polskich Medalist\u00f3w Olimpijskich. Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu (1964), odznaczony m. in. z\u0142otym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe (wielokrotnie) oraz Krzy\u017cem Oficerskim (1968) i Komandorskim (1998) OOP. Fenomen popularno\u015bci. W plebiscycie na Najlepszego Sportowca Polski XX wieku zaj\u0105\u0142 3 m. (1998). Laureat nagrody im. Aleksandra Rekszy (1995). Swoje dzieje (nie tylko sportowe, niekt\u00f3rzy nazywali go \"\u017cyciowym kaskaderem\") opisa\u0142 w ksi\u0105\u017cce Jerzy Kulej - dwie strony medalu\u00a0 (Warszawa, 1996). \u017bonaty, dwukrotnie (Helena, Alicja), ma syna Waldemara (1962). Ostatnio - dzia\u0142acz polityczny, z ramienia SLD pose\u0142 na Sejm RP. Przysi\u0119g\u0119 poselsk\u0105 sk\u0142ada\u0142 19 pa\u017adziernika 2001 w dniu swoich 61 urodzin. Zn\u00f3w mia\u0142 dobr\u0105 trzeci\u0105 rund\u0119,\u00a0pos\u0142em zosta\u0142 przy...\u00a0trzecim podej\u015bciu.
      Zmar\u0142 13 lipca 2012 roku.
      \u00a0\u00a0
      *1964 Tokio: w. lekkop\u00f3\u0142\u015brednia<\/strong> - w pierwszej kolejce pokona\u0142 5:0 Argenty\u0144czyka Roberto Oscara Amaya\u0119, w drugiej wygra\u0142 z \"etatowym\" przeciwnikiem polskich pi\u0119\u015bciarzy Szkotem Richardem McTaggartem 4:1 (by\u0142 s\u0142abszy fizycznie i mniej bojowy), w \u0107wier\u0107fin., tak\u017ce 4:1 pokona\u0142 Rumuna Josifa Mihalica (b. zaci\u0119ty pojedynek), w p\u00f3\u0142fin. wygra\u0142 5:0 z bardzo\u00a0niewygodnie walcz\u0105cym Eddie Blayem (Ghana) i\u00a0 w finale pokona\u0142 5:0 Eugenija Fro\u0142owa, gwiazd\u0119 ekipy\u00a0 ZSRR i zdoby\u0142 z\u0142oty medal.

      *1968 Meksyk: w. lekkop\u00f3\u0142\u015brednia<\/strong> - w pierwszej kolejce (spotka\u0142 rywala, kt\u00f3rego oczekiwa\u0142 w finale) pokona\u0142 3:2 W\u0119gra Janosa Kajdiego, w drugiej wygra\u0142 te\u017c nie jednog\u0142o\u015bnie 4:1 z r\u00f3wnie trudnym rywalem W\u0142ochem Gianbattist\u0105 Caprettim (w III rundzie by\u0142 liczony), w \u0107wier\u0107fin. wygra\u0142 (zn\u00f3w tylko 3:2) z 23-letnim Peterem Tiepoldem (NRD), w p\u00f3\u0142fin. bez wi\u0119kszej utraty si\u0142 pokona\u0142 5:0 Fina Arto Nilssona i w finale wygra\u0142 3:2 z 20-latkiem z Kuby Enrique Regueiferosem, zdobywaj\u0105c drugi z\u0142oty medal.
      <\/strong><\/p>

      Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 250; Kurzy\u0144ski, Tysi\u0105c wspania\u0142ych (2), s. 134-135; Zmarzlik, Bij mistrza, s. 137-148; Osm\u00f3lski, Leksykon boksu, s. 84; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 452-453; Pawlak, Olimpijczycy, s. 143; Mistrz i pose\u0142 Jerzy Kulej, \"Bokser\", 2001, nr 11; Skotnicki, Od Olimpii do Atlanty, s. 190, 193-194; Olszewski, O z\u0142ote pasy, s. 191-194; Kto jest kim, Wyd. III, 1993, s. 364, Wyd. IV,\u00a0\u00a02001, s. 476; Najlepsi z najlepszych, s. 88-93; Sportowcy XXX -lecia, s. 213-223; Najlepsi polscy, s. 103-115; Marcinek, Sportowe asy, s. 37-43; Archiwum AWF Warszawa, sygn. D - 1692 \/ Z.\u00a0\u00a0\u00a0 <\/em><\/p>
      \u00ab powr\u00f3t do listy<\/a><\/td> <\/tr> <\/tbody><\/table>

      \u00a0<\/p>","tmp_old_body_img":false,"tmp_old_lead_img":false,"picture_medalists":false,"important":"","person_achivments":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/14274"}],"collection":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person"}],"about":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/person"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/14274\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":38029,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/14274\/revisions\/38029"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/30043"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=14274"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}