{"id":14451,"date":"2020-06-24T16:48:44","date_gmt":"2020-06-24T14:48:44","guid":{"rendered":"http:\/\/pkol.local\/person\/adam-malysz\/"},"modified":"2021-02-03T14:00:11","modified_gmt":"2021-02-03T13:00:11","slug":"adam-malysz","status":"publish","type":"person","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/olimpijczycy\/adam-malysz\/","title":{"rendered":"Adam Ma\u0142ysz"},"content":{"rendered":"\n



blacharz-dekarz, skoczek narciarski, jeden z najbardziej utytu\u0142owanych w\u00a0historii tej konkurencji w\u00a0Polsce, medalista mistrzostw \u015bwiata i\u00a0ZIO, olimpijczyk z\u00a0Nagano (1998), Salt Lake City (2002), Turynu (2006) i\u00a0Vancouver (2010).<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Urodzony 3 grudnia 1977 w Wi\u015ble, syn Jana i Ewy Szturc, absolwent zasadniczej szko\u0142y zawodowej (blacharz-dekarz), skoczek narciarski (169 cm, 55 kg), reprezentant miejscowego KS Wis\u0142a (od 1983), podopieczny trener\u00f3w: Jana Szturca (klub), Pavla Mikeski i Piotra Fijasa (1995-1998) oraz Apoloniusza Tajnera i Piotra Fijasa od 1 czerwca 1999 (kadra). W historii naszych skok\u00f3w narciarskich (teraz mo\u017cna to ju\u017c stwierdzi\u0107 z perspektywy czasu ponad wszelk\u0105 w\u0105tpliwo\u015b\u0107) by\u0142o trzech zawodnik\u00f3w-symboli, kt\u00f3rzy s\u0105 niejako s\u0142upami milowymi tych dziej\u00f3w. Stanis\u0142aw Marusarz – cz\u0142owiek legenda, kt\u00f3ry poprzez swoj\u0105 wieloletni\u0105 uporczyw\u0105 i skuteczn\u0105 walk\u0119 o wdarcie si\u0119 do czo\u0142\u00f3wki \u015bwiatowej rozsmakowa\u0142 nas w tej przepi\u0119knej i widowiskowej konkurencji, przybli\u017cy\u0142 j\u0105 do szerokich mas i rozbudzi\u0142 nadzieje na przysz\u0142o\u015b\u0107. Wojciech Fortuna w jednym “skoku \u017cycia”, na kr\u00f3tko, ale efektownie te nadzieje urzeczywistni\u0142, dopiero jednak ten trzeci Adam Ma\u0142ysz na d\u0142u\u017cej skutecznie je utrwali\u0142, wszechstronnie ubarwi\u0142 i umocni\u0142. Zrobi\u0142 to tak efektownie, \u017ce historyk narciarstwa H. Szatkowski, m\u00f3g\u0142 napisa\u0107: “Ma\u0142ysz jest zjawiskiem spo\u0142ecznym. Dzi\u0119ki jego sukcesom obserwujemy nie notowane dot\u0105d zainteresowanie skokami narciarskimi w kraju.<\/p>\n\n\n\n

Jego sukces przez miliony rodak\u00f3w jest s\u0142usznie identyfikowany z sukcesem Polski. To kolejny z efekt\u00f3w zjawiska spo\u0142ecznego, zwanego ‘ma\u0142yszomani\u0105’, sukces skromnego skoczka z Wis\u0142y, wywo\u0142uje u Polak\u00f3w ogromny entuzjazm i takie same emocje. \u015awiadczy o tym fakt, \u017ce skoki Pucharu \u015awiata ogl\u0105daj\u0105 w kraju (oczywi\u015bcie dzi\u0119ki TV miliony widz\u00f3w. Ma\u0142ysz zdobywa serce ludzi swoj\u0105 prostot\u0105 i skromno\u015bci\u0105. Jest r\u00f3wnocze\u015bnie pe\u0142nym profesjonalist\u0105 w tym, co robi. Wszystko to powoduje, \u017ce jego sukces jest nies\u0142ychanie ‘czytelny dla zwyk\u0142ych ludzi’.” Jego kariera sportowa nie od razu jednak by\u0142a us\u0142ana r\u00f3\u017cami. Wiadomo, \u017ce maj\u0105c 6 lat (nie chodzi\u0142 jeszcze do szko\u0142y) by\u0142 ju\u017c narciarsk\u0105 nadziej\u0105 wujka Jana Szturca i pod jego opiek\u0105 odda\u0142… pierwszy skok. Nie by\u0142 to wyczyn najprzyjemniejszy, bo Ada\u015b mia\u0142 za du\u017ce buty i przy l\u0105dowaniu po prostu z nich… wypad\u0142 (wyskoczy\u0142). Na szcz\u0119\u015bcie bez przykrych konsekwencji.<\/p>\n\n\n\n

D\u0142ugo i solidnie przysposabia\u0142 si\u0119 do swojej mi\u0119dzynarodowej kariery. Inauguracja nast\u0105pi\u0142a podczas Turnieju Czterech Skoczni (1994\/1995), ale miejsce w ko\u0144cowej klasyfikacji by\u0142o dopiero 55. Eksplozja talentu nast\u0105pi\u0142a ju\u017c w nast\u0119pnym sezonie. Polski 18-latek wygra\u0142 konkurs w kolebce narciarstwa klasycznego w Holmenkollen, trzykrotnie stawa\u0142 jeszcze na podium (Iron Mountain, Falun, Lahti) i w ko\u0144cowej punktacji Pucharu \u015awiata by\u0142 ju\u017c 7. Wysok\u0105 pozycj\u0119 utrzyma\u0142 r\u00f3wnie\u017c w kolejnym sezonie (1996\/1997), wygra\u0142 dwa konkursy w Japonii, w ko\u0144cowej klasyfikacji Pucharu \u015awiata by\u0142 10, ale te\u017c: o\u017ceni\u0142 si\u0119, zosta\u0142 ojcem i zacz\u0105\u0142 intensywne przygotowania do igrzysk w Nagano (1998). Start olimpijski zako\u0144czy\u0142 si\u0119 jednak nieoczekiwanym niewypa\u0142em (zupe\u0142ne za\u0142amanie formy) i w konsekwencji tak\u017ce “do\u0142kiem” psychicznym zawodnika, co o ma\u0142o nie doprowadzi\u0142o do rezygnacji z dalszej kariery sportowej. Do rozwik\u0142ania rozterek wnuka przyczyni\u0142a si\u0119 podobno babcia (Helena Szturcowa), kt\u00f3ra mia\u0142a powiedzie\u0107: “Takie ‘do\u0142ki’ przechodz\u0105 wszyscy i nie tylko w sporcie. Uwa\u017cam, \u017ce masz talent i zamiast lata\u0107 po dachach (dekarz) powiniene\u015b ‘fruwa\u0107’ na skoczniach”. Zdyscyplinowany wnuczek pos\u0142ucha\u0142. Zn\u00f3w sobie troch\u0119 poskaka\u0142 na rodzimej skoczni z wujkiem Janem i… rozpocz\u0105\u0142 jakby od pocz\u0105tku. 1 czerwca 1999 zmieniono trenera kadry. Apoloniusz Tajner i jego prawa r\u0119ka Piotr Fijas zyskali sojusznik\u00f3w w osobach psychologa i fizjologa (dr Jan Blecharz, prof. Jerzy \u017bo\u0142\u0105d\u017a). 28 grudnia 2000 (wygra\u0142 kwalifikacje do 49. Turnieju Czterech Skoczni) rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 druga cz\u0119\u015b\u0107 kariery – jak si\u0119 mia\u0142o okaza\u0107 – najzdolniejszego i najbardziej utalentowanego polskiego skoczka, kt\u00f3rego wyczyny (zebrane poni\u017cej) mia\u0142y zadziwi\u0107 sportowy \u015bwiat.<\/p>\n\n\n\n

najwi\u0119ksze sukcesy:
<\/strong>– wicemistrz olimpijski 2002 (Salt Lake City, K120); 2010 (Vancouver, K95 i K125)
– br\u0105zowy medalista olimpijski 2002 (Salt Lake City, K90)
– czterokrotny mistrz \u015bwiata: 2001 (Lahti, K90), 2003 (Val di Fiemme, K120 i K95), 2007 (Sapporo, K90)
– wicemistrz \u015bwiata 2001 (Lahti, K116)
– czterokrotny zdobywca Kryszta\u0142owej Kuli (2000\/01, 2001\/02, 2002\/03, 2006\/07)
– zwyci\u0119zca Turnieju Czterech Skoczni (2000\/01)<\/p>\n\n\n\n

osi\u0105gni\u0119cia sportowe:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Zimowe Igrzyska Olimpijskie<\/strong>

1998 (Nagano):
51. miejsce – K90
52. miejsce – K120<\/p>\n\n\n\n

2002 (Salt Lake City):
br\u0105zowy medal – K90
srebrny medal – K120<\/p>\n\n\n\n

2006 (Turyn):
7. miejsce – K95
14. miejsce – K125<\/p>\n\n\n\n

2010 (Vancouver):
srebrny medal – K100<\/p>\n\n\n\n

Mistrzostwa \u015awiata<\/strong><\/p>\n\n\n\n

1995 (Thunder Bay):
10. miejsce – K90
11. miejsce – K120<\/p>\n\n\n\n

1997 (Trondheim):
14. miejsce – K90
36. miejsce – K120<\/p>\n\n\n\n

1999 (Ramsau):
37. miejsce – K120
27. miejsce – K90<\/p>\n\n\n\n

2001 (Lahti):
srebrny medal – K116
z\u0142oty medal – K90<\/p>\n\n\n\n

2003 (Val di Fiemme):
z\u0142oty medal – K120
z\u0142oty medal – K95<\/p>\n\n\n\n

2005 (Oberstdorf):
6. miejsce – K90
11. miejsce – K120<\/p>\n\n\n\n

2007 (Sapporo):
4. miejsce – K120
z\u0142oty medal – K90<\/p>\n\n\n\n

2009 (Liberec):
22. miejsce – K90
12. miejsce – K120<\/p>\n\n\n\n

M\u015a w lotach<\/strong><\/p>\n\n\n\n

1996 (Tauplitz): 14. miejsce
2000 (Vikersund): 16.
2002 (Harrachov): 18.
2004 (Planica): 11.
2006 (Tauplitz): 20.
2008 (Oberstdorf): 9.<\/p>\n\n\n\n

Puchar \u015awiata<\/strong><\/p>\n\n\n\n

debiut: 4.01.1995 (Innsbruck, 17. miejsce)
pierwsze punkty: 4.01.1995 (Innsbruck, 17. miejsce)
pierwsze podium: 18.02.1996 (Iron Mountain, 2. miejsce)
pierwsze zwyci\u0119stwo: 17.03.1996 (Holmenkollen)<\/p>\n\n\n\n

P\u015a 1994\/95 – 51. miejsce
1995\/96 – 7.
1996\/97 – 10.
1997\/98 – 57.
1998\/99 – 46.
1999\/00 – 28.
2000\/01 – 1.
2001\/02 – 1.
2002\/03 – 1.
2003\/04 – 12.
2004\/05 – 4.
2005\/06 – 9.
2006\/07 – 1.
2007\/08 – 12.
2008\/09 – 13.<\/p>\n\n\n\n

Turniej Czterech Skoczni<\/strong>

1994\/95 – 55. miejsce
1995\/96 – 23.
1996\/97 – 8.
1997\/98 – 30.
1998\/99 – 43.
1999\/00 – 31.
2000\/01 – 1.
2001\/02 – 4.
2002\/03 – 3.
2003\/04 – 15.
2004\/05 – 4.
2005\/06 – 35.
2006\/07 – 7.
2007\/08 – 4.
2008\/09 – 33.
2009\/10 – 9.<\/p>\n\n\n\n

*1998 Nagano: skoki narciarskie – <\/strong>\u015brednia skocznia – w\u00a0elim. (62 zaw.) za\u00a0skok 69,5 m otrzyma\u0142\u00a0not\u0119 70,5 pkt., zajmuj\u0105c 51. msc i\u00a0odp. z\u00a0turnieju fina\u0142owego; du\u017ca\u00a0skocznia<\/strong> – w\u00a0elim. (62 zaw.) za\u00a0skok\u00a097 m otrzyma\u0142 not\u0119 71.1 pkt., zajmuj\u0105c\u00a052. msc i\u00a0odp. z\u00a0turnieju\u00a0fina\u0142owego; skoki dru\u017c<\/strong>. – 8. msc na\u00a013 start. z\u00a0not\u0105\u00a0 684.2 pkt. (zw. Japonia – 933.0). Skoki M. – 109 m i\u00a0108,5 m. Partnerami M. w\u00a0dru\u017cynie\u00a0byli: \u0141. Kruczek – skoki 105,5 m i\u00a0100, 5 m, R. Mateja – skoki -112 m i\u00a0109 m i\u00a0W. Skupie\u0144 – skoki 85 m i\u00a0107 m.<\/p>\n\n\n\n

*2002 Salt Lake City:<\/strong> skoki narciarskie <\/strong>– K-90 –\u00a03. msc na\u00a050 start., skoki\u00a0 98,5 i\u00a098 m z\u00a0not\u0105 263 pkt. (zw. S. Ammann, Szwajcaria, skoki 98 m i\u00a098,5 m z\u00a0not\u0105 269 pkt) – zdobywaj\u0105c br\u0105zowy medal<\/strong>;\u00a0skoki K-120<\/strong> – 2. na\u00a050 start., skoki 131 m i\u00a0128 m z\u00a0not\u0105 269.7 pkt (zw. S. Ammann, Szwajcaria, skoki\u00a0132,5 i\u00a0133 m z\u00a0not\u0105 281.4 pkt.) – zdobywaj\u0105c srebrny medal<\/strong>;\u00a0skoki dru\u017c.<\/strong> K-120<\/strong> – 6. na\u00a013 start. z\u00a0not\u0105 848,1 pkt. (zw. Niemcy – 974,1). Partnerami M. w\u00a0dru\u017cynie byli:\u00a0R. Mateja – 191.4 (114,5 i\u00a0106 m), T. Pochwa\u0142a – 218,4 (117 i\u00a0118,5), T. Tajner – 183,3 (109 i\u00a0109,5 m).<\/p>\n\n\n\n

*2006 Turyn:<\/strong> skoki narciarskie <\/strong>– 7. miejsce – K-95, 14. miejsce – K-125.<\/p>\n\n\n\n

*2010 Vancouver: skoki narciarskie <\/strong>– 2. miejsce<\/strong> K-95 indywidualnie – zdobywaj\u0105c srebrny medal<\/strong>; 2. miejsce<\/strong> K-125 indywidualnie – zdobywaj\u0105c srebrny medal<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 268; Pawlak, Olimpijczycy, s. 164; Ziele\u015bkiewicz, Encyklopedia, s. 135-136, 375, 378, 381, 382, 394, 432; Szatkowski, Od Marusarza do Ma\u0142ysza, s. 259-280, 322-323; Nakonieczny J., Tutaj lata nasz mistrz \u015bwiata, “Sport”, 2001, nr 134 i 139, s. 16.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

skoczek narciarski, jeden z najbardziej utytu\u0142owanych w historii tej konkurencji w Polsce, medalista mistrzostw \u015bwiata i ZIO, olimpijczyk z Nagano (1998), Salt Lake City (2002), Turynu (2006) i Vancouver (2010). … Czytaj dalej<\/a><\/p>\n","protected":false},"featured_media":38456,"menu_order":6,"template":"","meta":{"_acf_changed":false,"ub_ctt_via":"","footnotes":""},"class_list":["post-14451","person","type-person","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","infinite-scroll-item","no-featured-image-padding","resize-featured-image"],"acf":{"olimpic_information":[{"olimpic":[{"ID":5893,"post_author":"15","post_date":"2010-06-17 13:54:39","post_date_gmt":"2010-06-17 11:54:39","post_content":"\n

XXI ZIO<\/strong>
Vancouver 2010<\/h1>\n\n\n\n

 <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n