{"id":15013,"date":"2020-06-24T16:51:16","date_gmt":"2020-06-24T14:51:16","guid":{"rendered":"http:\/\/pkol.local\/person\/edward-skorek\/"},"modified":"2021-11-19T12:16:20","modified_gmt":"2021-11-19T11:16:20","slug":"edward-skorek","status":"publish","type":"person","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/olimpijczycy\/edward-skorek\/","title":{"rendered":"Edward Skorek"},"content":{"rendered":"\n

ps. “Szabla”, zawodnik z Tomaszowa Mazowieckiego, kapitan dru\u017cyny mistrz\u00f3w \u015bwiata (1974) i mistrz\u00f3w olimpijskich (1976).
<\/strong>
Urodzony 13 czerwca 1943 r. w Tomaszowie Mazowieckim (woj. \u0142\u00f3dzkie), syn Stanis\u0142awa (g\u0142\u00f3wny ksi\u0119gowy) i Emmy Alicji Miler, absolwent miejscowego II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego (1963) i warszawskiej AWF (1968), gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wf. Od najm\u0142odszych lat zwi\u0105zany z siatk\u00f3wk\u0105 (192 cm, 84 kg), wychowanek Edmunda Wojew\u00f3dzkiego (podobnie jak Andrzej Warych, Jerzy Szymczyk, Wiktor Kob\u0119dza i Wies\u0142aw Gaw\u0142owski), przeszed\u0142 wszystkie szczeble m\u0142odzie\u017cowej rywalizacji (od 1959) i szkolenia junior\u00f3w (1961). Zawodnik: Lechii Tomasz\u00f3w, AZS – AWF Warszawa i sto\u0142ecznej Legii (1963-1976).<\/p>\n\n\n\n

4-krotny mistrz Polski: w barwach AZS (1965, 1966) i Legii (1969, 1970), 2-krotny wicemistrz – 1967 (AZS) i 1971 (Legia) oraz 2-krotny br\u0105zowy medalista MP z Legi\u0105 (1968, 1973). 284 – krotny reprezentant Polski (1964-1976) zwany przez koleg\u00f3w “Szabl\u0105” (jego zbicia, jak ci\u0119cia szabl\u0105, by\u0142y b\u0142yskawiczne i ko\u0144cz\u0105ce), by\u0142 przez wiele lat w dru\u017cynie narodowej nie tylko wspaniale wyszkolonym technicznie atakuj\u0105cym (jednym z dw\u00f3ch obok Zdzis\u0142awa Ambroziaka), ale tak\u017ce (o czym rzadko przypominano) drugim po Bosku – przyjmuj\u0105cym ataki rywali. By\u0142 tak\u017ce (co wynika\u0142o z wieku i sportowej klasy) kapitanem zespo\u0142u, kt\u00f3ry odegra\u0142 wielk\u0105 rol\u0119 w procesie kszta\u0142towania si\u0119, konsolidacji i gry “z\u0142otej dru\u017cyny” pod kierunkiem Huberta Wagnera (1973-1976). Nie od razu przyj\u0105\u0142 wszystkie koncepcje nowego trenera, ale kiedy ten przedstawi\u0142 jasny cel, a zesp\u00f3\u0142 go zaakceptowa\u0142, by\u0142 nie tylko wzorowym wykonawc\u0105 jego polece\u0144, ale tak\u017ce str\u00f3\u017cem poczyna\u0144 koleg\u00f3w. Zreszt\u0105 – jak wspomina\u0142 – tego co robili\u015bmy (8-10 godzin dziennego treningu) nie mo\u017cna by\u0142o wyegzekwowa\u0107 ani nakazami, ani gro\u017abami, ani batem. Do tego potrzebne by\u0142o pe\u0142ne zaanga\u017cowanie, zrozumienie konieczno\u015bci, dobra wola. I to w\u0142a\u015bnie Wagner potrafi\u0142 osi\u0105gn\u0105\u0107. Pierwsze zadowolenie z przebytej, ci\u0119\u017ckiej treningowej drogi i skuteczno\u015bci taktycznych przeobra\u017ce\u0144 narodowej dru\u017cyny bia\u0142o-czerwonych przysz\u0142o stosunkowo szybko. Kiedy Polacy zdobyli tytu\u0142 mistrza \u015bwiata w Meksyku (1974) wygrywaj\u0105c m. in. dwukrotnie z niepokonan\u0105 na tego typu imprezach ekip\u0105 ZSRR (p\u0119k\u0142a ogromna bariera psychiczna), kapitan dru\u017cyny Skorek mia\u0142 ju\u017c 30 lat. Pozwolono mu gra\u0107 za granic\u0105 (W\u0142ochy, USA), ale nadal z w\u0142asnej, nieprzymuszonej woli spe\u0142nia\u0142 ka\u017cde “reprezentacyjne powinno\u015bci” Wagnera. By\u0142 po prostu do sta\u0142ej jego dyspozycji (\u017cy\u0142 w samolotach), a kiedy trener og\u0142osi\u0142 wszem i wobec, \u017ce na Igrzyska Olimpijskie do Montrealu Polacy jad\u0105 walczy\u0107 nie o przyzwoit\u0105 lokat\u0119, nawet nie o jaki\u015b tam medal ale o z\u0142oto, z zawodnik\u00f3w nikogo to specjalnie nie zdziwi\u0142o, cho\u0107 nie wszyscy w to wierzyli.<\/p>\n\n\n\n

Jak przed laty obawiano si\u0119 g\u0142\u00f3wnie pojedynku z ZSRR (przeci\u0119tna wzrostu reprezentacji radzieckiej wynosi\u0142a 197 cm, nasza 191), ale i tym razem nie zawi\u00f3d\u0142, jak m\u00f3wiono “matematyczny \u0142eb” polskiego trenera. On ju\u017c od dawna wiedzia\u0142, \u017ce z tym rywalem “bycz\u0105 si\u0142\u0105” nie da rady, \u017ce o zwyci\u0119stwie zdecyduje technika, lepsza taktyka i wytrzyma\u0142o\u015b\u0107. I mia\u0142 racj\u0119. Pi\u0119ciosetowe “dreszczowce” ko\u0144czy\u0142y si\u0119 sukcesami Polak\u00f3w (jedyna “wpadka” z Kuba\u0144czykami by\u0142a wynikiem chwilowego odpr\u0119\u017cenia) dzi\u0119ki wspania\u0142ej wytrzyma\u0142o\u015bci ch\u0142opc\u00f3w z nad Wis\u0142y. Gdy wygrali w finale z ZSRR czwartego seta, nasi ju\u017c wiedzieli, \u017ce maj\u0105 z\u0142oty medal. Konsekwentna realizacja przyj\u0119tej taktyki \u015bwi\u0119ci\u0142a spodziewany sukces: najgro\u017aniejszy z Rosjan – Czernyszew uruchamiany zbyt cz\u0119sto przez Zajcewa, na kt\u00f3rego kierowano wi\u0119kszo\u015b\u0107 polskich zagrywek, wreszcie mia\u0142 do\u015b\u0107. Psu\u0142 coraz wi\u0119cej pi\u0142ek, gra\u0142 ostatkiem si\u0142 i bia\u0142o-czerwoni wygrali pi\u0105tego seta tym razem g\u0142adko, do 7. To by\u0142 jeden z najwi\u0119kszych sukces\u00f3w naszego sportu. Wielki w nim udzia\u0142 Edwarda Skorka. Jego przyjaciel z dru\u017cyny Zbigniew Zarzycki, zaraz po igrzyskach odnotowa\u0142 w tygodniku “Sportowiec”: “By\u0142 bombowy, po prostu bombowy. Nie gra\u0142 w\u0142a\u015bciwie nadzwyczajnie. Statystyki skuteczno\u015bci nie s\u0105 dla niego \u0142askawe, ale prawdziwym wodzem dru\u017cyny by\u0142 jak nigdy dot\u0105d, sta\u0142 si\u0119 m\u0119\u017cem opatrzno\u015bciowym grupy. By\u0142 po prostu najwa\u017cniejszy. My\u015bl\u0119, \u017ce nie mo\u017cna mie\u0107 w sporcie zadowolenia wi\u0119kszego ni\u017c to, jakie by\u0142o udzia\u0142em Edka w Montrealu”.<\/p>\n\n\n\n

Mistrz \u015bwiata z Meksyku (1974), 2-krotny finalista M\u015a: 1966 Praga (6 m.), 1970 Sofia (5 m.), br\u0105zowy medalista ME ze Stambu\u0142u (1967) i finalista ME 1971 z Mediolanu (6 m.).<\/p>\n\n\n\n

2-krotny uczestnik Pucharu \u015awiata: 1965 \u0141\u00f3d\u017a (2 m.) i 1973 Praga (2 m.). Po rozstaniu z reprezentacj\u0105 Polski (1976) zn\u00f3w gra\u0142 w lidze w\u0142oskiej, jako graj\u0105cy trener zdoby\u0142 z klubem Panini Modena mistrzostwo W\u0142och (nie mia\u0142 zgody w\u0142adz polskich na obj\u0119cie funkcji trenera kadry narodowej W\u0142och przed IO w Moskwie 1980), a w kolejnych latach by\u0142 m.in. trenerem: polskiej, m\u0119skiej kadry narodowej (1990-1991) oraz szkoleniowcem w Kuwejcie; w kraju prowadzi\u0142 AZS Yawal Cz\u0119stochowa ( w sezonie 1992\/93 mistrzostwo Polski) i Wark\u0119 Czarnych Radom (puchar PZPS 1999). By\u0142 tak\u017ce nauczycielem wf w UW i trenerem siatkarzy tej uczelni oraz Politechniki Warszawskiej. W latach 2003-2006 trener pierwszoligowego zespo\u0142u Pamapol AZS Cz\u0119stochowa (srebrny i 2 razy br\u0105zowy medal Mistrzostw Polski PLS). 2006 r. – nominowany do Hall of Fame (Galeria S\u0142aw \u015awiatowej Siak\u00f3wki – USA).<\/p>\n\n\n\n

Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu, odznaczony m. in. trzykrotnie z\u0142otym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe i Krzy\u017cem Oficerskim OOP.<\/p>\n\n\n\n

*1968 Meksyk: cz\u0142onek dru\u017cyny siatk\u00f3wki<\/strong>, kt\u00f3ra po zwyci\u0119stwach nad Meksykiem 3:1, Belgi\u0105 3:0, USA 3:0, Brazyli\u0105 3:0, Bu\u0142gari\u0105 3:0 i CSRS 3:1 oraz pora\u017ckach z Japoni\u0105 0:3, ZSRR 0:3 i NRD 0:3 zaj\u0119\u0142a 5. msc w turnieju (zw. ZSRR). Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. – Ambroziak Zdzis\u0142aw.<\/p>\n\n\n\n

*1972 Monachium: cz\u0142onek dru\u017cyny siatk\u00f3wki<\/strong>, kt\u00f3ra po zwyci\u0119stwie nad Tunezj\u0105 3:0 oraz pora\u017ckach z CSRS 0:3, Kore\u0105 P\u0142d. 1:3, Bu\u0142gari\u0105 2:3 i ZSRR 2:3 zaj\u0119\u0142a w grupie 5. msc; w spotkaniu o miejsca 9-10 pokona\u0142a Kub\u0119 3:0, zajmuj\u0105c 9. msc w turnieju (zw. Japonia). Sk\u0142ad dru\u017cyny zob.- Ambroziak Zdzis\u0142aw.<\/p>\n\n\n\n

*1976 Montreal: kapitan dru\u017cyny siatk\u00f3wki<\/strong>, kt\u00f3ra po zwyci\u0119stwach nad Kore\u0105 P\u0142d. 3:2, Kanad\u0105 3:0, Kub\u0105 3:2 i CSRS 3:1 zaj\u0119\u0142a 1. msc w grupie; w spotkaniu o miejsca 1-4 pokona\u0142a Japoni\u0119 3:2; w meczu o miejsca 1-2 wygra\u0142a z ZSRR 3:2, zdobywaj\u0105c z\u0142oty medal<\/strong>. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. – Bebel Bronis\u0142aw.<\/p>\n\n\n\n

Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 321-322; Pawlak, Olimpijczycy, s. 230-231; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 804-805 (tu niekompletne wyniki dot. MP); Lis, Rekordy w plecaku, s. 348-354; Iskier przewodnik, s. 611; MES, t. 2, s. 422; Mecner, 80 lat siatk\u00f3wki, s. 14, 109 i  dalsze;  AAWF Warszawa, sygn. D- 3374 \/ S.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

ps. “Szabla”, zawodnik z\u00a0Tomaszowa Mazowieckiego,\u00a0kapitan dru\u017cyny mistrz\u00f3w \u015bwiata (1974) i\u00a0mistrz\u00f3w olimpijskich (1976). … Czytaj dalej<\/a><\/p>\n","protected":false},"featured_media":0,"menu_order":41,"template":"","meta":{"_acf_changed":false,"ub_ctt_via":"","footnotes":""},"class_list":["post-15013","person","type-person","status-publish","hentry","infinite-scroll-item","no-featured-image-padding"],"acf":{"olimpic_information":[{"olimpic":[{"ID":300,"post_author":"1","post_date":"1976-06-17 13:34:45","post_date_gmt":"1976-06-17 12:34:45","post_content":"\n

Igrzyska XXI Olimpiady<\/strong>
Montreal 1976<\/h1>\n\n\n\n


<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • Igrzyska rozegrano w dniach 17 lipca \u2013 1 sierpnia<\/strong>.<\/li>
  • Wystartowa\u0142o 6084<\/strong> zawodnik\u00f3w (w tym 1260<\/strong> kobiet) z 92<\/strong> kraj\u00f3w.<\/li>
  • Rozdano 198<\/strong> komplet\u00f3w medali.<\/li>
  • Przysi\u0119g\u0119 olimpijsk\u0105 w imieniu sportowc\u00f3w z\u0142o\u017cy\u0142 ci\u0119\u017carowiec Pierre Saint-Jean<\/strong>, natomiast w imieniu s\u0119dzi\u00f3w i trener\u00f3w \u2013 Maurice Fauget<\/strong>.<\/li>
  • Znicz olimpijski zapalili nastolatkowie reprezentuj\u0105cy angielsk\u0105 i francusk\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107 Kanady \u2013 Sandra Henderson<\/strong> i Stephane Prefontaine<\/strong>.<\/li>
  • Igrzyska otworzy\u0142a kr\u00f3lowa Anglii El\u017cbieta II<\/strong>.<\/li><\/ul>\n\n\n\n

    Program Igrzysk \u2013 23 dyscypliny, 198 konkurencji<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    boks (11 konkurencji), gimnastyka (14), hokej na trawie (1), je\u017adziectwo (6), judo (6), kajakarstwo (11), kolarstwo (6), koszyk\u00f3wka (2), lekkoatletyka (37), \u0142ucznictwo (2), pi\u0119ciob\u00f3j nowoczesny (2), pi\u0142ka no\u017cna (1), pi\u0142ka r\u0119czna (2), pi\u0142ka siatkowa (2), pi\u0142ka wodna (1), p\u0142ywanie (26), podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w (9), skoki do wody (4), strzelectwo (7), szermierka (8), wio\u015blarstwo (14), zapasy (20), \u017ceglarstwo (6).<\/p>\n\n\n\n

    Gwiazda Igrzysk<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    Nadia Comaneci<\/strong> (Rumunia, gimnastyka) \u2013 3 z\u0142ote medale, 1 srebrny, 1 br\u0105zowy<\/p>\n\n\n\n

    Polska Reprezentacja Olimpijska<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    223 osoby (startowa\u0142o 207 \u2013 27 kobiet i 180 m\u0119\u017cczyzn) w 18 sportach: 11 bokser\u00f3w, 7 gimnastyk\u00f3w (6 startowa\u0142o, 1 nie), 5 judok\u00f3w, 16 kajakarzy (w tym 4 kobiety; 13 startowa\u0142o + 3 rez.), 14 kolarzy (11 startowa\u0142o + 3 rez.), 33 lekkoatlet\u00f3w (w tym 4 kobiety; 32 startowa\u0142o, 1 nie), 4 \u0142ucznik\u00f3w (w tym 2 kobiety), 4 pi\u0119cioboist\u00f3w (3 startowa\u0142o + 1 rez.), 17 pi\u0142karzy, 14 pi\u0142karzy r\u0119cznych, 12 siatkarzy, 3 p\u0142ywak\u00f3w (w tym 1 kobieta), 11 ci\u0119\u017carowc\u00f3w (9 startowa\u0142o + 2 rez.), 12 strzelc\u00f3w, 18 szermierzy (w tym 5 kobiet), 26 wio\u015blarzy (w tym 14 kobiet; 22 startowa\u0142o + 4 rez.), 14 zapa\u015bnik\u00f3w, 2 \u017ceglarzy (1 startowa\u0142o + 1 rez.).<\/p>\n\n\n\n

    Chor\u0105\u017cym reprezentacji Polski by\u0142 kajakarz Grzegorz \u015aledziewski<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

    Klasyfikacja medalowa<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
    <\/td><\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
     <\/td> <\/td> <\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td><\/tr>
    1.<\/td>ZSRR<\/td>125<\/td>49<\/td>41<\/td>35<\/td><\/tr>
    2.<\/td>NRD<\/td>90<\/td>40<\/td>25<\/td>25<\/td><\/tr>
    3.<\/td>USA<\/td>94<\/td>34<\/td>35<\/td>25<\/td><\/tr>
    ...<\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
    6.<\/strong><\/td>Polska<\/strong><\/td>26<\/strong><\/td>7<\/strong><\/td>6<\/strong><\/td>13<\/strong><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

    Medale dla Polski (26)<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    z\u0142oty - Irena Szewi\u0144ska (lekkoatletyka - bieg na 400 m)
    z\u0142oty - Janusz Pyciak-Peciak (pi\u0119ciob\u00f3j nowoczesny)
    z\u0142oty - Jerzy Rybicki (boks - waga lekko\u015brednia)
    z\u0142oty - Tadeusz \u015alusarski (lekkoatletyka - skok o tyczce)
    z\u0142oty - Jacek Wszo\u0142a (lekkoatletyka - skok wzwy\u017c)
    z\u0142oty Kazimierz Lipie\u0144 (zapasy - styl klasyczny - waga 62 kg)
    z\u0142oty - Bronis\u0142aw Bebel, Ryszard Bosek, Wies\u0142aw Gaw\u0142owski, Marek Karbarz, Zbigniew Lubiejewski, Lech Lasko, Miros\u0142aw Rybaczewski, W\u0142odzimierz Sadalski, Edward Skorek, W\u0142odzimierz Stefa\u0144ski, Tomasz Wojtowicz i Zbigniew Zarzycki (siatk\u00f3wka)<\/p>\n\n\n\n

    srebrny - Andrzej Gronowicz i Jerzy Opara (kajakarstwo - C2  500 m)
    srebrny - Bronis\u0142aw Malinowski (lekkoatletyka- bieg na 3000 m z przeszkodami)
    srebrny - Grzegorz Cziura (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 56 kg)
    srebrny - Grzegorz Jaremski, Jerzy Pietrzyk, Ryszard Podlas i Jan Werner (lekkoatletyka - sztafeta 4x400 m)
    srebrny - Tadeusz Mytnik, Mieczys\u0142aw Nowicki, Stanis\u0142aw Szozda, Ryszard Szurkowski (kolarstwo - szosowy wy\u015bcig dru\u017c. na 100 km)
    srebrny - (Jan Beniger, Les\u0142aw \u0106mikiewicz, Kazimierz Deyna, Jerzy Gorgo\u0144, Henryk Kasperczak, Kazimierz Kmiecik, Grzegorz Lato, Zygmunt Maszczyk, Piotr Mowlik, Roman Ogaza, Wojciech Rudy, Andrzej Szarmach, Antoni Szymanowski, Jan Tomaszewski, Henryk Wawrowski, Henryk Wieczorek, W\u0142adys\u0142aw \u017bmuda (pi\u0142ka no\u017cna)<\/p>\n\n\n\n

    br\u0105zowy - Leszek B\u0142a\u017cy\u0144ski (boks - waga musza)
    br\u0105zowy - Leszek Kosedowski (boks - waga pi\u00f3rkowa)
    br\u0105zowy - Kazimierz Szczerba (boks - waga lekkop\u00f3\u0142\u015brednia)
    br\u0105zowy - Janusz Gortat (boks -waga p\u00f3\u0142ci\u0119\u017cka)
    br\u0105zowy - Marian Ta\u0142aj (judo - waga 71 kg)
    br\u0105zowy - Mieczys\u0142aw Nowicki (kolarstwo - wy\u015bcig indywidualny)
    br\u0105zowy - Wies\u0142aw Gawlikowski (strzelectwo - skeet)
    br\u0105zowy - Jerzy Greszkiewicz (strzelectwo - strzelanie do sylwetki biegn\u0105cego dzika)
    br\u0105zowy - Czes\u0142aw Kwieci\u0144ski (zapasy - styl klasyczny - waga 90 kg)
    br\u0105zowy - Andrzej Skrzydlewski (zapasy - styl klasyczny - waga 100 kg)
    br\u0105zowy - Kazimierz Czarnecki (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 67,5 kg)
    br\u0105zowy - Tadeusz Rutkowski (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga ponad 110 kg)
    br\u0105zowy - Zdzis\u0142aw Antczak, Janusz Brzozowski, Piotr Cie\u015bla, Jan Gmyrek, Alfred Ka\u0142uzi\u0144ski, Jerzy Klempel, Zygfryd Kuchta, Jerzy Melcer, Ryszard Przybysz, Henryk Rozmiarek, Andrzej Soko\u0142owski, Andrzej Szymczak, Mieczys\u0142aw Wojczak i W\u0142odzimierz Zieli\u0144ski (pi\u0142ka r\u0119czna)<\/p>\n\n\n\n

    A\u017c siedem razy zagrano bia\u0142o-czerwonym Mazurek D\u0105browskiego: Irenie Szewi\u0144skiej triumfatorce biegu na 400 m, bokserowi Jerzemu Rybickiemu, Jackowi Wszole najlepszemu w skoku wzwy\u017c i Tadeuszowi \u015alusarskiemu, kt\u00f3ry wygra\u0142 konkurs skoku o tyczce, najlepszemu pi\u0119cioboi\u015bcie nowoczesnemu igrzysk Januszowi Pyciakowi-Peciakowi, zapa\u015bnikowi klasykowi Kazimierzowi Lipieniowi oraz siatkarzom, podopiecznym trenera Huberta Wagnera.<\/p>

    Drugi olimpijski kr\u0105\u017cek wywalczyli pi\u0142karze no\u017cni \u2013 tym razem srebro, z kolei zdobyli br\u0105z pi\u0142karze r\u0119czni.<\/p><\/blockquote>\n","post_title":"Montreal 1976","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"montreal-1976","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-09-28 15:51:36","post_modified_gmt":"2020-09-28 13:51:36","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/wai-q98d7hpf9hy9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/olympics_summer\/montreal-1976\/","menu_order":0,"post_type":"olympics_summer","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"competitions_rewards":[{"competition":[{"ID":5876,"post_author":"1","post_date":"2020-06-19 11:32:30","post_date_gmt":"2020-06-19 11:32:30","post_content":"","post_title":"Siatk\u00f3wka","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"open","post_password":"","post_name":"siatkowka","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-06-29 13:17:09","post_modified_gmt":"2020-06-29 11:17:09","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/wai-q7byvryhhcz9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/competition\/siatkowka\/","menu_order":0,"post_type":"competition","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"reward":{"value":"1","label":"Z\u0142oty"}}]}],"picture":{"ID":32440,"id":32440,"title":"Bronis\u253c\u00e9aw-Bebel_Montreal'76","filename":"Bronis\u253ceaw-Bebel_Montreal76.jpg","filesize":51930,"url":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Bronis\u253ceaw-Bebel_Montreal76.jpg","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/olimpijczycy\/bronislaw-bebel\/bronis%e2%94%bceaw-bebel_montreal76\/#main","alt":"","author":"15","description":"","caption":"","name":"bronis%e2%94%bceaw-bebel_montreal76","status":"inherit","uploaded_to":13292,"date":"2020-10-09 06:51:20","modified":"2020-10-09 06:51:20","menu_order":0,"mime_type":"image\/jpeg","type":"image","subtype":"jpeg","icon":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-includes\/images\/media\/default.png","width":503,"height":630,"sizes":{"thumbnail":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Bronis\u253ceaw-Bebel_Montreal76-150x150.jpg","thumbnail-width":150,"thumbnail-height":150,"medium":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Bronis\u253ceaw-Bebel_Montreal76-240x300.jpg","medium-width":240,"medium-height":300,"medium_large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Bronis\u253ceaw-Bebel_Montreal76.jpg","medium_large-width":503,"medium_large-height":630,"large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Bronis\u253ceaw-Bebel_Montreal76.jpg","large-width":503,"large-height":630,"1536x1536":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Bronis\u253ceaw-Bebel_Montreal76.jpg","1536x1536-width":503,"1536x1536-height":630,"2048x2048":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Bronis\u253ceaw-Bebel_Montreal76.jpg","2048x2048-width":503,"2048x2048-height":630,"ultp_layout_landscape_large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Bronis\u253ceaw-Bebel_Montreal76.jpg","ultp_layout_landscape_large-width":503,"ultp_layout_landscape_large-height":630,"ultp_layout_landscape":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Bronis\u253ceaw-Bebel_Montreal76-503x570.jpg","ultp_layout_landscape-width":503,"ultp_layout_landscape-height":570,"ultp_layout_portrait":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Bronis\u253ceaw-Bebel_Montreal76.jpg","ultp_layout_portrait-width":503,"ultp_layout_portrait-height":630,"ultp_layout_square":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Bronis\u253ceaw-Bebel_Montreal76-503x600.jpg","ultp_layout_square-width":503,"ultp_layout_square-height":600}},"firstname":"Edward","lastname":"Skorek","birthdate_date":"13\/06\/1943","birthdate":"13 czerwca 1943","deathdate_date":"","deathdate":"","placeofbirth":"Tomasz\u00f3w Mazowiecki","club":"Lechia Tomasz\u00f3w, AZS - AWF Warszawa, Legia Warszawa","coach":"Edmund Wojew\u00f3dzki","metrics":"192 cm \/ 84 kg","seolink":"skorek-edward","tmp_old_id":"15046","tmp_old_fid":"294","tmp_old_parent_id":"15544","createdate":"28\/01\/2014","tmp_old_title":"Skorek Edward","tmp_old_lead":"","tmp_old_body":"

    SKOREK EDWARD<\/p>
    \"SKOREK<\/td> <\/tr> <\/tbody> <\/table> <\/td> <\/tr> <\/tbody><\/table>

    ps. \"Szabla\", zawodnik z Tomaszowa Mazowieckiego,\u00a0kapitan dru\u017cyny mistrz\u00f3w \u015bwiata (1974) i mistrz\u00f3w olimpijskich (1976).
    <\/strong>
    Urodzony 13 czerwca 1943 r. w Tomaszowie Mazowieckim (woj. \u0142\u00f3dzkie), syn Stanis\u0142awa (g\u0142\u00f3wny ksi\u0119gowy) i Emmy Alicji Miler, absolwent miejscowego II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego (1963) i warszawskiej AWF (1968), gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wf. Od najm\u0142odszych lat zwi\u0105zany z siatk\u00f3wk\u0105 (192 cm, 84 kg), wychowanek Edmunda Wojew\u00f3dzkiego (podobnie jak Andrzej Warych, Jerzy Szymczyk, Wiktor Kob\u0119dza i Wies\u0142aw Gaw\u0142owski), przeszed\u0142 wszystkie szczeble m\u0142odzie\u017cowej rywalizacji (od 1959) i szkolenia junior\u00f3w (1961). Zawodnik: Lechii Tomasz\u00f3w, AZS - AWF Warszawa i sto\u0142ecznej Legii (1963-1976).<\/p>

    4-krotny mistrz Polski: <\/strong>w barwach AZS (1965, 1966) i Legii (1969, 1970), 2-krotny wicemistrz - 1967 (AZS) i 1971 (Legia) oraz 2-krotny br\u0105zowy medalista MP z Legi\u0105 (1968, 1973). 284 - krotny reprezentant Polski (1964-1976) zwany przez koleg\u00f3w \"Szabl\u0105\" (jego zbicia, jak ci\u0119cia szabl\u0105, by\u0142y b\u0142yskawiczne i ko\u0144cz\u0105ce), by\u0142 przez wiele lat w dru\u017cynie narodowej nie tylko wspaniale wyszkolonym technicznie atakuj\u0105cym (jednym z dw\u00f3ch obok Zdzis\u0142awa Ambroziaka), ale tak\u017ce (o czym rzadko przypominano) drugim po Bosku - przyjmuj\u0105cym ataki rywali. By\u0142 tak\u017ce (co wynika\u0142o z wieku i sportowej klasy) kapitanem zespo\u0142u, kt\u00f3ry odegra\u0142 wielk\u0105 rol\u0119 w procesie kszta\u0142towania si\u0119, konsolidacji i gry \"z\u0142otej dru\u017cyny\" pod kierunkiem Huberta Wagnera (1973-1976). Nie od razu przyj\u0105\u0142 wszystkie koncepcje nowego trenera, ale kiedy ten przedstawi\u0142 jasny cel, a zesp\u00f3\u0142 go zaakceptowa\u0142, by\u0142 nie tylko wzorowym wykonawc\u0105 jego polece\u0144, ale tak\u017ce str\u00f3\u017cem poczyna\u0144 koleg\u00f3w. Zreszt\u0105 - jak wspomina\u0142 - tego co robili\u015bmy (8-10 godzin dziennego treningu) nie mo\u017cna by\u0142o wyegzekwowa\u0107 ani nakazami, ani gro\u017abami, ani batem. Do tego potrzebne by\u0142o pe\u0142ne zaanga\u017cowanie, zrozumienie konieczno\u015bci, dobra wola. I to w\u0142a\u015bnie Wagner potrafi\u0142 osi\u0105gn\u0105\u0107. Pierwsze zadowolenie z przebytej, ci\u0119\u017ckiej treningowej drogi i skuteczno\u015bci taktycznych przeobra\u017ce\u0144 narodowej dru\u017cyny bia\u0142o-czerwonych przysz\u0142o stosunkowo szybko. Kiedy Polacy zdobyli tytu\u0142 mistrza \u015bwiata w Meksyku<\/strong> (1974) wygrywaj\u0105c m. in. dwukrotnie\u00a0z niepokonan\u0105 na tego typu imprezach ekip\u0105 ZSRR (p\u0119k\u0142a ogromna bariera psychiczna), kapitan dru\u017cyny Skorek mia\u0142 ju\u017c 30 lat. Pozwolono mu gra\u0107 za granic\u0105 (W\u0142ochy, USA), ale nadal z w\u0142asnej, nieprzymuszonej woli spe\u0142nia\u0142 ka\u017cde \"reprezentacyjne powinno\u015bci\" Wagnera. By\u0142 po prostu do sta\u0142ej jego dyspozycji (\u017cy\u0142 w samolotach), a kiedy trener og\u0142osi\u0142 wszem i wobec, \u017ce na Igrzyska Olimpijskie do Montrealu Polacy jad\u0105 walczy\u0107 nie o przyzwoit\u0105 lokat\u0119, nawet nie o jaki\u015b tam medal ale o z\u0142oto, z zawodnik\u00f3w nikogo to specjalnie nie zdziwi\u0142o, cho\u0107 nie wszyscy w to wierzyli.\u00a0Jak przed laty obawiano si\u0119 g\u0142\u00f3wnie pojedynku z ZSRR (przeci\u0119tna wzrostu reprezentacji radzieckiej wynosi\u0142a 197 cm, nasza 191), ale i tym razem nie zawi\u00f3d\u0142, jak m\u00f3wiono \"matematyczny \u0142eb\" polskiego trenera. On ju\u017c od dawna wiedzia\u0142, \u017ce z tym rywalem \"bycz\u0105 si\u0142\u0105\" nie da rady, \u017ce o zwyci\u0119stwie zdecyduje technika, lepsza taktyka i\u00a0wytrzyma\u0142o\u015b\u0107. I mia\u0142 racj\u0119. Pi\u0119ciosetowe \"dreszczowce\" ko\u0144czy\u0142y si\u0119 sukcesami Polak\u00f3w (jedyna \"wpadka\" z Kuba\u0144czykami by\u0142a wynikiem chwilowego odpr\u0119\u017cenia) dzi\u0119ki wspania\u0142ej wytrzyma\u0142o\u015bci ch\u0142opc\u00f3w z nad Wis\u0142y. Gdy wygrali w finale z ZSRR czwartego seta,\u00a0nasi ju\u017c wiedzieli, \u017ce maj\u0105 z\u0142oty medal. Konsekwentna realizacja przyj\u0119tej taktyki \u015bwi\u0119ci\u0142a spodziewany sukces: najgro\u017aniejszy z Rosjan - Czernyszew uruchamiany zbyt cz\u0119sto przez Zajcewa, na kt\u00f3rego kierowano wi\u0119kszo\u015b\u0107 polskich zagrywek, wreszcie mia\u0142 do\u015b\u0107. Psu\u0142 coraz wi\u0119cej pi\u0142ek, gra\u0142 ostatkiem si\u0142 i bia\u0142o-czerwoni wygrali pi\u0105tego seta tym razem g\u0142adko, do 7. To by\u0142 jeden z najwi\u0119kszych sukces\u00f3w naszego sportu. Wielki w nim udzia\u0142 Edwarda Skorka. Jego przyjaciel z dru\u017cyny Zbigniew Zarzycki, zaraz po igrzyskach odnotowa\u0142 w tygodniku \"Sportowiec\": \" By\u0142 bombowy, po prostu bombowy. Nie gra\u0142 w\u0142a\u015bciwie nadzwyczajnie. Statystyki skuteczno\u015bci nie s\u0105 dla niego \u0142askawe, ale prawdziwym wodzem dru\u017cyny by\u0142 jak nigdy dot\u0105d,\u00a0sta\u0142 si\u0119 m\u0119\u017cem opatrzno\u015bciowym grupy. By\u0142 po prostu najwa\u017cniejszy. My\u015bl\u0119, \u017ce nie mo\u017cna mie\u0107 w sporcie zadowolenia wi\u0119kszego ni\u017c to, jakie by\u0142o udzia\u0142em Edka w Montrealu\".<\/p>

    Mistrz \u015bwiata z Meksyku (1974), 2-krotny finalista M\u015a: 1966 Praga (6 m.), 1970 Sofia (5 m.), br\u0105zowy medalista ME ze Stambu\u0142u (1967) i finalista ME 1971 z Mediolanu (6 m.).<\/p>

    2-krotny uczestnik Pucharu \u015awiata: 1965 \u0141\u00f3d\u017a (2 m.) i 1973 Praga (2 m.). Po rozstaniu z reprezentacj\u0105 Polski (1976) zn\u00f3w gra\u0142 w lidze w\u0142oskiej, jako graj\u0105cy trener zdoby\u0142 z klubem Panini Modena mistrzostwo W\u0142och (nie mia\u0142 zgody w\u0142adz polskich na obj\u0119cie funkcji trenera kadry narodowej W\u0142och przed IO w Moskwie 1980), a w kolejnych latach by\u0142 m.in. trenerem: polskiej, m\u0119skiej kadry narodowej (1990-1991) oraz szkoleniowcem w Kuwejcie; w kraju prowadzi\u0142 AZS Yawal Cz\u0119stochowa ( w sezonie 1992\/93 mistrzostwo Polski) i Wark\u0119 Czarnych Radom (puchar PZPS 1999). By\u0142 tak\u017ce nauczycielem wf w UW i trenerem siatkarzy tej uczelni oraz Politechniki Warszawskiej. W latach 2003-2006 trener pierwszoligowego zespo\u0142u Pamapol AZS Cz\u0119stochowa (srebrny i 2 razy br\u0105zowy medal Mistrzostw Polski PLS). 2006 r. - nominowany do Hall of Fame (Galeria S\u0142aw \u015awiatowej Siak\u00f3wki - USA).
    Od 2000 r. dzia\u0142a we w\u0142adzach Mi\u0119dzynarodowej Federacji Pi\u0142ki Siatkowej - Komisja Techniczna.<\/p>

    Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu, odznaczony m. in. trzykrotnie z\u0142otym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe i Krzy\u017cem Oficerskim OOP. \u017bonaty - z pierwszego ma\u0142\u017ce\u0144stwa (\u017cona nauczycielka) ma dw\u00f3ch syn\u00f3w Paw\u0142a i Rafa\u0142a, z drugiego ma\u0142\u017ce\u0144stwa (\u017cona prawnik) ma syna Mateusza i c\u00f3rk\u0119 Weronik\u0119. Mieszka w Mysiadle k. Warszawy.

    Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 321-322; Pawlak, Olimpijczycy, s. 230-231; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 804-805 (tu niekompletne wyniki dot. MP);\u00a0Lis, Rekordy w plecaku, s. 348-354; Iskier przewodnik, s. 611; MES, t. 2, s. 422; Mecner, 80 lat siatk\u00f3wki, s. 14, 109 i\u00a0 dalsze;\u00a0 AAWF Warszawa, sygn. D- 3374 \/ S.<\/p>

    *1968 Meksyk: cz\u0142onek dru\u017cyny siatk\u00f3wki<\/strong>, kt\u00f3ra po zwyci\u0119stwach nad Meksykiem 3:1, Belgi\u0105 3:0, USA 3:0, Brazyli\u0105 3:0, Bu\u0142gari\u0105 3:0 i CSRS 3:1 oraz pora\u017ckach z Japoni\u0105 0:3, ZSRR 0:3 i NRD 0:3 zaj\u0119\u0142a 5 m. w turnieju (zw. ZSRR). Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Ambroziak Zdzis\u0142aw.<\/p>

    *1972 Monachium: cz\u0142onek dru\u017cyny siatk\u00f3wki<\/strong>, kt\u00f3ra po zwyci\u0119stwie nad Tunezj\u0105 3:0 oraz pora\u017ckach z CSRS 0:3, Kore\u0105 P\u0142d. 1:3, Bu\u0142gari\u0105 2:3 i ZSRR 2:3 zaj\u0119\u0142a w grupie 5 m. ; w spotkaniu o m. 9-10 pokona\u0142a Kub\u0119 3:0, zajmuj\u0105c 9 m. w turnieju (zw. Japonia). Sk\u0142ad dru\u017cyny zob.- Ambroziak Zdzis\u0142aw.<\/p>

    *1976 Montreal: kapitan dru\u017cyny siatk\u00f3wki<\/strong>, kt\u00f3ra po zwyci\u0119stwach nad Kore\u0105 P\u0142d. 3:2, Kanad\u0105 3:0, Kub\u0105 3:2 i CSRS 3:1 zaj\u0119\u0142a 1 m. w grupie; w spotkaniu o 1-4 m. pokona\u0142a Japoni\u0119 3:2; w meczu o m. 1-2 wygra\u0142a z ZSRR 3:2, zdobywaj\u0105c z\u0142oty medal<\/strong>. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Bebel Bronis\u0142aw.<\/p>
    \u00ab powr\u00f3t do listy<\/a><\/td> <\/tr> <\/tbody><\/table>","tmp_old_body_img":false,"tmp_old_lead_img":false,"picture_medalists":false,"important":"","person_achivments":"","group_knuie68fa087fd5h76":false},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/15013"}],"collection":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person"}],"about":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/person"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/15013\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":49481,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/15013\/revisions\/49481"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15013"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}