{"id":15036,"date":"2020-06-24T16:51:20","date_gmt":"2020-06-24T14:51:20","guid":{"rendered":"http:\/\/pkol.local\/person\/tadeusz-slusarski\/"},"modified":"2024-09-19T10:02:06","modified_gmt":"2024-09-19T08:02:06","slug":"tadeusz-slusarski","status":"publish","type":"person","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/olimpijczycy\/tadeusz-slusarski\/","title":{"rendered":"Tadeusz \u015alusarski (1950-1998)"},"content":{"rendered":"

nauczyciel wf, trener, mistrz (1976) i\u00a0wicemistrz (1980) olimpijski w\u00a0skoku o\u00a0tyczce, zgin\u0105\u0142 w\u00a0wypadku samochodowym wraz z\u00a0W. Komarem (1998).<\/strong><\/p>\n

Urodzony 19 maja 1950 w\u00a0\u017barach, woj. zielonog\u00f3rskie, w\u00a0robotniczej rodzinie Ignacego i\u00a0Cecylii Grzmil, absolwent tamtejszego Technikum Samochodowego (1969) i\u00a0AWF w\u00a0Poznaniu (1978), gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wf. Kr\u0119py, dobrze zbudowany, o\u00a0wspania\u0142ej koordynacji ruchowej, ch\u0142opak (178 cm, 76 kg), kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 uprawia\u0107 ka\u017cd\u0105 dyscyplin\u0119 sportu. Ju\u017c w\u00a0technikum spotka\u0142 wielkiego propagatora skoku o\u00a0tyczce (Grzegorz Kurkiewicz), kt\u00f3ry przygotowa\u0142 go do\u00a0uprawiania tej konkurencji. Szybko wpad\u0142 w\u00a0oko (Ma\u0142y Memoria\u0142 Janusza Kusoci\u0144skiego w\u00a0Poznaniu) trenerowi kadry narodowej Andrzejowi Krzesi\u0144skiemu.<\/p>\n

M\u0142odziutki, pe\u0142en entuzjazmu do\u00a0pracy debiutant znalaz\u0142 si\u0119 niebawem w\u00a0Warszawie (BKS Skra), w\u00a0\u00f3wczesnym centrum polskiej lekkoatletyki, w\u00a0czo\u0142owym sto\u0142ecznym klubie (pierwszy tartan), gdzie te\u017c rozpoczynali wielk\u0105 mi\u0119dzynarodow\u0105 karier\u0119 znakomici w\u00a0nast\u0119pnych latach tyczkarze (obok \u015alusarskiego – Soko\u0142owski, Buciarski i\u00a0Kozakiewicz). Zawodnik Soko\u0142a \u017bary (1966-1969), Skry Warszawa (1970-1975), G\u00f3rnika Zabrze (1975 – 1977) i\u00a0ponownie sto\u0142ecznej Skry (1977-1988).<\/p>\n

19-krotny reprezentant Polski w\u00a0meczach mi\u0119dzypa\u0144stwowych 1972-1985 (19 start\u00f3w, 6 zwyci\u0119stw indywidualnych), halowy rekordzista \u015bwiata (5.56 – 8 luty 1976 Warszawa) i\u00a0tak\u017ce halowy wsp\u00f3\u0142 rekordzist\u0105 Europy 5.62 – 29 maja 1976 Bydgoszcz (wraz z\u00a0W. Kozakiewiczem), 4-krotny rekordzista Polski (od 5.29 w\u00a01972 do\u00a05.62 w\u00a01976), 5-krotny mistrz kraju (1972, 1974, 1975, 1982, 1983) oraz\u00a04-krotny halowy mistrz Polski (1976, 1978, 1983, 1984). Rekord \u017cyciowy: 5.70 (26 sierpnia 1983 Bruksela). Kolejny rok olimpijski (1976) rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 wprawdzie halowymi rekordami Europy i\u00a0\u015bwiata, ale\u00a0zaraz potem nast\u0105pi\u0142y same nieszcz\u0119\u015bcia: zerwane \u015bci\u0119gno, skr\u0119cona stopa, p\u0119kni\u0119cie ko\u015bci. Trener kadry Andrzej Krzesi\u0144ski (mia\u0142 jakie\u015b “straszne ty\u0142y”, gdy\u017c podobnie jak w\u00a0Melbourne, nie towarzyszy\u0142 swoim podopiecznym w\u00a0Montrealu) jak lew walczy\u0142 o\u00a0wyjazd na\u00a0igrzyska swojego zawodnika, licz\u0105c raczej na\u00a0cud ni\u017c wzgl\u0119dnie niez\u0142\u0105 postaw\u0119 tyczkarza.<\/p>\n

Og\u00f3lnym faworytem by\u0142 znajduj\u0105cy si\u0119 we wspania\u0142ej formie Kozakiewicz. 26 lipca 1976 w\u00a0Montrealu, \u015alusarski (po zastrzyku, z\u00a0tzw. blokad\u0105) musia\u0142 wykona\u0107 jeden skok na\u00a0wysoko\u015bci 5.10, \u017ceby zakwalifikowa\u0107 si\u0119 do\u00a0fina\u0142u. Normalnie, by\u0142a to\u00a0“\u017cadna wysoko\u015b\u0107”. Po wielu dniach przerwy, bez\u00a0treningu, ze sta\u0142ym oczekiwaniem na\u00a0kolejny b\u00f3l – to\u00a0wielka sztuka. Ale uda\u0142o si\u0119! Kozakiewicz w\u00a0eliminacjach uszkodzi\u0142 stop\u0119, a\u00a0Buciarski te\u017c zaliczy\u0142 5.10, co da\u0142o mu ostatecznie pi\u0105te miejsce. Podczas fina\u0142u pada\u0142o i\u00a0by\u0142o zimno. Zn\u00f3w l\u0119k przed b\u00f3lem i\u00a0odnowieniem si\u0119 kontuzji (tym razem bez\u00a0zastrzyku). Na ile skok\u00f3w starczy si\u0142 i\u00a0szcz\u0119\u015bcia? Starczy\u0142o tylko na\u00a0trzy:\u00a05.20, 5.40 i\u00a05.50. Wszystkie rzecz jasna wysoko\u015bci “wzi\u0119te” w\u00a0pierwszej pr\u00f3bie. To\u00a0by\u0142 ju\u017c z\u0142oty medal.\u00a0Dramatyczny pojedynek, podobny do\u00a0wyczynu J\u00f3zefa Schmidta w\u00a0Tokio. Tylko prasa pisa\u0142a o\u00a0nim znacznie mniej. Znacznie wa\u017cniejsza by\u0142a kontuzjowana noga Kozakiewicza. Urodzony showmen mia\u0142 sw\u00f3j najwi\u0119kszy dzie\u0144 cztery lata p\u00f3\u017aniej w\u00a0Moskwie. Ale \u015alusarski, kt\u00f3rego kariera przebiega\u0142a w\u00a0cieniu znakomitego kolegi z\u00a0Gdyni, tak\u017ce i\u00a0tam, jeszcze raz udowodni\u0142, \u017ce\u00a0nadal nale\u017ca\u0142 do\u00a0czo\u0142\u00f3wki tyczkarzy na\u00a0\u015bwiecie, zdobywaj\u0105c medal\u00a0srebrny.<\/p>\n

Uczestnik mistrzostw \u015bwiata w\u00a0Helsinkach (1983), gdzie w\u00a0finale zaj\u0105\u0142 4. miejsce z\u00a0wynikiem 5.55. 3-krotnie (nieudanie) startowa\u0142 w\u00a0mistrzostwach Europy: w\u00a0Rzymie (1974) by\u0142 7. (5.20), w\u00a0Pradze (1978) nie zaliczy\u0142 pierwszej wysoko\u015bci, a\u00a0w\u00a0Atenach (1982) 12. (5.35). Uczestnik fina\u0142u Pucharu Europy w\u00a0Londynie (1983), gdzie zaj\u0105\u0142 5. msc (5.20). Udanie, 4-krotnie wyst\u0105pi\u0142 w\u00a0HME (1974, 1978, 1980, 1983), gdzie zdoby\u0142 dwa z\u0142ote medale: w\u00a0Goeteborgu (1974) z\u00a0wynikiem 5.35 i\u00a0Mediolanie (1978) z\u00a0rezultatem 5.45. Rozpoczyna\u0142 wielk\u0105 mi\u0119dzynarodow\u0105 karier\u0119 startem w\u00a0Europejskich Igrzyskach Junior\u00f3w w\u00a0Lipsku (1968), gdzie zaj\u0105\u0142 6. msc z\u00a0wynikiem 4.20. Po latach \u015bwietno\u015bci d\u0142ugo nie odk\u0142ada\u0142 tyczki (startowa\u0142 do\u00a0czterdziestki) pr\u00f3buj\u0105c w\u00a0ten spos\u00f3b zarobi\u0107 na\u00a0\u017cycie. Wyjecha\u0142 nawet do\u00a0Szwecji (Happaranda, Umea), gdzie ci\u0119\u017cko pracowa\u0142 zajmuj\u0105c si\u0119 nie tylko sportowym treningiem. Wprawdzie zbudowa\u0142 dom, ale\u00a0k\u0142opoty rodzinne i\u00a0finansowe ci\u0105gle przeszkadza\u0142y mu w\u00a0normalnej egzystencji. By\u0142 szkoleniowcem w\u00a0warszawskiej Skrze, a\u00a0potem pracowa\u0142 w\u00a0klubie w\u00a0Otwocku, gdzie te\u017c by\u0142 nauczycielem wf w\u00a0Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. K. I. Ga\u0142czy\u0144skiego.<\/p>\n

Zgin\u0105\u0142 17 sierpnia 1998 w\u00a0wypadku drogowym na\u00a0trasie z\u00a0Mi\u0119dzyzdroj\u00f3w do\u00a0Szczecina (Przybiernowo), wioz\u0105c swego przyjaciela W. Komara. Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu, odznaczony m.in. trzykrotnie z\u0142otym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe, Krzy\u017cem Kawalerskim i\u00a0Oficerskim (po\u015bmiertnie) OOP.<\/p>\n

*1972 Monachium: tyczka<\/strong> – 4. msc w\u00a0II grupie elim. (10 zaw.) z\u00a0wynikiem 5.00 (min. kwalifik. 5.10), w\u00a0finale nie zaliczy\u0142 \u017cadnej wysoko\u015bci, zajmuj\u0105c miejsca 12-14 (zw. W. Nordwig NRD – 5.50).
\n
\n*1976 Montreal: tyczka<\/strong> – miejsca 10-11 w\u00a0I grupie elim. (14 zaw.) z\u00a0wynikiem 5.10 (min. kwalifik. 5.10), 1. msc w\u00a0finale (20 zaw.) z\u00a0wynikiem 5.50 zdobywaj\u0105c z\u0142oty medal<\/strong>.
\n
\n*1980 Moskwa: tyczka<\/strong> – 1. msc w\u00a0grupie A elim. z\u00a0wynikiem 5.40 (min. kwalifik. 5.45), lokaty 2-3 w\u00a0finale (12 zaw.) z\u00a0wynikiem 5.65, zdobywaj\u0105c srebrny medal<\/strong> (ex aequo z\u00a0K. Wo\u0142kowem ZSRR) – zw. W. Kozakiewicz Polska – 5.78.<\/p>\n

Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 348; Pawlak, Olimpijczycy, s. 261; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 938-940; Najlepsi z\u00a0najlepszych, s. 208-213; \u0141ojewski, Mecze\u00a0 m\u0119\u017cczyzn, s. 52, 364; Kurzy\u0144ski, Mecze m\u0119\u017cczyzn 1984-2002 (oprac. niepubl.); Encyklopedia (Statystyczna) LA, s. 142 i\u00a0dalsze; MES, t. 2, s. 530;\u00a0“Lekkoatletyka”, 1972, nr\u00a011, s. 16, 1976, nr\u00a010, s. 21, 1980, nr\u00a010, s.13; European Indoor Handbook, s. 41, 42; Encyklopedia s\u0142awnych Polak\u00f3w, s. 372-373; Lis, Tuszy\u0144ski, Portrety, s. 65-70; Mistrz cienia, “Przegl\u0105d Sportowy” 1998, nr\u00a0162, s. 6; Wachowski, Wybitni trenerzy, s. 43; Kto jest kim, Ed. 1, 1984, s. 979, Ed. 2, 1989, s. 1327, Ed. 3, 1993, s. 729; Marcinek, Sportowe asy, s. 123-128; AAWF Warszawa D – 5115 \/ S i\u00a0AAWF Pozna\u0144 (dyplom 11.5.1978).<\/em><\/p>\n

<\/p>\n\n\n\n
<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

nauczyciel wf, trener, mistrz (1976) i\u00a0wicemistrz (1980) olimpijski w\u00a0skoku o\u00a0tyczce, zgin\u0105\u0142 w\u00a0wypadku samochodowym wraz z\u00a0W. Komarem (1998). Urodzony 19 maja 1950 w\u00a0\u017barach,<\/p>\n","protected":false},"featured_media":0,"menu_order":31,"template":"","meta":{"_acf_changed":false,"ub_ctt_via":"","footnotes":""},"class_list":["post-15036","person","type-person","status-publish","hentry","infinite-scroll-item","no-featured-image-padding"],"acf":{"olimpic_information":[{"olimpic":[{"ID":299,"post_author":"1","post_date":"1980-06-17 13:34:45","post_date_gmt":"1980-06-17 11:34:45","post_content":"\n

Igrzyska XXII Olimpiady<\/strong>
Moskwa 1980<\/h1>\n\n\n\n


<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • Igrzyska rozegrano w dniach 19 lipca \u2013 3 sierpnia<\/strong>.<\/li>
  • Wystartowa\u0142o 5217<\/strong> zawodnik\u00f3w (w tym 1124<\/strong> kobiet) z 81<\/strong> kraj\u00f3w.<\/li>
  • Rozdano 203<\/strong> komplety medali.<\/li>
  • Przysi\u0119g\u0119 olimpijsk\u0105 w imieniu sportowc\u00f3w z\u0142o\u017cy\u0142 gimnastyk Niko\u0142aj Andrianow<\/strong>, natomiast w imieniu s\u0119dzi\u00f3w i trener\u00f3w \u2013 Aleksander Miedwied<\/strong>.<\/li>
  • Znicz olimpijski zapali\u0142 koszykarz Siergiej Bie\u0142ow<\/strong>, z\u0142oty medalista olimpijski z Monachium.<\/li>
  • Igrzyska otworzy\u0142 I sekretarz Komunistycznej Partii Zwi\u0105zku Radzieckiego Leonid Bre\u017cniew<\/strong>.<\/li><\/ul>\n\n\n\n

    Program Igrzysk \u2013 23 dyscypliny, 203 konkurencje<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    boks (11 konkurencji), gimnastyka (14), hokej na trawie (2), je\u017adziectwo (6), judo (8), kajakarstwo (11), kolarstwo (6), koszyk\u00f3wka (2), lekkoatletyka (38), \u0142ucznictwo (2), pi\u0119ciob\u00f3j nowoczesny (2), pi\u0142ka no\u017cna (1), pi\u0142ka r\u0119czna (2), pi\u0142ka siatkowa (2), pi\u0142ka wodna (1), p\u0142ywanie (26), podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w (10), skoki do wody (4), strzelectwo (7), szermierka (8), wio\u015blarstwo (14), zapasy (20), \u017ceglarstwo (6).<\/p>\n\n\n\n

    Gwiazda Igrzysk<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    Aleksander Ditiatin<\/strong> (ZSRR, gimnastyka) \u2013 3 z\u0142ote medale, 4 srebrne, 1 br\u0105zowy<\/p>\n\n\n\n

    Polska Reprezentacja Olimpijska<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    325 os\u00f3b<\/strong> (startowa\u0142o 306 \u2013 74 kobiety i 232 m\u0119\u017cczyzn) w 21 sportach: 11 bokser\u00f3w, 10 gimnastyk\u00f3w (w tym 7 kobiet; 9 startowa\u0142o + 1 rez.), 32 hokeist\u00f3w na trawie (w tym 16 kobiet), 14 je\u017ad\u017ac\u00f3w (w tym 3 kobiety; 11 startowa\u0142o + 3 rez.), 7 judok\u00f3w, 16 kajakarzy (w tym 3 kobiety; 15 startowa\u0142o + 1 rez.), 15 kolarzy (11 startowa\u0142o + 4 rez.), 12 koszykarzy, 50 lekkoatlet\u00f3w (w tym 17 kobiet; 48 startowa\u0142o + 2 rez.), 3 \u0142ucznik\u00f3w (w tym 2 kobiety), 4 pi\u0119cioboist\u00f3w (3 startowa\u0142o + 1 rez.), 8 p\u0142ywak\u00f3w (w tym 4 kobiety), 2 skoczk\u00f3w do wody (w tym 1 kobieta), 12 ci\u0119\u017carowc\u00f3w (10 startowa\u0142o + 2 rez.), 14 pi\u0142karzy r\u0119cznych, 12 siatkarzy (11 startowa\u0142o + 1 rez.), 18 szermierzy (w tym 5 kobiet), 12 strzelc\u00f3w, 38 wio\u015blarzy (w tym 20 kobiet; 37 startowa\u0142o, + 1 rez.), 20 zapa\u015bnik\u00f3w, 15 \u017ceglarzy (12 startowa\u0142o + 3 rez.).<\/p>\n\n\n\n

    Chor\u0105\u017cym reprezentacji Polski by\u0142 zapa\u015bnik stylu klasycznego Czes\u0142aw Kwieci\u0144ski<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

    Klasyfikacja medalowa<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
    <\/td><\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
     <\/td> <\/td> <\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td><\/tr>
    1.<\/td>ZSRR<\/td>195<\/td>80<\/td>69<\/td>46<\/td><\/tr>
    2.<\/td>NRD<\/td>126<\/td>47<\/td>37<\/td>40<\/td><\/tr>
    3.<\/td>Bu\u0142garia<\/td>41<\/td>8<\/td>16<\/td>17<\/td><\/tr>
    ...<\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
    10.<\/strong><\/td>Polska<\/strong><\/td>32<\/strong><\/td>3<\/strong><\/td>14<\/strong><\/td>15<\/strong><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

    Medale dla Polski (32)<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    z\u0142oty - W\u0142adys\u0142aw Kozakiewicz (lekkoatletyka - skok o tyczce)
    z\u0142oty - Jan Kowalczyk (je\u017adziectwo - indywidualny konkurs skok\u00f3w przez przeszkody)
    z\u0142oty - Bronis\u0142aw Malinowski (lekkoatletyka - bieg na 3000 m z przeszkodami)<\/p>\n\n\n\n

    srebrny - Pawe\u0142 Skrzecz (boks - waga p\u00f3\u0142ci\u0119\u017cka)
    srebrny - Czes\u0142aw Lang (kolarstwo - wy\u015bcig indywidualny ze startu wsp\u00f3lnego)
    srebrny - Janusz Bobik, Wies\u0142aw Hartman, Jan Kowalczyk, Marian Kozicki (je\u017adziectwo - dru\u017cynowy konkurs skok\u00f3w przez przeszkody)
    srebrny - Urszula Kielan (lekkoatletyka - skok wzwy\u017c)
    srebrny - Jacek Wszo\u0142a (lekkoatletyka - skok wzwy\u017c)
    srebrny - Tadeusz \u015alusarski (lekkoatletyka - skok o tyczce)
    srebrny - Leszek Dunecki, Zenon Licznerski, Marian Woronin, Krzysztof Zwoli\u0144ski (lekkoatletyka - sztafeta 4x100 m)
    srebrny - Ludomir Chronowski, Piotr Jab\u0142kowski, Andrzej Lis, Mariusz Strza\u0142ka, Leszek Swornowski (szermierka - turniej dru\u017cynowy szpadzist\u00f3w)
    srebrny - Ma\u0142gorzata D\u0142u\u017cewska, Czes\u0142awa Ko\u015bcia\u0144ska (wio\u015blarstwo - dw\u00f3jka bez sterniczki)
    srebrny - W\u0142adys\u0142aw Stecyk (zapasy - styl wolny - waga 52 kg)
    srebrny - J\u00f3zef Lipie\u0144 (zapasy - styl klasyczny - waga 57 kg)
    srebrny - Andrzej Supron (zapasy - styl klasyczny - waga 68 kg)
    srebrny - Jan Do\u0142gowicz (zapasy - styl klasyczny - waga 82 kg)
    srebrny - Roman Bier\u0142a (zapasy - styl klasyczny - waga 100  kg)<\/p>\n\n\n\n

    br\u0105zowy - Krzysztof Kosedowski (boks - waga pi\u00f3rkowa)
    br\u0105zowy - Kazimierz Adach (boks - waga lekka)
    br\u0105zowy - Kazimierz Szczerba (boks - waga p\u00f3\u0142\u015brednia)
    br\u0105zowy - Jerzy Rybicki (boks -waga \u015brednia)
    br\u0105zowy - Janusz Paw\u0142owski (judo - waga 65 kg)
    br\u0105zowy - Lucyna Langer (lekkoatletyka - bieg na 100 m pp\u0142)
    br\u0105zowy - Agnieszka Czopek (p\u0142ywanie - wy\u015bcig na 400 m stylem zmiennym)
    br\u0105zowy - Tadeusz Dembo\u0144czyk (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 56 kg)
    br\u0105zowy - Marek Seweryn (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 60 kg)
    br\u0105zowy - Tadeusz Rutkowski (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga ponad 110 kg)
    br\u0105zowy - Barbara Wysocza\u0144ska (szermierka - turniej indywidualny florecistek)
    br\u0105zowy - Lech Koziejowski, Adam Robak, Bogus\u0142aw Zych, Marian Sypniewski (szermierka turniej dru\u017cynowy florecist\u00f3w)
    br\u0105zowy - Grzegorz Nowak, Grzegorz Stellak, Ryszard Stadniuk, Adam Tomasiak, sternik Ryszard Kubiak (wio\u015blarstwo - czw\u00f3rka ze sternikiem)
    br\u0105zowy - Aleksander Cicho\u0144 (zapasy - styl wolny - waga 90 kg)
    br\u0105zowy - Adam Sandurski (zapasy - styl wolny - waga ponad 100 kg)<\/p>\n\n\n\n

    Nasi reprezentanci zdobyli na tych igrzyskach 32 medale najwi\u0119cej w ca\u0142ej historii start\u00f3w olimpijskich.<\/p>

    Konkurencje \u017ceglarskie igrzysk przeprowadzono w Tallinnie.  Do Moskwy nie przyjechali sportowcy USA. Polityka wymusi\u0142a na dzia\u0142aczach sportowych bojkot igrzysk w Moskwie z powodu interwencji ZSRR w Afganistanie. Z bojkotu wy\u0142ama\u0142o si\u0119 wielu sportowc\u00f3w m.in. z Australii, Brazylii, Danii, Grecji, Hiszpanii, Meksyku RFN, Szwajcarii, Szwecji, W\u0142och, Wielkiej Brytanii i Wenezueli.<\/p><\/blockquote>\n","post_title":"Moskwa 1980","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"moskwa-1980","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-09-28 15:49:10","post_modified_gmt":"2020-09-28 13:49:10","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/wai-q98d7hpf9hy9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/olympics_summer\/moskwa-1980\/","menu_order":0,"post_type":"olympics_summer","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"competitions_rewards":[{"competition":[{"ID":5732,"post_author":"1","post_date":"2020-06-19 11:32:08","post_date_gmt":"2020-06-19 09:32:08","post_content":"","post_title":"Lekkoatletyka - skok o tyczce","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"skok-o-tyczce","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-07-22 11:35:52","post_modified_gmt":"2020-07-22 09:35:52","post_content_filtered":"","post_parent":5819,"guid":"https:\/\/wai-q7byvryhhcz9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/competition\/skok-o-tyczce\/","menu_order":0,"post_type":"competition","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"reward":{"value":"2","label":"Srebrny"}}]},{"olimpic":[{"ID":300,"post_author":"1","post_date":"1976-06-17 13:34:45","post_date_gmt":"1976-06-17 12:34:45","post_content":"\n

    Igrzyska XXI Olimpiady<\/strong>
    Montreal 1976<\/h1>\n\n\n\n


    <\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
    • Igrzyska rozegrano w dniach 17 lipca \u2013 1 sierpnia<\/strong>.<\/li>
    • Wystartowa\u0142o 6084<\/strong> zawodnik\u00f3w (w tym 1260<\/strong> kobiet) z 92<\/strong> kraj\u00f3w.<\/li>
    • Rozdano 198<\/strong> komplet\u00f3w medali.<\/li>
    • Przysi\u0119g\u0119 olimpijsk\u0105 w imieniu sportowc\u00f3w z\u0142o\u017cy\u0142 ci\u0119\u017carowiec Pierre Saint-Jean<\/strong>, natomiast w imieniu s\u0119dzi\u00f3w i trener\u00f3w \u2013 Maurice Fauget<\/strong>.<\/li>
    • Znicz olimpijski zapalili nastolatkowie reprezentuj\u0105cy angielsk\u0105 i francusk\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107 Kanady \u2013 Sandra Henderson<\/strong> i Stephane Prefontaine<\/strong>.<\/li>
    • Igrzyska otworzy\u0142a kr\u00f3lowa Anglii El\u017cbieta II<\/strong>.<\/li><\/ul>\n\n\n\n

      Program Igrzysk \u2013 23 dyscypliny, 198 konkurencji<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

      boks (11 konkurencji), gimnastyka (14), hokej na trawie (1), je\u017adziectwo (6), judo (6), kajakarstwo (11), kolarstwo (6), koszyk\u00f3wka (2), lekkoatletyka (37), \u0142ucznictwo (2), pi\u0119ciob\u00f3j nowoczesny (2), pi\u0142ka no\u017cna (1), pi\u0142ka r\u0119czna (2), pi\u0142ka siatkowa (2), pi\u0142ka wodna (1), p\u0142ywanie (26), podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w (9), skoki do wody (4), strzelectwo (7), szermierka (8), wio\u015blarstwo (14), zapasy (20), \u017ceglarstwo (6).<\/p>\n\n\n\n

      Gwiazda Igrzysk<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

      Nadia Comaneci<\/strong> (Rumunia, gimnastyka) \u2013 3 z\u0142ote medale, 1 srebrny, 1 br\u0105zowy<\/p>\n\n\n\n

      Polska Reprezentacja Olimpijska<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

      223 osoby (startowa\u0142o 207 \u2013 27 kobiet i 180 m\u0119\u017cczyzn) w 18 sportach: 11 bokser\u00f3w, 7 gimnastyk\u00f3w (6 startowa\u0142o, 1 nie), 5 judok\u00f3w, 16 kajakarzy (w tym 4 kobiety; 13 startowa\u0142o + 3 rez.), 14 kolarzy (11 startowa\u0142o + 3 rez.), 33 lekkoatlet\u00f3w (w tym 4 kobiety; 32 startowa\u0142o, 1 nie), 4 \u0142ucznik\u00f3w (w tym 2 kobiety), 4 pi\u0119cioboist\u00f3w (3 startowa\u0142o + 1 rez.), 17 pi\u0142karzy, 14 pi\u0142karzy r\u0119cznych, 12 siatkarzy, 3 p\u0142ywak\u00f3w (w tym 1 kobieta), 11 ci\u0119\u017carowc\u00f3w (9 startowa\u0142o + 2 rez.), 12 strzelc\u00f3w, 18 szermierzy (w tym 5 kobiet), 26 wio\u015blarzy (w tym 14 kobiet; 22 startowa\u0142o + 4 rez.), 14 zapa\u015bnik\u00f3w, 2 \u017ceglarzy (1 startowa\u0142o + 1 rez.).<\/p>\n\n\n\n

      Chor\u0105\u017cym reprezentacji Polski by\u0142 kajakarz Grzegorz \u015aledziewski<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

      Klasyfikacja medalowa<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
      <\/td><\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
       <\/td> <\/td> <\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td><\/tr>
      1.<\/td>ZSRR<\/td>125<\/td>49<\/td>41<\/td>35<\/td><\/tr>
      2.<\/td>NRD<\/td>90<\/td>40<\/td>25<\/td>25<\/td><\/tr>
      3.<\/td>USA<\/td>94<\/td>34<\/td>35<\/td>25<\/td><\/tr>
      ...<\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
      6.<\/strong><\/td>Polska<\/strong><\/td>26<\/strong><\/td>7<\/strong><\/td>6<\/strong><\/td>13<\/strong><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

      Medale dla Polski (26)<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

      z\u0142oty - Irena Szewi\u0144ska (lekkoatletyka - bieg na 400 m)
      z\u0142oty - Janusz Pyciak-Peciak (pi\u0119ciob\u00f3j nowoczesny)
      z\u0142oty - Jerzy Rybicki (boks - waga lekko\u015brednia)
      z\u0142oty - Tadeusz \u015alusarski (lekkoatletyka - skok o tyczce)
      z\u0142oty - Jacek Wszo\u0142a (lekkoatletyka - skok wzwy\u017c)
      z\u0142oty Kazimierz Lipie\u0144 (zapasy - styl klasyczny - waga 62 kg)
      z\u0142oty - Bronis\u0142aw Bebel, Ryszard Bosek, Wies\u0142aw Gaw\u0142owski, Marek Karbarz, Zbigniew Lubiejewski, Lech Lasko, Miros\u0142aw Rybaczewski, W\u0142odzimierz Sadalski, Edward Skorek, W\u0142odzimierz Stefa\u0144ski, Tomasz Wojtowicz i Zbigniew Zarzycki (siatk\u00f3wka)<\/p>\n\n\n\n

      srebrny - Andrzej Gronowicz i Jerzy Opara (kajakarstwo - C2  500 m)
      srebrny - Bronis\u0142aw Malinowski (lekkoatletyka- bieg na 3000 m z przeszkodami)
      srebrny - Grzegorz Cziura (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 56 kg)
      srebrny - Grzegorz Jaremski, Jerzy Pietrzyk, Ryszard Podlas i Jan Werner (lekkoatletyka - sztafeta 4x400 m)
      srebrny - Tadeusz Mytnik, Mieczys\u0142aw Nowicki, Stanis\u0142aw Szozda, Ryszard Szurkowski (kolarstwo - szosowy wy\u015bcig dru\u017c. na 100 km)
      srebrny - (Jan Beniger, Les\u0142aw \u0106mikiewicz, Kazimierz Deyna, Jerzy Gorgo\u0144, Henryk Kasperczak, Kazimierz Kmiecik, Grzegorz Lato, Zygmunt Maszczyk, Piotr Mowlik, Roman Ogaza, Wojciech Rudy, Andrzej Szarmach, Antoni Szymanowski, Jan Tomaszewski, Henryk Wawrowski, Henryk Wieczorek, W\u0142adys\u0142aw \u017bmuda (pi\u0142ka no\u017cna)<\/p>\n\n\n\n

      br\u0105zowy - Leszek B\u0142a\u017cy\u0144ski (boks - waga musza)
      br\u0105zowy - Leszek Kosedowski (boks - waga pi\u00f3rkowa)
      br\u0105zowy - Kazimierz Szczerba (boks - waga lekkop\u00f3\u0142\u015brednia)
      br\u0105zowy - Janusz Gortat (boks -waga p\u00f3\u0142ci\u0119\u017cka)
      br\u0105zowy - Marian Ta\u0142aj (judo - waga 71 kg)
      br\u0105zowy - Mieczys\u0142aw Nowicki (kolarstwo - wy\u015bcig indywidualny)
      br\u0105zowy - Wies\u0142aw Gawlikowski (strzelectwo - skeet)
      br\u0105zowy - Jerzy Greszkiewicz (strzelectwo - strzelanie do sylwetki biegn\u0105cego dzika)
      br\u0105zowy - Czes\u0142aw Kwieci\u0144ski (zapasy - styl klasyczny - waga 90 kg)
      br\u0105zowy - Andrzej Skrzydlewski (zapasy - styl klasyczny - waga 100 kg)
      br\u0105zowy - Kazimierz Czarnecki (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 67,5 kg)
      br\u0105zowy - Tadeusz Rutkowski (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga ponad 110 kg)
      br\u0105zowy - Zdzis\u0142aw Antczak, Janusz Brzozowski, Piotr Cie\u015bla, Jan Gmyrek, Alfred Ka\u0142uzi\u0144ski, Jerzy Klempel, Zygfryd Kuchta, Jerzy Melcer, Ryszard Przybysz, Henryk Rozmiarek, Andrzej Soko\u0142owski, Andrzej Szymczak, Mieczys\u0142aw Wojczak i W\u0142odzimierz Zieli\u0144ski (pi\u0142ka r\u0119czna)<\/p>\n\n\n\n

      A\u017c siedem razy zagrano bia\u0142o-czerwonym Mazurek D\u0105browskiego: Irenie Szewi\u0144skiej triumfatorce biegu na 400 m, bokserowi Jerzemu Rybickiemu, Jackowi Wszole najlepszemu w skoku wzwy\u017c i Tadeuszowi \u015alusarskiemu, kt\u00f3ry wygra\u0142 konkurs skoku o tyczce, najlepszemu pi\u0119cioboi\u015bcie nowoczesnemu igrzysk Januszowi Pyciakowi-Peciakowi, zapa\u015bnikowi klasykowi Kazimierzowi Lipieniowi oraz siatkarzom, podopiecznym trenera Huberta Wagnera.<\/p>

      Drugi olimpijski kr\u0105\u017cek wywalczyli pi\u0142karze no\u017cni \u2013 tym razem srebro, z kolei zdobyli br\u0105z pi\u0142karze r\u0119czni.<\/p><\/blockquote>\n","post_title":"Montreal 1976","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"montreal-1976","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-09-28 15:51:36","post_modified_gmt":"2020-09-28 13:51:36","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/wai-q98d7hpf9hy9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/olympics_summer\/montreal-1976\/","menu_order":0,"post_type":"olympics_summer","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"competitions_rewards":[{"competition":[{"ID":5732,"post_author":"1","post_date":"2020-06-19 11:32:08","post_date_gmt":"2020-06-19 09:32:08","post_content":"","post_title":"Lekkoatletyka - skok o tyczce","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"skok-o-tyczce","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-07-22 11:35:52","post_modified_gmt":"2020-07-22 09:35:52","post_content_filtered":"","post_parent":5819,"guid":"https:\/\/wai-q7byvryhhcz9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/competition\/skok-o-tyczce\/","menu_order":0,"post_type":"competition","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"reward":{"value":"1","label":"Z\u0142oty"}}]}],"picture":{"ID":29885,"id":29885,"title":"Wl","filename":"Wl.jpg","filesize":183922,"url":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Wl.jpg","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/olimpijczycy\/tadeusz-slusarski\/wl\/#main","alt":"","author":"15","description":"","caption":"","name":"wl","status":"inherit","uploaded_to":15036,"date":"2020-10-01 12:19:00","modified":"2020-10-01 12:19:00","menu_order":0,"mime_type":"image\/jpeg","type":"image","subtype":"jpeg","icon":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-includes\/images\/media\/default.png","width":956,"height":954,"sizes":{"thumbnail":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Wl-150x150.jpg","thumbnail-width":150,"thumbnail-height":150,"medium":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Wl-300x300.jpg","medium-width":300,"medium-height":300,"medium_large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Wl-768x766.jpg","medium_large-width":768,"medium_large-height":766,"large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Wl.jpg","large-width":956,"large-height":954,"1536x1536":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Wl.jpg","1536x1536-width":956,"1536x1536-height":954,"2048x2048":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Wl.jpg","2048x2048-width":956,"2048x2048-height":954,"ultp_layout_landscape_large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Wl-956x800.jpg","ultp_layout_landscape_large-width":956,"ultp_layout_landscape_large-height":800,"ultp_layout_landscape":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Wl-870x570.jpg","ultp_layout_landscape-width":870,"ultp_layout_landscape-height":570,"ultp_layout_portrait":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Wl-600x900.jpg","ultp_layout_portrait-width":600,"ultp_layout_portrait-height":900,"ultp_layout_square":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Wl-600x600.jpg","ultp_layout_square-width":600,"ultp_layout_square-height":600}},"firstname":"Tadeusz","lastname":"\u015alusarski (1950-1998)","birthdate_date":"19\/05\/1950","birthdate":"19 maja 1950","deathdate_date":"17\/08\/1998","deathdate":"17 sierpnia 1998","placeofbirth":"\u017bary","club":"BKS Skra Warszawa, Sok\u00f3\u0142 \u017bary, G\u00f3rnik Zabrze","coach":"Andrzej Krzesi\u0144ski, Grzegorz Kurkiewicz","metrics":"178 cm \/ 76 kg","seolink":"slusarski-tadeusz","tmp_old_id":"14454","tmp_old_fid":"294","tmp_old_parent_id":"15544","createdate":"25\/01\/2014","tmp_old_title":"\u015alusarski Tadeusz (1950-1998)","tmp_old_lead":"","tmp_old_body":"

      \u015aLUSARSKI TADEUSZ (1950-1998)<\/p>

      nauczyciel wf , trener, mistrz (1976) i wicemistrz (1980) olimpijski w skoku o tyczce, zgin\u0105\u0142 w wypadku samochodowym wraz z W. Komarem (1998).<\/strong>Urodzony 19 maja 1950 w \u017barach, woj. zielonog\u00f3rskie, w robotniczej rodzinie Ignacego i Cecylii Grzmil, absolwent tamtejszego Technikum Samochodowego (1969) i AWF w Poznaniu (1978), gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wf. Kr\u0119py, dobrze zbudowany, o wspania\u0142ej koordynacji ruchowej, ch\u0142opak (178 cm, 76 kg), kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 uprawia\u0107 ka\u017cd\u0105 dyscyplin\u0119 sportu. Ju\u017c w technikum spotka\u0142 wielkiego propagatora skoku o tyczce (Grzegorz Kurkiewicz), kt\u00f3ry przygotowa\u0142 go do uprawiania tej konkurencji. Szybko wpad\u0142 w oko (Ma\u0142y Memoria\u0142 Janusza Kusoci\u0144skiego w Poznaniu) trenerowi kadry narodowej Andrzejowi Krzesi\u0144skiemu. M\u0142odziutki, pe\u0142en entuzjazmu do pracy debiutant znalaz\u0142 si\u0119 niebawem w Warszawie (BKS Skra), w \u00f3wczesnym centrum polskiej lekkoatletyki, w czo\u0142owym sto\u0142ecznym klubie (pierwszy tartan), gdzie te\u017c rozpoczynali wielk\u0105 mi\u0119dzynarodow\u0105 karier\u0119 znakomici w nast\u0119pnych latach tyczkarze (obok \u015alusarskiego - Soko\u0142owski, Buciarski i Kozakiewicz). Zawodnik Soko\u0142a \u017bary (1966-1969), Skry Warszawa (1970-1975), G\u00f3rnika Zabrze (1975 - 1977) i ponownie sto\u0142ecznej Skry (1977-1988). 19-krotny reprezentant Polski w meczach mi\u0119dzypa\u0144stwowych 1972-1985 (19 start\u00f3w, 6 zwyci\u0119stw indywidualnych), halowy rekordzista \u015bwiata (5.56 - 8 luty 1976 Warszawa) i tak\u017ce halowy wsp\u00f3\u0142 rekordzist\u0105 Europy 5.62 - 29 maja 1976 Bydgoszcz (wraz z W. Kozakiewiczem), 4-krotny rekordzista Polski<\/strong> (od 5.29 w 1972 do 5.62 w 1976), 5-krotny mistrz kraju (1972, 1974, 1975, 1982, 1983) oraz 4-krotny halowy mistrz Polski<\/strong> (1976, 1978, 1983, 1984). Rekord \u017cyciowy: 5.70 (26 sierpnia 1983 Bruksela). Kolejny rok olimpijski (1976) rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 wprawdzie halowymi rekordami Europy i \u015bwiata, ale zaraz potem nast\u0105pi\u0142y same nieszcz\u0119\u015bcia: zerwane \u015bci\u0119gno, skr\u0119cona stopa, p\u0119kni\u0119cie ko\u015bci. Trener kadry Andrzej Krzesi\u0144ski (mia\u0142 jakie\u015b \"straszne ty\u0142y\" gdy\u017c podobnie jak w Melbourne, nie towarzyszy\u0142 swoim podopiecznym w Montrealu) jak lew walczy\u0142 o wyjazd na igrzyska swojego zawodnika, licz\u0105c raczej na cud ni\u017c wzgl\u0119dnie niez\u0142\u0105 postaw\u0119 tyczkarza. Og\u00f3lnym faworytem by\u0142 znajduj\u0105cy si\u0119 we wspania\u0142ej formie Kozakiewicz. 26 lipca 1976 w Montrealu, \u015alusarski (po zastrzyku, z tzw. blokad\u0105) musia\u0142 wykona\u0107 jeden skok na wysoko\u015bci 5.10, \u017ceby zakwalifikowa\u0107 si\u0119 do fina\u0142u. Normalnie, by\u0142a to \"\u017cadna wysoko\u015b\u0107\". Po wielu dniach przerwy, bez treningu, ze sta\u0142ym oczekiwaniem na kolejny b\u00f3l - to wielka sztuka. Ale uda\u0142o si\u0119! Kozakiewicz w eliminacjach uszkodzi\u0142 stop\u0119, a Buciarski te\u017c zaliczy\u0142 5.10, co da\u0142o mu ostatecznie pi\u0105te miejsce. Podczas fina\u0142u pada\u0142o i by\u0142o zimno. Zn\u00f3w l\u0119k przed b\u00f3lem i odnowieniem si\u0119 kontuzji (tym razem bez zastrzyku). Na ile skok\u00f3w starczy si\u0142 i szcz\u0119\u015bcia? Starczy\u0142o tylko na trzy:\u00a05.20, 5.40 i 5.50. Wszystkie rzecz jasna wysoko\u015bci \"wzi\u0119te\" w pierwszej pr\u00f3bie. To\u00a0by\u0142 ju\u017c z\u0142oty medal<\/strong>.\u00a0Dramatyczny pojedynek, podobny do wyczynu J\u00f3zefa Schmidta w Tokio. Tylko prasa pisa\u0142a o nim znacznie mniej. Znacznie wa\u017cniejsza by\u0142a kontuzjowana noga Kozakiewicza. Urodzony showmen mia\u0142 sw\u00f3j najwi\u0119kszy dzie\u0144 cztery lata p\u00f3\u017aniej w Moskwie. Ale \u015alusarski, kt\u00f3rego kariera przebiega\u0142a w cieniu znakomitego kolegi z Gdyni, tak\u017ce i tam, jeszcze raz udowodni\u0142, \u017ce nadal nale\u017ca\u0142 do czo\u0142\u00f3wki tyczkarzy na \u015bwiecie, zdobywaj\u0105c medal\u00a0srebrny.\u00a0Uczestnik mistrzostw \u015bwiata w Helsinkach (1983), gdzie w finale zaj\u0105\u0142 4 m. z wynikiem 5.55. 3-krotnie (nieudanie) startowa\u0142 w mistrzostwach Europy: w Rzymie (1974) by\u0142 7= (5.20), w Pradze (1978) nie zaliczy\u0142 pierwszej wysoko\u015bci, a w Atenach (1982) 12 (5.35). Uczestnik fina\u0142u Pucharu Europy w Londynie (1983), gdzie zaj\u0105\u0142 5 m. (5.20). Udanie, 4-krotnie wyst\u0105pi\u0142 w HME (1974, 1978, 1980, 1983), gdzie zdoby\u0142 dwa z\u0142ote medale: w G\u00f6teborgu (1974) z wynikiem 5.35 i Mediolanie (1978) z rezultatem 5.45. Rozpoczyna\u0142 wielk\u0105 mi\u0119dzynarodow\u0105 karier\u0119 startem w Europejskich Igrzyskach Junior\u00f3w w Lipsku (1968), gdzie zaj\u0105\u0142 6 m. z wynikiem 4.20. Po latach \u015bwietno\u015bci d\u0142ugo nie odk\u0142ada\u0142 tyczki (startowa\u0142 do czterdziestki) pr\u00f3buj\u0105c w ten spos\u00f3b zarobi\u0107 na \u017cycie. Wyjecha\u0142 nawet do Szwecji (Happaranda, Umea), gdzie ci\u0119\u017cko pracowa\u0142 zajmuj\u0105c si\u0119 nie tylko sportowym treningiem. Wprawdzie zbudowa\u0142 dom, ale k\u0142opoty rodzinne i finansowe ci\u0105gle przeszkadza\u0142y mu w normalnej egzystencji. By\u0142 szkoleniowcem w warszawskiej Skrze, a potem pracowa\u0142 w klubie w Otwocku, gdzie te\u017c by\u0142 nauczycielem wf w Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. K. I. Ga\u0142czy\u0144skiego. Zgin\u0105\u0142 17 sierpnia 1998 w wypadku drogowym na trasie z Mi\u0119dzyzdroj\u00f3w do Szczecina (Przybiernowo), wioz\u0105c swego przyjaciela W. Komara jego fordem scorpio. Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu, odznaczony m. in. trzykrotnie z\u0142otym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe, Krzy\u017cem Kawalerskim i Oficerskim (po\u015bmiertnie) OOP. Rozwiedziony (Danuta) pozostawi\u0142 dwoje dzieci: Jakuba i Nin\u0119.Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 348; Pawlak, Olimpijczycy, s. 261; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 938-940; Najlepsi z najlepszych, s. 208-213; \u0141ojewski, Mecze\u00a0 m\u0119\u017cczyzn, s. 52, 364; Kurzy\u0144ski, Mecze m\u0119\u017cczyzn 1984-2002 (oprac. niepubl.); Encyklopedia (Statystyczna) LA, s. 142 i dalsze; MES, t. 2, s. 530;\u00a0\"Lekkoatletyka\" , 1972, nr 11, s. 16, 1976, nr 10, s. 21, 1980, nr 10, s.13; European Indoor Handbook, s. 41, 42; Encyklopedia s\u0142awnych Polak\u00f3w, s. 372-373; Lis, Tuszy\u0144ski, Portrety, s. 65-70; Mistrz cienia, \"Przegl\u0105d Sportowy\" 1998, nr 162, s. 6; Wachowski, Wybitni trenerzy, s. 43; Kto jest kim, Ed. 1, 1984, s. 979, Ed. 2, 1989, s. 1327, Ed. 3, 1993, s. 729; Marcinek, Sportowe asy, s. 123-128; AAWF Warszawa D - 5115 \/ S i AAWF Pozna\u0144 (dyplom 11.5.1978).*1972 Monachium: tyczka<\/strong> - 4 m. w II grupie elim. (10 zaw.) z wynikiem 5.00 (min. kwalifik. 5.10), w finale nie zaliczy\u0142 \u017cadnej wysoko\u015bci, zajmuj\u0105c 12-14 m. (zw. W. Nordwig NRD - 5.50).*1976 Montreal: tyczka<\/strong> - 10-11 m. w I grupie elim. (14 zaw.) z wynikiem 5.10 (min. kwalifik. 5.10), 1m. w finale (20 zaw.) z wynikiem 5.50 zdobywaj\u0105c z\u0142oty medal<\/strong>.*1980 Moskwa: tyczka<\/strong> - 1 m. w grupie A elim. z wynikiem 5.40 (min. kwalifik. 5.45), 2-3 m. w finale (12 zaw.) z\u00a0 wynikiem 5.65, zdobywaj\u0105c srebrny medal<\/strong> (ex aequo z K. Wo\u0142kowem ZSRR) - zw. W. Kozakiewicz Polska - 5.78.<\/p>
      \u00ab powr\u00f3t do listy<\/a><\/td> <\/tr><\/table>","tmp_old_body_img":false,"tmp_old_lead_img":false,"picture_medalists":false,"important":"","person_achivments":"","group_knuie68fa087fd5h76":false},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/15036"}],"collection":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person"}],"about":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/person"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/15036\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":90172,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/15036\/revisions\/90172"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15036"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}