{"id":15040,"date":"2020-06-24T16:51:20","date_gmt":"2020-06-24T14:51:20","guid":{"rendered":"http:\/\/pkol.local\/person\/zygmunt-antoni-smalcerz\/"},"modified":"2021-06-08T09:49:11","modified_gmt":"2021-06-08T07:49:11","slug":"zygmunt-antoni-smalcerz","status":"publish","type":"person","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/olimpijczycy\/zygmunt-antoni-smalcerz\/","title":{"rendered":"Zygmunt Smalcerz"},"content":{"rendered":"\n

ps. “Guliwer”, pp\u0142k s\u0142. st. WP, trener, mistrz \u015bwiata i Europy w podnoszeniu ci\u0119\u017car\u00f3w wagi muszej, z\u0142oty medalista olimpijski z Monachium (1972), gdzie zdoby\u0142 setny medal w historii polskiego olimpizmu.
<\/strong>
Urodzony 8 czerwca 1941 w Bestwince, pow. Bielsko-Bia\u0142a, syn J\u00f3zefa i Anny K\u00f3ska, absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Czechowicach Dziedzicach (1959) i warszawskiej AWF (1965), gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wf (nauczyciel, trener II kl. podnoszenia ci\u0119\u017car\u00f3w, mgr rehabilitacji). Zawodnik (152 cm, 49-52 kg) gimnastyki sportowej KS Start Czechowice-Dziedzice (1954-1960) oraz ci\u0119\u017carowiec AZS Warszawa (1960-1968) i sto\u0142ecznej Legii (1968-1978).<\/p>\n\n\n\n

By\u0142 proporcjonalnie zbudowanym ch\u0142opcem, ale niskim i niewiele wa\u017c\u0105cym, bez specjalnych zadatk\u00f3w na dalszy rozw\u00f3j si\u0142y, a jednak bardzo aktywnym i szukaj\u0105cym swojego miejsca w sportowym wysi\u0142ku i rywalizacji. Syn gospodarza i opiekuna ma\u0142ej hali sportowej w Czechowicach (nosi\u0142 cz\u0119sto za “panami sportowcami” bokserskie r\u0119kawice), wybra\u0142 w ko\u0144cu gimnastyk\u0119. Za t\u0105 decyzj\u0105 sta\u0142 cz\u0142owiek – Karol Machalica, z zawodu hydraulik, z zami\u0142owania instruktor wf (druh z dawnego “Soko\u0142a”), kt\u00f3ry ma\u0142ego Zygmunta uczy\u0142 nie tylko sportu (gimnastyki w szczeg\u00f3lno\u015bci), ale i \u017cycia, “otwiera\u0142 mu oczy na \u015bwiat, na rzeczy kt\u00f3rych nie rozumia\u0142, a bywa\u0142y i takie, \u017ce nie mia\u0142 o nich poj\u0119cia”. Zygmunt by\u0142 zawodnikiem eleganckim, pilnym i pracowitym. Zdobywa\u0142 kolejne klasy m\u0142odzie\u017cowe, trzeci\u0105, drug\u0105. Startowa\u0142 w Pszczynie, Bielsku Bia\u0142ej i b\u0119d\u0105c ju\u017c w klasie maturalnej pojecha\u0142 na I – klasowe zawody do stolicy. Sale AWF na Bielanach, mili ludzie i atmosfera du\u017cych zawod\u00f3w urzek\u0142y przybysza z dalekiej prowincji. Przyrzek\u0142 sobie podczas tego startu, \u017ce musi tu wr\u00f3ci\u0107. Wtedy jeszcze marzenia biednych ch\u0142opc\u00f3w z Bestwinki mog\u0142y  si\u0119 szybko spe\u0142ni\u0107: zosta\u0142  studentem warszawskiej AWF (1960). Bardzo szanowa\u0142 otrzyman\u0105 szans\u0119 (uczy\u0142 si\u0119 znakomicie, dosta\u0142 stypendium), ale dalsza sportowa kariera gimnastyka szybko stan\u0119\u0142a pod znakiem zapytania. O wszystkim zn\u00f3w zdecydowa\u0142a – waga i wzrost. Dr Augustyn Dziedzic (wraz ze swoim “asystentem” J\u00f3zefem Czopikiem) w\u015br\u00f3d nowych rocznik\u00f3w student\u00f3w szukali potencjalnych kandydat\u00f3w na ci\u0119\u017carowc\u00f3w. Gimnastyk z Bestwinki by\u0142 k\u0119skiem wyj\u0105tkowym.<\/p>\n\n\n\n

Po igrzyskach w Rzymie (1960) g\u0142o\u015bno si\u0119 m\u00f3wi\u0142o, \u017ce Mi\u0119dzynarodowa Federacja Podnoszenia Ci\u0119\u017car\u00f3w (IWF) ma zamiar (g\u0142\u00f3wnie na \u017cyczenie pa\u0144stw azjatyckich) wprowadzi\u0107 dodatkow\u0105 kategori\u0119 musz\u0105. I on by\u0142 wymarzonym kandydatem na sztangist\u0119 w\u0142a\u015bnie w tej kategorii wagowej (152 cm, 49 kg bez \u017cadnych waha\u0144). Nie od razu uleg\u0142 namowom Dziedzica. Rozpocz\u0105\u0142 treningi w s\u0142ynnym “Hadesie” nie przerywaj\u0105c zaprawy gimnastycznej. W 1961 analizowa\u0142 swoje osi\u0105gni\u0119cia. W ci\u0119\u017carach  (stycze\u0144) wygra\u0142 I krok osi\u0105gaj\u0105c w tr\u00f3jboju 185 kg, w marcu zaj\u0105\u0142 3. msc na MP junior\u00f3w uzyskuj\u0105c 195 kg, w kwietniu ju\u017c podczas MP senior\u00f3w by\u0142 4. z rezultatem 210 kg, a we wrze\u015bniu 1961 zaj\u0105\u0142 1. msc w MP w 6-boju ci\u0119\u017carowym. W gimnastyce walka o czo\u0142owe pozycje w kraju by\u0142a znacznie trudniejsza, a wi\u0119c d\u0142u\u017csza i mniej pewna. W kwietniu 1961 znalaz\u0142 si\u0119 zaledwie na 4. msc podczas MP w kl. I ch\u0142opc\u00f3w, a w czerwcu tego\u017c roku w\u015br\u00f3d senior\u00f3w na mistrzostwach Warszawy by\u0142 dopiero na 5. msc. Podj\u0105\u0142 wi\u0119c m\u0119sk\u0105 decyzj\u0119 i na ob\u00f3z kadry narodowej pojecha\u0142 latem 1961 ju\u017c z ci\u0119\u017carowcami. Doszed\u0142 do wniosku (pomog\u0142y w tym perswazje Dziedzica), \u017ce w nowo wybranej dyscyplinie sportu mo\u017ce nawet zosta\u0107… mistrzem \u015bwiata. G\u0142\u00f3wnie ta wizja (bycia najlepszym w\u015br\u00f3d najlepszych) by\u0142a g\u0142\u00f3wnym motorem dzia\u0142a\u0144 wychowanka Dziedzica (obok m.in. Baszanowskiego i Ozimka), kt\u00f3ry od pocz\u0105tku 1962 dok\u0142adnie i precyzyjnie realizowa\u0142 plany treningowe spisywane (do ko\u0144ca kariery sportowej) w osiemnastu grubych zeszytach. Zapisane jest w nich m.in. “Wynik to dziesi\u0119\u0107 procent talentu, reszta to praca” (to chyba opinia Dziedzica) i “Sztanga staje si\u0119 lekka, je\u015bli trening b\u0119dzie ci\u0119\u017cki” (tak potem cz\u0119sto m\u00f3wi\u0142 do swoich m\u0142odych podopiecznych). Wierny by\u0142 tym prawdom. Bo cho\u0107 talentem by\u0142 niew\u0105tpliwie wielkim, to jednak (taka jest powszechna opinia) do wszystkich swoich zaszczyt\u00f3w doszed\u0142 przede wszystkim gigantyczn\u0105 (doda\u0142 bym nawet pedantyczn\u0105), pracowito\u015bci\u0105. Niech nikt jednak nie przypuszcza, \u017ce by\u0142a to sportowa kariera samymi r\u00f3\u017cami us\u0142ana. Gdy ju\u017c zadomowi\u0142 si\u0119 w uczelnianym “Hadesie”, przysz\u0142a ze \u015bwiata nieoczekiwana wiadomo\u015b\u0107: od 1962 Mi\u0119dzynarodowa Federacja Podnoszenia Ci\u0119\u017carowc\u00f3w likwiduje kategori\u0119 musz\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Powsta\u0142 dylemat: wr\u00f3ci\u0107 do gimnastyki czy podj\u0105\u0107 walk\u0119 z “kogutami”. Teoretycznie nie mia\u0142 \u017cadnych szans (“s\u0142abe nogi” i ogromne trudno\u015bci ze zwi\u0119kszeniem wagi). Zn\u00f3w musia\u0142y pom\u00f3c perswazje Dziedzica. Dopiero pod koniec studi\u00f3w (1964), podczas MP przegra\u0142 wprawdzie z najlepszymi “kogutami” (Henryk Tr\u0119bicki, Walter Szo\u0142tysek), ale uzyska\u0142 wreszcie w tr\u00f3jboju 300 kg i zaj\u0105\u0142 3 m. Dopiero rok 1966 by\u0142 prze\u0142omowy: drugie miejsce podczas MP w wadze koguciej, wynik lepszy a\u017c o 20 kg, kadra narodowa, pierwszy wyjazd za granic\u0119 (Finlandia) i to w tydzie\u0144 po \u015blubie. Potem ju\u017c by\u0142o z g\u00f3rki. W si\u00f3dmym roku treningowym wychowanek Dziedzica “z\u0142apa\u0142” kontakt z czo\u0142\u00f3wk\u0105, pobi\u0142 pierwszy w\u0142asny rekord Polski w wyciskaniu wagi koguciej (110 kg). “Ja, chudy atleta z niedowag\u0105, o kt\u00f3rym m\u00f3wiono, \u017ce z niego nic w ci\u0119\u017carach nie wyro\u015bnie – wspomina\u0142 po latach – jestem w czym\u015b najlepszy! Zosta\u0142o jeszcze troch\u0119 kilogram\u00f3w do poprawienia wynik\u00f3w w rwaniu i podrzucie, a nogi musia\u0142em wzmocni\u0107 natychmiast. Do roboty! Dwa treningi dziennie ze sztang\u0105! To by\u0142o jego g\u0142\u00f3wne “lekarstwo” na wszystkie wynikowe bol\u0105czki. Bardzo skuteczne. Kiedy ze \u015bwiata (1968) nadesz\u0142a wiadomo\u015b\u0107, \u017ce zn\u00f3w b \u0119 d z i e waga m u s z a, od\u017cy\u0142y wi\u0119ksze nadzieje i szansa na \u015bwiatowy prymat polskiego “Guliwera” (przydomek nadany przez koleg\u00f3w). Ale szans\u0119 trzeba umie\u0107 wykorzysta\u0107. A z tym te\u017c by\u0142y problemy. W wymarzonym starcie podczas mistrzostw \u015bwiata i Europy w Warszawie (1969), mimo i\u017c by\u0142 znakomicie przygotowany (na treningach na zawo\u0142anie uzyskiwa\u0142 110+100+125) uzyska\u0142 s\u0142aby wynik i… tylko 4 miejsce. Dopiero 1971 by\u0142 prze\u0142omowy. Wygra\u0142 Turniej Przyja\u017ani w Rostowie (327,5 kg), zdoby\u0142 tytu\u0142 mistrza Polski (kogucia – 347,5 kg), zwyci\u0119\u017cy\u0142 podczas Mistrzostw Armii Zaprzyja\u017anionych w Moskwie (332,5 kg), triumfowa\u0142  wreszcie po raz pierwszy w mistrzostwach Europy (332,5 kg) i mistrzostwach \u015bwiata w Limie (340 kg ). Nauczy\u0142 si\u0119 walczy\u0107 i zwyci\u0119\u017ca\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Potem by\u0142y igrzyska i z\u0142oty medal olimpijski, kt\u00f3ry jako setny z kolei wywalczy\u0142 dla barw Polski i inne jeszcze zaszczyty. By\u0142y jednak i pora\u017cki. M\u00f3wi si\u0119, \u017ce s\u0105 one nieod\u0142\u0105czn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 ka\u017cdej kariery sportowej, Smalcerzowi przynios\u0142y g\u0142\u0119bsz\u0105 refleksj\u0119, kt\u00f3r\u0105 z niema\u0142\u0105 gorycz\u0105 (ale i podzi\u0119k\u0105 dla istoty sportu) nosi w sobie do dzi\u015b. Przegrywa\u0142 i nie wiedzia\u0142 dlaczego? A bardzo chcia\u0142 wygra\u0107: na mistrzostwach Europy w Madrycie (1973) spali\u0142 wszystkie podej\u015bcia w rwaniu. Taki sam los spotka\u0142 go w Montrealu (1976), kiedy znakomicie przygotowany chcia\u0142 si\u0119gn\u0105\u0107 po drugi z\u0142oty medal olimpijski na zako\u0144czenie swojej kariery sportowej.  Szkoleniowcy kwitowali te przypadki stwierdzeniem: “Za du\u017co my\u015blisz, za ma\u0142o d\u017awigasz”, a dziennikarze napisali wprost: “Psychiczny parali\u017c – obci\u0105\u017cenie, kt\u00f3rego nie m\u00f3g\u0142 pozby\u0107 si\u0119 przez 18 lat kariery – pozbawi\u0142 go wielkiej szansy” A on? Potrafi\u0142 jako dojrza\u0142y zawodnik prze\u017cy\u0107 jednak ten wielki b\u00f3l wynikaj\u0105cy przecie\u017c z istoty sportu, zwyci\u0119\u017cania i przegrywania, nie mo\u017ce natomiast zrozumie\u0107 i zapomnie\u0107 ludzkich zachowa\u0144 bezpo\u015brednio po olimpijskim niepowodzeniu. Kiedy schodzi\u0142 z pomostu w Montrealu trener powiedzia\u0142 mu: “Nigdy nie przypuszcza\u0142em, \u017ce zrobisz mi co\u015b takiego. <\/em>A po powrocie do Warszawy pewien redaktor jedynego w Warszawie sportowego tygodnika ilustrowanego, kt\u00f3ry mia\u0142 go przyj\u0105\u0107 do pracy stwierdzi\u0142: \u017ce po olimpijskiej wpadce” jest ju\u017c tego niegodny”.<\/em> 21-krotny rekordzista i 6-krotny mistrz Polski: w w. muszej (52 kg) – 1969; w. koguciej (56 kg) -1971-1975 (by\u0142 te\u017c) wszystkie starty na arenie mi\u0119dzynarodowej w wadze muszej 52 kg) – 3-krotnym mistrzem \u015bwiata 1971-340 kg (115+95+130), 1972 – 337,5 kg (112,5 +100+125), 1975 – 237,5 kg (105+132,5), br\u0105zowym medalist\u0105 M\u015a 1973 – 227,5 kg (100+127,5) i rekordzist\u0105 \u015bwiata w rwaniu – 103 kg (13 maja 1972 Konstanca). Zdoby\u0142 tak\u017ce 4-krotnie z\u0142oty medal ME: 1971 -332,5 kg (110+97,5+125), 1972 – 340 kg (112,5 + 102,5+ 125), 1974- 230 kg (97,5+132,5), 1975 – 237,5 kg (105+ 132,5). \u017bo\u0142nierz zawodowy (1968-1992), ostatni stopie\u0144 pp\u0142k s\u0142. st. WP, prowadzi\u0142 rozleg\u0142\u0105 prac\u0119 szkoleniow\u0105, najpierw jako trener sekcji podnoszenia ci\u0119\u017car\u00f3w WKS Legia Warszawa, a nast\u0119pnie trener kadry junior\u00f3w PZPC (1985-1998).<\/p>\n\n\n\n

Trener kadry Arabii Saudyjskiej (1992-1994), wreszcie trener polskiej kadry narodowej (1994-1996); wyk\u0142adowca w AWF Katowice (1981-1984), prowadzi\u0142 te\u017c kursy trenerskie (Mi\u0119dzynarodowa Federacja Podnoszenia Ci\u0119\u017car\u00f3w) w ramach “Solidarno\u015bci Olimpijskiej” w Turcji (1987), Tunezji (1989), USA (1995), Nepalu (1997), na Szeszelach (1999) i w Tajlandii (2002). Najlepszy sportowiec Polski (1975) w tradycyjnym plebiscycie czytelnik\u00f3w “PS”. Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu odznaczony m.in. 6-krotnie z\u0142otym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe oraz Krzy\u017cem Kawalerskim (1972) i Oficerskim (1998) OOP. Zas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej (1984). S\u0119dzia PZPC i s\u0119dzia mi\u0119dzynarodowy kat. II, cz\u0142onek zarz\u0105du PZPC, sekretarz TOP, wiceprezes Fundacji “Dom Rodziny Olimpijskiej”, by\u0142 cz\u0142onkiem Komisji Technicznej Mi\u0119dzynarodowej Federacji Podnoszenia Ci\u0119\u017car\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

*1972 Monachium: podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w, w. musza 52 kg<\/strong> \u2013 1 m. na 17 start., z wynikiem 337,5 kg (112,5+100+125), zdobywaj\u0105c z\u0142oty medal<\/strong>.

*1976 Montreal: podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w, w. musza 52 kg<\/strong> \u2013 nie uko\u0144czy\u0142 konk. na skutek spalenia rwania \u2013 trzy razy nie zaliczy\u0142 100 kg. Zw. A. Woronin, ZSRR \u2013 242,5 kg (105+137,5).<\/p>\n\n\n\n

Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 324; Pawlak, Olimpijczycy, s. 233; Szyk, Polski sport ci\u0119\u017carowy, s. 45, 51, 60, 64; Kronika Sportu, s. 978; Kto jest kim w Polsce, wyd. 1, s. 887, wyd. 2, s. 1204, wyd. 3, s. 659; Przewodnik Iskier, s. 563-564; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 818-819; Najlepsi z najlepszych, s. 178-183; Roman A., By\u0107 lepszym (w:) Poczet olimpijczyk\u00f3w polskich, z. 5, s. 31-37; Jankiewicz J., Guliwer, “PS” 1979, nr 16, s. 6; AAWF Warszawa, sygn. D-2751 \/ S.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

ps. “Guliwer”, pp\u0142k s\u0142. st. WP, trener, mistrz \u015bwiata i Europy w podnoszeniu ci\u0119\u017car\u00f3w wagi muszej, z\u0142oty medalista olimpijski z Monachium (1972), gdzie zdoby\u0142 setny medal w historii polskiego olimpizmu. … Czytaj dalej<\/a><\/p>\n","protected":false},"featured_media":42580,"menu_order":39,"template":"","meta":{"_acf_changed":false,"ub_ctt_via":"","footnotes":""},"class_list":["post-15040","person","type-person","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","infinite-scroll-item","no-featured-image-padding","resize-featured-image"],"acf":{"olimpic_information":[{"olimpic":[{"ID":301,"post_author":"1","post_date":"1972-06-17 13:34:45","post_date_gmt":"1972-06-17 12:34:45","post_content":"\n

Igrzyska XX Olimpiady<\/strong>
Monachium 1972<\/h1>\n\n\n\n


<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • Igrzyska rozegrano w dniach 26 sierpnia \u2013 11 wrze\u015bnia<\/strong>.<\/li>
  • Wystartowa\u0142o 7132<\/strong> zawodnik\u00f3w (w tym 1058<\/strong> kobiet) ze 121<\/strong> kraj\u00f3w.<\/li>
  • Rozdano 195<\/strong> komplet\u00f3w medali.<\/li>
  • Przysi\u0119g\u0119 olimpijsk\u0105 w imieniu sportowc\u00f3w z\u0142o\u017cy\u0142a lekkoatletka Heidi Schueller<\/strong>, natomiast w imieniu s\u0119dzi\u00f3w i trener\u00f3w \u2013 po raz pierwszy w historii igrzysk \u2013 Heinz Pollay<\/strong>.<\/li>
  • Znicz olimpijski zapali\u0142 lekkoatleta specjalizuj\u0105cy si\u0119 w biegach na \u015brednich dystansach Guenther Zahn<\/strong>.<\/li>
  • Igrzyska otworzy\u0142 prezydent RFN Gustav Heinemann<\/strong>.<\/li><\/ul>\n\n\n\n

    Program Igrzysk \u2013 23 dyscypliny, 195 konkurencji<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    boks (11 konkurencji), gimnastyka (14), hokej na trawie (1), je\u017adziectwo (6), judo (6), kajakarstwo (11), kolarstwo (7), koszyk\u00f3wka (1), lekkoatletyka (38), \u0142ucznictwo (2), pi\u0119ciob\u00f3j nowoczesny (2), pi\u0142ka no\u017cna (1), pi\u0142ka r\u0119czna (1), pi\u0142ka siatkowa (2), pi\u0142ka wodna (1), p\u0142ywanie (29), podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w (9), skoki do wody (4), strzelectwo (8), szermierka (8), wio\u015blarstwo (7), zapasy (20), \u017ceglarstwo (6).<\/p>\n\n\n\n

    Gwiazda Igrzysk<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    Mark Spitz<\/strong> (USA, p\u0142ywanie) \u2013 7 z\u0142otych medali<\/p>\n\n\n\n

    Polska Reprezentacja Olimpijska<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    309 os\u00f3b<\/strong> (startowa\u0142o 290 \u2013 37 kobiet i 253 m\u0119\u017cczyzn) w 22 sportach: 11 bokser\u00f3w, 14 gimnastyk\u00f3w (w tym 7 kobiet; 12 startowa\u0142o + 1 rez., 1 nie), 18 hokeist\u00f3w na trawie (17 startowa\u0142o + 1 rez.), 9 je\u017ad\u017ac\u00f3w (8 startowa\u0142o + 1 rez.), 4 judok\u00f3w, 25 kajakarzy (w tym 4 kobiety; 23 startowa\u0142o + 1 rez.), 14 kolarzy (12 startowa\u0142o + 2 rez.), 12 koszykarzy, 49 lekkoatlet\u00f3w (w tym 18 kobiet; 45 startowa\u0142o, 4 rez.), 4 \u0142ucznik\u00f3w (w tym 3 kobiety), 4 pi\u0119cioboist\u00f3w (3 start + 1 rez.), 19 pi\u0142karzy (17 startowa\u0142o + 2 rez.), 16 pi\u0142karzy r\u0119cznych (15 startowa\u0142o + 1 rez.), 12 siatkarzy, 5 p\u0142ywak\u00f3w, 3 skoczk\u00f3w do wody (w tym 2 kobiety), 9 ci\u0119\u017carowc\u00f3w, 13 strzelc\u00f3w (w tym 1 kobieta), 20 szermierzy (w tym 5 kobiet), 18 wio\u015blarzy (16 startowa\u0142o + 2 rez.), 18 zapa\u015bnik\u00f3w, 13 \u017ceglarzy (11 startowa\u0142o + 2 rez.).<\/p>\n\n\n\n

    Chor\u0105\u017cym reprezentacji Polski by\u0142 po raz trzeci ci\u0119\u017carowiec Waldemar Baszanowski<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

    Klasyfikacja medalowa<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
    <\/td><\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
     <\/td> <\/td> <\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td><\/tr>
    1.<\/td>ZSRR<\/td>99<\/td>50<\/td>27<\/td>22<\/td><\/tr>
    2.<\/td>USA<\/td>94<\/td>33<\/td>31<\/td>30<\/td><\/tr>
    3.<\/td>NRD<\/td>66<\/td>20<\/td>23<\/td>23<\/td><\/tr>
    ...<\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
    7.<\/strong><\/td>Polska<\/strong><\/td>21<\/strong><\/td>7<\/strong><\/td>5<\/strong><\/td>9<\/strong><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

    Medale dla Polski (21)<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    z\u0142oty - W\u0142adys\u0142aw Komar (lekkoatletyka - pchni\u0119cie kul\u0105)
    z\u0142oty - Witold Woyda (szermierka - turniej indywidualny florecist\u00f3w)
    z\u0142oty - Jan Szczepa\u0144ski (boks - waga lekka)
    z\u0142oty - Zygmunt Smalcerz (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 52 kg)
    z\u0142oty - J\u00f3zef Zap\u0119dzki (strzelectwo - pistolet sylwetkowy)
    z\u0142oty - Marek D\u0105browski, Arkadiusz Godel, Jerzy Kaczmarek, Lech Koziejowski i Witold Woyda (szermierka - turniej dru\u017cynowy florecist\u00f3w)
    z\u0142oty - Zygmunt Anczok, Les\u0142aw \u0106mikiewicz, Kazimierz Deyna, Robert Gadocha, Zbigniew Gut, Jerzy Gorgo\u0144, Andrzej Jarosik, Kazimierz Kmiecik, Hubert Kostka, Jerzy Kraska, Grzegorz Lato, W\u0142odzimierz Luba\u0144ski, Joachim Marx, Zygmunt Maszczyk, Marian Ostafi\u0144ski, Marian Szeja, Zygfryd Szo\u0142tysik, Antoni Szymanowski i Ryszard Szymczak (pi\u0142ka no\u017cna)<\/p>\n\n\n\n

    srebrny - Wies\u0142aw Rudkowski (boks - waga lekko\u015brednia)
    srebrny - Antoni Zajkowski (judo - waga 71 kg)
    srebrny - Norbert Ozimek (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 82,5 kg)
    srebrny - Irena Szyd\u0142owska (\u0142ucznictwo - turniej indywidualny)
    srebrny - Edward Barcik, Lucjan Lis, Stanis\u0142aw Szozda i Ryszard Szurkowski (kolarstwo - wy\u015bcig dru\u017cynowy na 100 km)<\/p>\n\n\n\n

    br\u0105zowy - Leszek B\u0142a\u017cy\u0144ski (boks - waga musza)
    br\u0105zowy - Janusz Gortat (boks - waga p\u00f3\u0142ci\u0119\u017cka)
    br\u0105zowy - Irena Szewi\u0144ska (lekkoatletyka - bieg na 200 m)
    br\u0105zowy - Ryszard Katus (lekkoatletyka - dziesi\u0119ciob\u00f3j)
    br\u0105zowy - Kazimierz Lipie\u0144 (zapasy - styl klasyczny - waga 62 kg)
    br\u0105zowy - Czes\u0142aw Kwieci\u0144ski (zapasy - styl klasyczny - waga 90 kg)
    br\u0105zowy - Rafa\u0142 Piszcz i W\u0142adys\u0142aw Szuszkiewicz (kajakarstwo - wy\u015bcig K2 na 1000 m)
    br\u0105zowy - Andrzej Bek i Benedykt Kocot (kolarstwo- torowy wy\u015bcig tandem\u00f3w)
    br\u0105zowy - Zbigniew Kaczmarek (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 67,5 kg)<\/p>\n\n\n\n

    Bohaterem reprezentacji Polski by\u0142 szermierz Witold Woyda, zdobywca 2 z\u0142otych medali. Kolejny medal do swojej olimpijskiej kolekcji do\u0142o\u017cy\u0142a Irena Szewi\u0144ska. Wielkim sukcesem by\u0142o tak\u017ce z\u0142oto pi\u0142karskie podopiecznych legendarnego trenera Kazimierza G\u00f3rskiego.

    W czasie igrzysk cz\u0142onkowie palesty\u0144skiej organizacji terrorystycznej Czarny Wrzesie\u0144 wzi\u0119li za zak\u0142adnik\u00f3w 11 cz\u0142onk\u00f3w ekipy izraelskiej. Zabili sportowc\u00f3w i trener\u00f3w oraz jednego policjanta. Pi\u0119ciu z o\u015bmiu terroryst\u00f3w zosta\u0142o zabitych podczas pr\u00f3by odbicia zak\u0142adnik\u00f3w, trzech pozosta\u0142ych schwytano.<\/p><\/blockquote>\n","post_title":"Monachium 1972","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"monachium-1972","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-09-28 15:54:00","post_modified_gmt":"2020-09-28 13:54:00","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/wai-q98d7hpf9hy9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/olympics_summer\/monachium-1972\/","menu_order":0,"post_type":"olympics_summer","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"competitions_rewards":[{"competition":[{"ID":18981,"post_author":"15","post_date":"2020-07-16 10:37:19","post_date_gmt":"2020-07-16 08:37:19","post_content":"","post_title":"Podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - 52 kg","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"52-kg-podnoszenie-ciezarow","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2021-07-16 15:24:25","post_modified_gmt":"2021-07-16 13:24:25","post_content_filtered":"","post_parent":5820,"guid":"http:\/\/pkol.cumulus.atthouse.pl\/?post_type=competition&p=18981","menu_order":0,"post_type":"competition","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"reward":{"value":"1","label":"Z\u0142oty"}}]},{"olimpic":[{"ID":300,"post_author":"1","post_date":"1976-06-17 13:34:45","post_date_gmt":"1976-06-17 12:34:45","post_content":"\n

    Igrzyska XXI Olimpiady<\/strong>
    Montreal 1976<\/h1>\n\n\n\n


    <\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
    • Igrzyska rozegrano w dniach 17 lipca \u2013 1 sierpnia<\/strong>.<\/li>
    • Wystartowa\u0142o 6084<\/strong> zawodnik\u00f3w (w tym 1260<\/strong> kobiet) z 92<\/strong> kraj\u00f3w.<\/li>
    • Rozdano 198<\/strong> komplet\u00f3w medali.<\/li>
    • Przysi\u0119g\u0119 olimpijsk\u0105 w imieniu sportowc\u00f3w z\u0142o\u017cy\u0142 ci\u0119\u017carowiec Pierre Saint-Jean<\/strong>, natomiast w imieniu s\u0119dzi\u00f3w i trener\u00f3w \u2013 Maurice Fauget<\/strong>.<\/li>
    • Znicz olimpijski zapalili nastolatkowie reprezentuj\u0105cy angielsk\u0105 i francusk\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107 Kanady \u2013 Sandra Henderson<\/strong> i Stephane Prefontaine<\/strong>.<\/li>
    • Igrzyska otworzy\u0142a kr\u00f3lowa Anglii El\u017cbieta II<\/strong>.<\/li><\/ul>\n\n\n\n

      Program Igrzysk \u2013 23 dyscypliny, 198 konkurencji<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

      boks (11 konkurencji), gimnastyka (14), hokej na trawie (1), je\u017adziectwo (6), judo (6), kajakarstwo (11), kolarstwo (6), koszyk\u00f3wka (2), lekkoatletyka (37), \u0142ucznictwo (2), pi\u0119ciob\u00f3j nowoczesny (2), pi\u0142ka no\u017cna (1), pi\u0142ka r\u0119czna (2), pi\u0142ka siatkowa (2), pi\u0142ka wodna (1), p\u0142ywanie (26), podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w (9), skoki do wody (4), strzelectwo (7), szermierka (8), wio\u015blarstwo (14), zapasy (20), \u017ceglarstwo (6).<\/p>\n\n\n\n

      Gwiazda Igrzysk<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

      Nadia Comaneci<\/strong> (Rumunia, gimnastyka) \u2013 3 z\u0142ote medale, 1 srebrny, 1 br\u0105zowy<\/p>\n\n\n\n

      Polska Reprezentacja Olimpijska<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

      223 osoby (startowa\u0142o 207 \u2013 27 kobiet i 180 m\u0119\u017cczyzn) w 18 sportach: 11 bokser\u00f3w, 7 gimnastyk\u00f3w (6 startowa\u0142o, 1 nie), 5 judok\u00f3w, 16 kajakarzy (w tym 4 kobiety; 13 startowa\u0142o + 3 rez.), 14 kolarzy (11 startowa\u0142o + 3 rez.), 33 lekkoatlet\u00f3w (w tym 4 kobiety; 32 startowa\u0142o, 1 nie), 4 \u0142ucznik\u00f3w (w tym 2 kobiety), 4 pi\u0119cioboist\u00f3w (3 startowa\u0142o + 1 rez.), 17 pi\u0142karzy, 14 pi\u0142karzy r\u0119cznych, 12 siatkarzy, 3 p\u0142ywak\u00f3w (w tym 1 kobieta), 11 ci\u0119\u017carowc\u00f3w (9 startowa\u0142o + 2 rez.), 12 strzelc\u00f3w, 18 szermierzy (w tym 5 kobiet), 26 wio\u015blarzy (w tym 14 kobiet; 22 startowa\u0142o + 4 rez.), 14 zapa\u015bnik\u00f3w, 2 \u017ceglarzy (1 startowa\u0142o + 1 rez.).<\/p>\n\n\n\n

      Chor\u0105\u017cym reprezentacji Polski by\u0142 kajakarz Grzegorz \u015aledziewski<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

      Klasyfikacja medalowa<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
      <\/td><\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
       <\/td> <\/td> <\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td><\/tr>
      1.<\/td>ZSRR<\/td>125<\/td>49<\/td>41<\/td>35<\/td><\/tr>
      2.<\/td>NRD<\/td>90<\/td>40<\/td>25<\/td>25<\/td><\/tr>
      3.<\/td>USA<\/td>94<\/td>34<\/td>35<\/td>25<\/td><\/tr>
      ...<\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
      6.<\/strong><\/td>Polska<\/strong><\/td>26<\/strong><\/td>7<\/strong><\/td>6<\/strong><\/td>13<\/strong><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

      Medale dla Polski (26)<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

      z\u0142oty - Irena Szewi\u0144ska (lekkoatletyka - bieg na 400 m)
      z\u0142oty - Janusz Pyciak-Peciak (pi\u0119ciob\u00f3j nowoczesny)
      z\u0142oty - Jerzy Rybicki (boks - waga lekko\u015brednia)
      z\u0142oty - Tadeusz \u015alusarski (lekkoatletyka - skok o tyczce)
      z\u0142oty - Jacek Wszo\u0142a (lekkoatletyka - skok wzwy\u017c)
      z\u0142oty Kazimierz Lipie\u0144 (zapasy - styl klasyczny - waga 62 kg)
      z\u0142oty - Bronis\u0142aw Bebel, Ryszard Bosek, Wies\u0142aw Gaw\u0142owski, Marek Karbarz, Zbigniew Lubiejewski, Lech Lasko, Miros\u0142aw Rybaczewski, W\u0142odzimierz Sadalski, Edward Skorek, W\u0142odzimierz Stefa\u0144ski, Tomasz Wojtowicz i Zbigniew Zarzycki (siatk\u00f3wka)<\/p>\n\n\n\n

      srebrny - Andrzej Gronowicz i Jerzy Opara (kajakarstwo - C2  500 m)
      srebrny - Bronis\u0142aw Malinowski (lekkoatletyka- bieg na 3000 m z przeszkodami)
      srebrny - Grzegorz Cziura (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 56 kg)
      srebrny - Grzegorz Jaremski, Jerzy Pietrzyk, Ryszard Podlas i Jan Werner (lekkoatletyka - sztafeta 4x400 m)
      srebrny - Tadeusz Mytnik, Mieczys\u0142aw Nowicki, Stanis\u0142aw Szozda, Ryszard Szurkowski (kolarstwo - szosowy wy\u015bcig dru\u017c. na 100 km)
      srebrny - (Jan Beniger, Les\u0142aw \u0106mikiewicz, Kazimierz Deyna, Jerzy Gorgo\u0144, Henryk Kasperczak, Kazimierz Kmiecik, Grzegorz Lato, Zygmunt Maszczyk, Piotr Mowlik, Roman Ogaza, Wojciech Rudy, Andrzej Szarmach, Antoni Szymanowski, Jan Tomaszewski, Henryk Wawrowski, Henryk Wieczorek, W\u0142adys\u0142aw \u017bmuda (pi\u0142ka no\u017cna)<\/p>\n\n\n\n

      br\u0105zowy - Leszek B\u0142a\u017cy\u0144ski (boks - waga musza)
      br\u0105zowy - Leszek Kosedowski (boks - waga pi\u00f3rkowa)
      br\u0105zowy - Kazimierz Szczerba (boks - waga lekkop\u00f3\u0142\u015brednia)
      br\u0105zowy - Janusz Gortat (boks -waga p\u00f3\u0142ci\u0119\u017cka)
      br\u0105zowy - Marian Ta\u0142aj (judo - waga 71 kg)
      br\u0105zowy - Mieczys\u0142aw Nowicki (kolarstwo - wy\u015bcig indywidualny)
      br\u0105zowy - Wies\u0142aw Gawlikowski (strzelectwo - skeet)
      br\u0105zowy - Jerzy Greszkiewicz (strzelectwo - strzelanie do sylwetki biegn\u0105cego dzika)
      br\u0105zowy - Czes\u0142aw Kwieci\u0144ski (zapasy - styl klasyczny - waga 90 kg)
      br\u0105zowy - Andrzej Skrzydlewski (zapasy - styl klasyczny - waga 100 kg)
      br\u0105zowy - Kazimierz Czarnecki (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 67,5 kg)
      br\u0105zowy - Tadeusz Rutkowski (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga ponad 110 kg)
      br\u0105zowy - Zdzis\u0142aw Antczak, Janusz Brzozowski, Piotr Cie\u015bla, Jan Gmyrek, Alfred Ka\u0142uzi\u0144ski, Jerzy Klempel, Zygfryd Kuchta, Jerzy Melcer, Ryszard Przybysz, Henryk Rozmiarek, Andrzej Soko\u0142owski, Andrzej Szymczak, Mieczys\u0142aw Wojczak i W\u0142odzimierz Zieli\u0144ski (pi\u0142ka r\u0119czna)<\/p>\n\n\n\n

      A\u017c siedem razy zagrano bia\u0142o-czerwonym Mazurek D\u0105browskiego: Irenie Szewi\u0144skiej triumfatorce biegu na 400 m, bokserowi Jerzemu Rybickiemu, Jackowi Wszole najlepszemu w skoku wzwy\u017c i Tadeuszowi \u015alusarskiemu, kt\u00f3ry wygra\u0142 konkurs skoku o tyczce, najlepszemu pi\u0119cioboi\u015bcie nowoczesnemu igrzysk Januszowi Pyciakowi-Peciakowi, zapa\u015bnikowi klasykowi Kazimierzowi Lipieniowi oraz siatkarzom, podopiecznym trenera Huberta Wagnera.<\/p>

      Drugi olimpijski kr\u0105\u017cek wywalczyli pi\u0142karze no\u017cni \u2013 tym razem srebro, z kolei zdobyli br\u0105z pi\u0142karze r\u0119czni.<\/p><\/blockquote>\n","post_title":"Montreal 1976","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"montreal-1976","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-09-28 15:51:36","post_modified_gmt":"2020-09-28 13:51:36","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/wai-q98d7hpf9hy9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/olympics_summer\/montreal-1976\/","menu_order":0,"post_type":"olympics_summer","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"competitions_rewards":[{"competition":[{"ID":5820,"post_author":"1","post_date":"2020-06-19 11:32:26","post_date_gmt":"2020-06-19 11:32:26","post_content":"","post_title":"Podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"open","post_password":"","post_name":"podnoszenie-ciezarow","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-06-29 13:17:09","post_modified_gmt":"2020-06-29 11:17:09","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/wai-q7byvryhhcz9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/competition\/podnoszenie-ciezarow\/","menu_order":0,"post_type":"competition","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}],"reward":""}]}],"picture":{"ID":29488,"id":29488,"title":"Smalcerz","filename":"Smalcerz.jpg","filesize":72525,"url":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Smalcerz.jpg","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/olimpijczycy\/zygmunt-antoni-smalcerz\/smalcerz\/#main","alt":"","author":"15","description":"","caption":"","name":"smalcerz","status":"inherit","uploaded_to":15040,"date":"2020-09-30 11:49:26","modified":"2020-10-01 08:27:02","menu_order":0,"mime_type":"image\/jpeg","type":"image","subtype":"jpeg","icon":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-includes\/images\/media\/default.png","width":503,"height":630,"sizes":{"thumbnail":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Smalcerz-150x150.jpg","thumbnail-width":150,"thumbnail-height":150,"medium":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Smalcerz-240x300.jpg","medium-width":240,"medium-height":300,"medium_large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Smalcerz.jpg","medium_large-width":503,"medium_large-height":630,"large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Smalcerz.jpg","large-width":503,"large-height":630,"1536x1536":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Smalcerz.jpg","1536x1536-width":503,"1536x1536-height":630,"2048x2048":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Smalcerz.jpg","2048x2048-width":503,"2048x2048-height":630,"ultp_layout_landscape_large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Smalcerz.jpg","ultp_layout_landscape_large-width":503,"ultp_layout_landscape_large-height":630,"ultp_layout_landscape":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Smalcerz-503x570.jpg","ultp_layout_landscape-width":503,"ultp_layout_landscape-height":570,"ultp_layout_portrait":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Smalcerz.jpg","ultp_layout_portrait-width":503,"ultp_layout_portrait-height":630,"ultp_layout_square":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Smalcerz-503x600.jpg","ultp_layout_square-width":503,"ultp_layout_square-height":600}},"firstname":"Zygmunt","lastname":"Smalcerz","birthdate_date":"08\/06\/1941","birthdate":"8 czerwca 1941","deathdate_date":"","deathdate":"","placeofbirth":"Bestwinka","club":"KS Start Czechowice-Dziedzice, AZS Warszawa, Legia Warszawa","coach":"","metrics":"152 cm \/ 49-52 kg","seolink":"smalcerz-zygmunt-antoni","tmp_old_id":"14918","tmp_old_fid":"294","tmp_old_parent_id":"15544","createdate":"28\/01\/2014","tmp_old_title":"Smalcerz Zygmunt Antoni","tmp_old_lead":"","tmp_old_body":"

      SMALCERZ ZYGMUNT ANTONI<\/p>
      \"SMALCERZ<\/td> <\/tr> <\/table><\/td><\/tr><\/table>

      ps.\u00a0\"Guliwer\", pp\u0142k s\u0142. st. WP, trener, mistrz \u015bwiata i Europy w podnoszeniu ci\u0119\u017car\u00f3w wagi muszej, z\u0142oty medalista olimpijski z Monachium (1972), gdzie zdoby\u0142 setny medal w historii polskiego olimpizmu.<\/strong>Urodzony 8 czerwca 1941 w Bestwince, pow. Bielsko-Bia\u0142a, syn J\u00f3zefa i Anny K\u00f3ska, absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Czechowicach Dziedzicach (1959) i warszawskiej AWF (1965), gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wf (nauczyciel, trener II kl. podnoszenia ci\u0119\u017car\u00f3w, mgr rehabilitacji). Zawodnik (152 cm, 49-52 kg) gimnastyki sportowej KS Start Czechowice-Dziedzice (1954-1960) oraz ci\u0119\u017carowiec AZS Warszawa (1960-1968) i sto\u0142ecznej Legii (1968-1978). By\u0142 proporcjonalnie zbudowanym ch\u0142opcem, ale niskim i niewiele wa\u017c\u0105cym, bez specjalnych zadatk\u00f3w na dalszy rozw\u00f3j si\u0142y, a jednak bardzo aktywnym i szukaj\u0105cym swojego miejsca w sportowym wysi\u0142ku i rywalizacji. Syn gospodarza i opiekuna ma\u0142ej hali sportowej w Czechowicach (nosi\u0142 cz\u0119sto za \"panami sportowcami\" bokserskie r\u0119kawice), wybra\u0142 w ko\u0144cu gimnastyk\u0119.\u00a0Za t\u0105 decyzj\u0105 sta\u0142 cz\u0142owiek - Karol Machalica, z zawodu hydraulik, z\u00a0zami\u0142owania instruktor wf (druh z\u00a0dawnego \"Soko\u0142a\"), kt\u00f3ry ma\u0142ego Zygmunta uczy\u0142 nie tylko sportu (gimnastyki\u00a0w szczeg\u00f3lno\u015bci), ale i \u017cycia, \"otwiera\u0142 mu oczy na \u015bwiat, na rzeczy kt\u00f3rych nie rozumia\u0142, a bywa\u0142y i takie, \u017ce nie mia\u0142 o nich poj\u0119cia\". Zygmunt by\u0142 zawodnikiem eleganckim, pilnym i pracowitym. Zdobywa\u0142 kolejne klasy m\u0142odzie\u017cowe, trzeci\u0105, drug\u0105. Startowa\u0142 w Pszczynie, Bielsku Bia\u0142ej i b\u0119d\u0105c ju\u017c w klasie maturalnej pojecha\u0142 na I - klasowe zawody do stolicy. Sale AWF na Bielanach, mili ludzie i atmosfera du\u017cych zawod\u00f3w urzek\u0142y przybysza z dalekiej prowincji. Przyrzek\u0142 sobie podczas tego startu, \u017ce musi tu wr\u00f3ci\u0107. Wtedy jeszcze marzenia biednych ch\u0142opc\u00f3w z Bestwinki mog\u0142y\u00a0 si\u0119 szybko spe\u0142ni\u0107: zosta\u0142\u00a0 studentem warszawskiej AWF (1960). Bardzo szanowa\u0142 otrzyman\u0105 szans\u0119 (uczy\u0142 si\u0119 znakomicie, dosta\u0142 stypendium), ale dalsza sportowa kariera gimnastyka szybko stan\u0119\u0142a pod znakiem zapytania. O wszystkim zn\u00f3w zdecydowa\u0142a - waga i wzrost. Dr Augustyn Dziedzic (wraz ze swoim \"asystentem\" J\u00f3zefem Czopikiem) w\u015br\u00f3d nowych rocznik\u00f3w student\u00f3w szukali potencjalnych kandydat\u00f3w na ci\u0119\u017carowc\u00f3w.\u00a0Gimnastyk z Bestwinki by\u0142 k\u0119skiem wyj\u0105tkowym. Po olimpiadzie w Rzymie (1960) g\u0142o\u015bno si\u0119 m\u00f3wi\u0142o, \u017ce Mi\u0119dzynarodowa Federacja Podnoszenia Ci\u0119\u017car\u00f3w (IWF) ma zamiar (g\u0142\u00f3wnie na \u017cyczenie pa\u0144stw azjatyckich) wprowadzi\u0107 dodatkow\u0105 kategori\u0119 musz\u0105. I on by\u0142 wymarzonym kandydatem na sztangist\u0119 w\u0142a\u015bnie w tej kategorii wagowej (152 cm, 49 kg bez \u017cadnych waha\u0144). Nie od razu uleg\u0142 namowom Dziedzica. Rozpocz\u0105\u0142 treningi w s\u0142ynnym \"Hadesie\" nie przerywaj\u0105c zaprawy gimnastycznej. W 1961 analizowa\u0142 swoje osi\u0105gni\u0119cia. W\u00a0ci\u0119\u017carach\u00a0 (stycze\u0144) wygra\u0142 I krok osi\u0105gaj\u0105c w tr\u00f3jboju 185 kg, w marcu zaj\u0105\u0142 3 m. na MP junior\u00f3w uzyskuj\u0105c 195 kg, w kwietniu ju\u017c podczas MP senior\u00f3w by\u0142 4 z rezultatem 210 kg, a we wrze\u015bniu 1961 zaj\u0105\u0142 1 m. w MP w 6-boju ci\u0119\u017carowym. W gimnastyce walka o czo\u0142owe pozycje w kraju by\u0142a znacznie trudniejsza a wi\u0119c d\u0142u\u017csza i mniej pewna. W kwietniu 1961 znalaz\u0142 si\u0119 zaledwie na 4 m. podczas MP w kl. I ch\u0142opc\u00f3w, a w czerwcu tego\u017c roku w\u015br\u00f3d senior\u00f3w na mistrzostwach Warszawy by\u0142 dopiero na 5 m. Podj\u0105\u0142 wi\u0119c m\u0119sk\u0105 decyzj\u0119 i na ob\u00f3z kadry narodowej pojecha\u0142 latem 1961 ju\u017c z ci\u0119\u017carowcami. Doszed\u0142 do wniosku (pomog\u0142y w tym perswazje Dziedzica), \u017ce w nowo wybranej dyscyplinie sportu mo\u017ce nawet zosta\u0107...\u00a0mistrzem \u015bwiata.\u00a0G\u0142\u00f3wnie ta wizja (bycia najlepszym w\u015br\u00f3d najlepszych) by\u0142a g\u0142\u00f3wnym motorem dzia\u0142a\u0144 wychowanka Dziedzica (obok m.in. Baszanowskiego i Ozimka), kt\u00f3ry od pocz\u0105tku 1962 dok\u0142adnie i precyzyjnie realizowa\u0142 plany treningowe spisywane (do ko\u0144ca kariery sportowej) w osiemnastu grubych zeszytach. Zapisane jest w nich m. in. \"Wynik to dziesi\u0119\u0107 procent talentu, reszta to praca\" (to chyba opinia Dziedzica) i \"Sztanga staje si\u0119 lekka, je\u015bli trening b\u0119dzie ci\u0119\u017cki\" (tak potem cz\u0119sto m\u00f3wi\u0142 do swoich m\u0142odych podopiecznych). Wierny by\u0142 tym prawdom. Bo cho\u0107 talentem by\u0142 niew\u0105tpliwie wielkim, to jednak (taka jest powszechna opinia) do wszystkich swoich zaszczyt\u00f3w doszed\u0142 przede wszystkim gigantyczn\u0105 (doda\u0142 bym nawet pedantyczn\u0105), pracowito\u015bci\u0105. Niech nikt jednak nie przypuszcza, \u017ce by\u0142a to sportowa kariera samymi r\u00f3\u017cami us\u0142ana. Gdy ju\u017c zadomowi\u0142 si\u0119 w uczelnianym \"Hadesie\",\u00a0przysz\u0142a ze \u015bwiata nieoczekiwana wiadomo\u015b\u0107: od 1962 Mi\u0119dzynarodowa Federacja Podnoszenia Ci\u0119\u017carowc\u00f3w likwiduje kategori\u0119 musz\u0105.\u00a0Powsta\u0142 dylemat: wr\u00f3ci\u0107 do gimnastyki czy podj\u0105\u0107 walk\u0119 z \"kogutami\". Teoretycznie nie mia\u0142 \u017cadnych szans (\"s\u0142abe nogi\" i ogromne trudno\u015bci ze zwi\u0119kszeniem wagi). Zn\u00f3w musia\u0142y pom\u00f3c perswazje Dziedzica. Dopiero pod koniec studi\u00f3w (1964), podczas MP przegra\u0142 wprawdzie z najlepszymi \"kogutami\" (Henryk Tr\u0119bicki, Walter Szo\u0142tysek), ale uzyska\u0142 wreszcie w tr\u00f3jboju 300 kg i zaj\u0105\u0142 3 m. Dopiero rok 1966 by\u0142 prze\u0142omowy: drugie miejsce podczas MP w wadze koguciej, wynik lepszy a\u017c o 20 kg, kadra narodowa, pierwszy wyjazd za granic\u0119 (Finlandia) i to w tydzie\u0144 po\u00a0\u015blubie. Potem ju\u017c by\u0142o z g\u00f3rki. W si\u00f3dmym roku treningowym wychowanek Dziedzica \"z\u0142apa\u0142\" kontakt z czo\u0142\u00f3wk\u0105, pobi\u0142 pierwszy w\u0142asny rekord Polski w wyciskaniu wagi koguciej (110 kg). \"Ja, chudy atleta z niedowag\u0105, o kt\u00f3rym m\u00f3wiono, \u017ce z niego nic w ci\u0119\u017carach nie wyro\u015bnie - wspomina\u0142 po latach - jestem w czym\u015b najlepszy! Zosta\u0142o jeszcze troch\u0119 kilogram\u00f3w do poprawienia wynik\u00f3w w rwaniu i podrzucie, a nogi musia\u0142em wzmocni\u0107 natychmiast. Do roboty! Dwa treningi dziennie ze sztang\u0105! To by\u0142o jego g\u0142\u00f3wne \"lekarstwo\" na wszystkie wynikowe bol\u0105czki. Bardzo\u00a0skuteczne. Kiedy ze \u015bwiata (1968) nadesz\u0142a wiadomo\u015b\u0107, \u017ce zn\u00f3w b \u0119 d z i e waga m u s z a, od\u017cy\u0142y wi\u0119ksze nadzieje i szansa na \u015bwiatowy prymat polskiego \"Guliwera\" (przydomek nadany przez koleg\u00f3w). Ale szans\u0119 trzeba umie\u0107 wykorzysta\u0107. A z tym te\u017c by\u0142y problemy. W wymarzonym starcie podczas mistrzostw \u015bwiata i Europy w Warszawie (1969), mimo i\u017c by\u0142 znakomicie przygotowany (na treningach na zawo\u0142anie uzyskiwa\u0142 110+100+125)\u00a0uzyska\u0142 s\u0142aby wynik i... tylko 4 miejsce.\u00a0Dopiero 1971 by\u0142 prze\u0142omowy.\u00a0Wygra\u0142 Turniej Przyja\u017ani w Rostowie (327,5 kg), zdoby\u0142 tytu\u0142 mistrza Polski (kogucia - 347,5 kg), zwyci\u0119\u017cy\u0142 podczas Mistrzostw Armii\u00a0Zaprzyja\u017anionych w Moskwie (332,5 kg), triumfowa\u0142\u00a0 wreszcie po raz pierwszy w mistrzostwach Europy (332,5 kg) i mistrzostwach \u015bwiata w Limie (340 kg ).\u00a0Nauczy\u0142 si\u0119 walczy\u0107 i zwyci\u0119\u017ca\u0107. Potem by\u0142y igrzyska i z\u0142oty medal olimpijski<\/strong>, kt\u00f3ry jako setny z kolei\u00a0wywalczy\u0142 dla barw Polski i inne jeszcze zaszczyty. By\u0142y jednak i pora\u017cki. M\u00f3wi si\u0119, \u017ce s\u0105 one nieod\u0142\u0105czn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 ka\u017cdej kariery sportowej, Smalcerzowi przynios\u0142y g\u0142\u0119bsz\u0105 refleksj\u0119, kt\u00f3r\u0105 z niema\u0142\u0105 gorycz\u0105 (ale i podzi\u0119k\u0105 dla istoty sportu) nosi w sobie do dzi\u015b. Przegrywa\u0142 i nie wiedzia\u0142 dlaczego? A bardzo chcia\u0142 wygra\u0107: na mistrzostwach Europy w Madrycie (1973) spali\u0142 wszystkie podej\u015bcia w rwaniu. Taki sam los spotka\u0142 go w Montrealu (1976), kiedy znakomicie przygotowany chcia\u0142 si\u0119gn\u0105\u0107 po drugi z\u0142oty medal olimpijski na zako\u0144czenie swojej kariery sportowej.\u00a0 Szkoleniowcy kwitowali te przypadki stwierdzeniem: \"Za du\u017co my\u015blisz, za ma\u0142o d\u017awigasz\", a dziennikarze napisali wprost: \"Psychiczny parali\u017c - obci\u0105\u017cenie, kt\u00f3rego nie m\u00f3g\u0142 pozby\u0107 si\u0119 przez 18 lat kariery - pozbawi\u0142 go wielkiej szansy\" A on? Potrafi\u0142 jako dojrza\u0142y zawodnik prze\u017cy\u0107 jednak ten wielki b\u00f3l wynikaj\u0105cy przecie\u017c z istoty sportu, zwyci\u0119\u017cania i przegrywania, nie mo\u017ce natomiast zrozumie\u0107 i zapomnie\u0107 ludzkich zachowa\u0144 bezpo\u015brednio po olimpijskim niepowodzeniu. Kiedy schodzi\u0142 z pomostu w Montrealu trener powiedzia\u0142 mu: \"Nigdy nie przypuszcza\u0142em, \u017ce zrobisz mi co\u015b takiego. <\/strong><\/em>A po powrocie do Warszawy pewien redaktor jedynego w Warszawie sportowego tygodnika ilustrowanego, kt\u00f3ry mia\u0142 go przyj\u0105\u0107 do pracy stwierdzi\u0142: \u017ce po olimpijskiej wpadce\" jest ju\u017c tego niegodny\".<\/em> 21-krotny rekordzista i 6-krotny mistrz Polski<\/strong>: w w. muszej (52 kg) - 1969; w. koguciej (56 kg) -1971-1975 (by\u0142 te\u017c) wszystkie starty na arenie mi\u0119dzynarodowej w wadze muszej 52 kg) - 3-krotnym mistrzem \u015bwiata 1971-340 kg (115+95+130), 1972 - 337,5 kg (112,5 +100+125), 1975 - 237,5 kg (105+132,5), br\u0105zowym medalist\u0105 M\u015a 1973 - 227,5 kg (100+127,5) i rekordzist\u0105 \u015bwiata w rwaniu - 103 kg (13 maja 1972 Konstanca). Zdoby\u0142 tak\u017ce 4-krotnie z\u0142oty medal ME: 1971 -332,5 kg (110+97,5+125), 1972 - 340 kg (112,5 + 102,5+ 125), 1974- 230 kg (97,5+132,5), 1975 - 237,5 kg (105+ 132,5). \u017bo\u0142nierz zawodowy (1968-1992), ostatni stopie\u0144 pp\u0142k s\u0142. st. WP, prowadzi\u0142 rozleg\u0142\u0105 prac\u0119 szkoleniow\u0105, najpierw jako trener sekcji podnoszenia ci\u0119\u017car\u00f3w WKS Legia Warszawa, a nast\u0119pnie trener kadry junior\u00f3w PZPC (1985-1998). Trener kadry Arabii Saudyjskiej (1992-1994), wreszcie trener polskiej kadry narodowej (1994-1996); wyk\u0142adowca w AWF Katowice (1981-1984), prowadzi\u0142 te\u017c kursy trenerskie (Mi\u0119dzynarodowa Federacja Podnoszenia Ci\u0119\u017car\u00f3w) w ramach \"Solidarno\u015bci Olimpijskiej\" w Turcji (1987), Tunezji (1989), USA (1995), Nepalu (1997), na Szeszelach (1999) i w Tajlandii (2002). Najlepszy sportowiec Polski (1975) w tradycyjnym plebiscycie czytelnik\u00f3w \"PS\". Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu odznaczony\u00a0m.in. 6-krotnie z\u0142otym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe oraz Krzy\u017cem Kawalerskim (1972) i Oficerskim (1998) OOP. Zas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej (1984). S\u0119dzia PZPC i s\u0119dzia mi\u0119dzynarodowy kat. II, cz\u0142onek zarz\u0105du PZPC, sekretarz TOP, wiceprezes Fundacji \"Dom Rodziny Olimpijskiej\", cz\u0142onek Komisji Technicznej Mi\u0119dzynarodowej Federacji Podnoszenia Ci\u0119\u017car\u00f3w. Od 1998 - dyrektor do spraw sportu PKOl. \u017bonaty (Danuta Kozik, ekonomistka) ma dw\u00f3ch syn\u00f3w: Tomasza (1971) i Jakuba (1977). Mieszka w Warszawie.\u00a0Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 324; Pawlak, Olimpijczycy, s. 233; Szyk, Polski sport ci\u0119\u017carowy, s. 45, 51, 60, 64; Kronika Sportu, s. 978; Kto jest kim w Polsce, wyd. 1, s. 887, wyd. 2, s. 1204, wyd. 3, s. 659; Przewodnik Iskier, s. 563-564; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 818-819; Najlepsi z najlepszych, s. 178-183; Roman A.\u00a0 , By\u0107 lepszym (w:) Poczet olimpijczyk\u00f3w polskich, z. 5, s. 31-37; Jankiewicz J., Guliwer, \"PS\" 1979, nr 16, s. 6; AAWF Warszawa, sygn. D-2751 \/ S.*1972 Monachium: w. musza 52 kg<\/strong> - 1 m. na 17 start. z wynikiem 337,5 kg: 112,5+100+125 zdobywaj\u0105c z\u0142oty medal<\/strong>.*1976 Montreal: w. musza 52 kg<\/strong> - nie uko\u0144czy\u0142 konk. na skutek spalenia rwania.<\/p>
      \u00ab powr\u00f3t do listy<\/a><\/td> <\/tr><\/table>","tmp_old_body_img":false,"tmp_old_lead_img":false,"picture_medalists":false,"important":"","person_achivments":"","group_knuie68fa087fd5h76":[{"miniatura":{"ID":42578,"id":42578,"title":"Zygmunt_Smalcerz_400","filename":"Zygmunt_Smalcerz_400.jpg","filesize":51099,"url":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Zygmunt_Smalcerz_400.jpg","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/olimpijczycy\/zygmunt-antoni-smalcerz\/zygmunt_smalcerz_400\/#main","alt":"","author":"15","description":"","caption":"Warszawa- turniej podnoszenia ciezarow - 1975r.Zygmunt Smalcerz - mistrz olimpijski Wykonuje podejscie w podrzucie.Fot.Jan Rozmarynowski\/Forum","name":"zygmunt_smalcerz_400","status":"inherit","uploaded_to":15040,"date":"2021-06-08 07:46:54","modified":"2021-06-08 07:46:54","menu_order":0,"mime_type":"image\/jpeg","type":"image","subtype":"jpeg","icon":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-includes\/images\/media\/default.png","width":400,"height":515,"sizes":{"thumbnail":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Zygmunt_Smalcerz_400-150x150.jpg","thumbnail-width":150,"thumbnail-height":150,"medium":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Zygmunt_Smalcerz_400-233x300.jpg","medium-width":233,"medium-height":300,"medium_large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Zygmunt_Smalcerz_400.jpg","medium_large-width":400,"medium_large-height":515,"large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Zygmunt_Smalcerz_400.jpg","large-width":400,"large-height":515,"1536x1536":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Zygmunt_Smalcerz_400.jpg","1536x1536-width":400,"1536x1536-height":515,"2048x2048":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Zygmunt_Smalcerz_400.jpg","2048x2048-width":400,"2048x2048-height":515,"ultp_layout_landscape_large":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Zygmunt_Smalcerz_400.jpg","ultp_layout_landscape_large-width":400,"ultp_layout_landscape_large-height":515,"ultp_layout_landscape":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Zygmunt_Smalcerz_400.jpg","ultp_layout_landscape-width":400,"ultp_layout_landscape-height":515,"ultp_layout_portrait":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Zygmunt_Smalcerz_400.jpg","ultp_layout_portrait-width":400,"ultp_layout_portrait-height":515,"ultp_layout_square":"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Zygmunt_Smalcerz_400.jpg","ultp_layout_square-width":400,"ultp_layout_square-height":515}}}]},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/15040"}],"collection":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person"}],"about":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/person"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/15040\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42585,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/person\/15040\/revisions\/42585"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/42580"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15040"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}