{"id":18936,"date":"2020-07-14T13:53:22","date_gmt":"2020-07-14T11:53:22","guid":{"rendered":"http:\/\/pkol.cumulus.atthouse.pl\/?post_type=team&#038;p=18936"},"modified":"2020-08-17T10:07:04","modified_gmt":"2020-08-17T08:07:04","slug":"kolarstwo-szosowe-monachium-1972","status":"publish","type":"team","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/team\/kolarstwo-szosowe-monachium-1972\/","title":{"rendered":"Kolarstwo &#8211; Jazda dru\u017cynowa na czas &#8211; Monachium 1972"},"content":{"rendered":"","protected":false},"featured_media":0,"template":"","class_list":["post-18936","team","type-team","status-publish","hentry","infinite-scroll-item","no-featured-image-padding"],"acf":{"team_olimpic":{"ID":301,"post_author":"1","post_date":"1972-06-17 13:34:45","post_date_gmt":"1972-06-17 12:34:45","post_content":"<!-- wp:heading {\"level\":1,\"className\":\"main-title\"} -->\n<h1 class=\"main-title\"><strong>Igrzyska XX Olimpiady<\/strong><br>Monachium 1972<\/h1>\n<!-- \/wp:heading -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><br><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:image {\"align\":\"left\",\"id\":19334,\"sizeSlug\":\"large\",\"className\":\"is-style-default\"} -->\n<div class=\"wp-block-image is-style-default\"><figure class=\"alignleft size-large\"><img src=\"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/1972\/06\/monachium1972.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-19334\"\/><\/figure><\/div>\n<!-- \/wp:image -->\n\n<!-- wp:list -->\n<ul><li>Igrzyska rozegrano w dniach <strong>26 sierpnia \u2013 11 wrze\u015bnia<\/strong>.<\/li><li>Wystartowa\u0142o <strong>7132<\/strong> zawodnik\u00f3w (w tym <strong>1058<\/strong> kobiet) ze <strong>121<\/strong> kraj\u00f3w.<\/li><li>Rozdano <strong>195<\/strong> komplet\u00f3w medali.<\/li><li>Przysi\u0119g\u0119 olimpijsk\u0105 w imieniu sportowc\u00f3w z\u0142o\u017cy\u0142a lekkoatletka <strong>Heidi Schueller<\/strong>, natomiast w imieniu s\u0119dzi\u00f3w i trener\u00f3w \u2013 po raz pierwszy w historii igrzysk \u2013 <strong>Heinz Pollay<\/strong>.<\/li><li>Znicz olimpijski zapali\u0142 lekkoatleta specjalizuj\u0105cy si\u0119 w biegach na \u015brednich dystansach <strong>Guenther Zahn<\/strong>.<\/li><li>Igrzyska otworzy\u0142 <strong>prezydent RFN Gustav Heinemann<\/strong>.<\/li><\/ul>\n<!-- \/wp:list -->\n\n<!-- wp:heading -->\n<h2><strong>Program Igrzysk \u2013 23 dyscypliny, 195 konkurencji<\/strong><\/h2>\n<!-- \/wp:heading -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>boks (11 konkurencji), gimnastyka (14), hokej na trawie (1), je\u017adziectwo (6), judo (6), kajakarstwo (11), kolarstwo (7), koszyk\u00f3wka (1), lekkoatletyka (38), \u0142ucznictwo (2), pi\u0119ciob\u00f3j nowoczesny (2), pi\u0142ka no\u017cna (1), pi\u0142ka r\u0119czna (1), pi\u0142ka siatkowa (2), pi\u0142ka wodna (1), p\u0142ywanie (29), podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w (9), skoki do wody (4), strzelectwo (8), szermierka (8), wio\u015blarstwo (7), zapasy (20), \u017ceglarstwo (6).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:heading -->\n<h2><strong>Gwiazda Igrzysk<\/strong><\/h2>\n<!-- \/wp:heading -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>Mark Spitz<\/strong> (USA, p\u0142ywanie) \u2013 7 z\u0142otych medali<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:heading -->\n<h2><strong>Polska Reprezentacja Olimpijska<\/strong><\/h2>\n<!-- \/wp:heading -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>309 os\u00f3b<\/strong> (startowa\u0142o 290 \u2013 37 kobiet i 253 m\u0119\u017cczyzn) w 22 sportach: 11 bokser\u00f3w, 14 gimnastyk\u00f3w (w tym 7 kobiet; 12 startowa\u0142o + 1 rez., 1 nie), 18 hokeist\u00f3w na trawie (17 startowa\u0142o + 1 rez.), 9 je\u017ad\u017ac\u00f3w (8 startowa\u0142o + 1 rez.), 4 judok\u00f3w, 25 kajakarzy (w tym 4 kobiety; 23 startowa\u0142o + 1 rez.), 14 kolarzy (12 startowa\u0142o + 2 rez.), 12 koszykarzy, 49 lekkoatlet\u00f3w (w tym 18 kobiet; 45 startowa\u0142o, 4 rez.), 4 \u0142ucznik\u00f3w (w tym 3 kobiety), 4 pi\u0119cioboist\u00f3w (3 start + 1 rez.), 19 pi\u0142karzy (17 startowa\u0142o + 2 rez.), 16 pi\u0142karzy r\u0119cznych (15 startowa\u0142o + 1 rez.), 12 siatkarzy, 5 p\u0142ywak\u00f3w, 3 skoczk\u00f3w do wody (w tym 2 kobiety), 9 ci\u0119\u017carowc\u00f3w, 13 strzelc\u00f3w (w tym 1 kobieta), 20 szermierzy (w tym 5 kobiet), 18 wio\u015blarzy (16 startowa\u0142o + 2 rez.), 18 zapa\u015bnik\u00f3w, 13 \u017ceglarzy (11 startowa\u0142o + 2 rez.).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Chor\u0105\u017cym reprezentacji Polski by\u0142 po raz trzeci ci\u0119\u017carowiec <strong>Waldemar Baszanowski<\/strong>.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:heading -->\n<h2><strong>Klasyfikacja medalowa<\/strong><\/h2>\n<!-- \/wp:heading -->\n\n<!-- wp:table {\"hasFixedLayout\":true,\"className\":\"is-style-stripes\"} -->\n<figure class=\"wp-block-table is-style-stripes\"><table class=\"has-fixed-layout\"><tbody><tr><td><\/td><td><\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><\/tr><tr><td>&nbsp;<\/td><td>&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\"><img class=\"wp-image-27817\" style=\"width: 50px;\" src=\"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/2016_Rio_zloty_50x50.jpg\" alt=\"\"><\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\"><img class=\"wp-image-27819\" style=\"width: 50px;\" src=\"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/2016_Rio_sreb_50x50.jpg\" alt=\"\"><\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\"><img class=\"wp-image-27821\" style=\"width: 50px;\" src=\"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/2016_Rio_braz_50x50.jpg\" alt=\"\"><\/td><\/tr><tr><td>1.<\/td><td>ZSRR<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">99<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">50<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">27<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">22<\/td><\/tr><tr><td>2.<\/td><td>USA<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">94<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">33<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">31<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">30<\/td><\/tr><tr><td>3.<\/td><td>NRD<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">66<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">20<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">23<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">23<\/td><\/tr><tr><td>...<\/td><td>&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><\/tr><tr><td><strong>7.<\/strong><\/td><td><strong>Polska<\/strong><\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\"><strong>21<\/strong><\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\"><strong>7<\/strong><\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\"><strong>5<\/strong><\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\"><strong>9<\/strong><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n<!-- \/wp:table -->\n\n<!-- wp:heading -->\n<h2><strong>Medale dla Polski (21)<\/strong><\/h2>\n<!-- \/wp:heading -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>z\u0142oty - W\u0142adys\u0142aw Komar (lekkoatletyka - pchni\u0119cie kul\u0105)<br>z\u0142oty - Witold Woyda (szermierka - turniej indywidualny florecist\u00f3w)<br>z\u0142oty - Jan Szczepa\u0144ski (boks - waga lekka)<br>z\u0142oty - Zygmunt Smalcerz (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 52 kg)<br>z\u0142oty - J\u00f3zef Zap\u0119dzki (strzelectwo - pistolet sylwetkowy)<br>z\u0142oty - Marek D\u0105browski, Arkadiusz Godel, Jerzy Kaczmarek, Lech Koziejowski i Witold Woyda (szermierka - turniej dru\u017cynowy florecist\u00f3w)<br>z\u0142oty - Zygmunt Anczok, Les\u0142aw \u0106mikiewicz, Kazimierz Deyna, Robert Gadocha, Zbigniew Gut, Jerzy Gorgo\u0144, Andrzej Jarosik, Kazimierz Kmiecik, Hubert Kostka, Jerzy Kraska, Grzegorz Lato, W\u0142odzimierz Luba\u0144ski, Joachim Marx, Zygmunt Maszczyk, Marian Ostafi\u0144ski, Marian Szeja, Zygfryd Szo\u0142tysik, Antoni Szymanowski i Ryszard Szymczak (pi\u0142ka no\u017cna)<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>srebrny - Wies\u0142aw Rudkowski (boks - waga lekko\u015brednia)<br>srebrny - Antoni Zajkowski (judo - waga 71 kg)<br>srebrny - Norbert Ozimek (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 82,5 kg)<br>srebrny - Irena Szyd\u0142owska (\u0142ucznictwo - turniej indywidualny)<br>srebrny - Edward Barcik, Lucjan Lis, Stanis\u0142aw Szozda i Ryszard Szurkowski (kolarstwo - wy\u015bcig dru\u017cynowy na 100 km)<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>br\u0105zowy - Leszek B\u0142a\u017cy\u0144ski (boks - waga musza)<br>br\u0105zowy - Janusz Gortat (boks - waga p\u00f3\u0142ci\u0119\u017cka)<br>br\u0105zowy - Irena Szewi\u0144ska (lekkoatletyka - bieg na 200 m)<br>br\u0105zowy - Ryszard Katus (lekkoatletyka - dziesi\u0119ciob\u00f3j)<br>br\u0105zowy - Kazimierz Lipie\u0144 (zapasy - styl klasyczny - waga 62 kg)<br>br\u0105zowy - Czes\u0142aw Kwieci\u0144ski (zapasy - styl klasyczny - waga 90 kg)<br>br\u0105zowy - Rafa\u0142 Piszcz i W\u0142adys\u0142aw Szuszkiewicz (kajakarstwo - wy\u015bcig K2 na 1000 m)<br>br\u0105zowy - Andrzej Bek i Benedykt Kocot (kolarstwo- torowy wy\u015bcig tandem\u00f3w)<br>br\u0105zowy - Zbigniew Kaczmarek (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 67,5 kg)<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:quote {\"className\":\"is-style-default\"} -->\n<blockquote class=\"wp-block-quote is-style-default\"><p>Bohaterem reprezentacji Polski by\u0142 szermierz Witold Woyda, zdobywca 2 z\u0142otych medali. Kolejny medal do swojej olimpijskiej kolekcji do\u0142o\u017cy\u0142a Irena Szewi\u0144ska. Wielkim sukcesem by\u0142o tak\u017ce z\u0142oto pi\u0142karskie podopiecznych legendarnego trenera Kazimierza G\u00f3rskiego.<br><br>W czasie igrzysk cz\u0142onkowie palesty\u0144skiej organizacji terrorystycznej Czarny Wrzesie\u0144 wzi\u0119li za zak\u0142adnik\u00f3w 11 cz\u0142onk\u00f3w ekipy izraelskiej. Zabili sportowc\u00f3w i trener\u00f3w oraz jednego policjanta. Pi\u0119ciu z o\u015bmiu terroryst\u00f3w zosta\u0142o zabitych podczas pr\u00f3by odbicia zak\u0142adnik\u00f3w, trzech pozosta\u0142ych schwytano.<\/p><\/blockquote>\n<!-- \/wp:quote -->","post_title":"Monachium 1972","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"monachium-1972","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-09-28 15:54:00","post_modified_gmt":"2020-09-28 13:54:00","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/wai-q98d7hpf9hy9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/olympics_summer\/monachium-1972\/","menu_order":0,"post_type":"olympics_summer","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},"team_competition":{"ID":18982,"post_author":"15","post_date":"2020-07-16 10:41:05","post_date_gmt":"2020-07-16 08:41:05","post_content":"","post_title":"Kolarstwo - jazda dru\u017cynowa na czas","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"jazda-druzynowa-na-czas-kolarstwo-szosowe","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2024-07-28 21:40:04","post_modified_gmt":"2024-07-28 19:40:04","post_content_filtered":"","post_parent":5863,"guid":"http:\/\/pkol.cumulus.atthouse.pl\/?post_type=competition&#038;p=18982","menu_order":0,"post_type":"competition","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},"team_players":[{"ID":13269,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:43:35","post_date_gmt":"2020-06-24 14:43:35","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>trener, kolarz LZS z&nbsp;Chrz\u0105stowic,&nbsp;cz\u0142onek szosowej dru\u017cyny bia\u0142o-czerwonych, kt\u00f3ra zdoby\u0142a (po raz pierwszy) medal na&nbsp;M\u015a (1971) w&nbsp;Mendrisio i&nbsp;srebrny medal olimpijski w&nbsp;Monachium (1972).<\/strong><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Urodzony 31 maja 1950 w Prusicach na Opolszczy\u017anie, syn Wincentego i Marty, absolwent szko\u0142y \u015bredniej. Kolarz (178 cm, 72 kg) LZS Opolanka Grabie (od 1967), LZS Prudnik (1970), LZS Opole (1971-1972) i LZS Ziemia Opolska (1974 -1977). Pierwsze kroki stawia\u0142 na rowerze pod kierunkiem Karola K\u00fchna, potem Franciszka Surmi\u0144skiego, ale wyr\u00f3s\u0142 na wielkiego kolarza dzi\u0119ki Henrykowi \u0141asakowi, trenerowi kadry narodowej, kt\u00f3ry na prze\u0142omie lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych i siedemdziesi\u0105tych z m\u0142odych, wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 zawodnik\u00f3w (Szozda, Nowicki, Smyrak, Mytnik, G\u00f3rski, Lis, Barcik) stworzy\u0142 tzw. grup\u0119 \"wystrza\u0142owc\u00f3w\", kt\u00f3r\u0105 (w cieniu najlepszych) zacz\u0105\u0142 uczy\u0107 sztuki zwyci\u0119\u017cania. Kiedy \"starzy\" (Szurkowski, Hanusik, Czechowski, Matusiak, Krzeszowiec) wygrywali Wy\u015bcig Pokoju, m\u0142odzi \"wystrza\u0142owcy\" przygotowywani oddzielnym rytmem po raz pierwszy w historii polskiego kolarstwa wywalczyli br\u0105zowy medal mistrzostw \u015bwiata w dru\u017cynie (1971 Mendrisio) jad\u0105c w sk\u0142adzie: Lis, Smyrak, Szozda i Barcik (mieli w sumie 83 lata).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Eksplozja talent\u00f3w naszej m\u0142odzie\u017cy sprawi\u0142a, \u017ce rok p\u00f3\u017aniej w polskiej dru\u017cynie na szosie pod Monachium, w walce o olimpijskie medale stan\u0119\u0142o a\u017c trzech \"m\u0142odzik\u00f3w\" z Mendrisio, kt\u00f3rych wspiera\u0142, ju\u017c wtedy jeden z najlepszych kolarzy \u015bwiata - Ryszard Szurkowski. Ale sk\u0142ad olimpijskiego zespo\u0142u rodzi\u0142 si\u0119 w b\u00f3lach do ostatnich godzin nocnych w przeddzie\u0144 startu (28 na 29 sierpnia). Tr\u00f3jka: Szurkowski, Szozda, Lis - by\u0142a pewna. Szukano do niej czwartego (Barcik, Smyrak, Stec). \u0141asak zaufa\u0142 Barcikowi. I si\u0119 nie zawi\u00f3d\u0142. Do rodzinnych Chrz\u0105stowic przywi\u00f3z\u0142 srebrny medal olimpijski. Opolska wie\u015b sta\u0142a si\u0119 s\u0142awna w Polsce, gdy\u017c mia\u0142a jeszcze jednego olimpijczyka. Z br\u0105zowym medalem wr\u00f3ci\u0142 s\u0105siad i przyjaciel Barcika (bardzo mu zreszt\u0105 pom\u00f3g\u0142 w karierze zawodniczej), cz\u0142onek naszego torowego tandemu - Benedykt Kocot. Ulic\u0119 na kt\u00f3rej mieszkali nazwano niebawem - Olimpijczyk\u00f3w. Barcik w swojej niezbyt d\u0142ugiej karierze sportowej zdoby\u0142 wprawdzie trzy tytu\u0142y mistrza Polski (1971 w wy\u015bcigu indywidualnym oraz 1970 i 1974 w wy\u015bcigu dw\u00f3jkami), zaj\u0105\u0142 w Tour de Pologne miejsca: 1970 \/10\/, 1971 \/5\/, 1974 \/6\/ i by\u0142 3 w wy\u015bcigu Dooko\u0142a Bu\u0142garii (1975), ale ten niezwykle zawsze elegancki kolarz, kt\u00f3rego kariera rozwija\u0142a si\u0119 w cieniu b\u0142yskotliwych start\u00f3w Stanis\u0142awa Szozdy - nie by\u0142 chyba zawodnikiem do ko\u0144ca spe\u0142nionym. Inna sprawa, \u017ce nie opuszcza\u0142 go pech (ci\u0119\u017cki upadek na torze) i trapi\u0142y kontuzje.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Najlepszy sportowiec LZS i Opolszczyzny w plebiscycie \"Trybuny Opolskiej\" (1971, 1972) do ko\u0144ca lat siedemdziesi\u0105tych by\u0142 trenerem (Ziemia Opolska) i organizatorem wielu wy\u015bcig\u00f3w dla m\u0142odzie\u017cy. Coraz cz\u0119stsze k\u0142opoty sprz\u0119towe i finansowe, nieporozumienia z dzia\u0142aczami, a tak\u017ce naciski \u017cony sprawi\u0142y, \u017ce tu\u017c przed og\u0142oszeniem stanu wojennego w grudniu 1981 wyemigrowa\u0142 do RFN (Hanau). Bywa cz\u0119sto w kraju. Mistrz Sportu, odznaczony srebrnym i br\u0105zowym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe oraz Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1972 Monachium: kolarstwo szosowe, wy\u015bcig dru\u017cynowy<\/strong> - 2 m. na&nbsp;35 start. z&nbsp;czasem 2:11.47,5 (zw. ZSRR - 2:11.17,8). Partnerami w&nbsp;dru\u017cynie byli: L. Lis, S. Szozda i&nbsp;R. Szurkowski.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 153; Pawlak, Olimpijczycy, s. 27; Tuszy\u0144ski, Z\u0142ota ksi\u0119ga, s. 227 i&nbsp;dalsze; Tuszy\u0144ski, Od Dynas\u00f3w, s. 344; MES, t. 1, s. 61; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 38; Latuszkiewicz, Zielone bractwo, s. 8; Wywiad \u015brodowiskowy.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Edward Barcik","post_excerpt":"trener, kolarz LZS z\u00a0Chrz\u0105stowic,\u00a0cz\u0142onek szosowej dru\u017cyny bia\u0142o-czerwonych, kt\u00f3ra zdoby\u0142a (po raz pierwszy) medal na\u00a0M\u015a (1971) w\u00a0Mendrisio i\u00a0srebrny medal olimpijski w\u00a0Monachium (1972).","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"edward-barcik","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2021-05-31 10:50:42","post_modified_gmt":"2021-05-31 08:50:42","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/edward-barcik\/","menu_order":15,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":14359,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:48:16","post_date_gmt":"2020-06-24 14:48:16","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><br><br><br><strong>g\u00f3rnik, kolarski talent z\u00a0Bytomia, br\u0105zowy i\u00a0z\u0142oty medalista mistrzostw \u015bwiata w\u00a0dru\u017cynie szosowej (1971, 1973), srebrny medalista IO w\u00a0Monachium (1972).<br><\/strong><br>Urodzony 8 sierpnia 1950 w\u00a0Bytomiu, syn Gerarda (g\u00f3rnika) i\u00a0Agnieszki, absolwent Technikum G\u00f3rniczego. Zawodnik (184 cm, 76 kg) Ruchu Radzionk\u00f3w i\u00a0Bobrka Carb Bytom (1965-1975), wychowywa\u0142 si\u0119 w\u00a0ma\u0142ym osiedlu czarnych jak w\u0119giel domk\u00f3w przy kopalni Bytom. Na rowerze zacz\u0105\u0142 je\u017adzi\u0107 pierwszy jego starszy brat Marian (mia\u0142 by\u0107 dobrym lekarstwem na\u00a0astm\u0119), kt\u00f3ry by\u0142 te\u017c jego pierwszym trenerem.\u00a0Potem jego rol\u0119 przej\u0105\u0142 \"prawdziwy\" trener Stanis\u0142aw Kowalski, kt\u00f3ry,\u00a0jak si\u0119 okaza\u0142o,\u00a0odkry\u0142 wielki talent. Eksploatowano go w\u00a0latach m\u0142odzie\u0144czych w\u00a0spos\u00f3b do\u015b\u0107 nieprzemy\u015blany. Jako dow\u00f3d wielkiej klasy bytomianina podawano, \u017ce\u00a0jako 17-latek (1967) startowa\u0142 w\u00a048 wy\u015bcigach odnosz\u0105c w\u00a0nich 46 zwyci\u0119stw.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>R\u00f3wnie intensywna by\u0142 jego reprezentacyjna kariera (trenerzy: Henryk \u0141asak, Wojciech Walkiewicz, lekarz&nbsp;dr Zbigniew Rusin), a&nbsp;szczeg\u00f3lnie lata 1971-1973. Po dolegliwo\u015bciach \u015bci\u0119gna Achillesa (1971, szpital, o&nbsp;ma\u0142o nie sko\u0144czy\u0142 ze sportem), dosta\u0142 si\u0119 do&nbsp;szosowej dru\u017cyny tzw. \"wystrza\u0142owc\u00f3w\" \u0141asaka i&nbsp;wraz z&nbsp;Szozd\u0105, Smyrakiem i&nbsp;Barcikiem (razem mieli niespe\u0142na 83 lata) wywalczyli jako pierwsi w&nbsp;historii naszego cyklizmu medal (br\u0105zowy) na&nbsp;mistrzostwach \u015bwiata (Mendrisio, 1971). W&nbsp; nast\u0119pnym sezonie dosta\u0142 si\u0119 zn\u00f3w do&nbsp;reprezentacyjnej dru\u017cyny i&nbsp;w Monachium (1972) by\u0142 srebrny medal. W&nbsp;tym samym roku przywi\u00f3z\u0142 drugie miejsce z&nbsp;ci\u0119\u017ckiego Wy\u015bcigu Dooko\u0142a Bu\u0142garii (1972).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Potem intensywne przygotowania do&nbsp;Wy\u015bcigu Pokoju, dru\u017cynowe zwyci\u0119stwo w&nbsp;tej imprezie (1973) oraz&nbsp;7. msc w&nbsp;klasyfikacji indywidualnej i&nbsp;zn\u00f3w (podobnie jak w&nbsp;1971) choroba, szpital, a&nbsp;kiedy wszystko wskazywa\u0142o na&nbsp;to, \u017ce&nbsp;sezon dla&nbsp;Lisa jest stracony,&nbsp;wygra\u0142 on Tour de Pologne (1973) i&nbsp;pojecha\u0142 do&nbsp;Barcelony, gdzie wraz z&nbsp;T. Mytnikiem, S. Szozd\u0105 i&nbsp;R. Szurkowskim zdoby\u0142 w&nbsp;wy\u015bcigu dru\u017cynowym w&nbsp;Granollers z\u0142oty medal<strong>.<\/strong> By\u0142 to&nbsp;jednak dla&nbsp;niego koszmarny wy\u015bcig . Prze\u017cywa\u0142 kryzys, ale&nbsp;nie zdradza\u0142 si\u0119 ze swoj\u0105 s\u0142abo\u015bci\u0105. Nie wypada\u0142o zostawi\u0107 koleg\u00f3w. Wiedzia\u0142, \u017ce&nbsp;jechali po z\u0142oty medal. Ale kryzysu przezwyci\u0119\u017cy\u0107 nie m\u00f3g\u0142 i&nbsp;w ko\u0144cu \"p\u0119k\u0142\". Dwadzie\u015bcia kilometr\u00f3w przed met\u0105.&nbsp;Dopiero po wielu minutach niepewno\u015bci dowiedzia\u0142 si\u0119, \u017ce&nbsp;jego partnerzy dowie\u017ali \"z\u0142oto\" do&nbsp;ko\u0144ca. Zanim za\u0142o\u017cyli mu t\u0119czow\u0105 koszulk\u0119 mistrza \u015bwiata, d\u0142ugo czeka\u0142 na&nbsp;wynik badania moczu z&nbsp;laboratorium dopingowego. I ten fina\u0142 by\u0142 zwyci\u0119ski, ale&nbsp;i&nbsp;ostatni.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Bytomianin zako\u0144czy\u0142 karier\u0119 sportow\u0105 (1975) i&nbsp;ci\u0119\u017cko si\u0119 rozchorowa\u0142. By ratowa\u0107 \u017cycie wyjecha\u0142 do&nbsp;Niemiec. Dwukrotnie wymieniano mu nerk\u0119. Podobno czeka na&nbsp;kolejny zabieg. Wszyscy wiedz\u0105, \u017ce&nbsp;p\u0142aci bardzo ci\u0119\u017cko za kolarski wysi\u0142ek. Podobnie jak na&nbsp;szosie, nie traci jednak pogody ducha. Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu, odznaczony m. in. dwukrotnie z\u0142otym oraz&nbsp;srebrnym i&nbsp;br\u0105zowym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe oraz&nbsp;Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi (1972).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Zmar\u0142 27 stycznia 2015 roku.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1972 Monachium: kolarstwo, szosa ind. (182,4 km)<\/strong> - 36. msc na&nbsp;163 start. z&nbsp;czasem 4:17.13,0 (zw. H. Kuiper Holandia - 4:14.37,0); szosa dru\u017c. (102,8 km) - 2. msc na&nbsp;35 start. zesp. z&nbsp;czasem 2:11.47,5 (zw. ZSRR - 2:11.17,8) <strong>zdobywaj\u0105c srebrny medal<\/strong>. Partnerami w&nbsp;dru\u017cynie byli: E. Barcik, S. Szozda i&nbsp;R. Szurkowski.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 259; Pawlak, Olimpijczycy, s. 153; MES, t. 2, s. 89; Porada, Igrzyska, s. 885; Klimontowicz, Ruch olimpijski, s. 67; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 507-508 (tu b\u0142\u0119dna data urodzenia 8 stycznia); Biega, T\u0119czowe koszulki, s. 31; Tuszy\u0144ski, Halo tu helikopter, s. 27-29; Tuszy\u0144ski, Wy\u015bcig Pokoju 1948-2001, s. 163; Tuszy\u0144ski, Tour de Pologne 50-razy, s. 266-274; Tuszy\u0144ski,&nbsp;Z\u0142ota ksi\u0119ga, s. 230; Wasyliszyn, Jubileuszowe asy, s. 67.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Lucjan Lis (1950-2015)","post_excerpt":"g\u00f3rnik, kolarski talent z\u00a0Bytomia, br\u0105zowy i\u00a0z\u0142oty medalista mistrzostw \u015bwiata w\u00a0dru\u017cynie szosowej (1971, 1973), srebrny medalista IO w\u00a0Monachium (1972).","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"lucjan-roman-lis","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2021-02-02 13:10:00","post_modified_gmt":"2021-02-02 12:10:00","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/lucjan-roman-lis\/","menu_order":110,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":15138,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:51:49","post_date_gmt":"2020-06-24 14:51:49","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><br><br><br><strong>handlowiec, jeden z\u00a0najzdolniejszych szosowc\u00f3w polskich, zwyci\u0119zca Tour de Pologne i\u00a0Wy\u015bcigu Pokoju, z\u0142oty, srebrny i\u00a0br\u0105zowy medalista mistrzostw \u015bwiata, cz\u0142onek \"srebrnej dru\u017cyny\" na\u00a0IO w\u00a0Monachium (1972) i\u00a0Montrealu (1976).<br><\/strong><br>Urodzony 25 wrze\u015bnia 1950 w Dobromierzu na Opolszczy\u017anie, syn Dominika i El\u017cbiety, absolwent Technikum Rolniczego. Szosowiec (173 cm, 68 kg) LZS Prudnik (od 1964), Legii Warszawa (1971-1972), LZS Zieloni Opole i LKS Ziemia Opolska (1973-1979). Wychowanek trenera Franciszka Surmi\u0144skiego, pobiera\u0142 lekcje od Andrzeja Trochanowskiego (s\u0142u\u017cba wojskowa), ale trafi\u0142 na czasy, kiedy Henryk \u0141asak zacz\u0105\u0142 polskie kolarstwo \"przesuwa\u0107 o epok\u0119 naprz\u00f3d\". W po\u015bcigu za \u015bwiatow\u0105 czo\u0142\u00f3wk\u0105 odegra\u0142 zasadnicz\u0105 rol\u0119. Kiedy trener bia\u0142o-czerwonych nie m\u00f3g\u0142 sobie da\u0107 rady z dwoma szczytami formy (przygotowanie czo\u0142\u00f3wki na Wy\u015bcig Pokoju w maju i mistrzostwa \u015bwiata we wrze\u015bniu), stworzy\u0142 w 1971 dwie oddzielne grupy szkolone specjalnie do tych dw\u00f3ch wyst\u0119p\u00f3w. Wynik tej \u015bmia\u0142ej decyzji by\u0142 rewelacyjny: Szurkowski (tylko o 4 lata starszy od Szozdy) i polska dru\u017cyna wygrali Wy\u015bcig Pokoju, a m\u0142odzi \"wystrza\u0142owcy\" po raz pierwszy w historii naszego cyklizmu zdobyli podczas M\u015a w wy\u015bcigu dru\u017cynowym pierwszy (br\u0105zowy) medal (1971).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>W&nbsp;szwajcarskim Mendrisio rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 wielka mi\u0119dzynarodowa kariera LZS-owca z&nbsp;Prudnika, kt\u00f3ry by\u0142 nie tylko symbolem niezwykle uzdolnionej kolarskiej m\u0142odzie\u017cy klub\u00f3w wiejskich drugiego ju\u017c pokolenia i&nbsp;kolejnego \"wysypu\" talent\u00f3w Og\u00f3lnopolskiej Spartakiady M\u0142odzie\u017cy (Lis, Barcik, Smyrak, Mytnik), ale&nbsp;te\u017c sta\u0142ych post\u0119p\u00f3w polskiego kolarstwa na&nbsp;arenie mi\u0119dzynarodowej w&nbsp;latach siedemdziesi\u0105tych.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Ze wzgl\u0119du na&nbsp;swe predyspozycje fizyczne i&nbsp;charakterologiczne sta\u0142 si\u0119 przyw\u00f3dc\u0105 \"walcz\u0105cej\" m\u0142odzie\u017cy, demonstruj\u0105c bez&nbsp;pardonu wszystkie jej atrybuty: nie ba\u0142 si\u0119 na&nbsp;szosie nikogo i&nbsp;niczego, by\u0142 zuchwa\u0142y, zadziorny i&nbsp;nieust\u0119pliwy. Potrafi\u0142 atakowa\u0107 i&nbsp;zwyci\u0119\u017ca\u0107. Przyjemno\u015b\u0107 sprawia\u0142y mu r\u00f3\u017cne zaskoczenia na&nbsp;szosie, kt\u00f3re wraz z&nbsp;koalicj\u0105 \u017c\u00f3\u0142todziob\u00f3w potrafi\u0142 przygotowa\u0107 starszym kolegom, tak\u017ce Szurkowskiemu, z&nbsp;kt\u00f3rym rywalizacja by\u0142a cz\u0119\u015bci\u0105 sk\u0142adow\u0105 sportowej kariery Szozdy. Zawsze jednak walczy\u0142 fair. By\u0142 typem wspania\u0142ego i&nbsp;niezapomnianego kolarskiego wojownika o&nbsp;wielkim sportowym dorobku (mimo i\u017c wszyscy uwa\u017caj\u0105, \u017ce&nbsp;rozsta\u0142 si\u0119 z&nbsp;peletonem za wcze\u015bnie).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>5-krotny mistrz Polski: szosa ind. (1973), dru\u017c. (1971, 1972), w&nbsp;wy\u015bcigu g\u00f3rskim (1975) i&nbsp;je\u017adzie parami (1974); 3-krotny wicemistrz kraju: szosa ind. (1971, 1974), wy\u015bcig g\u00f3rski (1974) i&nbsp;2-krotny br\u0105zowy medalista MP: dw\u00f3jki (1975), szosa dru\u017c. (1975). Zwyci\u0119zca Tour de Pologne (1971). 5-krotny uczestnik Wy\u015bcigu Pokoju (1973, 1974, 1975, 1976, 1978), jego zwyci\u0119zca (we wspania\u0142ym stylu) 1974, 2 m. w&nbsp;1976 oraz&nbsp;dru\u017cynowy zwyci\u0119zca 1973, 1974. 2-krotny mistrz \u015bwiata: szosa dru\u017c. - 1973 Granollers (wraz z&nbsp;L. Lisem, T. Mytnikiem i&nbsp;R. Szurkowskim) i&nbsp;1975 Mettet (wraz z&nbsp;T. Mytnikiem, M. Nowickim i&nbsp;R. Szurkowskim).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>3-krotny medalista M\u015a: srebrny 1973 Barcelona (szosa ind.), br\u0105zowy 1971 Mendrisio, w\u00a0dru\u017cynie z\u00a0E. Barcikiem, L. Lisem i\u00a0J. Smyrakiem, 1977 La Fria (Wenezuela) w\u00a0dru\u017cynie z\u00a0C. Langiem, T. Mytnikiem i\u00a0M. Nowickim oraz\u00a02-krotny finalista M\u015a: 1974 Montreal: 4 m. (ind.) i\u00a07 m. (dru\u017c.). Olimpijczyk (1972, 1976). Zwyci\u0119zca wy\u015bcig\u00f3w m. in. : Dooko\u0142a Algerii (1973), Vuelta a\u00a0Toledo (1973, 1974), Tour du Vaucluse (1973), Ruban Graniter Breton (1974), Settimana Bergamasca (1974), Wielka Nagroda Annaby (1976), Dooko\u0142a Styrii (1976), Ma\u0142opolski Wy\u015bcig G\u00f3rski (1976), Szlakiem Grod\u00f3w Piastowskich (1977), Po Ziemi \u0141\u00f3dzkiej (1970). Karier\u0119 zawodnicz\u0105 zako\u0144czy\u0142 po upadku w\u00a0Wy\u015bcigu Pokoju (1978). W\u00a0Challenge'u\u00a0na najlepszego kolarza roku zajmowa\u0142 nast\u0119puj\u0105ce miejsca: 1. msc - 1974, 2. msc - 1972,1973, 1975, 3. msc - 1976, 5. msc - 1971, 8. msc - 1977, 10. msc - 1970. W\u00a0plebiscycie czytelnik\u00f3w \"PS\" zaj\u0105\u0142: 1973-2. msc, 1976 - 10. msc.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Trzeci kolarz na li\u015bcie najlepszych szosowc\u00f3w w historii kolarstwa polskiego 1921-1986 (za Szurkowskim i Mytnikiem) i drugi (za Szurkowskim) w plebiscycie z okazji 100-lecia WTC i kolarstwa polskiego. Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu odznaczony m. in. 10-krotnie z\u0142otym, srebrnym i br\u0105zowym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe oraz Krzy\u017cem Kawalerskim OOP. Po zako\u0144czeniu kariery sportowej pracowa\u0142 w USA (mechanik w ameryka\u0144skiej grupie Edwarda Borysewicza), ale po powrocie do kraju trenerem nie zosta\u0142.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Zmar\u0142 23 wrze\u015bnia 2013 roku po ci\u0119\u017ckiej chorobie.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1972 Monachium: kolarstwo, szosa ind. (182,4 km)<\/strong> - 76. na&nbsp;163 start. z&nbsp;czasem 4:20.41,0 (zw. H. Kuiper Holandia - 4:14.37,0); <strong>szosa dru\u017c. (102,8 km)<\/strong> - 2. na&nbsp;35 start. zesp. z&nbsp;czasem 2:11.47,5 z<strong>dobywaj\u0105c srebrny medal<\/strong> (zw. ZSRR- 2:11.17,8).Partnerami w&nbsp;dru\u017cynie byli: E. Barcik, L. Lis i&nbsp;R. Szurkowski.<br><strong><br>*1976 Montreal: kolarstwo, szosa ind. (180 km)<\/strong> - 11. na&nbsp;134 start. z&nbsp;czasem 4:49.01,0 (zw. B. Johansson Szwecja - 4:46.52,0); <strong>szosa dru\u017c. (102,530 km)<\/strong> - 2. na&nbsp;28 start. zesp. z&nbsp;czasem 2:09.13,0 <strong>zdobywaj\u0105c srebrny<\/strong> <strong>medal<\/strong> (zw. ZSRR - 2:08.53,0). Partnerami w&nbsp;dru\u017cynie byli: T. Mytnik, M. Nowicki i&nbsp;R. Szurkowski.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 343; Pawlak, Olimpijczycy, s. 255; MES, t. 2, s. 518; Porada, Igrzyska, s. 885, 899; Iskier przewodnik,s. 222-223; Tuszy\u0144ski, Wy\u015bcig Pokoju 1948-2001, s. 168; Tuszy\u0144ski, Tour de Pologne, s. 618; Tuszy\u0144ski, Z\u0142ota ksi\u0119ga, s. 232; Tuszy\u0144ski, 100 lat WTC, s. 388; Tuszy\u0144ski, Halo tu helikopter, s. 27-29; Tuszy\u0144ski, Od Dynas\u00f3w, s. 470-477; Wasyliszyn, Jubileuszowe asy, s. 32-34, 65 i&nbsp;dalsze (tu b\u0142\u0119dy w&nbsp;dokumentacji statystycznej); Bogusz, 100 lat kolarstwa, s. 80; Latuszkiewicz, Zielone bractwo, s. 51-52; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 904-906; Kto jest kim, Ed. 1, s. 958, Ed. 2, s. 1301-1302, Ed. 3, s. 715; Wywiad \u015brodowiskowy.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Stanis\u0142aw Szozda (1950-2013)","post_excerpt":"handlowiec, jeden z\u00a0najzdolniejszych szosowc\u00f3w polskich, zwyci\u0119zca Tour de Pologne i\u00a0Wy\u015bcigu Pokoju, z\u0142oty, srebrny i\u00a0br\u0105zowy medalista mistrzostw \u015bwiata, cz\u0142onek \"srebrnej dru\u017cyny\" na\u00a0IO w\u00a0Monachium (1972) i\u00a0Montrealu (1976).","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"stanislaw-szozda","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2021-02-02 10:37:08","post_modified_gmt":"2021-02-02 09:37:08","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/stanislaw-szozda\/","menu_order":51,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":15142,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:51:49","post_date_gmt":"2020-06-24 14:51:49","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>trener, handlowiec, kolarz, kt\u00f3ry \"spe\u0142ni\u0142 marzenia ca\u0142ych pokole\u0144\", indywidualny mistrz \u015bwiata na&nbsp;szosie - 1973 (pierwszy Polak) i&nbsp;dwukrotnie dru\u017cynowy (1973, 1975), czterokrotny zwyci\u0119zca Wy\u015bcigu Pokoju (1970, 1971, 1973, 1975), dwukrotny srebrny medalista olimpijski w&nbsp;dru\u017cynie szosowej z&nbsp;Monachium (1972) i&nbsp;Montrealu (1976), trener kadry narodowej (1984-1988), dzia\u0142acz.<\/strong><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Urodzony 12 stycznia 1946 w&nbsp;\u015awiebodowie ko\u0142o Milicza, woj. wroc\u0142awskie, syn Mariana i&nbsp;Marii Dinwebel, absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego we Wroc\u0142awiu (1975) i&nbsp;tamtejszej AWF (1984), gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wf i&nbsp;uko\u0144czy\u0142 specjalizacj\u0119 trenersk\u0105 (kolarstwo). Zawodnik (173 cm, 75 kg) LZS Milicz (debiut 1966), Radomiaka (s\u0142u\u017cba wojskowa), Dolmelu Wroc\u0142aw (1968-1978), FSO Warszawa (1979), sto\u0142ecznego Poloneza (1979-1982), cz\u0142onek kadry narodowej (1969-1980) podopieczny trener\u00f3w: Ryszarda Swata, Mieczys\u0142awa \u017belaznowskiego i&nbsp;Henryka \u0141asaka. \"By\u0142em ciekawy tego co si\u0119 dzieje poza granicami mojej wioski, mojego powiatu i&nbsp;dlatego zacz\u0105\u0142em je\u017adzi\u0107 na&nbsp;rowerze\" - powiedzia\u0142 kiedy\u015b o&nbsp;sobie genialny samouk, kt\u00f3ry po raz pierwszy ujawni\u0142 swoje prawdziwe kolarskie predyspozycje maj\u0105c lat 22 (ju\u017c po odbyciu s\u0142u\u017cby wojskowej). I od&nbsp;razu wygra\u0142 wy\u015bcig prze\u0142ajowy o&nbsp;mistrzostwo Polski (1968) pozostawiaj\u0105c w&nbsp;pokonanym polu kilku kadrowicz\u00f3w (cz\u0119\u015b\u0107 prasy wita\u0142a sukces nowicjusza Szurkowskiego nie znaj\u0105c nawet pisowni jego nazwiska).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Zosta\u0142 zauwa\u017cony przez&nbsp;trenera kadry narodowej Henryka \u0141asaka, kt\u00f3ry rozpoczyna\u0142, jak to&nbsp;p\u00f3\u017aniej nazwano \"przesuwa\u0107 polskie kolarstwo o&nbsp;epok\u0119 naprz\u00f3d\". Nieznany nikomu zawodnik wroc\u0142awskiego Dolmelu - jak si\u0119 okaza\u0142o - mia\u0142 odegra\u0107 w&nbsp;tym procesie pierwszoplanow\u0105 rol\u0119. Inwestycja od&nbsp;pocz\u0105tku by\u0142a trafna. Szkoleniowca i&nbsp;lekarza (Zbigniew Rusin) zadziwi\u0142o przede wszystkim&nbsp;serce samouka z&nbsp;Milicza. Okresowe badania wykaza\u0142y, \u017ce&nbsp;maj\u0105 do&nbsp;czynienia z&nbsp;zawodnikiem niezwykle wytrzyma\u0142ym, kt\u00f3rego wyniki na&nbsp;cykloergometrze znacznie przewy\u017cszaj\u0105 mo\u017cliwo\u015bci pozosta\u0142ych kadrowicz\u00f3w. Kiedy okaza\u0142o si\u0119 niebawem, \u017ce&nbsp;du\u017ce obci\u0105\u017cenia treningowe jego organizm przyjmuje bez&nbsp;zaburze\u0144, a&nbsp;delikwent jest solidny, ch\u0119tny i&nbsp;skrupulatny podczas zaj\u0119\u0107, jego sukcesy stawa\u0142y si\u0119 realne i&nbsp;by\u0142y tylko kwesti\u0105 czasu. Spraw\u0119 potraktowano profesjonalnie, to&nbsp;znaczy nie zosta\u0142 on natychmiast \"wcielony\" do&nbsp;dru\u017cyny olimpijskiej, kt\u00f3ra udawa\u0142a si\u0119 do&nbsp;Meksyku (pojechali inni), ale&nbsp;po solidnie przepracowanej zimie i&nbsp;wczesnowiosennych startach, zadebiutowa\u0142 w&nbsp;majowym Wy\u015bcigu Pokoju 1969. To by\u0142a wtedy najwi\u0119ksza nobilitacja dla&nbsp;ka\u017cdego kolarza. A Polak w&nbsp;\"starcie otwarcia\" uleg\u0142 do\u015bwiadczonemu Francuzowi Danguillaume tylko o&nbsp;42 sekundy!<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Tak rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 wielka mi\u0119dzynarodowa kariera zawodnika, kt\u00f3ry w&nbsp;ci\u0105gu kilku lat start\u00f3w spe\u0142ni\u0142 marzenia wszystkich kolarskich pokole\u0144. W&nbsp;porywaj\u0105cym stylu wygra\u0142 dwa nast\u0119pne Wy\u015bcigi Pokoju (1970, 1971), zdoby\u0142 wraz z&nbsp;kolegami srebrny medal olimpijski za dru\u017cynowy sukces w&nbsp;Monachium (1972), by ju\u017c w&nbsp;nast\u0119pnym sezonie w&nbsp;Barcelonie wywalczy\u0107 tytu\u0142 mistrza \u015bwiata w&nbsp;indywidualnym wy\u015bcigu szosowym (1973).&nbsp;Potem tych sukces\u00f3w by\u0142o jeszcze wi\u0119cej, ale&nbsp;te pierwsze, \"uderzeniowe\" i&nbsp;do tej pory nieosi\u0105galne sprawi\u0142y kibicom najwi\u0119ksz\u0105 rado\u015b\u0107! Pozbyli si\u0119 wreszcie kompleks\u00f3w. Kolarze te\u017c.&nbsp;Wprawdzie ju\u017c bardzo dawno (1896) Henryk Sienkiewicz&nbsp;wzywa\u0142 nasz\u0105 m\u0142odzie\u017c kolarsk\u0105 (z WTC), by w&nbsp;ramach mi\u0119dzynarodowego wsp\u00f3\u0142zawodnictwa nie tylko stara\u0142a si\u0119 dor\u00f3wna\u0107 Anglikom, Francuzom i&nbsp;Niemcom, ale&nbsp;by ich z&nbsp;kretesem pobi\u0142a - przez&nbsp;wiele lat by\u0142y to&nbsp;jednak tylko pobo\u017cne \u017cyczenia tw\u00f3rcy Trylogii, spe\u0142nione dopiero na&nbsp;pocz\u0105tku lat siedemdziesi\u0105tych XX stulecia. Sukcesy nie spad\u0142y z&nbsp;nieba. By\u0142y wynikiem prawdziwej masowo\u015bci kolarstwa (wie\u015b, ma\u0142e miasteczka), wielkiej jego popularno\u015bci (Wy\u015bcig Pokoju) oraz&nbsp;tw\u00f3rczej my\u015bli szkoleniowej i&nbsp;organizacyjnej. Symbolem si\u0142y i&nbsp;awansu polskiego kolarstwa do&nbsp;czo\u0142\u00f3wki \u015bwiatowej by\u0142 Szurkowski (cho\u0107 na&nbsp;pocz\u0105tku lat siedemdziesi\u0105tych mieli\u015bmy wielu innych doskona\u0142ych kolarzy). Jego osi\u0105gni\u0119cie by\u0142y imponuj\u0105ce.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>12-krotny mistrz Polski w&nbsp;wy\u015bcigach szosowych: ind. - 1969, 1974, 1975, 1978, 1979, dru\u017c. - 1975, 1976, dw\u00f3jkami - 1972, 1975, 1980, g\u00f3rskim - 1974, prze\u0142aj. - 1968 (by\u0142 tak\u017ce 7-krotnym zdobywc\u0105 tytu\u0142u wicemistrza kraju i&nbsp;8-krotnym br\u0105zowym medalist\u0105 MP); 3-krotny mistrz \u015bwiata: 1973 Barcelona (szosa ind.), 1973 Granollers (szosa dru\u017c. z&nbsp;L. Lisem, T. Mytnikiem i&nbsp;S. Szozd\u0105), 1975 Mettet (szosa dru\u017c. z&nbsp;T. Mytnikiem, M. Nowickim i&nbsp;S. Szozd\u0105) oraz&nbsp;srebrny medalista M\u015a 1974 Montreal (szosa ind.); 6-krotny uczestnik Wy\u015bcigu Pokoju - 1969: 2. msc (ind.), 3. msc (dru\u017c.), 1970: 1. msc (ind.), 1. msc (dru\u017c.), 1971: 1. msc (ind.), 2. msc (dru\u017c.), 1972: 17. msc (ind.), 6. msc (dru\u017c.), 1973: 1. msc (ind.), 1. msc (dru\u017c.), 1975: 1. msc (ind.), 4. msc (dru\u017c.), w&nbsp;Wy\u015bcigu Pokoju przejecha\u0142 89 etap\u00f3w z&nbsp;tego w&nbsp;koszulce lidera 52, wygrywaj\u0105c 13 etap\u00f3w.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Olimpijczyk (1972, 1976) wygra\u0142 wiele zagranicznych wy\u015bcig\u00f3w, m.in.: Circuit de la Sarthe (1969), Wielka Nagroda Annaby (1971, 1979), Dooko\u0142a Bu\u0142garii (1971), Dooko\u0142a Szkocji (1972), Tour du Limousin (1974), Dooko\u0142a Anglii (1974), Dooko\u0142a Dolnej Austrii (1977), Oster Radrennen (1978), Dooko\u0142a Egiptu (1979). Po zako\u0144czeniu kariery zawodniczej trener kadry narodowej i olimpijskiej PZKol (1984-1988), z kt\u00f3r\u0105 osi\u0105gn\u0105\u0142 wybitne wyniki (zwyci\u0119stwo L. Piaseckiego w Wy\u015bcigu Pokoju 1985, zdobycie w tym samym roku przez tego zawodnika tytu\u0142u mistrza \u015bwiata w wy\u015bcigu indywidualnym i srebrny medal dru\u017cyny szosowej w Seulu 1988), kierownik wyszkolenia tego zwi\u0105zku (1997) i jego sportowy wiceprezes. Pose\u0142 na Sejm PRL (1985-1989), tw\u00f3rca pierwszej w Polsce Zawodowej Grupy Kolarskiej \"Exbud\" w Kielcach (1988-1989), Klubu Sportowego \"Szurkowski\" w Warszawie (od 1991) i dyrektor polskiej cz\u0119\u015bci Wy\u015bcigu Pokoju (dyrektor ca\u0142o\u015bci Pavel Dole\u017cal).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Najlepszy sportowiec Polski w&nbsp;plebiscycie czytelnik\u00f3w \"PS\" (1971, 1973), zaj\u0105\u0142 II lokat\u0119 (za Iren\u0105 Szewi\u0144sk\u0105) w&nbsp;Plebiscycie na&nbsp;Najlepszego Sportowca Polski XX wieku, laureat nagrody g\u0142\u00f3wnej Fair Play (1970), wsp\u00f3\u0142autor ksi\u0105\u017cek: Kolarstwo (1979), By\u0107 liderem (1983), Rowerem do&nbsp;Europy (1992). Odznaczony m. in. 7-krotnie z\u0142otym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe i&nbsp;Krzy\u017cami: Kawalerskim (1972), Oficerskim (1976), Komandorskim (1986) i&nbsp;Komandorskim z&nbsp;Gwiazd\u0105 OOP (1999).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Zmar\u0142 1 lutego 2021 roku.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1972 Monachium: kolarstwo, szosa ind. (182,4 km)<\/strong> - 31. na&nbsp;163 start. w&nbsp;czasie 4:17.13,0 (zw. H. Kuiper Holandia - 4:14.37,0); <strong>szosa dru\u017c, (102,8 km)<\/strong> - 2. na&nbsp;35 start. zesp. z&nbsp;czasem 2:11.47,5 (zw. ZSRR - 2:11.17,8). Partnerami w&nbsp;dru\u017cynie byli: E. Barcik, L. Lis, S. Szozda).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1976 Montreal: kolarstwo, szosa ind. (180 km)<\/strong> - 12. na&nbsp;134 start. z&nbsp;czasem 4:49.01,0 (zw. B. Johansson Szwecja - 4:46.52,0); <strong>szosa dru\u017c. (102,530 km)<\/strong> - 2. na&nbsp;28 start, z&nbsp;czasem 2:09.13,0 (zw, ZSRR - 2:08.53,0). Partnerami w&nbsp;dru\u017cynie byli: T. Mytnik, M. Nowicki i&nbsp;S. Szozda.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 344 (tu b\u0142\u0119dnie 36 m. w&nbsp;wy\u015bcigu szosowym ind. na&nbsp;IO 1972); Pawlak, Olimpijczycy, s. 256-257 (tu b\u0142\u0119dnie sze\u015bciokrotny zwyci\u0119zca Wy\u015bcigu Pokoju); MES, t. 2, s. 520; Porada, Igrzyska, s. 885, 899; Iskier przewodnik, s. 223; Tuszy\u0144ski, Wy\u015bcig Pokoju 1948-2001, s. 168; Tuszy\u0144ski, Z\u0142ota ksi\u0119ga, s. 232; Tuszy\u0144ski, 100 lat WTC, s. 419 i&nbsp;dalsze;&nbsp;Tuszy\u0144ski, Od Dynas\u00f3w, s. 455-463; Biega, T\u0119czowe koszulki, s. 29-30; Tuszy\u0144ski, Halo tu helikopter, s. 26-27; Najlepsi sportowcy XX wieku, s. 204-214; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 912-914; Bogusz, 100 lat kolarstwa \u0142\u00f3dzkiego, s. 79; Marcinek, Sportowe asy, s. 115-122; Sportowcy XXX-lecia, s. 50-60; Wasyliszyn, Jubileuszowe asy, s. 67, 73; Latuszkiewicz, Zielone bractwo, s. 27; Kto jest kim, 2001, s. 941.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Ryszard Szurkowski (1946-2021)","post_excerpt":"trener, handlowiec, kolarz, kt\u00f3ry \"spe\u0142ni\u0142 marzenia ca\u0142ych pokole\u0144\", indywidualny mistrz \u015bwiata na szosie - 1973 (pierwszy Polak) i dwukrotnie dru\u017cynowy (1973, 1975), czterokrotny zwyci\u0119zca Wy\u015bcigu Pokoju (1970, 1971, 1973, 1975), dwukrotny srebrny medalista olimpijski w dru\u017cynie szosowej z Monachium (1972) i Montrealu (1976), trener kadry narodowej (1984-1988), dzia\u0142acz.","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"ryszard-jan-szurkowski","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2022-01-12 09:34:01","post_modified_gmt":"2022-01-12 08:34:01","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/ryszard-jan-szurkowski\/","menu_order":52,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}]},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/team\/18936"}],"collection":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/team"}],"about":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/team"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18936"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}