{"id":18940,"date":"2020-07-14T14:04:44","date_gmt":"2020-07-14T12:04:44","guid":{"rendered":"http:\/\/pkol.cumulus.atthouse.pl\/?post_type=team&p=18940"},"modified":"2020-08-17T10:13:35","modified_gmt":"2020-08-17T08:13:35","slug":"kolarstwo-szosowe-montreal-1976","status":"publish","type":"team","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/team\/kolarstwo-szosowe-montreal-1976\/","title":{"rendered":"Kolarstwo – Szosa 100 km – Montreal 1976"},"content":{"rendered":"","protected":false},"featured_media":0,"template":"","class_list":["post-18940","team","type-team","status-publish","hentry","infinite-scroll-item","no-featured-image-padding"],"acf":{"team_olimpic":{"ID":300,"post_author":"1","post_date":"1976-06-17 13:34:45","post_date_gmt":"1976-06-17 12:34:45","post_content":"\n

Igrzyska XXI Olimpiady<\/strong>
Montreal 1976<\/h1>\n\n\n\n


<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • Igrzyska rozegrano w dniach 17 lipca \u2013 1 sierpnia<\/strong>.<\/li>
  • Wystartowa\u0142o 6084<\/strong> zawodnik\u00f3w (w tym 1260<\/strong> kobiet) z 92<\/strong> kraj\u00f3w.<\/li>
  • Rozdano 198<\/strong> komplet\u00f3w medali.<\/li>
  • Przysi\u0119g\u0119 olimpijsk\u0105 w imieniu sportowc\u00f3w z\u0142o\u017cy\u0142 ci\u0119\u017carowiec Pierre Saint-Jean<\/strong>, natomiast w imieniu s\u0119dzi\u00f3w i trener\u00f3w \u2013 Maurice Fauget<\/strong>.<\/li>
  • Znicz olimpijski zapalili nastolatkowie reprezentuj\u0105cy angielsk\u0105 i francusk\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107 Kanady \u2013 Sandra Henderson<\/strong> i Stephane Prefontaine<\/strong>.<\/li>
  • Igrzyska otworzy\u0142a kr\u00f3lowa Anglii El\u017cbieta II<\/strong>.<\/li><\/ul>\n\n\n\n

    Program Igrzysk \u2013 23 dyscypliny, 198 konkurencji<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    boks (11 konkurencji), gimnastyka (14), hokej na trawie (1), je\u017adziectwo (6), judo (6), kajakarstwo (11), kolarstwo (6), koszyk\u00f3wka (2), lekkoatletyka (37), \u0142ucznictwo (2), pi\u0119ciob\u00f3j nowoczesny (2), pi\u0142ka no\u017cna (1), pi\u0142ka r\u0119czna (2), pi\u0142ka siatkowa (2), pi\u0142ka wodna (1), p\u0142ywanie (26), podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w (9), skoki do wody (4), strzelectwo (7), szermierka (8), wio\u015blarstwo (14), zapasy (20), \u017ceglarstwo (6).<\/p>\n\n\n\n

    Gwiazda Igrzysk<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    Nadia Comaneci<\/strong> (Rumunia, gimnastyka) \u2013 3 z\u0142ote medale, 1 srebrny, 1 br\u0105zowy<\/p>\n\n\n\n

    Polska Reprezentacja Olimpijska<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    223 osoby (startowa\u0142o 207 \u2013 27 kobiet i 180 m\u0119\u017cczyzn) w 18 sportach: 11 bokser\u00f3w, 7 gimnastyk\u00f3w (6 startowa\u0142o, 1 nie), 5 judok\u00f3w, 16 kajakarzy (w tym 4 kobiety; 13 startowa\u0142o + 3 rez.), 14 kolarzy (11 startowa\u0142o + 3 rez.), 33 lekkoatlet\u00f3w (w tym 4 kobiety; 32 startowa\u0142o, 1 nie), 4 \u0142ucznik\u00f3w (w tym 2 kobiety), 4 pi\u0119cioboist\u00f3w (3 startowa\u0142o + 1 rez.), 17 pi\u0142karzy, 14 pi\u0142karzy r\u0119cznych, 12 siatkarzy, 3 p\u0142ywak\u00f3w (w tym 1 kobieta), 11 ci\u0119\u017carowc\u00f3w (9 startowa\u0142o + 2 rez.), 12 strzelc\u00f3w, 18 szermierzy (w tym 5 kobiet), 26 wio\u015blarzy (w tym 14 kobiet; 22 startowa\u0142o + 4 rez.), 14 zapa\u015bnik\u00f3w, 2 \u017ceglarzy (1 startowa\u0142o + 1 rez.).<\/p>\n\n\n\n

    Chor\u0105\u017cym reprezentacji Polski by\u0142 kajakarz Grzegorz \u015aledziewski<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

    Klasyfikacja medalowa<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
    <\/td><\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
     <\/td> <\/td> <\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td>\"\"<\/td><\/tr>
    1.<\/td>ZSRR<\/td>125<\/td>49<\/td>41<\/td>35<\/td><\/tr>
    2.<\/td>NRD<\/td>90<\/td>40<\/td>25<\/td>25<\/td><\/tr>
    3.<\/td>USA<\/td>94<\/td>34<\/td>35<\/td>25<\/td><\/tr>
    ...<\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td> <\/td><\/tr>
    6.<\/strong><\/td>Polska<\/strong><\/td>26<\/strong><\/td>7<\/strong><\/td>6<\/strong><\/td>13<\/strong><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

    Medale dla Polski (26)<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    z\u0142oty - Irena Szewi\u0144ska (lekkoatletyka - bieg na 400 m)
    z\u0142oty - Janusz Pyciak-Peciak (pi\u0119ciob\u00f3j nowoczesny)
    z\u0142oty - Jerzy Rybicki (boks - waga lekko\u015brednia)
    z\u0142oty - Tadeusz \u015alusarski (lekkoatletyka - skok o tyczce)
    z\u0142oty - Jacek Wszo\u0142a (lekkoatletyka - skok wzwy\u017c)
    z\u0142oty Kazimierz Lipie\u0144 (zapasy - styl klasyczny - waga 62 kg)
    z\u0142oty - Bronis\u0142aw Bebel, Ryszard Bosek, Wies\u0142aw Gaw\u0142owski, Marek Karbarz, Zbigniew Lubiejewski, Lech Lasko, Miros\u0142aw Rybaczewski, W\u0142odzimierz Sadalski, Edward Skorek, W\u0142odzimierz Stefa\u0144ski, Tomasz Wojtowicz i Zbigniew Zarzycki (siatk\u00f3wka)<\/p>\n\n\n\n

    srebrny - Andrzej Gronowicz i Jerzy Opara (kajakarstwo - C2  500 m)
    srebrny - Bronis\u0142aw Malinowski (lekkoatletyka- bieg na 3000 m z przeszkodami)
    srebrny - Grzegorz Cziura (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 56 kg)
    srebrny - Grzegorz Jaremski, Jerzy Pietrzyk, Ryszard Podlas i Jan Werner (lekkoatletyka - sztafeta 4x400 m)
    srebrny - Tadeusz Mytnik, Mieczys\u0142aw Nowicki, Stanis\u0142aw Szozda, Ryszard Szurkowski (kolarstwo - szosowy wy\u015bcig dru\u017c. na 100 km)
    srebrny - (Jan Beniger, Les\u0142aw \u0106mikiewicz, Kazimierz Deyna, Jerzy Gorgo\u0144, Henryk Kasperczak, Kazimierz Kmiecik, Grzegorz Lato, Zygmunt Maszczyk, Piotr Mowlik, Roman Ogaza, Wojciech Rudy, Andrzej Szarmach, Antoni Szymanowski, Jan Tomaszewski, Henryk Wawrowski, Henryk Wieczorek, W\u0142adys\u0142aw \u017bmuda (pi\u0142ka no\u017cna)<\/p>\n\n\n\n

    br\u0105zowy - Leszek B\u0142a\u017cy\u0144ski (boks - waga musza)
    br\u0105zowy - Leszek Kosedowski (boks - waga pi\u00f3rkowa)
    br\u0105zowy - Kazimierz Szczerba (boks - waga lekkop\u00f3\u0142\u015brednia)
    br\u0105zowy - Janusz Gortat (boks -waga p\u00f3\u0142ci\u0119\u017cka)
    br\u0105zowy - Marian Ta\u0142aj (judo - waga 71 kg)
    br\u0105zowy - Mieczys\u0142aw Nowicki (kolarstwo - wy\u015bcig indywidualny)
    br\u0105zowy - Wies\u0142aw Gawlikowski (strzelectwo - skeet)
    br\u0105zowy - Jerzy Greszkiewicz (strzelectwo - strzelanie do sylwetki biegn\u0105cego dzika)
    br\u0105zowy - Czes\u0142aw Kwieci\u0144ski (zapasy - styl klasyczny - waga 90 kg)
    br\u0105zowy - Andrzej Skrzydlewski (zapasy - styl klasyczny - waga 100 kg)
    br\u0105zowy - Kazimierz Czarnecki (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 67,5 kg)
    br\u0105zowy - Tadeusz Rutkowski (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga ponad 110 kg)
    br\u0105zowy - Zdzis\u0142aw Antczak, Janusz Brzozowski, Piotr Cie\u015bla, Jan Gmyrek, Alfred Ka\u0142uzi\u0144ski, Jerzy Klempel, Zygfryd Kuchta, Jerzy Melcer, Ryszard Przybysz, Henryk Rozmiarek, Andrzej Soko\u0142owski, Andrzej Szymczak, Mieczys\u0142aw Wojczak i W\u0142odzimierz Zieli\u0144ski (pi\u0142ka r\u0119czna)<\/p>\n\n\n\n

    A\u017c siedem razy zagrano bia\u0142o-czerwonym Mazurek D\u0105browskiego: Irenie Szewi\u0144skiej triumfatorce biegu na 400 m, bokserowi Jerzemu Rybickiemu, Jackowi Wszole najlepszemu w skoku wzwy\u017c i Tadeuszowi \u015alusarskiemu, kt\u00f3ry wygra\u0142 konkurs skoku o tyczce, najlepszemu pi\u0119cioboi\u015bcie nowoczesnemu igrzysk Januszowi Pyciakowi-Peciakowi, zapa\u015bnikowi klasykowi Kazimierzowi Lipieniowi oraz siatkarzom, podopiecznym trenera Huberta Wagnera.<\/p>

    Drugi olimpijski kr\u0105\u017cek wywalczyli pi\u0142karze no\u017cni \u2013 tym razem srebro, z kolei zdobyli br\u0105z pi\u0142karze r\u0119czni.<\/p><\/blockquote>\n","post_title":"Montreal 1976","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"montreal-1976","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-09-28 15:51:36","post_modified_gmt":"2020-09-28 13:51:36","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/wai-q98d7hpf9hy9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/olympics_summer\/montreal-1976\/","menu_order":0,"post_type":"olympics_summer","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},"team_competition":{"ID":18982,"post_author":"15","post_date":"2020-07-16 10:41:05","post_date_gmt":"2020-07-16 08:41:05","post_content":"","post_title":"Kolarstwo - jazda dru\u017cynowa na czas","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"jazda-druzynowa-na-czas-kolarstwo-szosowe","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2024-07-28 21:40:04","post_modified_gmt":"2024-07-28 19:40:04","post_content_filtered":"","post_parent":5863,"guid":"http:\/\/pkol.cumulus.atthouse.pl\/?post_type=competition&p=18982","menu_order":0,"post_type":"competition","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},"team_players":[{"ID":14585,"post_author":"1","post_date":"2020-06-24 16:49:20","post_date_gmt":"2020-06-24 14:49:20","post_content":"

    MYTNIK TADEUSZ<\/p>\r\nps. \"Tony\", st. chor. s\u0142. st. Marynarki Wojennej, kupiec, najlepszy \"czasowiec\" w\u00a0historii polskiego kolarstwa, dwukrotny mistrz \u015bwiata w\u00a0dru\u017cynie szosowej (1973, 1975), srebrny medalista olimpijski (dru\u017cyna) z\u00a0Montrealu (1976).\r\n<\/strong>\r\nUrodzony 13 sierpnia 1949 w\u00a0Nowicach ko\u0142o \u015awidnicy, syn W\u0142adys\u0142awa i\u00a0Wandy Du\u015bko, absolwent Technikum Budowy Okr\u0119t\u00f3w w\u00a0Gdyni (st. chor. s\u0142. st. Marynarki Wojennej), kolarz (177 cm, 75 kg), rozpoczyna\u0142 karier\u0119 sportow\u0105 (1965) w\u00a0Karolinie Jaworzyna \u015al\u0105ska (trener Henryk Caca\u0142a), a\u00a0powo\u0142any do\u00a0s\u0142u\u017cby wojskowej kontynuowa\u0142 j\u0105 (do 1988) w\u00a0barwach Floty Gdynia (trener Jerzy Pancek). Jeden z\u00a0najbardziej zas\u0142u\u017conych kolarzy polskich w\u00a0okresie najwi\u0119kszych sukces\u00f3w lat siedemdziesi\u0105tych, najwybitniejszy specjalista w\u00a0je\u017adzie indywidualnej na\u00a0czas. Osi\u0105gn\u0105\u0142 wiele ale\u00a0gdyby potrafi\u0142 finiszowa\u0107 \"z grupy\" lista sukces\u00f3w i\u00a0zwyci\u0119stw mog\u0142aby by\u0107 znacznie wi\u0119ksza. Tak\u017ce z\u0142y los (zderzenie z\u00a0motocyklem i\u00a0o\u015bmiomiesi\u0119czna rehabilitacja) i\u00a0przypadek sprawia\u0142y, \u017ce\u00a0nie wystartowa\u0142 w\u00a0kilku wa\u017cnych imprezach (M\u015a w\u00a0Mendrisio 1971, IO w\u00a0Monachium 1972, Wy\u015bcig Pokoju). Ale i\u00a0tak by\u0142 podpor\u0105 reprezentacji (trenerzy: Henryk \u0141asak, Wojciech Walkiewicz, Karol Madaj), kt\u00f3ra wywalczy\u0142a i\u00a0utrzymywa\u0142a w\u00a0latach siedemdziesi\u0105tych czo\u0142ow\u0105 pozycj\u0119 \u015bwiatow\u0105.\r\n\r\nCechowa\u0142a go silna wola, twardy charakter, up\u00f3r i\u00a0zawzi\u0119to\u015b\u0107, a\u00a0jednocze\u015bnie niebywa\u0142y humor i\u00a0kole\u017ce\u0144sko\u015b\u0107. Umia\u0142, potrafi\u0142 i\u00a0chcia\u0142 pomaga\u0107 innym. Z\u00a0tego by\u0142 znany w\u00a0peletonie. Swoj\u0105 wrodzon\u0105 szybko\u015b\u0107 i\u00a0umiej\u0119tno\u015b\u0107 utrzymywania wysokiego tempa jazdy wykorzystywa\u0142 na\u00a0szosie i\u00a0torze; najskuteczniej w\u00a0szosowej dru\u017cynie na\u00a0100 km. 11-krotny mistrz Polski w\u00a0kolarstwie szosowym: w\u00a0wy\u015bcigu ind. na\u00a0czas (1971-1974, 1978-1980, 1982) i\u00a0wy\u015bcigu dw\u00f3jkami (1976, z\u00a0T. Wojtasem, 1977 z\u00a0B. Ebelem) oraz\u00a0w\u00a0kolarstwie torowym: na\u00a04 km ind. (1973); 4-krotny wicemistrz kraju na\u00a0szosie: w\u00a0wy\u015bcigu ind. na\u00a0czas (1984), dru\u017cynie (1977, 1978) oraz\u00a0na torze: w\u00a0wy\u015bcigu ind. na\u00a04 km (1972), 5-krotny uczestnik Tour de Pologne: 1972 \/2\/, 1973 \/3\/, 1974 \/9\/, 1975 \/1\/, 1980 \/7\/. 6 razy wystartowa\u0142 w\u00a0Wy\u015bcigu Pokoju (1974, 1975, 1976, 1977, 1979, 1981).Najlepsze miejsca: 3. msc ind. (1977) i\u00a01. msc dru\u017c. (1974). <\/span>\r\n\r\nNajwi\u0119ksze sukcesy odni\u00f3s\u0142 w\u00a0dru\u017cynie szosowej na\u00a0M\u015a zdobywaj\u0105c dwa z\u0142ote medale: w\u00a0Granollers (1973) wraz z\u00a0L. Lisem, S. Szozd\u0105 i\u00a0R. Szurkowskim i\u00a0w Mettet ko\u0142o Liege (1975) z\u00a0M. Nowickim, S. Szozd\u0105 i\u00a0R. Szurkowskim oraz\u00a0medal br\u0105zowy w\u00a0La Fria w\u00a0Wenezueli (1977), kiedy jego partnerami byli: C. Lang, M. Nowicki i\u00a0S. Szozda. Startowa\u0142 jeszcze w\u00a0dru\u017cynie na\u00a0M\u015a dwukrotnie: w\u00a0Montrealu (1974) - 7. msc i\u00a0w Brauweiler ko\u0142o Kolonii, gdzie polska dru\u017cyna zaj\u0119\u0142a 4. msc, ale\u00a0po kontroli antydopingowej (Szurkowskiego) zosta\u0142a zdyskwalifikowana. Uczestnik wielu wy\u015bcig\u00f3w za granic\u0105 w\u00a0kt\u00f3rych m.in. zaj\u0105\u0142 nast\u0119puj\u0105ce miejsca: Ba\u0142tycki Wy\u015bcig Przyja\u017ani: 1971-2, Tour du Vaucluse: 1974-2, 1976-2, 1977-3, Ruban Graniter Breton: 1974-2, Settimana Bergamasca: 1974-3, Vuelta a\u00a0Toledo: 1974-2, Dooko\u0142a Szkocji: 1975-3, Dooko\u0142a Bu\u0142garii: 1976-2, Circuit de la Sarthe: 1976-8. Olimpijczyk (1976), Po zako\u0144czeniu kariery sportowej: kupiec (sklep- service\u00a0 rowerowy w\u00a0Gdyni) i\u00a0organizator wy\u015bcig\u00f3w kolarskich. Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu odznaczony m.in. sze\u015bciokrotnie z\u0142otym i\u00a0dwukrotnie Srebrnym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe oraz\u00a0Krzy\u017cem Kawalerskim OOP. Dzia\u0142acz sportowy (PKOl, TOP).\u00a0<\/span>\r\n\r\n*1976 Montreal: szosa dru\u017c. (102,530 km)<\/strong> - 2. na\u00a028 start. zesp. z\u00a0czasem 2:09.13,0 zdobywaj\u0105c srebrny medal<\/strong> (zw. ZSRR - 2:08.53,0). Partnerami w\u00a0dru\u017cynie byli: M. Nowicki, S. Szozda i\u00a0R. Szurkowski.\r\n\r\nBibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 278; Pawlak, Olimpijczycy, s. 176-177; MES, t. 2, s. 181; Porada, Igrzyska, s. 899; Iskier przewodnik, s. 221; Biega, T\u0119czowe koszulki, s. 31-32; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 584-585 (tu nieprecyzyjne dane dot. mistrzostw Polski); Tuszy\u0144ski, Wy\u015bcig Pokoju 1948-2001, s. 164; Tuszy\u0144ski, Z\u0142ota ksi\u0119ga, s. 230; Tuszy\u0144ski, 70 lat Tour de Pologne, s. 280-286; Tuszy\u0144ski, 100 lat WTC, s. 308; Tuszy\u0144ski, Od Dynas\u00f3w, s. 387; Wasyliszyn, Jubileuszowe asy, s. 67, 68; Wywiad \u015brodowiskowy.<\/em>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n
    <\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>","post_title":"Tadeusz Mytnik","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"tadeusz-mytnik","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-10-06 14:31:00","post_modified_gmt":"2020-10-06 12:31:00","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/tadeusz-mytnik\/","menu_order":99,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":14641,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:49:36","post_date_gmt":"2020-06-24 14:49:36","post_content":"ps. \"Mundek\", urz\u0119dnik samorz\u0105dowy, jeden z\u00a0najlepszych polskich kolarzy lat siedemdziesi\u0105tych, torowiec i\u00a0szosowiec, mistrz \u015bwiata w\u00a0dru\u017cynie (1975), olimpijczyk (1972, 1976), zdobywca srebrnego i\u00a0br\u0105zowego medalu olimpijskiego na\u00a0jednych igrzyskach w\u00a0Montrealu (1976).\n<\/strong>\nUrodzony 26 stycznia 1951 w\u00a0Pi\u0105tku, w\u00a0rodzinie Henryka i\u00a0Ireny Fedorowicz, absolwent Technikum Mechanicznego w\u00a0\u0141odzi (1969), gdzie otrzyma\u0142 \u015bwiadectwo dojrza\u0142o\u015bci i\u00a0uprawnienia technika-mechanika, kolarz (176 cm, 74 kg) klub\u00f3w \u0142\u00f3dzkich, pocz\u0105tkowo (od 1967) Spo\u0142em (pierwsze kroki stawia\u0142 na\u00a0rowerze pod kierunkiem Teofila Sa\u0142ygi), a\u00a0od\u00a01969 (a\u017c do\u00a0ko\u0144ca kariery w\u00a01981) reprezentowa\u0142 barwy W\u0142\u00f3kniarza i\u00a0w doskonaleniu jego umiej\u0119tno\u015bci uczestniczyli trenerzy: Lucjan J\u00f3zefowicz, Edward Borysewicz i\u00a0Jerzy Gapi\u0144ski (w kadrze narodowej Stefan Borucz i\u00a0Karol Madaj). Pocz\u0105tkowo specjalizowa\u0142 si\u0119 w\u00a0wy\u015bcigu torowym na\u00a04 km (dochodzenie) zdobywaj\u0105c ju\u017c tytu\u0142y mistrza Polski, w\u00a0konkurencji indywidualnej (1970, 1972) i\u00a0zespo\u0142owej (1970, 1974) startuj\u0105c w\u00a0dru\u017cynie W\u0142\u00f3kniarza m.in. z\u00a0W. Kowalskim, W. Latoch\u0105, T. Szpakiem, J. Klatem i\u00a0M. Majkowskim.\n\nZ\u00a0innymi partnerami (m.in. P. Kaczorowski, J. Kierzkowski, B. Kr\u0119czy\u0144ski, J. G\u0142owacki) tworzy\u0142 reprezentacyjn\u0105 dru\u017cyn\u0119 torow\u0105, kt\u00f3ra \"otar\u0142a si\u0119\" nawet o\u00a0medal olimpijski w\u00a0Monachium (1972). Najpierw rzadko (1971, 1972) demonstrowa\u0142 swoj\u0105 szybko\u015b\u0107 na\u00a0szosie zdobywaj\u0105c br\u0105zowe medale MP w\u00a0je\u017adzie na\u00a0czas i\u00a0w wy\u015bcigu dw\u00f3jkami, po roku 1973 (na po\u017cegnanie 6 lipca pobi\u0142 jeszcze na\u00a0helenowskim torze w\u00a0\u0141odzi rekord godzinny - 42.021,4 km) startowa\u0142 ju\u017c tylko na\u00a0szosie staj\u0105c si\u0119 podstawowym zawodnikiem reprezentacyjnej dru\u017cyny bia\u0142o-czerwonych na\u00a0100 km. 7-krotny uczestnik M\u015a, najpierw na\u00a0torze (dru\u017cyna) zajmowa\u0142 miejsca: 1969 Brno - 8., 1970 Leicester-5., 1971 Varese - 5., 8.,1973 San Sebastian-4., a\u00a0nast\u0119pnie na\u00a0szosie: mistrz \u015bwiata w\u00a0dru\u017cynowym wy\u015bcigu szosowym w\u00a0Mettet ko\u0142o Liege (1975) jad\u0105c wraz z\u00a0T. Mytnikiem, S. Szozd\u0105 i\u00a0R. Szurkowskim i\u00a0br\u0105zowy medalista M\u015a z\u00a0La Fria w\u00a0Wenezueli (1977), gdzie mia\u0142 za partner\u00f3w C. Langa, T. Mytnika i\u00a0S. Szozd\u0119. 3-krotny uczestnik Wy\u015bcigu Pokoju: 1973 (10. msc ind. i\u00a01. msc zespo\u0142owo), 1975 (55. msc ind. i\u00a03. msc dru\u017c.), 1976 (8. msc ind. i\u00a03. msc dru\u017c.).\n\nStartowa\u0142 w\u00a0wielu zagranicznych wy\u015bcigach wieloetapowych. Wygra\u0142: Ba\u0142tycki Wy\u015bcig Przyja\u017ani (1972), Dooko\u0142a Szkocji (1975) i\u00a0Dooko\u0142a Nadrenii (1976). Najcenniejsze sukcesy odni\u00f3s\u0142 podczas IO w\u00a0Montrealu (1976). Jako jedyny kolarz tych igrzysk zdoby\u0142 dwa medale: srebrny (dru\u017cyna) i\u00a0br\u0105zowy (indywidualnie). Ten ostatni medal by\u0142 pierwszym kt\u00f3ry zdoby\u0142 Polak w\u00a0olimpijskim wy\u015bcigu indywidualnym (cztery lata p\u00f3\u017aniej medal srebrny wywalczy\u0142 w\u00a0Moskwie C. Lang). Uchodzi\u0142 za jednego z\u00a0najsympatyczniejszych zawodnik\u00f3w w\u00a0historii polskiego kolarstwa (nagroda dziennikarzy \"Kryszta\u0142owe Ko\u0142o\" w\u00a01975). Pogodny i\u00a0u\u015bmiechni\u0119ty, m\u00f3wiono, \u017ce\u00a0mia\u0142 na\u00a0twarzy \"programowy optymizm\".\n\nPo zako\u0144czeniu kariery sportowej przez\u00a0wiele lat straci\u0142 kontakt ze sportem (1981-1995 prowadzi\u0142 prywatny zak\u0142ad wytw\u00f3rczy wyk\u0142adzin pod\u0142ogowych), powr\u00f3ci\u0142 jako dyrektor wy\u015bcigu kolarskiego Solidarno\u015bci i\u00a0olimpijczyk\u00f3w (1995-2000) organizowany przez\u00a0NSZZ Solidarno\u015b\u0107 Ziemi \u0141\u00f3dzkiej, piastuj\u0105c jednocze\u015bnie wiele funkcji spo\u0142ecznych (cz\u0142onek zarz\u0105du PKOl, wiceprezes PZKol, wiceprezes TOP). Prezes Urz\u0119du Kultury Fizycznej i\u00a0Sportu, podsekretarz stanu w\u00a0MEN (2000-2001). Od lutego 2003 zast\u0119pca dyrektora w\u00a0Urz\u0119dzie Miasta \u0141odzi (kieruje Wydzia\u0142em Kultury Fizycznej i\u00a0Sportu). Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu, odznaczony m.in. trzykrotnie Z\u0142otym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe i\u00a0Krzy\u017cem Kawalerskim OOP (1999).\n\n*1972 Monachium: kolarstwo, 4000 m ind. (na dochodzenie)<\/strong> - w\u00a0elim. uzyska\u0142 czternasty czas 5.02.28 na\u00a028 start. i\u00a0odp. z\u00a0konk.; 4000 m dru\u017c. (na dochodzenie)<\/strong> - w\u00a0elim. Polacy uzyskali pi\u0105ty wynik (4.29.00) na\u00a022 start., w\u00a0\u0107wier\u0107fin. pokonali ZSRR w\u00a0czasie 4.25.72 (ZSRR - 4.26.75), w\u00a0p\u00f3\u0142fin. przegrali z\u00a0NRD w\u00a0czasie 4.26.39 (NRD - 4.23.14), a\u00a0w\u00a0pojedynku o\u00a0msc 3-4 ulegli W. Brytanii w\u00a0czasie 4.26.06 (W. Brytania -4.23.78), zajmuj\u0105c 4 m. (zw. RFN - 4.22.14). Partnerami w\u00a0dru\u017cynie\u00a0byli: J. G\u0142owacki (w elim.), P. Kaczorowski, J. Kierzkowski i\u00a0B. Kr\u0119czy\u0144ski.\n\n*1976 Montreal: kolarstwo, szosa ind. (180 km)<\/strong> - 3. na\u00a0134 start. z\u00a0czasem 4:47.23,0, zdobywaj\u0105c br\u0105zowy medal<\/strong> (zw. B. Johansson Szwecja - 4:46.52,0); szosa dru\u017c. (102,530 km)<\/strong> - 2. na\u00a028 start. z\u00a0czasem 2:09.13,0, zdobywaj\u0105c srebrny medal<\/strong> (zw. ZSRR - 2:08.53,0). Partnerami w\u00a0dru\u017cynie byli: T. Mytnik, S. Szozda i\u00a0R. Szurkowski.\n\nBibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 284; Pawlak, Olimpijczycy, s. 184 (tu b\u0142\u0119dnie zwyci\u0119zca Wy\u015bcigu Pokoju 1973 !); Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 601-602 (tu b\u0142\u0119dny rok urodzenia 1971, a\u00a0tak\u017ce b\u0142\u0119dnie: mistrz\u00a0\u015bwiata z\u00a0Barcelony (1973) i\u00a0br\u0105zowy medalista M\u015a z\u00a0Mendrisio 1971); MES, t. 2, s. 206; Porada, Igrzyska, s. 885, 899; Bogusz, \u0141\u00f3dzcy olimpijczycy, s. 118-119, 178; Tuszy\u0144ski, Wy\u015bcig Pokoju 1948-2001, s. 164; Tuszy\u0144ski, Z\u0142ota ksi\u0119ga, s. 231; Tuszy\u0144ski, Od Dynas\u00f3w, s. 371; Tuszy\u0144ski, 100 lat WTC, s. 332, 373; Bogusz, 100 lat kolarstwa \u0142odzkiego, s. 68 i\u00a0dalsze; Wasyliszyn, Jubileuszowe asy, s. 67-68.<\/em>\n\n\n\n\n\n
    <\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>","post_title":"Mieczys\u0142aw Nowicki","post_excerpt":"ps. \"Mundek\", urz\u0119dnik samorz\u0105dowy, jeden z\u00a0najlepszych polskich kolarzy lat siedemdziesi\u0105tych, torowiec i\u00a0szosowiec, mistrz \u015bwiata w\u00a0dru\u017cynie (1975), olimpijczyk (1972, 1976), zdobywca srebrnego i\u00a0br\u0105zowego medalu olimpijskiego na\u00a0jednych igrzyskach w\u00a0Montrealu (1976).","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"mieczyslaw-pawel-nowicki","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2021-01-26 10:24:32","post_modified_gmt":"2021-01-26 09:24:32","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/mieczyslaw-pawel-nowicki\/","menu_order":96,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":15138,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:51:49","post_date_gmt":"2020-06-24 14:51:49","post_content":"\n




    handlowiec, jeden z\u00a0najzdolniejszych szosowc\u00f3w polskich, zwyci\u0119zca Tour de Pologne i\u00a0Wy\u015bcigu Pokoju, z\u0142oty, srebrny i\u00a0br\u0105zowy medalista mistrzostw \u015bwiata, cz\u0142onek \"srebrnej dru\u017cyny\" na\u00a0IO w\u00a0Monachium (1972) i\u00a0Montrealu (1976).
    <\/strong>
    Urodzony 25 wrze\u015bnia 1950 w Dobromierzu na Opolszczy\u017anie, syn Dominika i El\u017cbiety, absolwent Technikum Rolniczego. Szosowiec (173 cm, 68 kg) LZS Prudnik (od 1964), Legii Warszawa (1971-1972), LZS Zieloni Opole i LKS Ziemia Opolska (1973-1979). Wychowanek trenera Franciszka Surmi\u0144skiego, pobiera\u0142 lekcje od Andrzeja Trochanowskiego (s\u0142u\u017cba wojskowa), ale trafi\u0142 na czasy, kiedy Henryk \u0141asak zacz\u0105\u0142 polskie kolarstwo \"przesuwa\u0107 o epok\u0119 naprz\u00f3d\". W po\u015bcigu za \u015bwiatow\u0105 czo\u0142\u00f3wk\u0105 odegra\u0142 zasadnicz\u0105 rol\u0119. Kiedy trener bia\u0142o-czerwonych nie m\u00f3g\u0142 sobie da\u0107 rady z dwoma szczytami formy (przygotowanie czo\u0142\u00f3wki na Wy\u015bcig Pokoju w maju i mistrzostwa \u015bwiata we wrze\u015bniu), stworzy\u0142 w 1971 dwie oddzielne grupy szkolone specjalnie do tych dw\u00f3ch wyst\u0119p\u00f3w. Wynik tej \u015bmia\u0142ej decyzji by\u0142 rewelacyjny: Szurkowski (tylko o 4 lata starszy od Szozdy) i polska dru\u017cyna wygrali Wy\u015bcig Pokoju, a m\u0142odzi \"wystrza\u0142owcy\" po raz pierwszy w historii naszego cyklizmu zdobyli podczas M\u015a w wy\u015bcigu dru\u017cynowym pierwszy (br\u0105zowy) medal (1971).<\/p>\n\n\n\n

    W szwajcarskim Mendrisio rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 wielka mi\u0119dzynarodowa kariera LZS-owca z Prudnika, kt\u00f3ry by\u0142 nie tylko symbolem niezwykle uzdolnionej kolarskiej m\u0142odzie\u017cy klub\u00f3w wiejskich drugiego ju\u017c pokolenia i kolejnego \"wysypu\" talent\u00f3w Og\u00f3lnopolskiej Spartakiady M\u0142odzie\u017cy (Lis, Barcik, Smyrak, Mytnik), ale te\u017c sta\u0142ych post\u0119p\u00f3w polskiego kolarstwa na arenie mi\u0119dzynarodowej w latach siedemdziesi\u0105tych.<\/p>\n\n\n\n

    Ze wzgl\u0119du na swe predyspozycje fizyczne i charakterologiczne sta\u0142 si\u0119 przyw\u00f3dc\u0105 \"walcz\u0105cej\" m\u0142odzie\u017cy, demonstruj\u0105c bez pardonu wszystkie jej atrybuty: nie ba\u0142 si\u0119 na szosie nikogo i niczego, by\u0142 zuchwa\u0142y, zadziorny i nieust\u0119pliwy. Potrafi\u0142 atakowa\u0107 i zwyci\u0119\u017ca\u0107. Przyjemno\u015b\u0107 sprawia\u0142y mu r\u00f3\u017cne zaskoczenia na szosie, kt\u00f3re wraz z koalicj\u0105 \u017c\u00f3\u0142todziob\u00f3w potrafi\u0142 przygotowa\u0107 starszym kolegom, tak\u017ce Szurkowskiemu, z kt\u00f3rym rywalizacja by\u0142a cz\u0119\u015bci\u0105 sk\u0142adow\u0105 sportowej kariery Szozdy. Zawsze jednak walczy\u0142 fair. By\u0142 typem wspania\u0142ego i niezapomnianego kolarskiego wojownika o wielkim sportowym dorobku (mimo i\u017c wszyscy uwa\u017caj\u0105, \u017ce rozsta\u0142 si\u0119 z peletonem za wcze\u015bnie).<\/p>\n\n\n\n

    5-krotny mistrz Polski: szosa ind. (1973), dru\u017c. (1971, 1972), w wy\u015bcigu g\u00f3rskim (1975) i je\u017adzie parami (1974); 3-krotny wicemistrz kraju: szosa ind. (1971, 1974), wy\u015bcig g\u00f3rski (1974) i 2-krotny br\u0105zowy medalista MP: dw\u00f3jki (1975), szosa dru\u017c. (1975). Zwyci\u0119zca Tour de Pologne (1971). 5-krotny uczestnik Wy\u015bcigu Pokoju (1973, 1974, 1975, 1976, 1978), jego zwyci\u0119zca (we wspania\u0142ym stylu) 1974, 2 m. w 1976 oraz dru\u017cynowy zwyci\u0119zca 1973, 1974. 2-krotny mistrz \u015bwiata: szosa dru\u017c. - 1973 Granollers (wraz z L. Lisem, T. Mytnikiem i R. Szurkowskim) i 1975 Mettet (wraz z T. Mytnikiem, M. Nowickim i R. Szurkowskim).<\/p>\n\n\n\n

    3-krotny medalista M\u015a: srebrny 1973 Barcelona (szosa ind.), br\u0105zowy 1971 Mendrisio, w\u00a0dru\u017cynie z\u00a0E. Barcikiem, L. Lisem i\u00a0J. Smyrakiem, 1977 La Fria (Wenezuela) w\u00a0dru\u017cynie z\u00a0C. Langiem, T. Mytnikiem i\u00a0M. Nowickim oraz\u00a02-krotny finalista M\u015a: 1974 Montreal: 4 m. (ind.) i\u00a07 m. (dru\u017c.). Olimpijczyk (1972, 1976). Zwyci\u0119zca wy\u015bcig\u00f3w m. in. : Dooko\u0142a Algerii (1973), Vuelta a\u00a0Toledo (1973, 1974), Tour du Vaucluse (1973), Ruban Graniter Breton (1974), Settimana Bergamasca (1974), Wielka Nagroda Annaby (1976), Dooko\u0142a Styrii (1976), Ma\u0142opolski Wy\u015bcig G\u00f3rski (1976), Szlakiem Grod\u00f3w Piastowskich (1977), Po Ziemi \u0141\u00f3dzkiej (1970). Karier\u0119 zawodnicz\u0105 zako\u0144czy\u0142 po upadku w\u00a0Wy\u015bcigu Pokoju (1978). W\u00a0Challenge'u\u00a0na najlepszego kolarza roku zajmowa\u0142 nast\u0119puj\u0105ce miejsca: 1. msc - 1974, 2. msc - 1972,1973, 1975, 3. msc - 1976, 5. msc - 1971, 8. msc - 1977, 10. msc - 1970. W\u00a0plebiscycie czytelnik\u00f3w \"PS\" zaj\u0105\u0142: 1973-2. msc, 1976 - 10. msc.<\/p>\n\n\n\n

    Trzeci kolarz na li\u015bcie najlepszych szosowc\u00f3w w historii kolarstwa polskiego 1921-1986 (za Szurkowskim i Mytnikiem) i drugi (za Szurkowskim) w plebiscycie z okazji 100-lecia WTC i kolarstwa polskiego. Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu odznaczony m. in. 10-krotnie z\u0142otym, srebrnym i br\u0105zowym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe oraz Krzy\u017cem Kawalerskim OOP. Po zako\u0144czeniu kariery sportowej pracowa\u0142 w USA (mechanik w ameryka\u0144skiej grupie Edwarda Borysewicza), ale po powrocie do kraju trenerem nie zosta\u0142.<\/p>\n\n\n\n

    Zmar\u0142 23 wrze\u015bnia 2013 roku po ci\u0119\u017ckiej chorobie.<\/p>\n\n\n\n

    *1972 Monachium: kolarstwo, szosa ind. (182,4 km)<\/strong> - 76. na 163 start. z czasem 4:20.41,0 (zw. H. Kuiper Holandia - 4:14.37,0); szosa dru\u017c. (102,8 km)<\/strong> - 2. na 35 start. zesp. z czasem 2:11.47,5 zdobywaj\u0105c srebrny medal<\/strong> (zw. ZSRR- 2:11.17,8).Partnerami w dru\u017cynie byli: E. Barcik, L. Lis i R. Szurkowski.

    *1976 Montreal: kolarstwo, szosa ind. (180 km)<\/strong> - 11. na 134 start. z czasem 4:49.01,0 (zw. B. Johansson Szwecja - 4:46.52,0); szosa dru\u017c. (102,530 km)<\/strong> - 2. na 28 start. zesp. z czasem 2:09.13,0 zdobywaj\u0105c srebrny<\/strong> medal<\/strong> (zw. ZSRR - 2:08.53,0). Partnerami w dru\u017cynie byli: T. Mytnik, M. Nowicki i R. Szurkowski.<\/p>\n\n\n\n

    Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 343; Pawlak, Olimpijczycy, s. 255; MES, t. 2, s. 518; Porada, Igrzyska, s. 885, 899; Iskier przewodnik,s. 222-223; Tuszy\u0144ski, Wy\u015bcig Pokoju 1948-2001, s. 168; Tuszy\u0144ski, Tour de Pologne, s. 618; Tuszy\u0144ski, Z\u0142ota ksi\u0119ga, s. 232; Tuszy\u0144ski, 100 lat WTC, s. 388; Tuszy\u0144ski, Halo tu helikopter, s. 27-29; Tuszy\u0144ski, Od Dynas\u00f3w, s. 470-477; Wasyliszyn, Jubileuszowe asy, s. 32-34, 65 i dalsze (tu b\u0142\u0119dy w dokumentacji statystycznej); Bogusz, 100 lat kolarstwa, s. 80; Latuszkiewicz, Zielone bractwo, s. 51-52; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 904-906; Kto jest kim, Ed. 1, s. 958, Ed. 2, s. 1301-1302, Ed. 3, s. 715; Wywiad \u015brodowiskowy.<\/em><\/p>\n","post_title":"Stanis\u0142aw Szozda (1950-2013)","post_excerpt":"handlowiec, jeden z\u00a0najzdolniejszych szosowc\u00f3w polskich, zwyci\u0119zca Tour de Pologne i\u00a0Wy\u015bcigu Pokoju, z\u0142oty, srebrny i\u00a0br\u0105zowy medalista mistrzostw \u015bwiata, cz\u0142onek \"srebrnej dru\u017cyny\" na\u00a0IO w\u00a0Monachium (1972) i\u00a0Montrealu (1976).","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"stanislaw-szozda","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2021-02-02 10:37:08","post_modified_gmt":"2021-02-02 09:37:08","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/stanislaw-szozda\/","menu_order":51,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":15142,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:51:49","post_date_gmt":"2020-06-24 14:51:49","post_content":"\n

    trener, handlowiec, kolarz, kt\u00f3ry \"spe\u0142ni\u0142 marzenia ca\u0142ych pokole\u0144\", indywidualny mistrz \u015bwiata na szosie - 1973 (pierwszy Polak) i dwukrotnie dru\u017cynowy (1973, 1975), czterokrotny zwyci\u0119zca Wy\u015bcigu Pokoju (1970, 1971, 1973, 1975), dwukrotny srebrny medalista olimpijski w dru\u017cynie szosowej z Monachium (1972) i Montrealu (1976), trener kadry narodowej (1984-1988), dzia\u0142acz.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    Urodzony 12 stycznia 1946 w \u015awiebodowie ko\u0142o Milicza, woj. wroc\u0142awskie, syn Mariana i Marii Dinwebel, absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego we Wroc\u0142awiu (1975) i tamtejszej AWF (1984), gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wf i uko\u0144czy\u0142 specjalizacj\u0119 trenersk\u0105 (kolarstwo). Zawodnik (173 cm, 75 kg) LZS Milicz (debiut 1966), Radomiaka (s\u0142u\u017cba wojskowa), Dolmelu Wroc\u0142aw (1968-1978), FSO Warszawa (1979), sto\u0142ecznego Poloneza (1979-1982), cz\u0142onek kadry narodowej (1969-1980) podopieczny trener\u00f3w: Ryszarda Swata, Mieczys\u0142awa \u017belaznowskiego i Henryka \u0141asaka. \"By\u0142em ciekawy tego co si\u0119 dzieje poza granicami mojej wioski, mojego powiatu i dlatego zacz\u0105\u0142em je\u017adzi\u0107 na rowerze\" - powiedzia\u0142 kiedy\u015b o sobie genialny samouk, kt\u00f3ry po raz pierwszy ujawni\u0142 swoje prawdziwe kolarskie predyspozycje maj\u0105c lat 22 (ju\u017c po odbyciu s\u0142u\u017cby wojskowej). I od razu wygra\u0142 wy\u015bcig prze\u0142ajowy o mistrzostwo Polski (1968) pozostawiaj\u0105c w pokonanym polu kilku kadrowicz\u00f3w (cz\u0119\u015b\u0107 prasy wita\u0142a sukces nowicjusza Szurkowskiego nie znaj\u0105c nawet pisowni jego nazwiska).<\/p>\n\n\n\n

    Zosta\u0142 zauwa\u017cony przez trenera kadry narodowej Henryka \u0141asaka, kt\u00f3ry rozpoczyna\u0142, jak to p\u00f3\u017aniej nazwano \"przesuwa\u0107 polskie kolarstwo o epok\u0119 naprz\u00f3d\". Nieznany nikomu zawodnik wroc\u0142awskiego Dolmelu - jak si\u0119 okaza\u0142o - mia\u0142 odegra\u0107 w tym procesie pierwszoplanow\u0105 rol\u0119. Inwestycja od pocz\u0105tku by\u0142a trafna. Szkoleniowca i lekarza (Zbigniew Rusin) zadziwi\u0142o przede wszystkim serce samouka z Milicza. Okresowe badania wykaza\u0142y, \u017ce maj\u0105 do czynienia z zawodnikiem niezwykle wytrzyma\u0142ym, kt\u00f3rego wyniki na cykloergometrze znacznie przewy\u017cszaj\u0105 mo\u017cliwo\u015bci pozosta\u0142ych kadrowicz\u00f3w. Kiedy okaza\u0142o si\u0119 niebawem, \u017ce du\u017ce obci\u0105\u017cenia treningowe jego organizm przyjmuje bez zaburze\u0144, a delikwent jest solidny, ch\u0119tny i skrupulatny podczas zaj\u0119\u0107, jego sukcesy stawa\u0142y si\u0119 realne i by\u0142y tylko kwesti\u0105 czasu. Spraw\u0119 potraktowano profesjonalnie, to znaczy nie zosta\u0142 on natychmiast \"wcielony\" do dru\u017cyny olimpijskiej, kt\u00f3ra udawa\u0142a si\u0119 do Meksyku (pojechali inni), ale po solidnie przepracowanej zimie i wczesnowiosennych startach, zadebiutowa\u0142 w majowym Wy\u015bcigu Pokoju 1969. To by\u0142a wtedy najwi\u0119ksza nobilitacja dla ka\u017cdego kolarza. A Polak w \"starcie otwarcia\" uleg\u0142 do\u015bwiadczonemu Francuzowi Danguillaume tylko o 42 sekundy!<\/p>\n\n\n\n

    Tak rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 wielka mi\u0119dzynarodowa kariera zawodnika, kt\u00f3ry w ci\u0105gu kilku lat start\u00f3w spe\u0142ni\u0142 marzenia wszystkich kolarskich pokole\u0144. W porywaj\u0105cym stylu wygra\u0142 dwa nast\u0119pne Wy\u015bcigi Pokoju (1970, 1971), zdoby\u0142 wraz z kolegami srebrny medal olimpijski za dru\u017cynowy sukces w Monachium (1972), by ju\u017c w nast\u0119pnym sezonie w Barcelonie wywalczy\u0107 tytu\u0142 mistrza \u015bwiata w indywidualnym wy\u015bcigu szosowym (1973). Potem tych sukces\u00f3w by\u0142o jeszcze wi\u0119cej, ale te pierwsze, \"uderzeniowe\" i do tej pory nieosi\u0105galne sprawi\u0142y kibicom najwi\u0119ksz\u0105 rado\u015b\u0107! Pozbyli si\u0119 wreszcie kompleks\u00f3w. Kolarze te\u017c. Wprawdzie ju\u017c bardzo dawno (1896) Henryk Sienkiewicz wzywa\u0142 nasz\u0105 m\u0142odzie\u017c kolarsk\u0105 (z WTC), by w ramach mi\u0119dzynarodowego wsp\u00f3\u0142zawodnictwa nie tylko stara\u0142a si\u0119 dor\u00f3wna\u0107 Anglikom, Francuzom i Niemcom, ale by ich z kretesem pobi\u0142a - przez wiele lat by\u0142y to jednak tylko pobo\u017cne \u017cyczenia tw\u00f3rcy Trylogii, spe\u0142nione dopiero na pocz\u0105tku lat siedemdziesi\u0105tych XX stulecia. Sukcesy nie spad\u0142y z nieba. By\u0142y wynikiem prawdziwej masowo\u015bci kolarstwa (wie\u015b, ma\u0142e miasteczka), wielkiej jego popularno\u015bci (Wy\u015bcig Pokoju) oraz tw\u00f3rczej my\u015bli szkoleniowej i organizacyjnej. Symbolem si\u0142y i awansu polskiego kolarstwa do czo\u0142\u00f3wki \u015bwiatowej by\u0142 Szurkowski (cho\u0107 na pocz\u0105tku lat siedemdziesi\u0105tych mieli\u015bmy wielu innych doskona\u0142ych kolarzy). Jego osi\u0105gni\u0119cie by\u0142y imponuj\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n

    12-krotny mistrz Polski w wy\u015bcigach szosowych: ind. - 1969, 1974, 1975, 1978, 1979, dru\u017c. - 1975, 1976, dw\u00f3jkami - 1972, 1975, 1980, g\u00f3rskim - 1974, prze\u0142aj. - 1968 (by\u0142 tak\u017ce 7-krotnym zdobywc\u0105 tytu\u0142u wicemistrza kraju i 8-krotnym br\u0105zowym medalist\u0105 MP); 3-krotny mistrz \u015bwiata: 1973 Barcelona (szosa ind.), 1973 Granollers (szosa dru\u017c. z L. Lisem, T. Mytnikiem i S. Szozd\u0105), 1975 Mettet (szosa dru\u017c. z T. Mytnikiem, M. Nowickim i S. Szozd\u0105) oraz srebrny medalista M\u015a 1974 Montreal (szosa ind.); 6-krotny uczestnik Wy\u015bcigu Pokoju - 1969: 2. msc (ind.), 3. msc (dru\u017c.), 1970: 1. msc (ind.), 1. msc (dru\u017c.), 1971: 1. msc (ind.), 2. msc (dru\u017c.), 1972: 17. msc (ind.), 6. msc (dru\u017c.), 1973: 1. msc (ind.), 1. msc (dru\u017c.), 1975: 1. msc (ind.), 4. msc (dru\u017c.), w Wy\u015bcigu Pokoju przejecha\u0142 89 etap\u00f3w z tego w koszulce lidera 52, wygrywaj\u0105c 13 etap\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

    Olimpijczyk (1972, 1976) wygra\u0142 wiele zagranicznych wy\u015bcig\u00f3w, m.in.: Circuit de la Sarthe (1969), Wielka Nagroda Annaby (1971, 1979), Dooko\u0142a Bu\u0142garii (1971), Dooko\u0142a Szkocji (1972), Tour du Limousin (1974), Dooko\u0142a Anglii (1974), Dooko\u0142a Dolnej Austrii (1977), Oster Radrennen (1978), Dooko\u0142a Egiptu (1979). Po zako\u0144czeniu kariery zawodniczej trener kadry narodowej i olimpijskiej PZKol (1984-1988), z kt\u00f3r\u0105 osi\u0105gn\u0105\u0142 wybitne wyniki (zwyci\u0119stwo L. Piaseckiego w Wy\u015bcigu Pokoju 1985, zdobycie w tym samym roku przez tego zawodnika tytu\u0142u mistrza \u015bwiata w wy\u015bcigu indywidualnym i srebrny medal dru\u017cyny szosowej w Seulu 1988), kierownik wyszkolenia tego zwi\u0105zku (1997) i jego sportowy wiceprezes. Pose\u0142 na Sejm PRL (1985-1989), tw\u00f3rca pierwszej w Polsce Zawodowej Grupy Kolarskiej \"Exbud\" w Kielcach (1988-1989), Klubu Sportowego \"Szurkowski\" w Warszawie (od 1991) i dyrektor polskiej cz\u0119\u015bci Wy\u015bcigu Pokoju (dyrektor ca\u0142o\u015bci Pavel Dole\u017cal).<\/p>\n\n\n\n

    Najlepszy sportowiec Polski w plebiscycie czytelnik\u00f3w \"PS\" (1971, 1973), zaj\u0105\u0142 II lokat\u0119 (za Iren\u0105 Szewi\u0144sk\u0105) w Plebiscycie na Najlepszego Sportowca Polski XX wieku, laureat nagrody g\u0142\u00f3wnej Fair Play (1970), wsp\u00f3\u0142autor ksi\u0105\u017cek: Kolarstwo (1979), By\u0107 liderem (1983), Rowerem do Europy (1992). Odznaczony m. in. 7-krotnie z\u0142otym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe i Krzy\u017cami: Kawalerskim (1972), Oficerskim (1976), Komandorskim (1986) i Komandorskim z Gwiazd\u0105 OOP (1999).<\/p>\n\n\n\n

    Zmar\u0142 1 lutego 2021 roku.<\/p>\n\n\n\n

    *1972 Monachium: kolarstwo, szosa ind. (182,4 km)<\/strong> - 31. na 163 start. w czasie 4:17.13,0 (zw. H. Kuiper Holandia - 4:14.37,0); szosa dru\u017c, (102,8 km)<\/strong> - 2. na 35 start. zesp. z czasem 2:11.47,5 (zw. ZSRR - 2:11.17,8). Partnerami w dru\u017cynie byli: E. Barcik, L. Lis, S. Szozda).<\/p>\n\n\n\n

    *1976 Montreal: kolarstwo, szosa ind. (180 km)<\/strong> - 12. na 134 start. z czasem 4:49.01,0 (zw. B. Johansson Szwecja - 4:46.52,0); szosa dru\u017c. (102,530 km)<\/strong> - 2. na 28 start, z czasem 2:09.13,0 (zw, ZSRR - 2:08.53,0). Partnerami w dru\u017cynie byli: T. Mytnik, M. Nowicki i S. Szozda.<\/p>\n\n\n\n

    Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 344 (tu b\u0142\u0119dnie 36 m. w wy\u015bcigu szosowym ind. na IO 1972); Pawlak, Olimpijczycy, s. 256-257 (tu b\u0142\u0119dnie sze\u015bciokrotny zwyci\u0119zca Wy\u015bcigu Pokoju); MES, t. 2, s. 520; Porada, Igrzyska, s. 885, 899; Iskier przewodnik, s. 223; Tuszy\u0144ski, Wy\u015bcig Pokoju 1948-2001, s. 168; Tuszy\u0144ski, Z\u0142ota ksi\u0119ga, s. 232; Tuszy\u0144ski, 100 lat WTC, s. 419 i dalsze; Tuszy\u0144ski, Od Dynas\u00f3w, s. 455-463; Biega, T\u0119czowe koszulki, s. 29-30; Tuszy\u0144ski, Halo tu helikopter, s. 26-27; Najlepsi sportowcy XX wieku, s. 204-214; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 912-914; Bogusz, 100 lat kolarstwa \u0142\u00f3dzkiego, s. 79; Marcinek, Sportowe asy, s. 115-122; Sportowcy XXX-lecia, s. 50-60; Wasyliszyn, Jubileuszowe asy, s. 67, 73; Latuszkiewicz, Zielone bractwo, s. 27; Kto jest kim, 2001, s. 941.<\/em><\/p>\n","post_title":"Ryszard Szurkowski (1946-2021)","post_excerpt":"trener, handlowiec, kolarz, kt\u00f3ry \"spe\u0142ni\u0142 marzenia ca\u0142ych pokole\u0144\", indywidualny mistrz \u015bwiata na szosie - 1973 (pierwszy Polak) i dwukrotnie dru\u017cynowy (1973, 1975), czterokrotny zwyci\u0119zca Wy\u015bcigu Pokoju (1970, 1971, 1973, 1975), dwukrotny srebrny medalista olimpijski w dru\u017cynie szosowej z Monachium (1972) i Montrealu (1976), trener kadry narodowej (1984-1988), dzia\u0142acz.","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"ryszard-jan-szurkowski","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2022-01-12 09:34:01","post_modified_gmt":"2022-01-12 08:34:01","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/ryszard-jan-szurkowski\/","menu_order":52,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}]},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/team\/18940","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/team"}],"about":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/team"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18940"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}