{"id":18945,"date":"2020-07-14T14:21:19","date_gmt":"2020-07-14T12:21:19","guid":{"rendered":"http:\/\/pkol.cumulus.atthouse.pl\/?post_type=team&#038;p=18945"},"modified":"2020-07-14T14:21:20","modified_gmt":"2020-07-14T12:21:20","slug":"pilka-nozna-montreal-1976","status":"publish","type":"team","link":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/team\/pilka-nozna-montreal-1976\/","title":{"rendered":"Pi\u0142ka no\u017cna &#8211; Montreal 1976"},"content":{"rendered":"","protected":false},"featured_media":0,"template":"","class_list":["post-18945","team","type-team","status-publish","hentry","infinite-scroll-item","no-featured-image-padding"],"acf":{"team_olimpic":{"ID":300,"post_author":"1","post_date":"1976-06-17 13:34:45","post_date_gmt":"1976-06-17 12:34:45","post_content":"<!-- wp:heading {\"level\":1,\"className\":\"main-title\"} -->\n<h1 class=\"main-title\"><strong>Igrzyska XXI Olimpiady<\/strong><br>Montreal 1976<\/h1>\n<!-- \/wp:heading -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><br><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:image {\"align\":\"left\",\"id\":19336,\"sizeSlug\":\"large\",\"className\":\"is-style-default\"} -->\n<div class=\"wp-block-image is-style-default\"><figure class=\"alignleft size-large\"><img src=\"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/1976\/06\/montreal1976.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-19336\"\/><\/figure><\/div>\n<!-- \/wp:image -->\n\n<!-- wp:list -->\n<ul><li>Igrzyska rozegrano w dniach <strong>17 lipca \u2013 1 sierpnia<\/strong>.<\/li><li>Wystartowa\u0142o <strong>6084<\/strong> zawodnik\u00f3w (w tym <strong>1260<\/strong> kobiet) z <strong>92<\/strong> kraj\u00f3w.<\/li><li>Rozdano <strong>198<\/strong> komplet\u00f3w medali.<\/li><li>Przysi\u0119g\u0119 olimpijsk\u0105 w imieniu sportowc\u00f3w z\u0142o\u017cy\u0142 ci\u0119\u017carowiec <strong>Pierre Saint-Jean<\/strong>, natomiast w imieniu s\u0119dzi\u00f3w i trener\u00f3w \u2013 <strong>Maurice Fauget<\/strong>.<\/li><li>Znicz olimpijski zapalili nastolatkowie reprezentuj\u0105cy angielsk\u0105 i francusk\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107 Kanady \u2013 <strong>Sandra Henderson<\/strong> i <strong>Stephane Prefontaine<\/strong>.<\/li><li>Igrzyska otworzy\u0142a <strong>kr\u00f3lowa Anglii El\u017cbieta II<\/strong>.<\/li><\/ul>\n<!-- \/wp:list -->\n\n<!-- wp:heading -->\n<h2><strong>Program Igrzysk \u2013 23 dyscypliny, 198 konkurencji<\/strong><\/h2>\n<!-- \/wp:heading -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>boks (11 konkurencji), gimnastyka (14), hokej na trawie (1), je\u017adziectwo (6), judo (6), kajakarstwo (11), kolarstwo (6), koszyk\u00f3wka (2), lekkoatletyka (37), \u0142ucznictwo (2), pi\u0119ciob\u00f3j nowoczesny (2), pi\u0142ka no\u017cna (1), pi\u0142ka r\u0119czna (2), pi\u0142ka siatkowa (2), pi\u0142ka wodna (1), p\u0142ywanie (26), podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w (9), skoki do wody (4), strzelectwo (7), szermierka (8), wio\u015blarstwo (14), zapasy (20), \u017ceglarstwo (6).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:heading -->\n<h2><strong>Gwiazda Igrzysk<\/strong><\/h2>\n<!-- \/wp:heading -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>Nadia Comaneci<\/strong> (Rumunia, gimnastyka) \u2013 3 z\u0142ote medale, 1 srebrny, 1 br\u0105zowy<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:heading -->\n<h2><strong>Polska Reprezentacja Olimpijska<\/strong><\/h2>\n<!-- \/wp:heading -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>223 osoby (startowa\u0142o 207 \u2013 27 kobiet i 180 m\u0119\u017cczyzn) w 18 sportach: 11 bokser\u00f3w, 7 gimnastyk\u00f3w (6 startowa\u0142o, 1 nie), 5 judok\u00f3w, 16 kajakarzy (w tym 4 kobiety; 13 startowa\u0142o + 3 rez.), 14 kolarzy (11 startowa\u0142o + 3 rez.), 33 lekkoatlet\u00f3w (w tym 4 kobiety; 32 startowa\u0142o, 1 nie), 4 \u0142ucznik\u00f3w (w tym 2 kobiety), 4 pi\u0119cioboist\u00f3w (3 startowa\u0142o + 1 rez.), 17 pi\u0142karzy, 14 pi\u0142karzy r\u0119cznych, 12 siatkarzy, 3 p\u0142ywak\u00f3w (w tym 1 kobieta), 11 ci\u0119\u017carowc\u00f3w (9 startowa\u0142o + 2 rez.), 12 strzelc\u00f3w, 18 szermierzy (w tym 5 kobiet), 26 wio\u015blarzy (w tym 14 kobiet; 22 startowa\u0142o + 4 rez.), 14 zapa\u015bnik\u00f3w, 2 \u017ceglarzy (1 startowa\u0142o + 1 rez.).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Chor\u0105\u017cym reprezentacji Polski by\u0142 kajakarz <strong>Grzegorz \u015aledziewski<\/strong>.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:heading -->\n<h2><strong>Klasyfikacja medalowa<\/strong><\/h2>\n<!-- \/wp:heading -->\n\n<!-- wp:table {\"hasFixedLayout\":true,\"className\":\"is-style-stripes\"} -->\n<figure class=\"wp-block-table is-style-stripes\"><table class=\"has-fixed-layout\"><tbody><tr><td><\/td><td><\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><\/tr><tr><td>&nbsp;<\/td><td>&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\"><img class=\"wp-image-27817\" style=\"width: 50px;\" src=\"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/2016_Rio_zloty_50x50.jpg\" alt=\"\"><\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\"><img class=\"wp-image-27819\" style=\"width: 50px;\" src=\"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/2016_Rio_sreb_50x50.jpg\" alt=\"\"><\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\"><img class=\"wp-image-27821\" style=\"width: 50px;\" src=\"https:\/\/olimpijski.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/2016_Rio_braz_50x50.jpg\" alt=\"\"><\/td><\/tr><tr><td>1.<\/td><td>ZSRR<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">125<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">49<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">41<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">35<\/td><\/tr><tr><td>2.<\/td><td>NRD<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">90<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">40<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">25<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">25<\/td><\/tr><tr><td>3.<\/td><td>USA<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">94<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">34<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">35<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">25<\/td><\/tr><tr><td>...<\/td><td>&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\">&nbsp;<\/td><\/tr><tr><td><strong>6.<\/strong><\/td><td><strong>Polska<\/strong><\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\"><strong>26<\/strong><\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\"><strong>7<\/strong><\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\"><strong>6<\/strong><\/td><td class=\"has-text-align-center\" data-align=\"center\"><strong>13<\/strong><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n<!-- \/wp:table -->\n\n<!-- wp:heading -->\n<h2><strong>Medale dla Polski (26)<\/strong><\/h2>\n<!-- \/wp:heading -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>z\u0142oty - Irena Szewi\u0144ska (lekkoatletyka - bieg na 400 m)<br>z\u0142oty - Janusz Pyciak-Peciak (pi\u0119ciob\u00f3j nowoczesny)<br>z\u0142oty - Jerzy Rybicki (boks - waga lekko\u015brednia)<br>z\u0142oty - Tadeusz \u015alusarski (lekkoatletyka - skok o tyczce)<br>z\u0142oty - Jacek Wszo\u0142a (lekkoatletyka - skok wzwy\u017c)<br>z\u0142oty Kazimierz Lipie\u0144 (zapasy - styl klasyczny - waga 62 kg)<br>z\u0142oty - Bronis\u0142aw Bebel, Ryszard Bosek, Wies\u0142aw Gaw\u0142owski, Marek Karbarz, Zbigniew Lubiejewski, Lech Lasko, Miros\u0142aw Rybaczewski, W\u0142odzimierz Sadalski, Edward Skorek, W\u0142odzimierz Stefa\u0144ski, Tomasz Wojtowicz i Zbigniew Zarzycki (siatk\u00f3wka)<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>srebrny - Andrzej Gronowicz i Jerzy Opara (kajakarstwo - C2&nbsp; 500 m)<br>srebrny - Bronis\u0142aw Malinowski (lekkoatletyka- bieg na 3000 m z przeszkodami)<br>srebrny - Grzegorz Cziura (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 56 kg)<br>srebrny - Grzegorz Jaremski, Jerzy Pietrzyk, Ryszard Podlas i Jan Werner (lekkoatletyka - sztafeta 4x400 m)<br>srebrny - Tadeusz Mytnik, Mieczys\u0142aw Nowicki, Stanis\u0142aw Szozda, Ryszard Szurkowski (kolarstwo - szosowy wy\u015bcig dru\u017c. na 100 km)<br>srebrny - (Jan Beniger, Les\u0142aw \u0106mikiewicz, Kazimierz Deyna, Jerzy Gorgo\u0144, Henryk Kasperczak, Kazimierz Kmiecik, Grzegorz Lato, Zygmunt Maszczyk, Piotr Mowlik, Roman Ogaza, Wojciech Rudy, Andrzej Szarmach, Antoni Szymanowski, Jan Tomaszewski, Henryk Wawrowski, Henryk Wieczorek, W\u0142adys\u0142aw \u017bmuda (pi\u0142ka no\u017cna)<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>br\u0105zowy - Leszek B\u0142a\u017cy\u0144ski (boks - waga musza)<br>br\u0105zowy - Leszek Kosedowski (boks - waga pi\u00f3rkowa)<br>br\u0105zowy - Kazimierz Szczerba (boks - waga lekkop\u00f3\u0142\u015brednia)<br>br\u0105zowy - Janusz Gortat (boks -waga p\u00f3\u0142ci\u0119\u017cka)<br>br\u0105zowy - Marian Ta\u0142aj (judo - waga 71 kg)<br>br\u0105zowy - Mieczys\u0142aw Nowicki (kolarstwo - wy\u015bcig indywidualny)<br>br\u0105zowy - Wies\u0142aw Gawlikowski (strzelectwo - skeet)<br>br\u0105zowy - Jerzy Greszkiewicz (strzelectwo - strzelanie do sylwetki biegn\u0105cego dzika)<br>br\u0105zowy - Czes\u0142aw Kwieci\u0144ski (zapasy - styl klasyczny - waga 90 kg)<br>br\u0105zowy - Andrzej Skrzydlewski (zapasy - styl klasyczny - waga 100 kg)<br>br\u0105zowy - Kazimierz Czarnecki (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga 67,5 kg)<br>br\u0105zowy - Tadeusz Rutkowski (podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w - waga ponad 110 kg)<br>br\u0105zowy - Zdzis\u0142aw Antczak, Janusz Brzozowski, Piotr Cie\u015bla, Jan Gmyrek, Alfred Ka\u0142uzi\u0144ski, Jerzy Klempel, Zygfryd Kuchta, Jerzy Melcer, Ryszard Przybysz, Henryk Rozmiarek, Andrzej Soko\u0142owski, Andrzej Szymczak, Mieczys\u0142aw Wojczak i W\u0142odzimierz Zieli\u0144ski (pi\u0142ka r\u0119czna)<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:quote {\"className\":\"is-style-default\"} -->\n<blockquote class=\"wp-block-quote is-style-default\"><p>A\u017c siedem razy zagrano bia\u0142o-czerwonym Mazurek D\u0105browskiego: Irenie Szewi\u0144skiej triumfatorce biegu na 400 m, bokserowi Jerzemu Rybickiemu, Jackowi Wszole najlepszemu w skoku wzwy\u017c i Tadeuszowi \u015alusarskiemu, kt\u00f3ry wygra\u0142 konkurs skoku o tyczce, najlepszemu pi\u0119cioboi\u015bcie nowoczesnemu igrzysk Januszowi Pyciakowi-Peciakowi, zapa\u015bnikowi klasykowi Kazimierzowi Lipieniowi oraz siatkarzom, podopiecznym trenera Huberta Wagnera.<\/p><p>Drugi olimpijski kr\u0105\u017cek wywalczyli pi\u0142karze no\u017cni \u2013 tym razem srebro, z kolei zdobyli br\u0105z pi\u0142karze r\u0119czni.<\/p><\/blockquote>\n<!-- \/wp:quote -->","post_title":"Montreal 1976","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"montreal-1976","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-09-28 15:51:36","post_modified_gmt":"2020-09-28 13:51:36","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/wai-q98d7hpf9hy9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/olympics_summer\/montreal-1976\/","menu_order":0,"post_type":"olympics_summer","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},"team_competition":{"ID":5884,"post_author":"1","post_date":"2020-06-19 11:32:33","post_date_gmt":"2020-06-19 11:32:33","post_content":"","post_title":"Pi\u0142ka no\u017cna","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"open","post_password":"","post_name":"pilka-nozna","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-06-29 13:17:08","post_modified_gmt":"2020-06-29 11:17:08","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/wai-q7byvryhhcz9k.wpallimport-demo.qsandbox.me\/competition\/pilka-nozna\/","menu_order":0,"post_type":"competition","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},"team_players":[{"ID":13302,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:43:39","post_date_gmt":"2020-06-24 14:43:39","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>ps. \"Jano\", trener, pi\u0142karz z\u00a0Radomska, olimpijczyk i wicemistrz olimpijski z\u00a0Montrealu (1976).<br><\/strong><br>Urodzony 18 lutego 1950 w\u00a0Radomsku, absolwent Technikum Hutniczego w\u00a0Chorzowie (technik-metalurg) i\u00a0Szko\u0142y Trener\u00f3w PZPN (AWF). Motocyklista z\u00a0powo\u0142ania i\u00a0pi\u0142karz (napastnik, 174 cm, 70 kg) z\u00a0konieczno\u015bci, wychowanek Stali i\u00a0Czarnych Radomsko (1965), zawodnik Hali Sportowej \u0141\u00f3d\u017a (1966, gdzie pod wodz\u0105 Leszka Jezierskiego zdoby\u0142 tytu\u0142 mistrza Polski junior\u00f3w), Startu \u0141\u00f3d\u017a (1967-1969), Zawiszy Bydgoszcz (1970-1972), Ruchu Chorz\u00f3w (1972-1980 i\u00a01982-1983), belgijskiego Seresien (1980-1982) i\u00a0Polonii Bytom (1983-1986).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Wyr\u00f3s\u0142 ponad przeci\u0119tno\u015b\u0107 w&nbsp;chorzowskim Ruchu, gdzie w&nbsp;ci\u0105gu 9 ligowych sezon\u00f3w (1973-1980 i&nbsp;1983) rozegra\u0142 229 spotka\u0144, strzeli\u0142 74 bramki, 3-krotnie zdoby\u0142 tytu\u0142 mistrza Polski (1974, 1975, 1979) i&nbsp;raz Puchar Polski (1974). 5-krotny reprezentant Polski (4A + 1) zadebiutowa\u0142 w&nbsp;meczu z&nbsp;Argentyn\u0105 (1976), a&nbsp;zako\u0144czy\u0142 gr\u0119 w&nbsp;dru\u017cynie narodowej podczas spotkania z&nbsp;Irlandi\u0105 (1976). Po zako\u0144czeniu kariery zawodniczej, trener&nbsp;(utar\u0142a si\u0119 opinia, \u017ce&nbsp;jest szkoleniowcem, kt\u00f3ry ratuje pi\u0142karskie dru\u017cyny zagro\u017cone degradacj\u0105 do&nbsp;klas ni\u017cszych), dzia\u0142acz i&nbsp;s\u0119dzia pi\u0142karski, m.in.&nbsp;sekretarz KS Ruch Chorz\u00f3w.<br>Mistrz Sportu, odznaczony m.in. Srebrnym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe i&nbsp;Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1976 Montreal<\/strong>: napastnik <strong>dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (3 dru\u017c.) pokona\u0142a Iran 3:2 i&nbsp;zremisowa\u0142a z&nbsp;Kub\u0105 0:0, zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;\u0107wier\u0107fin. zwyci\u0119\u017cy\u0142a KRL-D 5:0, w&nbsp;p\u00f3\u0142fin. wygra\u0142a z&nbsp;Brazyli\u0105 2:0, w&nbsp;finale przegra\u0142a z&nbsp;NRD 1:3, <strong>zdobywaj\u0105c srebrny medal<\/strong>. Benigier rozegra\u0142 jeden (zreszt\u0105 bardzo dobry) mecz z&nbsp;Iranem. Jego partnerami w&nbsp;dru\u017cynie byli: L. \u0106mikiewicz, K. Deyna, J.Gorgo\u0144, H. Kasperczak, K.Kmiecik, G. Lato, Z. Maszczyk, P. Mowlik, R. Ogaza, W. Rudy, A. Szarmach, A. Szymanowski, J. Tomaszewski, H. Wawrowski, H. Wieczorek i&nbsp;W. \u017bmuda.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 155-156; EP Fuji: Ruch Chorz\u00f3w, s. 192, Bia\u0142o-Czerwoni, t. 20, s. 164, Liga polska, t. 25, s. 177; 80 lat OZPN Katowice, s. 175; Gowarzewski, Bia\u0142o-Czerwoni, s. 358; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 54; Pawlak, Olimpijczycy, s. 30.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Jan Benigier","post_excerpt":"ps. \"Jano\", trener, pi\u0142karz z Radomska, olimpijczyk i wicemistrz olimpijski z Montrealu (1976).","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"jan-janusz-benigier","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2021-02-18 11:04:20","post_modified_gmt":"2021-02-18 10:04:20","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/jan-janusz-benigier\/","menu_order":166,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":13485,"post_author":"1","post_date":"2020-06-24 16:44:28","post_date_gmt":"2020-06-24 14:44:28","post_content":"<p class=\"title-m-02\">\u0106MIKIEWICZ LES\u0141AW<\/p>\r\n<strong>trener, reprezentacyjny pomocnik, \"joker\" G\u00f3rskiego na\u00a0M\u015a 1974 w\u00a0RFN, srebrny (1976) i\u00a0z\u0142oty (1972) medalista olimpijski z\u00a0Montrealu i\u00a0Monachium.\r\n<\/strong>\r\nUrodzony 25 sierpnia 1948\u00a0we Wroc\u0142awiu, absolwent tamtejszego Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego. Pi\u0142karz (172 cm, 71 kg),\u00a0pomocnik, wychowanek miejscowego Lotnika 1960-1965 (trener Roman Chaszczewicz, kt\u00f3remu najwi\u0119cej zawdzi\u0119cza), zawodnik: \u015al\u0105ska Wroc\u0142aw (1965-1970, liga), Legii Warszawa 1970-1979 (trener Andrzej Strejlau) i\u00a0ameryka\u0144skich zespo\u0142\u00f3w - New York Arrow (1980) i\u00a0Chicago Horizon (1980-1981).\r\n\r\nJego nazwisko kojarzy si\u0119 z\u00a0sukcesami sto\u0142ecznej Legii, w\u00a0kt\u00f3rej podczas 10 sezon\u00f3w ligowych (1971-1980) rozegra\u0142 226 mecz\u00f3w, strzeli\u0142 14 goli i\u00a0zdoby\u0142 dwukrotnie Puchar Polski (1973, 1980). W\u00a0\u015al\u0105sku Wroc\u0142aw znalaz\u0142 go Ryszard Koncewicz, za kt\u00f3rego kadencji debiutowa\u0142 w\u00a0dru\u017cynie narodowej (1970, mecz z\u00a0W\u0119grami). Dalsza jednak kariera reprezentacyjna (zako\u0144czona w\u00a01979 meczem z\u00a0NRD) zwi\u0105zana jest z\u00a0\"epok\u0105 G\u00f3rskiego\" - najpomy\u015blniejsz\u0105 w\u00a0historii naszego futbolu (w sumie rozegra\u0142 57 A + 4) i\u00a0zdoby\u0142 1 bramk\u0119 w\u00a0nieoficjalnym meczu. Wszechstronny (wyst\u0119powa\u0142 w\u00a0obronie, pomocy i\u00a0ataku), inteligentny, my\u015bl\u0105cy, zdyscyplinowany na\u00a0boisku i\u00a0w \u017cyciu.\u00a0Cz\u0119sto otrzymywa\u0142 tzw. \"specjalne zadania\", z\u00a0kt\u00f3rych wywi\u0105zywa\u0142 si\u0119 sumiennie. Dobry duch dru\u017cyny olimpijskiej w\u00a0Monachium (nie by\u0142 na\u00a0boisku tylko przez\u00a025 minut turnieju). Dwa lata p\u00f3\u017aniej (1974), niemal w\u00a0ostatniej chwili, straci\u0142 miejsce w\u00a0podstawowym sk\u0142adzie na\u00a0rzecz Maszczyka, wyst\u0105pi\u0142 jednak w\u00a0sze\u015bciu spotkaniach M\u015a 74. By\u0142 \"pierwszym rezerwowym\" trzeciej dru\u017cyny globu (gra\u0142 w\u00a0sumie 109 minut) i\u00a0jak trafnie zauwa\u017cono\u00a0\"prawdziwym jokerem G\u00f3rskiego\". W\u00a01978 po kontuzji, by\u0142 zn\u00f3w w\u00a0\u015bwietnej formie, ale\u00a0kolejny selekcjoner (Jacek Gmoch) wyra\u017anie nie lubi\u0142 wszechstronnego legionisty i\u00a0nie zabra\u0142 go do\u00a0Argentyny. Wr\u00f3ci\u0142 do\u00a0reprezentacji po przyj\u015bciu Ryszarda Kuleszy, zagra\u0142 jeszcze w\u00a0sze\u015bciu spotkaniach i\u00a0po\u017cegna\u0142 si\u0119 z\u00a0kadr\u0105 narodow\u0105 po\u015bwi\u0119caj\u0105c si\u0119 pracy trenerskiej. Pocz\u0105tkowo w\u00a0roli asystenta G\u00f3rskiego w\u00a0Legii, potem m.in. szkoli\u0142 pi\u0142karzy: Motoru Lublin, G\u00f3rnika Zabrze, Hutnika Krak\u00f3w, Pogoni Szczecin, Gwardii Warszawa. Od sierpnia 1989 do\u00a0wrze\u015bnia 1993 by\u0142 asystentem selekcjonera Andrzeja Strejlaua, po kt\u00f3rym przej\u0105\u0142 funkcj\u0119 prowadz\u0105c reprezentacj\u0119 w\u00a0trzech przegranych meczach w\u00a0ko\u0144cu 1993. Od lat zwi\u0105zany z\u00a0PZPN,\u00a0by\u0142 jego pe\u0142nomocnikiem do\u00a0spraw Uczniowskich Klub\u00f3w Sportowych, kontynuuj\u0105c ide\u0119 Marka Wielgusa. Trenowa\u0142 tak\u017ce kadr\u0119 m\u0142odzie\u017cow\u0105. Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu odznaczony m.in. Z\u0142otym (dwukrotnie) Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe i\u00a0Krzy\u017cem Kawalerskim OOP.\r\n\r\n<strong>* 1972 Monachium<\/strong>: pomocnik <strong>dru\u017cyny pi\u0142karskiej,<\/strong> kt\u00f3ra w\u00a0grupie elim. (4 dru\u017c.) pokona\u0142a Kolumbi\u0119 5:1, Ghan\u0119 4:0 i\u00a0NRD 2:1 zajmuj\u0105c 1. msc w\u00a0grupie; w\u00a0grupie p\u00f3\u0142fin. (4 dru\u017c.) zremisowa\u0142a z\u00a0Dani\u0105 1:1 oraz\u00a0zwyci\u0119\u017cy\u0142a ZSRR 2:1 i\u00a0Maroko 5:0, zajmuj\u0105c 1. msc w\u00a0grupie; w\u00a0meczu fina\u0142owym wygra\u0142a z\u00a0W\u0119grami 2:1 (0:1) <strong>zdobywaj\u0105c z\u0142oty medal<\/strong>. Wyst\u0105pi\u0142 we wszystkich spotkaniach. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Anczok Zygmunt.\r\n<strong>\r\n*1976 Montreal:<\/strong> pomocnik <strong>dru\u017cyny pi\u0142karskiej,<\/strong> kt\u00f3ra w\u00a0grupie elim. (3 dru\u017c.) pokona\u0142a Iran 3:2 i\u00a0zremisowa\u0142a z\u00a0Kub\u0105 0:0, zajmuj\u0105c 1. msc w\u00a0grupie; w\u00a0\u0107wier\u0107fin. zwyci\u0119\u017cy\u0142a KRL-D 5:0, w\u00a0p\u00f3\u0142fin. wygra\u0142a z\u00a0Brazyli\u0105 2:0; w\u00a0finale przegra\u0142a z\u00a0NRD 1:3 (0:2) <strong>zdobywaj\u0105c srebrny medal<\/strong>. Wyst\u0105pi\u0142 w\u00a0spotkaniach z\u00a0Kub\u0105, Iranem, KRL-D i\u00a0Brazyli\u0105. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Benigier Jan.\r\n\r\n<em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 176; EP Fuji: Legia, s. 177, G\u00f3rnik Zabrze, s. 172, Polonia , s. 230-231;\u00a0 Bia\u0142o-Czerwoni, t. 20, s. 165, Liga polska, t. 25, s. 178, Herosi Mundiali, t. 8, s. 51; Gowarzewski, Encyklopedia, s. 346; Gowarzewski, Bia\u0142o-Czerwoni, s. 359; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 138 (tu b\u0142\u0119dny wynik meczu z\u00a0Grecj\u0105 w\u00a0Poznaniu w\u00a01971 3: 0, by\u0142o 7:0); Pawlak, Olimpijczycy, s. 55.<\/em>\r\n\r\n<!-- history -->\r\n<table style=\"text-align: right; width: 85%;\" border=\"0\" cellspacing=\"0\" cellpadding=\"0\">\r\n<tbody>\r\n<tr>\r\n<td class=\"box3-title\" align=\"right\"><\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>","post_title":"Les\u0142aw \u0106mikiewicz","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"open","post_password":"","post_name":"leslaw-cmikiewicz","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-10-09 09:02:31","post_modified_gmt":"2020-10-09 07:02:31","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/leslaw-cmikiewicz\/","menu_order":91,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":13556,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:44:42","post_date_gmt":"2020-06-24 14:44:42","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>ps.&nbsp;\"Kaka\", por. s\u0142. st. WP, trener, pi\u0142karz - geniusz, \"genera\u0142\" dru\u017cyny narodowej lat siedemdziesi\u0105tych, srebrny (1976) i&nbsp;z\u0142oty (1972) medalista olimpijski, br\u0105zowy medalista M\u015a (1974),&nbsp;najlepszy pomocnik tych mistrzostw, trzeci pi\u0142karz Europy (za Cruyffem i&nbsp;Beckenbauerem) w&nbsp;1974.<br><\/strong><br>Urodzony 23 pa\u017adziernika 1947 w&nbsp;Starogardzie Gda\u0144skim w&nbsp;robotniczej, wielodzietnej (dziesi\u0119cioro) rodzinie Franciszka (pracownik fizyczny mleczarni) i&nbsp;Jadwigi Sprengel, absolwent miejscowej Zasadniczej Szko\u0142y Zawodowej przy Zak\u0142adach Obuwniczych (elektryk). Od wczesnych lat interesowa\u0142 si\u0119 sportem. Uprawia\u0142 tenis sto\u0142owy, pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105, lekkoatletyk\u0105 (skok wzwy\u017c), ale&nbsp;najwi\u0119ksze uzdolnienia zaprezentowa\u0142 na&nbsp;boisku pi\u0142karskim (ju\u017c jako trampkarz pod opiek\u0105 Henryka Piotrowskiego).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Maj\u0105c 16 lat wyst\u0105pi\u0142 w&nbsp;reprezentacyjnej dru\u017cynie junior\u00f3w Okr\u0119gu Gda\u0144skiego, a&nbsp;nieco p\u00f3\u017aniej (1965) w&nbsp;dru\u017cynie narodowej. Zawodnik (180 cm, 77 kg) W\u0142\u00f3kniarza Starogard (1958-1966), \u0141KS \u0141\u00f3d\u017a (1966, jeden mecz w&nbsp;lidze), Legii Warszawa (1966-1978), Manchester City (1978-1981), ameryka\u0144skiej San Diego Sockers (1981-1988) i&nbsp;meksyka\u0144skiej Tijuana Legends (1988-1989).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Sw\u00f3j wielki talent (powszechnie uwa\u017cany jest za najlepszego \u015brodkowego pomocnika w&nbsp;historii polskiego futbolu) rozwin\u0105\u0142 w&nbsp;sto\u0142ecznej Legii (trener Jaroslav Vejvoda), gdzie w&nbsp;13 ligowych sezonach (1967-1979) rozegra\u0142 304 mecze zdobywaj\u0105c 94 gole, dwa tytu\u0142y mistrza Polski (1969, 1970) i&nbsp;Puchar Polski (1973). W&nbsp;tym te\u017c zespole uczestniczy\u0142 w&nbsp;32 spotkaniach w&nbsp;ramach europejskich turniej\u00f3w pucharowych, kiedy strzeli\u0142 10 bramek. Lubi\u0142 wyst\u0119powa\u0107 na&nbsp;klubowym stadionie przy ul. \u0141azienkowskiej. Mia\u0142 tam tysi\u0105ce uwielbiaj\u0105cych go kibic\u00f3w. W&nbsp;ci\u0105gu ponad 10 lat reprezentowa\u0142 barwy narodowe w&nbsp;103 spotkaniach (97 A + 6, w&nbsp;kt\u00f3rych zdoby\u0142 41 goli + 4). Zadebiutowa\u0142 (24 kwietnia 1968) w&nbsp;zwyci\u0119skim meczu z&nbsp;Turcj\u0105 (8:0), a&nbsp;zako\u0144czy\u0142 reprezentacyjn\u0105 karier\u0119 w&nbsp;przegranym meczu z&nbsp;Brazyli\u0105 (21 czerwca 1978).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Jego nazwisko zwi\u0105zane jest jednak przede wszystkim z&nbsp;najwi\u0119kszymi sukcesami polskiego futbolu w&nbsp;latach siedemdziesi\u0105tych, kt\u00f3re odniesione zosta\u0142y pod wodz\u0105 Kazimierza G\u00f3rskiego. Najwi\u0119kszym jego sukcesem (podobnie jak ca\u0142ego naszego futbolu) by\u0142 wyst\u0119p bia\u0142o-czerwonych podczas mistrzostw \u015bwiata w&nbsp;RFN (1974). Polacy nie tylko pokonali tam renomowanych rywali (m.in. Argentyn\u0119, W\u0142ochy, Jugos\u0142awi\u0119, Szwecj\u0119, Brazyli\u0119) demonstruj\u0105c szybki i&nbsp;efektowny \"totalny futbol\", co da\u0142o im&nbsp;udzia\u0142 i&nbsp;zwyci\u0119stwo w&nbsp;tzw. \"ma\u0142ym finale\" (trzecie miejsce i&nbsp;srebrne medale), ale&nbsp;r\u00f3wnie\u017c otrzymali znacz\u0105ce indywidualne wyr\u00f3\u017cnienia. Deyna zosta\u0142 trzecim pi\u0142karzem tych mistrzostw (za Cruyffem i&nbsp;Beckenbauerem), a&nbsp;Lato - kr\u00f3lem strzelc\u00f3w! Start w&nbsp;finale kolejnego Mundialu w&nbsp;Argentynie (1978) by\u0142 ju\u017c znacznie mniej udany i&nbsp;efektowny. W&nbsp;mi\u0119dzyczasie \"znakomity strateg i&nbsp;prawdziwy kr\u00f3l \u015brodka pola\" - jak powszechnie o&nbsp;nim m\u00f3wiono i&nbsp;pisano, mia\u0142 wiele ofert gry w&nbsp;czo\u0142owych dru\u017cynach Europy (Real Madryt, Inter Mediolan, AC Milan), kt\u00f3re&nbsp;jednak nie mog\u0142y by\u0107 zrealizowane (brak pozwolenia w\u0142adz sportowych i&nbsp;wojskowych). Zgod\u0119 na&nbsp;wyjazd otrzyma\u0142 maj\u0105c 31 lat (7 listopada 1978). Nie wybra\u0142 jednak&nbsp;najlepiej. W&nbsp;Manchester City (1978) mia\u0142 nie tylko trudno\u015bci j\u0119zykowe (porozumienie si\u0119 z&nbsp;partnerami). Zasada brytyjskiego futbolu \"kopnij i&nbsp;biegnij\" wyra\u017anie mu nie odpowiada\u0142a (wiek). Szuka\u0142 szcz\u0119\u015bcia w&nbsp;USA (1981), gdzie w&nbsp;kalifornijskim San Diego Soccers znalaz\u0142 wielu fan\u00f3w. Nie\u017ale mu si\u0119 nawet powodzi\u0142o (cho\u0107 gra\u0142 tam g\u0142\u00f3wnie w&nbsp;hali), ale&nbsp;wszystkie oszcz\u0119dno\u015bci powierzy\u0142 zaprzyja\u017anionemu mened\u017cerowi i&nbsp;wsp\u00f3lnikowi (budowa hoteli), kt\u00f3ry okaza\u0142 si\u0119 zwyk\u0142ym oszustem. Nasz znakomity pi\u0142karz, kompletnie za\u0142amany finansowym niepowodzeniem (straci\u0142 wszystko) zacz\u0105\u0142 szuka\u0107 pocieszenia w&nbsp;alkoholu.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Zgin\u0105\u0142 1 wrze\u015bnia 1989 w&nbsp;wypadku drogowym na&nbsp;autostradzie pod San Diego. Jego wys\u0142u\u017cony dodge colt uderzy\u0142 w&nbsp;ty\u0142 prawid\u0142owo zaparkowanej na&nbsp;poboczu ci\u0119\u017car\u00f3wki. Policja nie stwierdzi\u0142a \u017cadnych \u015blad\u00f3w hamowania. Kr\u00f3tko przed tragiczn\u0105 \u015bmierci\u0105 przyjecha\u0142 do&nbsp;Danii na&nbsp;mistrzostwa \u015bwiata weteran\u00f3w (zaproszenie K. G\u00f3rskiego). Mimo nalega\u0144 koleg\u00f3w, nie wsiad\u0142 do&nbsp;samolotu, kt\u00f3ry odlatywa\u0142 do&nbsp;Polski. Panuje przekonanie i\u017c mimo, \u017ce&nbsp;by\u0142 pi\u0142karzem nieprzeci\u0119tnym i&nbsp;wybitnie dla&nbsp;polskiego futbolu zas\u0142u\u017conym, docenianym by\u0142 bardziej za granic\u0105 ni\u017c w&nbsp;kraju. Znakomity organizator gry, \u015bwietny technik i&nbsp;snajper (s\u0142ynne \"rogale\" Deyny) by\u0142: pi\u0142karzem nr.&nbsp;Polski w&nbsp;latach 1969, 1972 i&nbsp;1974 (wg. dziennika \"Sport\"), najlepszym pi\u0142karzem Polski w&nbsp;latach 1973-1974 (wg tygodnika \"Pi\u0142ka No\u017cna\"), najlepszym pi\u0142karzem 70-lecia i&nbsp;75-lecia Polskiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki No\u017cnej. Zdoby\u0142 tak\u017ce tytu\u0142 najlepszego polskiego pi\u0142karza XX wieku (tygodnik \"Pi\u0142ka No\u017cna\"). Trzeci wg \"France Footbal\" pi\u0142karz Europy roku 1974 oraz&nbsp;sz\u00f3sty w&nbsp;latach 1972, 1973. Uwielbiany na&nbsp;stadionie Wojska Polskiego w&nbsp;Warszawie by\u0142 jednocze\u015bnie...&nbsp;wygwizdany&nbsp;na Stadionie \u015al\u0105skim w&nbsp;Chorzowie (1977), kiedy strzela\u0142 bramki dla&nbsp;polskiej reprezentacji (Portugalia 1:1) podczas eliminacji do&nbsp;M\u015a 1978. Panuje opinia, \u017ce&nbsp;by\u0142 to&nbsp;jedyny tego rodzaju przypadek w&nbsp;historii \u015bwiatowego futbolu, aby kapitan narodowej dru\u017cyny, u&nbsp;siebie w&nbsp;kraju, po zdobyciu bramki na&nbsp;wag\u0119 awansu do&nbsp;fina\u0142\u00f3w mistrzostw \u015bwiata, schodz\u0105c z&nbsp;boiska zosta\u0142 wygwizdany przez&nbsp;w\u0142asn\u0105 publiczno\u015b\u0107.&nbsp;Podobnie,&nbsp;d\u0142ugo nie m\u00f3g\u0142 zapomnie\u0107 innego, prawdziwie tym razem tragicznego wydarzenia, kt\u00f3rego sam by\u0142 autorem: podczas meczu z&nbsp;Argentyn\u0105 14 czerwca (mistrzostwa \u015bwiata 1978, mecz w&nbsp;Rosario z&nbsp;gospodarzami, kt\u00f3rzy prowadzili 1:0),&nbsp;kiedy wa\u017cy\u0142y si\u0119 losy spotkania i&nbsp;dalszego udzia\u0142u Polak\u00f3w w&nbsp;mistrzowskim turnieju - nie wykorzysta\u0142 rzutu karnego.&nbsp;Rozgrywa\u0142 w\u0142a\u015bnie \"100\" mecz w&nbsp;reprezentacji. Z&nbsp;tej okazji mia\u0142 zdoby\u0107 pewn\u0105 bramk\u0119, wyr\u00f3wna\u0107 stan meczu i...&nbsp;przej\u015b\u0107 do&nbsp;historii.&nbsp;Dziesi\u0105tki razy strzela\u0142 z&nbsp;11 metr\u00f3w z&nbsp;zamkni\u0119tymi oczami w&nbsp;wielkich pojedynkach \"o wszystko\" (np. z&nbsp;ZSRR na&nbsp;IO w&nbsp;Monachium czy M\u015a 1974 z&nbsp;Jugos\u0142awi\u0105). Tym razem nie by\u0142o bramki, nie by\u0142o wyr\u00f3wnania, by\u0142o 0:2.&nbsp;Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu, odznaczony m.in. dwukrotnie Z\u0142otym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe i&nbsp;Krzy\u017cem Kawalerskim OOP. Niezapomnianego pi\u0142karza mo\u017cna obejrze\u0107 w&nbsp;filmie J. Hutsona pt. Victory, (Droga do&nbsp;wolno\u015bci), gdzie zagra\u0142 rol\u0119 pi\u0142karza polskiego w&nbsp;hitlerowskim obozie jenieckim (wraz z&nbsp;m.in. Pelem, B. Moorem i&nbsp;Sylvestrem Stallone).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1972 Monachium:<\/strong> pomocnik <strong>dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (4 dru\u017c.) pokona\u0142a Kolumbi\u0119 5:1 (zdoby\u0142 2 bramki), Ghan\u0119 4:0 (1 bramka) i&nbsp;NRD 2:1, zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;grupie p\u00f3\u0142fin. (4 dru\u017c.) zremisowa\u0142a z&nbsp;Dani\u0105 1:1 (jedna bramka) oraz&nbsp;zwyci\u0119\u017cy\u0142a ZSRR 2:1 (jedna bramka Deyny) i&nbsp;Maroko 5:0 (2 bramki) zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;meczu fina\u0142owym wygra\u0142a z&nbsp;W\u0119grami 2:1 (0:1) - Deyna strzeli\u0142 obie bramki (47. i&nbsp;68. min.), zdobywaj\u0105c <strong>z\u0142oty medal. <\/strong>Wyst\u0105pi\u0142 we wszystkich spotkaniach i&nbsp;zosta\u0142 kr\u00f3lem strzelc\u00f3w turnieju olimpijskiego (9 goli). Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Anczok Zygmunt.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1976 Montreal:<\/strong> pomocnik <strong>dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (3 dru\u017c.) pokona\u0142a Iran 3:2 (1 bramka Deyny) i&nbsp;zremisowa\u0142a z&nbsp;Kub\u0105 0:0, zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;\u0107wier\u0107fin. zwyci\u0119\u017cy\u0142a KRL-D 5:0; w&nbsp;p\u00f3\u0142fin. wygra\u0142a z&nbsp;Brazyli\u0105 2:0, a&nbsp;w&nbsp;finale przegra\u0142a z&nbsp;NRD 1:3 (0:2) zdobywaj\u0105c <strong>srebrny medal<\/strong>. Wyst\u0105pi\u0142 we wszystkich spotkaniach. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. Benigier Jan.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 179; S\u0142ownik WF, 1993, z. 3, s. 128-129 (Kazimierz Toporowicz); EP Fuji: Legia, s. 177, Bia\u0142o-Czerwoni, t. 20, s. 166, Liga polska, t. 25, s. 178, Herosi Mundiali, t. 8, s. 56, Rocznik 95-96, t. 15, s. 185; Gowarzewski, Encyklopedia, s. 352; Gowarzewski, Bia\u0142o-Czerwoni, s. 359; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 156-157; \"Pi\u0142ka No\u017cna\", 2000, nr&nbsp;51-52, s. 10-11; Pawlak, Olimpijczycy, s. 58; Najlepsi polscy, s. 37-52; Sportowcy XXX lecia, s. 304-316.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Kazimierz Deyna (1947-1989)","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"kazimierz-deyna","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2022-09-02 10:05:34","post_modified_gmt":"2022-09-02 08:05:34","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/kazimierz-deyna\/","menu_order":90,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":13755,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:45:38","post_date_gmt":"2020-06-24 14:45:38","post_content":"<p class=\"title-m-02\">GORGO\u0143 JERZY PAWE\u0141<\/p>\n<strong>ps. \"Bia\u0142a G\u00f3ra\", podpora dru\u017cyny Kazimierza G\u00f3rskiego, z\u0142oty (1972) i&nbsp;srebrny (1976) medalista olimpijski z&nbsp;Monachium i&nbsp;Montrealu, medalista mistrzostw \u015bwiata (1974), jeden z&nbsp;najlepszych obro\u0144c\u00f3w w&nbsp;historii naszej pi\u0142ki.\n<\/strong>\nUrodzony 18 lipca 1949 w&nbsp;Zabrzu - Mikulczycach, absolwent Technikum G\u00f3rniczego. Pi\u0142karz (192 cm, 88-94 kg) - obro\u0144ca, stoper, libero. Wychowanek Sparty Mikulczyce Zabrze (w\u00f3wczas MGKS Mikulczyce, 1961-1966, pierwszy trener Bania, prowadz\u0105cy treningi z&nbsp;trampkarzami), a&nbsp;nast\u0119pnie zawodnik G\u00f3rnika Zabrze (1967-1980) i&nbsp;szwajcarskiego FC St. Gallen (1980-1983). Obronny filar zabrskiej dru\u017cyny na&nbsp;dobre i&nbsp;na z\u0142e: gra\u0142 z&nbsp;ni\u0105 w&nbsp;finale Pucharu Zdobywc\u00f3w Puchar\u00f3w (1970) i&nbsp;spad\u0142 te\u017c do&nbsp;II ligi (1978). Rozegra\u0142 w&nbsp;jej barwach 220 mecz\u00f3w i&nbsp;zdoby\u0142 18 goli w&nbsp;ci\u0105gu dwunastu ligowych sezon\u00f3w, 2-krotny mistrz Polski (1971, 1972) i&nbsp;5-krotny zdobywca Pucharu Polski (1968-1972), reprezentant kraju (55 A, strzelec 6 goli) debiutuj\u0105c w&nbsp;meczu z&nbsp;Irlandi\u0105 (1970) i&nbsp;ko\u0144cz\u0105c wyst\u0119py podczas spotkania z&nbsp;Brazyli\u0105 (1978).\n\nNajwi\u0119kszy sukces odni\u00f3s\u0142 na&nbsp;mistrzostwach \u015bwiata, zdobywaj\u0105c br\u0105zowy medal w&nbsp;Niemczech (1974) i&nbsp;wyst\u0119puj\u0105c w&nbsp;fina\u0142ach w&nbsp;Argentynie (1978). W&nbsp;pierwszym turnieju (w obu by\u0142 podpor\u0105 polskiej defensywy) nie opu\u015bci\u0142 z&nbsp;gry ani jednej minuty i&nbsp;strzeli\u0142 nawet 1 bramk\u0119 (Haiti), w&nbsp;drugim po pi\u0119ciu rozegranych spotkaniach nie znalaz\u0142 uznania selekcjonera (J. Gmoch) i&nbsp;nie wyst\u0105pi\u0142 przeciwko zespo\u0142owi gospodarzy (zast\u0105pi\u0142 go Kasperczak).&nbsp; W&nbsp;1980 wyjecha\u0142 do&nbsp;Szwajcarii, gdzie w&nbsp;tamtejszym FC St. Gallen zako\u0144czy\u0142 karier\u0119 sportow\u0105 (1983, kontuzja). Kr\u00f3tko trenowa\u0142 tam m\u0142odzie\u017c, ale&nbsp;jak kiedy\u015b wyzna\u0142, nie mia\u0142 serca do&nbsp;zawodu szkoleniowca. Zosta\u0142 ochroniarzem w&nbsp;supermarketach. Znakomity polski obro\u0144ca (nie brakowa\u0142o opinii, \u017ce&nbsp;jeden z&nbsp;najlepszych \u015brodkowych na&nbsp;\u015bwiecie) nie lubi\u0142 dziennikarzy i&nbsp;st\u0105d wiele bia\u0142ych plam w&nbsp;jego sportowym i&nbsp;poza sportowym \u017cyciorysie. W&nbsp;Polsce pojawi\u0142 si\u0119 ponownie po&nbsp;20 latach (2000). \u017byje szcz\u0119\u015bliwie w&nbsp;Szwajcarii \" z&nbsp;t\u0105 sam\u0105, jedyn\u0105 \u017con\u0119 i&nbsp;z dw\u00f3jk\u0105 doros\u0142ych ju\u017c dzieci\" (cytat z&nbsp;jednego z&nbsp;nielicznych wywiad\u00f3w). Konsekwentnie nie bierze udzia\u0142u w&nbsp;towarzyskich spotkaniach \"Or\u0142\u00f3w\" G\u00f3rskiego (kontuzja). Kiedy zapytano go, czym r\u00f3\u017cni obecna dru\u017cyna i&nbsp;polscy pi\u0142karze od&nbsp;zespo\u0142u, w&nbsp;kt\u00f3rym sam gra\u0142, odpowiedzia\u0142: <em>\"O nas pisa\u0142y gazety ca\u0142ej Europy, a&nbsp;obecnych naszych pi\u0142karzy dok\u0142adnie nikt - poza granicami Polski - nie zna. Taka to&nbsp;r\u00f3\u017cnica\"<\/em>. Zas\u0142u\u017cony mistrz sportu odznaczony m. in. z\u0142otym, srebrnym i&nbsp;br\u0105zowym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe i&nbsp;Krzy\u017cem Kawalerskim OOP (1977). Zdobywca Z\u0142otych But\u00f3w (1973).\n\n<strong>* 1972 Monachium: obro\u0144ca dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (4 dru\u017c.) pokona\u0142a Kolumbi\u0119 5:1, Ghan\u0119 4:0 i&nbsp;NRD 2:1, zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;p\u00f3\u0142fin. (4 dru\u017c.) zremisowa\u0142a z&nbsp;Dani\u0105 1:1 oraz&nbsp;zwyci\u0119\u017cy\u0142a ZSRR 2:1 i&nbsp;Maroko 5:0, zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;meczu fina\u0142owym wygra\u0142a z&nbsp;W\u0119grami 2:1 (0:1) zdobywaj\u0105c <strong>z\u0142oty medal<\/strong>. Wyst\u0105pi\u0142 we wszystkich spotkaniach, a&nbsp;sta\u0142 si\u0119 bohaterem meczu z&nbsp;NRD, kt\u00f3ry rozegrany zosta\u0142 1 wrze\u015bnia (dzie\u0144 - symbol napa\u015bci Niemiec na&nbsp;Polsk\u0119). Graj\u0105c jako obro\u0144ca zdoby\u0142 dla&nbsp;bia\u0142o-czerwonych obie bramki (6. i&nbsp;63. min.).\n\n<strong>*1976 Montreal:<\/strong> obro\u0144ca <strong>dru\u017cyny pi\u0142karskiej,<\/strong> kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (3 dru\u017c.) pokona\u0142a Iran 3:2, zremisowa\u0142a z&nbsp;Kub\u0105 0:0, zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;\u0107wier\u0107fin. zwyci\u0119\u017cy\u0142a KRL-D 5:0, w&nbsp;p\u00f3\u0142fin. wygra\u0142a z&nbsp;Brazyli\u0105 2:0; w&nbsp;finale przegra\u0142a z&nbsp;NRD 1:3 (0:2) zdobywaj\u0105c <strong>srebrny medal<\/strong>. Wyst\u0105pi\u0142 w&nbsp;meczach z&nbsp;Iranem, Kub\u0105, KRL-D i&nbsp;Brazyli\u0105. Na w\u0142asn\u0105 pro\u015bb\u0119 (rezygnacja), nie wyst\u0105pi\u0142 w&nbsp;spotkaniu fina\u0142owym, co przy og\u00f3lnej negatywnej ocenie wyst\u0119pu pi\u0142karzy, bardzo potem krytykowano. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Benigier Jan.\n\n<em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 200 (tu b\u0142\u0119dnie miejsce urodzenia Wa\u0142brzych); Klimontowicz, Ruch olimpijski, s. 58; EP Fuji: G\u00f3rnik Zabrze, s. 175, Bia\u0142o-Czerwoni, t. 20, s. 167, Liga polska, t. 25, s. 180; Gowarzewski, Encyklopedia, s. 378; Gowarzewski, Bia\u0142o-Czerwoni, s. 361; 80 lat OZPN Katowice, s. 175; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 222-223; Pawlak, Olimpijczycy, s. 83.<\/em>\n\n<!-- history -->\n<table style=\"text-align: right; width: 85%;\" cellspacing=\"0\" cellpadding=\"0\" border=\"0\">\n<tbody>\n<tr>\n<td class=\"box3-title\" align=\"right\"><a href=\"javascript:history.back()\"><\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>","post_title":"Jerzy Gorgo\u0144","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"jerzy-pawel-gorgon","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-10-02 11:14:09","post_modified_gmt":"2020-10-02 09:14:09","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/jerzy-pawel-gorgon\/","menu_order":83,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":13997,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:46:43","post_date_gmt":"2020-06-24 14:46:43","post_content":"HENRYK WOJCIECH KASPERCZAK\n\n<strong class=\"title-m-02\">trener, jeden z&nbsp;najlepszych pomocnik\u00f3w z&nbsp;\"epoki G\u00f3rskiego\", srebrny medalista olimpijski z&nbsp;Montrealu (1976) i&nbsp;br\u0105zowy z&nbsp;M\u015a w&nbsp;RFN (1974).\n<\/strong>\nUrodzony 10 lipca 1946 w&nbsp;Zabrzu (syn Jana), absolwent Technikum Samochodowego w&nbsp;Gliwicach (1965) i&nbsp;AWF w&nbsp;Warszawie (1977), gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wf (specjalno\u015b\u0107: sport). Pi\u0142karz (180 cm, 75 kg),&nbsp;pomocnik Stali Zabrze, Stali Mielec (1968-1978)&nbsp;w kt\u00f3rej barwach zdoby\u0142 tytu\u0142 mistrza kraju (1973, 1976) oraz&nbsp;francuskiego FC Metz (1978-1979).\n\nReprezentant Polski (61 A + 2,&nbsp;5 goli). Zadebiutowa\u0142 w&nbsp;meczu z&nbsp;USA (1973) i&nbsp;wyst\u0105pi\u0142 po raz ostatni w&nbsp;barwach narodowych w&nbsp;spotkaniu z&nbsp;Brazyli\u0105 podczas Mundialu 1978 w&nbsp;Mendozie. Nie mia\u0142 reprezentacyjnej przesz\u0142o\u015bci w&nbsp;dru\u017cynie junior\u00f3w, ani w&nbsp;m\u0142odzie\u017cowej i&nbsp;zbyt wielu zwolennik\u00f3w w\u015br\u00f3d szkoleniowc\u00f3w, ale&nbsp;ju\u017c 26-letniemu pi\u0142karzowi zaufa\u0142 Kazimierz G\u00f3rski: wyst\u0105pi\u0142 w&nbsp;meczach eliminacyjnych M\u015a 1974 (\u0142\u0105cznie z&nbsp;Angli\u0105 na&nbsp;Wembley) i&nbsp;podczas fina\u0142\u00f3w w&nbsp;RFN wyr\u00f3s\u0142 na&nbsp;jednego z&nbsp;najlepszych pomocnik\u00f3w&nbsp;mistrzowskiego turnieju (znakomity mecz z&nbsp;W\u0142ochami), walnie przyczyniaj\u0105c si\u0119 do&nbsp;zdobycia przez&nbsp;bia\u0142o-czerwonych trzeciego miejsca i&nbsp;pierwszego medalu w&nbsp;historii naszego futbolu.\n\nStudiuj\u0105c i&nbsp;graj\u0105c przygotowa\u0142 si\u0119 do&nbsp;kolejnych M\u015a w&nbsp;Argentynie (1978), kt\u00f3re wbrew zapowiedziom trenera Jacka Gmocha, nie przynios\u0142y spodziewanych sukces\u00f3w (5-8 m.). Zaraz potem wyjecha\u0142 do&nbsp;Francji, gdzie gra\u0142 jeszcze w&nbsp;FC Metz, po czym po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 pracy trenerskiej osi\u0105gaj\u0105c w&nbsp;niej wielkie sukcesy.\n\nNajpierw prowadzi\u0142 zespo\u0142y francuskie: FC Metz (1979-1984, Puchar Francji 1984), AS St. Etienne (1984-1987, awans do&nbsp;I ligi), RC Strasbourg (1987-1989), awans do&nbsp;I ligi), Racing Club de Paris (1989-1990, finalista Pucharu Francji 1990), Montpellier HSC(1990-1992), Olimpique Lille (1992-1993), a&nbsp;dalej kolejno: reprezentacj\u0119 Wybrze\u017ca Ko\u015bci S\u0142oniowej (1993-1994, 3 m. w&nbsp;Pucharze Narod\u00f3w Afryki 1994), reprezentacj\u0119 Tunezji (1994-1998, 2 m. w&nbsp;PNA1996, udzia\u0142 w&nbsp;IO w&nbsp;Atlancie 1996, awans do&nbsp;fina\u0142\u00f3w M\u015a 1998), SEC Bastia (1998), Maroko (1999-2000), Shenyng Sealion Chiny (2000-2001), Mali (2001-2002, 4 m. w&nbsp;PNA).\n\nW&nbsp;wieku 55 lat przyjecha\u0142 do&nbsp;Polski (marzec 2002) i&nbsp;rozpocz\u0105\u0142 treningi z&nbsp;krakowsk\u0105 Wis\u0142\u0105.\n\nZas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu, odznaczony m.in. z\u0142otym i&nbsp;srebrnym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe. Pi\u0142karz Roku 1976.\n\n<strong>*1976 Montreal: pomocnik dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim.(3 dru\u017c.) pokona\u0142a Iran 3:2 i&nbsp;zremisowa\u0142a z&nbsp;Kub\u0105 0:0, zajmuj\u0105c 1 m. w&nbsp;grupie; w&nbsp;\u0107wier\u0107fin. zwyci\u0119\u017cy\u0142a KRL-D 5:0; w&nbsp;p\u00f3\u0142fin. wygra\u0142a z&nbsp;Brazyli\u0105 2:0; w&nbsp;finale przegra\u0142a z&nbsp;NRD 1:3 (0:2) zdobywaj\u0105c <strong>srebrny medal<\/strong>. Wyst\u0105pi\u0142 w&nbsp;meczach z&nbsp;Kub\u0105, KRL-D, Brazyli\u0105 i&nbsp;NRD. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Benigier Jan.\n\n<em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 222 - 223; EP Fuji: Bia\u0142o-Czerwoni, t. 20, s. 169, Liga polska, t. 25, s. 182, Herosi Mundiali, t. 8, s. 94; Gowarzewski, Encyklopedia, s. 401; Gowarzewski, Bia\u0142o-Czerwoni, s. 363;&nbsp; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 307-308 (tu b\u0142\u0119dnie: pi\u0142karz warszawskiej Legii i&nbsp;cz\u0142onek dru\u017cyny, kt\u00f3ra na&nbsp;M\u015a w&nbsp;Argentynie zaj\u0119\u0142a trzecie miejsce); Pawlak, Olimpijczycy, s. 112; AAWF Warszawa, D-2496 \/ Z.<\/em>\n\n<!-- history -->\n<table style=\"text-align: right; width: 85%;\" cellspacing=\"0\" cellpadding=\"0\" border=\"0\">\n<tbody>\n<tr>\n<td class=\"box3-title\" align=\"right\"><a href=\"javascript:history.back()\"><\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>","post_title":"Henryk Kasperczak","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"kasperczak-henryk-wojciech","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-10-05 13:33:41","post_modified_gmt":"2020-10-05 11:33:41","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/kasperczak-henryk-wojciech\/","menu_order":14,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":14063,"post_author":"1","post_date":"2020-06-24 16:47:01","post_date_gmt":"2020-06-24 14:47:01","post_content":"<p class=\"title-m-02\">KMIECIK KAZIMIERZ<\/p>\r\n<strong>ps. \"Suchy\", \"Badyl\", pi\u0142karska legenda krakowskiej Wis\u0142y, z\u0142oty (1972) i\u00a0srebrny (1976) medalista olimpijski z\u00a0Monachium i\u00a0Montrealu, br\u0105zowy medalista mistrzostw \u015bwiata (1974).\r\n<\/strong>\r\nUrodzony 19 wrze\u015bnia 1951 roku w\u00a0W\u0119grzcach Wielkich, syn W\u0142adys\u0142awa i\u00a0Julii Jarzyna, absolwent szko\u0142y zawodowej i\u00a0Szko\u0142y Trenerskiej PZPN. Pi\u0142karz (175 cm, 73 kg),\u00a0napastnik, wychowanek LZS W\u0119grzcanka W\u0119grzce Wielkie (1961-1965), zawodnik Cracovii (1965-1967), Wis\u0142y Krak\u00f3w (1968-1981 i\u00a01982), belgijskiej SC Charleroi (1981), greckiej Larissy (1982-1985, mistrz Grecji 1983, fina\u0142 i\u00a0Puchar Grecji), niemieckiego Stuttgarter Kickers (1985-1988) i\u00a0OFV Offenburg (1988-1989). Przede wszystkim \"wi\u015blak\" (jeden ze s\u0142ynnej tr\u00f3jki: Kapka - Kusto - Kmiecik), najlepszy strzelec w\u00a0historii tego klubu. W\u00a0ci\u0105gu 15 ligowych sezon\u00f3w (1968-1981, 1983) rozegra\u0142 304 mecze i\u00a0strzeli\u0142 153 gole. Kr\u00f3l strzelc\u00f3w I ligi: 1976 \/20\/, 1978 \/15\/, 1979 \/17\/, 1980 \/24). W\u00a0reprezentacji Polski (rozegra\u0142 34 A + 3 i\u00a0zdoby\u0142 8 goli).\r\n\r\nDebiutowa\u0142 ju\u017c za kadencji G\u00f3rskiego (w meczu oficjalnym z\u00a0Ghan\u0105 w\u00a01972), kt\u00f3ry zabra\u0142 krakowskiego napastnika do\u00a0Monachium, ale\u00a0przez wszystkie lata gry w\u00a0reprezentacji by\u0142 tylko dublerem (zmiennikiem), nie mog\u0105c wygra\u0107 rywalizacji z\u00a0tej klasy napastnikami jak Lato czy Szarmach. Podobnie by\u0142o na\u00a0mistrzostwach \u015bwiata w\u00a0RFN (1974), gdzie zagra\u0142 tylko w\u00a0meczu ze Szwecj\u0105 i\u00a0Niemcami (w sumie 40 minut), kiedy decydowa\u0142y si\u0119 losy naszego awansu do\u00a0wielkiego fina\u0142u. Wyst\u0105pi\u0142 tak\u017ce, po raz drugi na\u00a0IO w\u00a0Montrealu. Praktycznie pomijany przez\u00a0Gmocha, wr\u00f3ci\u0142 do\u00a0kadry narodowej za kadencji Ryszarda Kuleszy. Po\u017cegna\u0142 si\u0119 z\u00a0reprezentacj\u0105 w\u00a0wyjazdowym i\u00a0zwyci\u0119skim (4:1) meczu z\u00a0Kolumbi\u0105 w\u00a0Bogocie (9 lipca 1980). Po zako\u0144czeniu kariery zawodniczej (cz\u0119\u015b\u0107 zagraniczna by\u0142a r\u00f3wnie ciekawa), zosta\u0142 szkoleniowcem, uko\u0144czy\u0142 \"Akademi\u0119 Kuleszy\" i\u00a0pracowa\u0142 w\u00a0krakowskiej Wi\u015ble\u00a0(asystent g\u0142\u00f3wnych trener\u00f3w klubu). Odznaczony m. in. z\u0142otym (dwukrotnie) Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe i\u00a0Krzy\u017cem Kawalerskim OOP.\r\n\r\n<strong>*1972 Monachium: pomocnik dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w\u00a0grupie elim. (4 dru\u017c.) pokona\u0142a Kolumbi\u0119 5:1, Ghan\u0119 4:0 i\u00a0NRD 2:1, zajmuj\u0105c 1. msc w\u00a0grupie; w\u00a0grupie p\u00f3\u0142fin. (4 dru\u017c.) zremisowa\u0142a z\u00a0Dani\u0105 1:1 oraz\u00a0zwyci\u0119\u017cy\u0142a ZSRR 2:1 i\u00a0Maroko 5:0 (1 bramka Kmiecika), zajmuj\u0105c 1. msc w\u00a0grupie; w\u00a0meczu fina\u0142owym wygra\u0142a z\u00a0W\u0119grami 2:1 (0:1), zdobywaj\u0105c <strong>z\u0142oty medal<\/strong>. Wyst\u0105pi\u0142 w\u00a0dw\u00f3ch meczach z\u00a0Ghan\u0105 i\u00a0Marokiem. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Anczok Zygmunt.\r\n\r\n<strong>*1976 Montreal: napastnik dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w\u00a0grupie elim. (3 dru\u017c.) pokona\u0142a Iran 3:2 i\u00a0zremisowa\u0142a z\u00a0Kub\u0105 0:0, zajmuj\u0105c 1. msc w\u00a0grupie; w\u00a0\u0107wier\u0107fin. zwyci\u0119\u017cy\u0142a KRL-D 5:0; w\u00a0p\u00f3\u0142fin. wygra\u0142a z\u00a0Brazyli\u0105 2:0: w\u00a0finale przegra\u0142a z\u00a0NRD 1:3 (0:2), zdobywaj\u0105c <strong>srebrny medal<\/strong>. Wyst\u0105pi\u0142 w\u00a0meczach z\u00a0Iranem, Kub\u0105, Brazyli\u0105 i\u00a0NRD. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Benigier Jan.\r\n\r\n<em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 229; EP Fuji: Wis\u0142a, s. 179, Bia\u0142o-Czerwoni, t. 20, s. 170, Liga polska, t. 25, s. 175, 183, Herosi Mundiali, t. 8, s. 97; Gowarzewski, Encyklopedia, s. 405; Gowarzewski, Bia\u0142o-Czerwoni, s. 364; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 344-345; Pawlak, Olimpijczycy, s. 119; Najlepsi z\u00a0najlepszych, s. 150-155.<\/em>\r\n\r\n<!-- history -->\r\n<table style=\"text-align: right; width: 85%;\" border=\"0\" cellspacing=\"0\" cellpadding=\"0\">\r\n<tbody>\r\n<tr>\r\n<td class=\"box3-title\" align=\"right\"><\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>","post_title":"Kazimierz Kmiecik","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"open","post_password":"","post_name":"kazimierz-kmiecik","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-10-02 10:30:09","post_modified_gmt":"2020-10-02 08:30:09","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/kazimierz-kmiecik\/","menu_order":73,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":14321,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:48:07","post_date_gmt":"2020-06-24 14:48:07","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>ps. \"Bolek\", trener, pi\u0142karski rekordzista, trzykrotny uczestnik mistrzostw \u015bwiata (dwa br\u0105zowe medale), kr\u00f3l strzelc\u00f3w M\u015a 1974, z\u0142oty (1972) i&nbsp;srebrny (1976) medalista olimpijski, senator RP, prezes PZPN.<br><\/strong><br>Urodzony 8 kwietnia 1950 w&nbsp;Malborku, absolwent Technikum Mechanicznego w&nbsp;Mielcu (1969) i&nbsp;Szko\u0142y Trener\u00f3w PZPN (1996). Pi\u0142karz (175 cm, 71 kg),&nbsp;napastnik: Stali Mielec (1964-1980), belgijskiego KSC Lokeren (1980-1982), CD Atlante Mexico City (1982-1984) i&nbsp;kanadyjskiej Polonii Hamilton (1984-1991). G\u0142\u00f3wna jego cz\u0119\u015b\u0107 kariery sportowej zwi\u0105zana jest ze Stal\u0105 Mielec (trener Andrzej Gajewski) w&nbsp;kt\u00f3rej barwach rozegra\u0142 (1968-1980): w&nbsp;II lidze 23 mecze (i zdoby\u0142 6 bramek) i&nbsp;w I lidze 272 mecze i&nbsp;111 bramek oraz&nbsp;zdoby\u0142 dwa tytu\u0142y mistrza Polski (1973, 1976); kr\u00f3l strzelc\u00f3w ligi: 1973 \/13\/ i&nbsp;1975 \/19\/.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Kiedy debiutowa\u0142 w&nbsp;reprezentacji (1:3 z&nbsp;RFN na&nbsp;stadionie X-lecia w&nbsp;Warszawie w&nbsp;1971), nie mia\u0142 najlepszej prasy. Szybko jednak z&nbsp;\"jednono\u017cnego pi\u0142karza\" i&nbsp;\"niezdarnego szybkobiegacza\" (najcz\u0119stsze okre\u015blenia prasowych krytyk\u00f3w) wyr\u00f3s\u0142 napastnik, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 symbolem \"totalnego futbolu\" Polak\u00f3w w&nbsp;latach siedemdziesi\u0105tych. Z&nbsp;jego nazwiskiem nierozerwalnie zwi\u0105zane s\u0105 wszystkie sukcesy z&nbsp;tego okresu. Wprawdzie podczas Igrzysk Olimpijskich w&nbsp;Monachium (1972) wyst\u0105pi\u0142 tylko w&nbsp;najs\u0142abszym meczu z&nbsp;Dani\u0105 (1:1), ale&nbsp;ju\u017c rok p\u00f3\u017aniej w&nbsp;spotkaniu z&nbsp;Angli\u0105 na&nbsp;Wembley, to&nbsp;z&nbsp;jego podania strzeli\u0142 pami\u0119tn\u0105 i&nbsp;decyduj\u0105c\u0105 bramk\u0119 Jan Domarski, dzi\u0119ki kt\u00f3rej mogli\u015bmy pokaza\u0107 na&nbsp;mistrzostwach \u015bwiata w&nbsp;RFN \"nowe oblicze\" naszej reprezentacji, kt\u00f3rej by\u0142 asem atutowym i&nbsp;kr\u00f3lem strzelc\u00f3w M\u015a 1974 (pierwszy i&nbsp;jedyny z&nbsp;Polak\u00f3w).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>W&nbsp;dalszych latach nie osi\u0105gn\u0105\u0142 ju\u017c wprawdzie tak spektakularnych sukces\u00f3w, ale&nbsp;to on by\u0142 najlepszym polskim zawodnikiem podczas IO w&nbsp;Montrealu (zdoby\u0142 w&nbsp;przegranym meczu fina\u0142owym honorow\u0105 bramk\u0119), a&nbsp;w&nbsp;kolejnych dw\u00f3ch Mundialach (1978, 1982) strzeli\u0142&nbsp;jeszcze 3 bramki (zdoby\u0142 ich w&nbsp;sumie na&nbsp;M\u015a podczas 20 spotka\u0144 i&nbsp;1800 minut - 10) i&nbsp;po raz drugi wyst\u0119puj\u0105c w&nbsp;\"ma\u0142ym finale\" (gra\u0142 ju\u017c w&nbsp;drugiej linii) zdoby\u0142 br\u0105zowy medal (1982). W&nbsp;sumie rozegra\u0142 w&nbsp;reprezentacji 100 spotka\u0144 (+ 3 nieoficjalne) i&nbsp;strzeli\u0142 45 bramek. Po\u017cegna\u0142 si\u0119 z&nbsp;dru\u017cyn\u0105 narodow\u0105 podczas meczu z&nbsp;Belgi\u0105 (17 kwietnia 1984). Po zako\u0144czeniu kariery zawodniczej po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 pracy trenerskiej: Nord York Rockets (1989-1990), Stal Mielec (1991-1993), Olimpia Pozna\u0144 (1993-1995), Amika Wronki (1995-1996), Widzew \u0141\u00f3d\u017a (40 dni na&nbsp;pocz\u0105tku sezonu 1999\/2000). Od sierpnia 2000&nbsp;wiceprezes Stali Mielec, od&nbsp;23 wrze\u015bnia 2001 senator RP (z ramienia SLD).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Bardzo aktywnie w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w&nbsp;dzia\u0142alno\u015b\u0107 Klubu Wybitnego Reprezentanta Polski zostaj\u0105c jego prezesem. \"Pi\u0142karz Roku\" w&nbsp;plebiscycie tygodnika \"Pi\u0142ka No\u017cna\" (1977, 1981). W&nbsp;innym plebiscycie \"France Football\" na&nbsp;najlepszych pi\u0142karzy Europy (1974) zaj\u0105\u0142 6 m. Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu, odznaczony m. in. trzykrotnie z\u0142otym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe oraz&nbsp;Krzy\u017cem Kawalerskim (1974) i&nbsp;Oficerskim (1982) OOP.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1972<\/strong> <strong>Monachium:<\/strong> napastnik <strong>dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (4 dru\u017c.) pokona\u0142a Kolumbi\u0119 5:1, Ghan\u0119 4:0 i&nbsp;NRD 2:1, zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;grupie p\u00f3\u0142fin. (4 dru\u017c.) zremisowa\u0142a z&nbsp;Dani\u0105 1:1 oraz&nbsp; zwyci\u0119\u017cy\u0142a ZSRR 2:1 i&nbsp;Maroko 5:0 zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;meczu fina\u0142owym wygra\u0142a z&nbsp;W\u0119grami 2:1 (0:1), <strong>zdobywaj\u0105c z\u0142oty medal<\/strong>. Lato wyst\u0105pi\u0142 tylko w&nbsp;meczu z&nbsp;Dani\u0105. Sk\u0142ad&nbsp; dru\u017cyny zob. - Anczok Zygmunt.<br><strong><br>*1976 Montreal: <\/strong>napastnik<strong> dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (3 dru\u017c.) pokona\u0142a Iran 3:2 i&nbsp;zremisowa\u0142a z&nbsp;Kub\u0105 0:0, zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;\u0107wier\u0107fin. zwyci\u0119\u017cy\u0142a KRL-D 5:0 (Lato zdoby\u0142 dwie bramki); w&nbsp;p\u00f3\u0142fin. wygra\u0142a z&nbsp;Brazyli\u0105 2:0; w&nbsp;finale przegra\u0142a z&nbsp;NRD 1:3 (0:2) <strong>zdobywaj\u0105c<\/strong> <strong>srebrny medal<\/strong>. Lato, kt\u00f3ry wyst\u0105pi\u0142 we wszystkich spotkaniach zdoby\u0142 w&nbsp;meczu fina\u0142owym honorow\u0105 bramk\u0119. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob.- Benigier&nbsp;Jan.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 255 (tu b\u0142\u0119dnie: zdoby\u0142 podczas IO w&nbsp;Monachium bramk\u0119 w&nbsp;meczu z&nbsp;Marokiem; wyst\u0105pi\u0142 tylko w&nbsp;jednym meczu z&nbsp;Dani\u0105); Kto jest kim w&nbsp;Polsce, wyd. IV, 2001, s. 500; EP Fuji: Bia\u0142o-Czerwoni, t. 20, s. 171, Liga polska, t. 25, s. 174, 185, Herosi&nbsp;Mundiali, t. 8, s. 103; Gowarzewski, Encyklopedia, s. 412; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 486-487; Pawlak, Olimpijczycy, s. 149; Gowarzewski, Bia\u0142o-Czerwoni, s. 365;&nbsp;Marcinek, Sportowe asy, s. 44-49. Uwaga: \"dyktator\" pi\u0142karskiej statystyki og\u0142asza dwie wersje liczby spotka\u0144, kt\u00f3re rozegra\u0142&nbsp; w&nbsp; reprezentacji Polski G. Lato: w&nbsp;Encyklopedii M\u015a (1990) podaje 104, w&nbsp; pracy&nbsp;Bia\u0142o-Czerwoni 1921-2001 (2001) - 100 razy.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Grzegorz Lato","post_excerpt":"trener, pi\u0142karski rekordzista, trzykrotny uczestnik mistrzostw \u015bwiata (dwa br\u0105zowe medale), kr\u00f3l strzelc\u00f3w M\u015a 1974, z\u0142oty (1972) i\u00a0srebrny (1976) medalista olimpijski, senator RP, prezes PZPN.","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"grzegorz-boleslaw-lato","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2021-04-08 08:28:38","post_modified_gmt":"2021-04-08 06:28:38","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/grzegorz-boleslaw-lato\/","menu_order":60,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":14486,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:48:58","post_date_gmt":"2020-06-24 14:48:58","post_content":"<p class=\"title-m-02\">MASZCZYK ZYGMUNT PAWE\u0141<\/p>\n<strong>ps. \"Zyga\", jeden z&nbsp;najpopularniejszych (obok Cie\u015blika) pi\u0142karzy chorzowskiego Ruchu, srebrny (1976) i&nbsp;z\u0142oty (1972) medalista olimpijski, br\u0105zowy medalista M\u015a 1974.\n<\/strong>\nUrodzony 3 maja 1945 w&nbsp;Siemianowicach, absolwent miejscowego Technikum (metalurg), pi\u0142karz (175 cm, 71 kg) - napastnik, rozgrywaj\u0105cy, wychowanek Siemianowiczanki (1955-1962), a&nbsp;nast\u0119pnie zawodnik Ruchu Chorz\u00f3w (1963-1976), francuskiego US Valenciennes (1976-1979) i&nbsp;CKS Czelad\u017a (1979).\n\nJeden z&nbsp;najpopularniejszych pi\u0142karzy chorzowskiego Ruchu (pracowity, \u015bwietnie wyszkolony, niezawodny i&nbsp;powszechnie lubiany) w&nbsp;kt\u00f3rym podczas 14 ligowych sezon\u00f3w (1964-1977) odby\u0142 310 gier, strzeli\u0142 41 goli, zdoby\u0142 trzy tytu\u0142y mistrza Polski (1968, 1974, 1975) i&nbsp;Puchar Polski (1974). Reprezentant barw narodowych (36 A + 4, strzeli\u0142 2 gole w&nbsp;meczach nieoficjalnych), debiutowa\u0142 w&nbsp;1968 w&nbsp;meczu z&nbsp;Turcj\u0105 i&nbsp;\u017cegna\u0142 reprezentacj\u0119 podczas IO w&nbsp;1976 w&nbsp;czasie pojedynku z&nbsp;NRD.\n\nUchodzi\u0142 za cz\u0142owieka od&nbsp;\"czarnej roboty\" w&nbsp;dru\u017cynie Kazimierza G\u00f3rskiego i&nbsp;jednocze\u015bnie jego pupila. Imponowa\u0142 ambicj\u0105 i&nbsp;\"\u017celaznymi p\u0142ucami\" (podczas ka\u017cdego meczu biega\u0142 najwi\u0119cej z&nbsp;ca\u0142ej dru\u017cyny). Na pewno mniej widowiskowy od&nbsp;Deyny i&nbsp;Kasperczaka, ale&nbsp;trudny do&nbsp;zast\u0105pienia. By\u0142 tak\u017ce czo\u0142owym zawodnikiem bia\u0142o-czerwonych podczas M\u015a 1974 (jako jedyny reprezentant mistrzowskiej dru\u017cyny Ruchu Chorz\u00f3w) przebywaj\u0105c na&nbsp;boisku w&nbsp;ci\u0105gu 7 spotka\u0144 przez&nbsp;592 minuty. Uczestnik \"ma\u0142ego fina\u0142u\" (zwyci\u0119stwo z&nbsp;Brazyli\u0105 1:0) na&nbsp;stadionie w&nbsp;Monachium (6 lipca 1974), kt\u00f3ry zako\u0144czy\u0142 si\u0119 zdobyciem br\u0105zowych medali. Stan wojenny (1981) zasta\u0142 go w&nbsp;RFN, gdzie si\u0119 osiedli\u0142 (Liedenscheid) i&nbsp;mieszka, pracuj\u0105c w&nbsp;fabryce mebli. Ze sportem nie ma kontakt\u00f3w. Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu (1973), odznaczony m.in. Z\u0142otym i&nbsp;Srebrnym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe oraz&nbsp;Krzy\u017cem Kawalerskim OOP (1974).\n\n<strong>*1972 Monachium:<\/strong> pomocnik <strong>dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (4 dru\u017c.) pokona\u0142a Kolumbi\u0119 5:1, Ghan\u0119 4:0 i&nbsp;NRD 2:1 zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;grupie p\u00f3\u0142fin. (4 dru\u017c.) zremisowa\u0142a z&nbsp;Dani\u0105 1:1 oraz&nbsp;zwyci\u0119\u017cy\u0142a ZSRR 2:1 i&nbsp;Maroko 5:0, zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;meczu fina\u0142owym wygra\u0142a z&nbsp;W\u0119grami 2:1 (0:1) <strong>zdobywaj\u0105c<\/strong> <strong>z\u0142oty medal<\/strong>. Wyst\u0105pi\u0142 w&nbsp;meczach z&nbsp;Kolumbi\u0105, Ghan\u0105, Dani\u0105, ZSRR, Marokiem i&nbsp;W\u0119grami. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. Anczok Zygmunt. Walnie przyczyni\u0142 si\u0119 do&nbsp;zakwalifikowania si\u0119 Polak\u00f3w do&nbsp;fina\u0142\u00f3w w&nbsp;Monachium: 26 kwietnia 1972 w&nbsp;meczu eliminacyjnym rozegranym z&nbsp;Hiszpani\u0105 w&nbsp;Szczecinie (2:0) strzeli\u0142 obie bramki.\n<strong>\n*1976 Montreal:<\/strong> napastnik <strong>dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (3 dru\u017c.) pokona\u0142a Iran 3:2 i&nbsp;zremisowa\u0142a z&nbsp;Kub\u0105 0:0, zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;\u0107wier\u0107fin. zwyci\u0119\u017cy\u0142a KRL-D 5:0; w&nbsp;p\u00f3\u0142fin. wygra\u0142a z&nbsp;Brazyli\u0105 2:0; w&nbsp;finale przegra\u0142a z&nbsp;NRD 1:3 (0:2), <strong>zdobywaj\u0105c<\/strong> <strong>srebrny medal<\/strong>. Wyst\u0105pi\u0142 we wszystkich spotkaniach. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Benigier Jan.\n\n<em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 271; EP Fuji: Ruch Chorz\u00f3w, s. 129, 200, Bia\u0142o-Czerwoni, t. 20, s. 173, Liga polska, t. 25, s. 186, Herosi Mundiali, t. 8, s. 115; Klimontowicz, Ruch olimpijski, s. 69; Gowarzewski, Encyklopedia, s. 428; Gowarzewski, Bia\u0142o-Czerwoni, s. 367; 80 lat OZPN Katowice, s. 175; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 551 (tu b\u0142\u0119dnie: gra\u0142&nbsp; w&nbsp;reprezentacji 16 razy); Pawlak, Olimpijczycy, s. 168.<\/em>\n\n<!-- history -->\n<table style=\"text-align: right; width: 85%;\" cellspacing=\"0\" cellpadding=\"0\" border=\"0\">\n<tbody>\n<tr>\n<td class=\"box3-title\" align=\"right\"><a href=\"javascript:history.back()\"><\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>","post_title":"Zygmunt Maszczyk","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"zygmunt-pawel-maszczyk","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-10-06 10:25:01","post_modified_gmt":"2020-10-06 08:25:01","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/zygmunt-pawel-maszczyk\/","menu_order":54,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":14569,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:49:16","post_date_gmt":"2020-06-24 14:49:16","post_content":"<strong>nauczyciel wf, trener, bramkarz \"wiecznie drugi\", reprezentant Legii (Puchar Polski) i\u00a0Lecha (mistrz Polski), srebrny medalista olimpijski z\u00a0Montrealu (1976).\n<\/strong>\nUrodzony 21 kwietnia 1951 w\u00a0Orzepowicach (Rybnik), absolwent AWF w\u00a0Poznaniu, nauczyciel wf, trener, pi\u0142karz (178 cm, 82 kg) - bramkarz, wychowanek LZS Orzepowice (1964-1965), zawodnik ROW Rybnik (1965-1970), Unii Racib\u00f3rz (1970), Legii Warszawa (1971-1977), Lecha Pozna\u0144 (1977-1983, liga i\u00a0tytu\u0142 mistrza Polski 1983) oraz\u00a0dru\u017cyn USA: Pittsburgh Spirit (1983-1985) i\u00a0Tacoma Stars (1986-1987). Najd\u0142u\u017cej gra\u0142 w\u00a0barwach sto\u0142ecznej dru\u017cyny z\u00a0\u0141azienkowskiej, w\u00a0kt\u00f3rej podczas 6 sezon\u00f3w ligowych (1972-1977) rozegra\u0142 131 mecz\u00f3w, zdoby\u0142 m.in. Puchar Polski (1973), godnie wype\u0142niaj\u0105c luk\u0119 po W\u0142adys\u0142awie Groty\u0144skim. 21-krotny reprezentant Polski (21A) zadebiutowa\u0142 w\u00a0meczu z\u00a0Kanad\u0105 (1974) i\u00a0zako\u0144czy\u0142 gr\u0119 w\u00a0dru\u017cynie narodowej podczas spotkania z\u00a0Hiszpani\u0105 (1981).\n\nSolidny, skoczny, pracowity, przy tym elegancki, spokojny i u\u015bmiechni\u0119ty, lubi\u0142 pojedynki \"sam na sam\" z napastnikami, ale przegrywa\u0142 je z posiadaj\u0105cymi znacznie lepsze warunki fizyczne krajowymi rywalami (Jan Tomaszewski). Zawsze sprawny, ofiarny i gotowy by\u0142 w zasadzie bramkarzem znajduj\u0105cym si\u0119 \"w zanadrzu\" ka\u017cdego selekcjonera, st\u0105d mia\u0142 miejsce w kadrze \"40\" na M\u015a '74 i by\u0142 w rezerwie w\u015br\u00f3d \"22\" wybra\u0144c\u00f3w na M\u015a '82. Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu, odznaczony m.in. Z\u0142otym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Gdy przesta\u0142 by\u0107 bramkarzem - zosta\u0142 trenerem. Pracowa\u0142 w Olimpii Pozna\u0144, Chemiku Bydgoszcz, Warcie i Lechii Kostrzyn. By\u0142 tam tak\u017ce nauczycielem wf.\n\n<strong>*1976 Montreal:<\/strong> bramkarz dru\u017cyny pi\u0142karskiej, kt\u00f3ra w\u00a0grupie elim. (3 dru\u017c.) pokona\u0142a Iran 3:2 i\u00a0zremisowa\u0142a z\u00a0Kub\u0105 0:0, zajmuj\u0105c 1. msc w\u00a0grupie; w\u00a0\u0107wier\u0107fin. zwyci\u0119\u017cy\u0142a KRL-D 5:0, w\u00a0p\u00f3\u0142fin. wygra\u0142a z\u00a0Brazyli\u0105 2:0 i\u00a0w finale przegra\u0142a z\u00a0NRD 1:3, <strong>zdobywaj\u0105c srebrny medal<\/strong>. Mowlik wyst\u0105pi\u0142 dopiero w\u00a0meczu z\u00a0NRD, gdy Jan Tomaszewski pu\u015bci\u0142 dwie bramki i\u00a0sam poprosi\u0142, by m\u00f3g\u0142 zej\u015b\u0107 z\u00a0boiska. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Benigier Jan.\n\n<em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 277; EP Fuji: Legia, s. 188, Bia\u0142o-Czerwoni, t. 20, s. 173, Liga polska, t. 25, s. 187; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 578; Pawlak, Olimpijczycy, s. 175; Gowarzewski, Bia\u0142o-Czerwoni, s. 367.<\/em>\n\n<!-- history -->\n<table style=\"text-align: right; width: 85%;\" border=\"0\" cellspacing=\"0\" cellpadding=\"0\">\n<tbody>\n<tr>\n<td class=\"box3-title\" align=\"right\"><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>","post_title":"Piotr Mowlik","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"piotr-mowlik","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2024-07-11 09:35:33","post_modified_gmt":"2024-07-11 07:35:33","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/piotr-mowlik\/","menu_order":100,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":14647,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:49:41","post_date_gmt":"2020-06-24 14:49:41","post_content":"<p class=\"title-m-02\">OGAZA ROMAN GRZEGORZ (1952-2006)<\/p>\n<strong>\u015blusarz, pi\u0142karz dru\u017cyn \u015bl\u0105skich i... francuskich, srebrny medalista z&nbsp;Montrealu (1976).\n<\/strong>\nUrodzony 17 listopada 1952 w&nbsp;Katowicach, absolwent Zasadniczej Szko\u0142y Zawodowej (\u015blusarz), pi\u0142karz (179 cm, 76 kg) - \u015brodkowy napastnik, wychowanek G\u00f3rnika L\u0119dziny (1965-1968, po fuzji wszed\u0142 w&nbsp;sk\u0142ad GKS Tychy), zawodnik G\u00f3rnika Zabrze (1968-1970), Szombierek Bytom (1970-1975 i&nbsp;1978-1983, liga), GKS Tychy (1975-1978, liga), francuskich zespo\u0142\u00f3w RC Lens (1983-1984) i&nbsp;Olympique Ales (1984 -1986), belgijskiego Elouges (1986) i&nbsp;ponownie francuskich dru\u017cyn: FC Forbach (1987-1991) i&nbsp;Marineaux (1991).\n\nW&nbsp;czasie ligowej kariery w&nbsp;kraju zdoby\u0142: Puchar Polski z&nbsp;zespo\u0142em G\u00f3rnika Zabrze (1970) i&nbsp;tytu\u0142 mistrza Polski w&nbsp;barwach Szombierek Bytom (1980). 21-krotny reprezentant Polski (21 A, strzelec 6 goli) debiutowa\u0142 w&nbsp;meczu z&nbsp;Haiti (1974) i&nbsp;ko\u0144czy\u0142 starty w&nbsp;dru\u017cynie narodowej meczem z&nbsp;Portugali\u0105 (1981). Mimo i\u017c by\u0142 napastnikiem wybitnym (\u015bwietny technik), nie znalaz\u0142 uznania w\u015br\u00f3d szkoleniowc\u00f3w G\u00f3rnika. Tak\u017ce Kazimierz G\u00f3rski maj\u0105c nadmiar utalentowanych graczy nie zabra\u0142 go na&nbsp;pami\u0119tne mistrzostwa w&nbsp;RFN (1974). Nie pasowa\u0142 do&nbsp;zespo\u0142u (by\u0142 za wolny i&nbsp;zbyt \"mi\u0119kki\"), Niedoceniony pi\u0142karz&nbsp;wyjecha\u0142, aby gra\u0107 do&nbsp;Francji, gdzie zamieszka\u0142. Zmar\u0142 w&nbsp;marcu 2006 roku.\n\n<strong>*1976 Montreal:<\/strong> napastnik <strong>dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (3 dru\u017c.) pokona\u0142a Iran 3:2 i&nbsp;zremisowa\u0142a z&nbsp;Kub\u0105 0:0, zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;\u0107wier\u0107fin. zwyci\u0119\u017cy\u0142a KRL-D 5:0, w&nbsp;p\u00f3\u0142fin. pokona\u0142a Brazyli\u0119 2:0 i&nbsp;w finale przegra\u0142a z&nbsp;NRD 1:3 <strong>zdobywaj\u0105c srebrny medal<\/strong>. Ogaza wyst\u0105pi\u0142 w&nbsp;meczu z&nbsp;KRL-D. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Benigier&nbsp; Jan.\n\n<em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 286 (tu b\u0142\u0119dna data i&nbsp;miejsce urodzenia); EP Fuji: G\u00f3rnik Zabrze, s. 186, Bia\u0142o-Czerwoni, t. 20, s. 174, Liga polska, s. 25, s. 188; Klimontowicz, Ruch olimpijski, s. 72 (tu b\u0142\u0119dny miesi\u0105c i&nbsp;miejsce urodzenia); 80 lat OZPN Katowice, s. 175; Gowarzewski, Bia\u0142o-Czerwoni, s. 368; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 607 (tu b\u0142\u0119dny dzie\u0144 i&nbsp;miesi\u0105c urodzenia); Pawlak, Olimpijczycy, s. 186; USC L\u0119dziny, pismo z&nbsp;28.10.2002 (potwierdzenie daty i&nbsp;miejsca urodzenia: 17.11.1952 Katowice).<\/em>\n\n<!-- history -->\n<table style=\"text-align: right; width: 85%;\" cellspacing=\"0\" cellpadding=\"0\" border=\"0\">\n<tbody>\n<tr>\n<td class=\"box3-title\" align=\"right\"><a href=\"javascript:history.back()\"><\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>","post_title":"Roman Ogaza","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"roman-grzegorz-ogaza","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-10-09 10:57:43","post_modified_gmt":"2020-10-09 08:57:43","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/roman-grzegorz-ogaza\/","menu_order":162,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":14917,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:50:48","post_date_gmt":"2020-06-24 14:50:48","post_content":"<p class=\"title-m-02\">RUDY WOJCIECH W\u0141ADYS\u0141AW<\/p>\n<strong>nauczyciel wf, lewy obro\u0144ca pi\u0142karskiej reprezentacji Polski, srebrny medalista olimpijski z&nbsp;Montrealu (1976) i&nbsp;uczestnik mistrzostw \u015bwiata w&nbsp;Argentynie (1978).\n<\/strong>\nUrodzony 24 pa\u017adziernika 1952 w&nbsp;Katowicach, syn W\u0142adys\u0142awa, absolwent Technikum Budowy Maszyn i&nbsp;Urz\u0105dze\u0144 G\u00f3rniczych w&nbsp;Sosnowcu (1974) i&nbsp;AWF Katowice, mgr sportu (1980), pi\u0142karz (175 cm, 73 kg) - lewy obro\u0144ca, wychowanek trenera Andrzeja Gajewskiego ze szk\u00f3\u0142ki pi\u0142karskiej (najpierw gra\u0142 na&nbsp;bramce) miejscowej Gwardii (1966-1970), p\u00f3\u017aniej wieloletni zawodnik sosnowieckiego Zag\u0142\u0119bia (1970-1984), w&nbsp;kt\u00f3rego barwach 2-krotnie zdoby\u0142 Puchar Polski (1977, 1978). 40-krotny reprezentant Polski (39 A + 1, zdobywca 1 gola) debiutowa\u0142 w&nbsp;dru\u017cynie narodowej w&nbsp;meczu z&nbsp;Kanad\u0105 (1974), a&nbsp;ko\u0144czy\u0142 reprezentacyjn\u0105 karier\u0119 w&nbsp;spotkaniu z&nbsp;Rumuni\u0105 (1981).\n\nJedyn\u0105 bramk\u0119 zdoby\u0142 17 pa\u017adziernika 1979 w&nbsp;Amsterdamie daj\u0105c\u0105 prowadzenie w&nbsp;spotkaniu z&nbsp;Holandi\u0105 (1:1). Uczestnik mistrzostw \u015bwiata w&nbsp;Argentynie (1978). Po zako\u0144czeniu kariery zawodniczej - nauczyciel wf w&nbsp;sosnowieckiej szkole podstawowej. By\u0142 te\u017c pi\u0142karskim arbitrem (przez 10 lat prowadzi\u0142 zawody ligowe). Odznaczony m. in. srebrnym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe i&nbsp;Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.\n\n<strong>*1976 Montreal<\/strong>: obro\u0144ca <strong>dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (3 dru\u017c.) pokona\u0142a Iran 3:2 i&nbsp;zremisowa\u0142a z&nbsp;Kub\u0105 0:0, zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;\u0107wier\u0107fin. zwyci\u0119\u017cy\u0142a KRL-D 5:0: w&nbsp;p\u00f3\u0142fin. wygra\u0142a z&nbsp;Brazyli\u0105 2:0, a&nbsp;w&nbsp;finale przegra\u0142a z&nbsp;NRD 1:3<strong> zdobywaj\u0105c srebrny medal<\/strong>. Rudy wyst\u0105pi\u0142 tylko w&nbsp;meczu z&nbsp;KRL-D. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Benigier Jan.\n\n<em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 313; Kurzy\u0144ski, Tysi\u0105c wspania\u0142ych (2), s. 206-207; Zmarzlik, Bij mistrza, s. 200; Osm\u00f3lski, Leksykon boksu, s. 218; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 745-746 (tu b\u0142\u0119dnie dzie\u0144 urodzenia 18 listopada); Pawlak, Olimpijczycy, s. 219 (tu b\u0142\u0105d jak wy\u017cej); Skotnicki, Od Olimpii do&nbsp;Atlanty, s. 194, 198; USC \u0141\u00f3d\u017a - Centrum, AU IV - 7983\/ 46.<\/em>\n&nbsp;\n\n<!-- history -->\n<table style=\"text-align: right; width: 85%;\" cellspacing=\"0\" cellpadding=\"0\" border=\"0\">\n<tbody>\n<tr>\n<td class=\"box3-title\" align=\"right\"><a href=\"javascript:history.back()\"><\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>","post_title":"Wojciech Rudy","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"wojciech-wladyslaw-rudy","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-10-06 13:15:22","post_modified_gmt":"2020-10-06 11:15:22","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/wojciech-wladyslaw-rudy\/","menu_order":146,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":15124,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:51:49","post_date_gmt":"2020-06-24 14:51:49","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>ps. \"Diabe\u0142\", trener, jeden z&nbsp;najskuteczniejszych strzelc\u00f3w w&nbsp;historii polskiego futbolu, trzykrotny uczestnik mistrzostw \u015bwiata (1974, 1978, 1982) i&nbsp;zdobywca dw\u00f3ch br\u0105zowych medali, srebrny medalista olimpijski z&nbsp;Montrealu (1976) i&nbsp;kr\u00f3l strzelc\u00f3w tego turnieju.<br><\/strong><br>Urodzony 3 pa\u017adziernika 1950 w&nbsp;Gda\u0144sku, syn Jana i&nbsp;Walerii Loda, absolwent Technikum Mechanicznego w&nbsp;Mielcu i&nbsp;Szko\u0142y Trenerskiej we Francji. Pi\u0142karz (178 cm, 75 kg) Polonii Gda\u0144sk,&nbsp;wychowanek tego klubu (1966-1970), Arki Gdynia (1970-1972), G\u00f3rnika Zabrze (1972-1976), Stali Mielec (1976-1980, liga) oraz francuskich zespo\u0142\u00f3w AJ Auxerre (1980-1985), EA Guingamp (1985-1987) i&nbsp;FC Clermont-Ferrand (1987-1989 jako graj\u0105cy trener). Jeden z&nbsp;najwybitniejszych strzelc\u00f3w polskiego futbolu w&nbsp;rozgrywkach klubowych i&nbsp;reprezentacyjnych. Jako pi\u0142karz zabrskiego G\u00f3rnika, w&nbsp;ci\u0105gu czterech sezon\u00f3w ligowych (1973-1976) rozegra\u0142 105 mecz\u00f3w i&nbsp;strzeli\u0142 a\u017c 49 bramek. R\u00f3wnie skuteczny by\u0142 w&nbsp;reprezentacji Polski (61 A + 2) zdobywaj\u0105c 32 gole (pi\u0105ty snajper w&nbsp;historii bia\u0142o-czerwonych).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Zadebiutowa\u0142 w&nbsp;barwach narodowych w&nbsp;Toronto z&nbsp;Kanad\u0105 (1 sierpnia 1973), a&nbsp;ostatni mecz rozegra\u0142 podczas mistrzostw \u015bwiata (1982) w&nbsp;Alicante z&nbsp;Francj\u0105 (3:2) w&nbsp;walce o&nbsp;br\u0105zowy medal (strzeli\u0142 wyr\u00f3wnuj\u0105c\u0105 bramk\u0119 na&nbsp;1:1). Nie przypadkowo koledzy nazwali go \"Diab\u0142em\", bo te\u017c niekonwencjonalnie zachowywa\u0142 si\u0119 na&nbsp;boisku. Nie by\u0142o dla&nbsp;niego trudnych i&nbsp;straconych pi\u0142ek: akrobatyczne wyskoki (znany ze wspania\u0142ych \"g\u0142\u00f3wek\"), dynamiczne szar\u017ce, zaskakuj\u0105ce strza\u0142y sprawia\u0142y, \u017ce&nbsp;obro\u0144cy rywali atakowali go z&nbsp;niebywa\u0142\u0105 determinacj\u0105 i&nbsp;nie zawsze fair (cz\u0119ste kontuzje). Nikt nigdy nie wiedzia\u0142 co zrobi i&nbsp;jak si\u0119 zachowa nawet powoli snuj\u0105cy si\u0119 po boisku Szarmach. Cios m\u00f3g\u0142 zada\u0107 w&nbsp;ka\u017cdej chwili. Na tym polega\u0142a jego wielko\u015b\u0107. Celnie strzela\u0142 tak\u017ce na&nbsp;IO w&nbsp;Montrealu (1976).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Trzykrotny uczestnik fina\u0142\u00f3w mistrzostw \u015bwiata (1974, 1978, 1982) podczas kt\u00f3rych dwukrotnie wyst\u0105pi\u0142 w&nbsp;\"ma\u0142ym finale\" zdobywaj\u0105c br\u0105zowe medale. Najlepsz\u0105 gr\u0119 (podobnie jak ca\u0142a dru\u017cyna) zademonstrowa\u0142 podczas M\u015a w&nbsp;RFN (1974), gdzie obok&nbsp; Grzegorza Laty by\u0142 najskuteczniejszym naszym pi\u0142karzem (zdoby\u0142 6 bramek). Niestety, z&nbsp;powodu kontuzji nie wyst\u0105pi\u0142 w&nbsp;bardzo wa\u017cnym dla&nbsp;nas meczu z&nbsp;Niemcami. Cztery lata p\u00f3\u017aniej w&nbsp;Argentynie (1978) gra\u0142 w&nbsp;pi\u0119ciu meczach (strzeli\u0142 pi\u0119kn\u0105 bramk\u0119 w&nbsp;spotkaniu z&nbsp;Peru), a&nbsp;w&nbsp;Hiszpanii (1982) mimo i\u017c znajdowa\u0142 si\u0119 w&nbsp;\u015bwietnej formie grza\u0142 g\u0142\u00f3wnie \u0142aw\u0119 rezerwowych, o&nbsp;co do&nbsp;dzi\u015b ma pretensje do&nbsp;trenera Antoniego Piechniczka. Ale i&nbsp;tu (mimo i\u017c gra\u0142 tylko 60 minut z&nbsp;Kamerunem i&nbsp;ca\u0142y mecz z&nbsp;Francj\u0105) strzeli\u0142 gola tr\u00f3jkolorowym w&nbsp;\"ma\u0142ym finale\" o&nbsp;medal.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>W sumie podczas 13 spotka\u0144 na&nbsp;M\u015a w&nbsp;ci\u0105gu 1005 minut gry zdoby\u0142 7 bramek. Po wyje\u017adzie z&nbsp;Polski zrobi\u0142 spor\u0105 karier\u0119 w&nbsp;klubach francuskich (g\u0142\u00f3wnie Auxerre), gdzie strzela\u0142 tak\u017ce du\u017co goli. By\u0142 tam te\u017c trenerem. Do\u015b\u0107 nieoczekiwanie, jako szkoleniowiec, dosta\u0142 propozycj\u0119 z&nbsp;Zag\u0142\u0119bia Lubin i&nbsp;od stycznia 1998 pracowa\u0142 w&nbsp;tym klubie. Po pierwszym udanym okresie trenerskiej egzystencji,&nbsp;mia\u0142 g\u0142o\u015bny konflikt z&nbsp;czo\u0142owymi zawodnikami i&nbsp;musia\u0142 si\u0119 rozsta\u0107 z&nbsp;Lubinem. Mieszka nadal we Francji, ale&nbsp;cz\u0119sto mo\u017cna go spotka\u0107 na&nbsp;ligowych meczach w&nbsp;kraju. Odznaczony m. in. z\u0142otym (dwukrotnie) Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1976 Montreal:<\/strong> napastnik <strong>dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (3 dru\u017c.) pokona\u0142a Irak 3:2 (Szarmach strzeli\u0142 2 bramki) i&nbsp;zremisowa\u0142a z&nbsp;Kub\u0105 0:0, zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;\u0107wier\u0107fin. zwyci\u0119\u017cy\u0142a KRL-D 5:0 (zn\u00f3w strzeli\u0142 2 bramki); w&nbsp;p\u00f3\u0142fin. wygra\u0142a z&nbsp;Brazyli\u0105 2:0 (strzeli\u0142 obie bramki i&nbsp;zosta\u0142 kr\u00f3lem strzelc\u00f3w turnieju); w&nbsp;finale przegra\u0142a z&nbsp; NRD 1:3 (0:2), zdobywaj\u0105c <strong>srebrny medal<\/strong>. Wyst\u0105pi\u0142 we wszystkich spotkaniach (inni jego koledzy nie zagrali w&nbsp;meczu fina\u0142owym, jakby z&nbsp;g\u00f3ry godz\u0105c si\u0119 na&nbsp;srebrny medal). Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Benigier Jan.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 339; EP Fuji: G\u00f3rnik Zabrze, s. 192, Bia\u0142o-Czerwoni, t. 20, s. 177, Herosi Mundiali, t. 8, s. 172; Gowarzewski, Bia\u0142o-Czerwoni, s. 371; Klimontowicz, Ruch olimpijski, s. 80 (tu b\u0142\u0119dnie: mistrz Polski i&nbsp;zdobywca PP); Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 884-885; Pawlak, Olimpijczycy, s. 250<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Andrzej Szarmach","post_excerpt":"ps. \"Diabe\u0142\", trener, jeden z najskuteczniejszych strzelc\u00f3w w historii polskiego futbolu, trzykrotny uczestnik mistrzostw \u015bwiata (1974, 1978, 1982) i zdobywca dw\u00f3ch br\u0105zowych medali, srebrny medalista olimpijski z Montrealu (1976) i kr\u00f3l strzelc\u00f3w tego turnieju.","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"andrzej-szarmach","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2021-03-05 10:38:29","post_modified_gmt":"2021-03-05 09:38:29","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/andrzej-szarmach\/","menu_order":57,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":15145,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:51:54","post_date_gmt":"2020-06-24 14:51:54","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>ps. \"Czoper\", jeden z&nbsp;najlepszych polskich obro\u0144c\u00f3w, wychowanek krakowskiej Wis\u0142y, medalista olimpijski: z\u0142oty (1972) i&nbsp;srebrny (1976) oraz&nbsp;br\u0105zowy medalista M\u015a (1974).<br><\/strong><br>Urodzony 13 stycznia 1951 w&nbsp;Tomaszowie Mazowieckim, syn Antoniego i&nbsp;Stanis\u0142awy (mieli czterech syn\u00f3w z&nbsp;kt\u00f3rych trzech, opr\u00f3cz Antoniego - Henryk i&nbsp;Tadeusz gra\u0142o w&nbsp;pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105), absolwent Zasadniczej Szko\u0142y Zawodowej nr&nbsp;2 (1968), V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego dla&nbsp;Pracuj\u0105cych w&nbsp;Nowej Hucie (1974) i&nbsp;AWF w&nbsp;Krakowie, gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wf (1988).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Pi\u0142karz (180 cm, 73 kg), prawy obro\u0144ca (tak\u017ce stoper i&nbsp;libero), wychowanek krakowskiej Wis\u0142y (1963-1970 i&nbsp;1972-1978) reprezentowa\u0142 te\u017c barwy Gwardii Warszawa (1970-1972 i&nbsp;1978-1981) i&nbsp;FC Brugge (1981-1984). W&nbsp;ci\u0105gu 10 sezon\u00f3w ligowych rozegra\u0142 w&nbsp;Wi\u015ble (1969-1978) 201 mecz\u00f3w, strzelaj\u0105c 1 gola, mistrz Polski (1978), natomiast w&nbsp;Gwardii w&nbsp;ci\u0105gu 3 sezon\u00f3w ligowych (1971-1972 i&nbsp;1979) wyst\u0105pi\u0142 41 razy bez&nbsp;zdobytych bramek; jako reprezentant Polski (82 A + 5, 1 gol) zadebiutowa\u0142 w&nbsp;meczu z&nbsp;Irakiem (1970), a&nbsp;ostatni pojedynek w&nbsp;barwach narodowych rozegra\u0142 z&nbsp;Kolumbi\u0105 (1980). Powo\u0142any do&nbsp;reprezentacji senior\u00f3w (poprzednio w&nbsp;latach 1968-1969 rozegra\u0142 10 mecz\u00f3w w&nbsp;dru\u017cynie narodowej junior\u00f3w) przez&nbsp;Ryszarda Koncewicza, sta\u0142 si\u0119 niebawem podstawowym graczem s\u0142ynnej dru\u017cyny \"or\u0142\u00f3w\" Kazimierza G\u00f3rskiego (potem by\u0142 jeszcze w&nbsp;kadrze trenuj\u0105c pod kierunkiem Jacka Gmocha i&nbsp;Ryszarda Kuleszy).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>2-krotny uczestnik mistrzostw \u015bwiata (1974, 1978), br\u0105zowy medalista z&nbsp;RFN (1974). Chodzi\u0142 w\u0142asnymi \u015bcie\u017ckami, lubi\u0142 mie\u0107 \"w\u0142asne zdanie\" i&nbsp;z tego najcz\u0119\u015bciej powodu prze\u017cywa\u0142 wiele rozczarowa\u0144 i&nbsp;konflikt\u00f3w (Gmoch, Piechniczek). By\u0142 znakomitym obro\u0144c\u0105, na&nbsp;boisku spokojny i&nbsp;opanowany, wzbudza\u0142 zaufanie partner\u00f3w i&nbsp;widz\u00f3w. Nie by\u0142 showmanem, nie umia\u0142 odpowiednio \"sprzeda\u0107\" swoich umiej\u0119tno\u015bci; by\u0142 milczkiem, st\u0105d nie cieszy\u0142 si\u0119 specjalnym zainteresowaniem medi\u00f3w. Po zako\u0144czeniu kariery zawodniczej, powr\u00f3ci\u0142 z&nbsp;Belgii (1983) i&nbsp;zaj\u0105\u0142 si\u0119 studiami. Z&nbsp;dyplomem nauczyciela wf i&nbsp;trenera pi\u0142ki no\u017cnej pracowa\u0142 w&nbsp;klubach (Clepardia, Cracovia, CKS Czelad\u017a) i&nbsp;w szkole. By\u0142 te\u017c trenerem reprezentacji Polski junior\u00f3w (1997) i&nbsp;trenerem koordynatorem grup m\u0142odzie\u017cowych w&nbsp;krakowskiej Wi\u015ble (1998-2001).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Zas\u0142u\u017cony Mistrz&nbsp; Sportu, odznaczony m. in. z\u0142otym, srebrnym i&nbsp;br\u0105zowym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe i&nbsp;Krzy\u017cem Kawalerskim OOP. Pi\u0142karz roku 1975, zdobywca \"Z\u0142otych But\u00f3w\" 1975.&nbsp;<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1972 Monachium<\/strong>: obro\u0144ca <strong>dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (4 dru\u017c.) pokona\u0142a Kolumbi\u0119 3:0, Ghan\u0119 4:0 i&nbsp;NRD 2:1 zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;grupie p\u00f3\u0142fin. (4 dru\u017c.) zremisowa\u0142a z&nbsp;Dani\u0105 1:1 oraz&nbsp; zwyci\u0119\u017cy\u0142a ZSRR 2:1 (Szymanowski \"wy\u0142\u0105czy\u0142\" z&nbsp;gry s\u0142ynnego p\u00f3\u017aniej napastnika radzieckiego Olega B\u0142ochina) i&nbsp;Maroko 5:0 (w tym meczu uleg\u0142 ci\u0119\u017ckiej kontuzji i&nbsp;nie wyst\u0105pi\u0142 w&nbsp;finale) zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;meczu fina\u0142owym wygra\u0142a z&nbsp;W\u0119grami 2:1 (0:1) <strong>zdobywaj\u0105c<\/strong> <strong>z\u0142oty medal<\/strong>. Wyst\u0105pi\u0142 we wszystkich spotkaniach z&nbsp;wyj\u0105tkiem fina\u0142owego. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Anczok Zygmunt.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1976 Montreal:<\/strong> obro\u0144ca <strong>dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (3 dru\u017c.) pokona\u0142a Iran 3:2 i&nbsp;zremisowa\u0142a z&nbsp;Kub\u0105 0:0, zajmuj\u0105c 1. miejsce w&nbsp;grupie; w&nbsp;\u0107wier\u0107fin. zwyci\u0119\u017cy\u0142a KRL-D 5:0 (Szymanowski strzeli\u0142 jedn\u0105 bramk\u0119); w&nbsp;p\u00f3\u0142fin. wygra\u0142a z&nbsp;Brazyli\u0105 2:0; w&nbsp;finale przegra\u0142a z&nbsp;NRD 1:3 (0:2) <strong>zdobywaj\u0105c<\/strong> <strong>srebrny medal<\/strong>. Wyst\u0105pi\u0142 we wszystkich spotkaniach. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Benigier Jan.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 345 (tu b\u0142\u0119dnie 2-krotny medalista M\u015a); Pawlak, Olimpijczycy, s. 257-258; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 919-920 (tu b\u0142\u0119dny rok urodzenia 1961); EP Fuji: Wis\u0142a, s. 191-192, Polonia, s. 269, Bia\u0142o-Czerwoni, t. 20, s. 178, Liga polska, t. 25, s. 192; Gowarzewski, Encyklopedia, s. 501; Gowarzewski, Bia\u0142o-Czerwoni, s. 372; AAWF Krak\u00f3w, nr&nbsp;alb. 2004 \/ Z.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Antoni Szymanowski","post_excerpt":"ps. \"Czoper\", jeden z\u00a0najlepszych polskich obro\u0144c\u00f3w, wychowanek krakowskiej Wis\u0142y, medalista olimpijski: z\u0142oty (1972) i\u00a0srebrny (1976) oraz\u00a0br\u0105zowy medalista M\u015a (1974).","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"antoni-jan-szymanowski","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2022-01-13 11:42:15","post_modified_gmt":"2022-01-13 10:42:15","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/antoni-jan-szymanowski\/","menu_order":32,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":15170,"post_author":"1","post_date":"2020-06-24 16:52:03","post_date_gmt":"2020-06-24 14:52:03","post_content":"<p class=\"title-m-02\">TOMASZEWSKI JAN<\/p>\r\n<strong>ps. \"Tomek\", przedsi\u0119biorca, trener, jeden z\u00a0najlepszych bramkarzy w\u00a0historii polskiej pi\u0142ki no\u017cnej, \"cz\u0142owiek, kt\u00f3ry zatrzyma\u0142 Angli\u0119\", srebrny medalista z\u00a0Montrealu (1976).\r\n<\/strong>\r\nUrodzony 9 stycznia 1948 we Wroc\u0142awiu, syn Stanis\u0142awa i\u00a0Janiny, absolwent (matura) miejscowej Szko\u0142y przy Elektrycznych Zak\u0142adach Naukowych \"Elbro\" (1967) i\u00a03-letnich Zaocznych Studi\u00f3w Trenerskich w\u00a0warszawskiej AWF (1986). Zawodnik (192 cm, 95 kg),\u00a0bramkarz: \u015al\u0105ska Wroc\u0142aw (1960-1962 i\u00a01968-1970, liga), Gwardii Wroc\u0142aw (1963-1967), Legii Warszawa (1971), \u0141KS \u0141\u00f3d\u017a (1972-1978, liga), belgijskiego Beerschot (1978-1981), hiszpa\u0144skiego Herculesa Alicante (1981-1982) i\u00a0\u0141KS \u0141\u00f3d\u017a (1982). Reprezentant Polski (63 A + 2), zadebiutowa\u0142 w\u00a0meczu z\u00a0RFN (1:3) w\u00a0Warszawie (1971), a\u00a0zako\u0144czy\u0142\u00a0 reprezentacyjny sta\u017c w\u00a0spotkaniu z\u00a0Hiszpani\u0105 (1981).\r\n\r\n2-krotny uczestnik mistrzostw \u015bwiata (1974, 1978), gdzie zdoby\u0142\u00a0 br\u0105zowy medal (1974). Bohater ostatniego, decyduj\u0105cego spotkania eliminacyjnego do\u00a0tych mistrzostw z\u00a0 Angli\u0105 na\u00a0Wembley (1973), gdzie Polska zremisowa\u0142a 1:1 co da\u0142o jej upragniony awans i\u00a0w konsekwencji zdobycie medalu (po zwyci\u0119stwie nad Brazyli\u0105 1:0). Uznany zosta\u0142 przez\u00a0pras\u0119 angielsk\u0105 za najlepszego zawodnika bia\u0142o - czerwonych i\u00a0\"cz\u0142owieka, kt\u00f3ry zatrzyma\u0142 Angli\u0119\". Zdoby\u0142 wielk\u0105 popularno\u015b\u0107 w\u00a0kraju i\u00a0uznanie fachowc\u00f3w za granic\u0105. S\u0142ynny internacjona\u0142 Pele powiedzia\u0142, \u017ce\u00a0\"w bramce nie ma lepszych od\u00a0Polaka Tomaszewskiego\", po tym jak \"Tomek\" w\u00a0czasie M\u015a w\u00a0RFN obroni\u0142 trzy rzuty karne: Staffana, Tappera i\u00a0Uli Hoenessa. Olimpijczyk z\u00a0Montrealu (1976). Po zako\u0144czeniu kariery zawodniczej pr\u00f3bowa\u0142 swych si\u0142 w\u00a0roli trenera (\u0142\u00f3dzkie zespo\u0142y \u0141KS, Widzewa i\u00a0Or\u0142a), ale\u00a0z\u00a0mizernymi rezultatami; niewiele tak\u017ce zdzia\u0142a\u0142 w\u00a0szkoleniu kadry narodowej b\u0119d\u0105c asystentem Andrzeja Strejlaua (zrezygnowa\u0142 w\u00a0sierpniu 1990).\r\n\r\nSpecjalista od\u00a0marketingu w\u00a0r\u00f3\u017cnych firmach \u0142\u00f3dzkich, m. in. dyrektor firmy \"Karimex\". Od jesieni 1998 by\u0142 doradc\u0105 prezesa UKFiT Jacka D\u0119bskiego. Pisze (prasa) i\u00a0m\u00f3wi (tv) o\u00a0pi\u0142ce. G\u0142osi kontrowersyjne opinie i\u00a0dlatego zapraszany jest cz\u0119sto do\u00a0r\u00f3\u017cnego rodzaju dyskusji o\u00a0futbolu, kt\u00f3rego nadal jest wielkim entuzjast\u0105. Dzia\u0142acz PKOl. Autor wspomnie\u0144 pt. \"Czy mog\u0142em zosta\u0107 mistrzem \u015bwiata?\". Mistrz sportu, odznaczony m. in. Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe (dwukrotnie z\u0142otym i\u00a0srebrnym).\r\n\r\n<strong>*1976 Montreal:<\/strong> <strong>bramkarz dru\u017cyny pi\u0142karskiej,<\/strong> kt\u00f3ra w\u00a0grupie elim. (3 dru\u017c.) pokona\u0142a Iran 3:2 i\u00a0zremisowa\u0142a z\u00a0Kub\u0105 0:0, zajmuj\u0105c 1. msc w\u00a0grupie; w\u00a0\u0107wier\u0107fin. zwyci\u0119\u017cy\u0142a KRL-D 5:0, w\u00a0p\u00f3\u0142fin. wygra\u0142a z\u00a0Brazyli\u0105 2:0, w\u00a0finale przegra\u0142a z\u00a0NRD 1:3 (0:2), <strong>zdobywaj\u0105c<\/strong> <strong>srebrny medal<\/strong>. Wyst\u0105pi\u0142 we wszystkich spotkaniach. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Benigier Jan.\r\n\r\n<em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 352 (tu b\u0142\u0119dnie 2-krotny medalista M\u015a); Pawlak, Olimpijczycy, s. 226; EP Fuji: Legia, s. 197, Widzew, s. 179, Bia\u0142o-Czerwoni, t. 20, s. 179; Gowarzewski, Encyklopedia, s. 505; 80 lat \u0141\u00f3dzki OZPN, s. 179; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 946-947 (tu b\u0142\u0119dnie: mecz z\u00a0RFN na\u00a0Stadionie X-lecia w\u00a01976; powinno by\u0107 1971, i\u00a0Beerschot Antwerpia to\u00a0klub belgijski, a\u00a0nie holenderski); Gowarzewski, Bia\u0142o-Czerwoni, s. 373; AAWF Warszawa, D- 6045\/ Z.<\/em>\r\n\r\n<!-- history -->\r\n<table style=\"text-align: right; width: 85%;\" border=\"0\" cellspacing=\"0\" cellpadding=\"0\">\r\n<tbody>\r\n<tr>\r\n<td class=\"box3-title\" align=\"right\"><\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>","post_title":"Jan Tomaszewski","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"jan-tomaszewski","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-10-06 08:55:11","post_modified_gmt":"2020-10-06 06:55:11","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/jan-tomaszewski\/","menu_order":49,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":15200,"post_author":"1","post_date":"2020-06-24 16:52:08","post_date_gmt":"2020-06-24 14:52:08","post_content":"<p class=\"title-m-02\">WAWROWSKI HENRYK<\/p>\r\n<strong>trener, reprezentacyjny obro\u0144ca ze Szczecina, srebrny medalista olimpijski z\u00a0Montrealu (1976).<\/strong>\r\n\r\nUrodzony 25 wrze\u015bnia 1949 w\u00a0Szczecinie, absolwent Uniwersytetu Szczeci\u0144skiego (1987 pedagogika) i\u00a0Wy\u017cszej Szko\u0142y Policji w\u00a0Szczytnie, trener. Pi\u0142karz (172 cm, 80 kg),\u00a0obro\u0144ca, wychowanek miejscowej Arkonii (1961-1970), zawodnik Gwardii Warszawa (1970-1971) i\u00a0Pogoni Szczecin (1971-1979, liga) oraz\u00a0greckiego Iraklisu z\u00a0Salonik (1979-1981), ponownie Arkonii (1981-1982 i\u00a01983) i\u00a0du\u0144skiego Esbjerg BK (1982-1983). W\u00a0sto\u0142ecznej Gwardii w\u00a02 sezonach ligowych (1971-1972) rozegra\u0142 22 mecze i\u00a0strzelaj\u0105c 3 bramki. 27-krotny reprezentant Polski (25 A + 2) zadebiutowa\u0142 w\u00a0dru\u017cynie narodowej w\u00a0meczu z\u00a0Kanad\u0105 (1974) a\u00a0ko\u0144czy\u0142 reprezentacyjny sta\u017c w\u00a0spotkaniu z\u00a0Bu\u0142gari\u0105 (1978). Walczy\u0142 o\u00a0miejsce w\u015br\u00f3d bia\u0142o-czerwonych z\u00a0uczestnikiem M\u015a '74 Adamem Musia\u0142em. Uznanie u\u00a0Kazimierza G\u00f3rskiego zdoby\u0142 agresywno\u015bci\u0105 w\u00a0grze na\u00a0ca\u0142ym boisku i\u00a0umiej\u0119tno\u015bci\u0105 oraz\u00a0pasj\u0105 i\u00a0karno\u015bci\u0105 w\u00a0wykonywaniu \"zada\u0144 specjalnych\" (pokrycie wyznaczonego przeciwnika). Mistrz Sportu, odznaczony m. in. srebrnym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe i\u00a0Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Przedsi\u0119biorca, trener (Arkonia), s\u0119dzia sportowy, dzia\u0142acz Klubu Olimpijczyka.\r\n\r\n<strong>*1976 Montreal:<\/strong> obro\u0144ca <strong>dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w\u00a0grupie elim. (3 dru\u017c.) pokona\u0142a Iran 3:2 i\u00a0zremisowa\u0142a z\u00a0Kub\u0105 0:0 zajmuj\u0105c 1. msc w\u00a0grupie; w\u00a0\u0107wier\u0107fin. zwyci\u0119\u017cy\u0142a KRL-D 5:0, w\u00a0p\u00f3\u0142fin. wygra\u0142a z\u00a0Brazyli\u0105 2:0, a\u00a0w\u00a0finale przegra\u0142a z\u00a0NRD 1:3 <strong>zdobywaj\u0105c<\/strong> <strong>srebrny medal<\/strong>. Wyst\u0105pi\u0142 we wszystkich spotkaniach. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Benigier\u00a0Jan.\r\n\r\n<em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 360; EP Fuji, Polonia, s. 273, Bia\u0142o-Czerwoni, t. 20, s. 179; Gowarzewski, Bia\u0142o-Czerwoni, s. 373; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 992; Pawlak, Olimpijczycy, s. 278.<\/em>\r\n\r\n<!-- history -->\r\n<table style=\"text-align: right; width: 85%;\" border=\"0\" cellspacing=\"0\" cellpadding=\"0\">\r\n<tbody>\r\n<tr>\r\n<td class=\"box3-title\" align=\"right\"><\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>","post_title":"Henryk Wawrowski","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"henryk-wawrowski","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-10-06 15:13:19","post_modified_gmt":"2020-10-06 13:13:19","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/henryk-wawrowski\/","menu_order":116,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":15206,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:52:12","post_date_gmt":"2020-06-24 14:52:12","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><br><br><strong>trener, pi\u0142karz ze s\u0142ynnej rodziny sportowc\u00f3w, srebrny medalista olimpijski z&nbsp;Montrealu (1976).<br><\/strong><br>Urodzony 14 grudnia 1949 w&nbsp;Chorzowie w&nbsp;niezwykle usportowionej rodzinie Teodora (pi\u0142karz AKS Chorz\u00f3w, reprezentant Polski) i&nbsp;Adelajdy Jadwiszczok (pi\u0142karka r\u0119czna AKS Chorz\u00f3w, tak\u017ce reprezentantka Polski), absolwent \u015al\u0105skich Technicznych Zak\u0142ad\u00f3w Naukowych w&nbsp;Katowicach (1968) i&nbsp;AWF w&nbsp;Katowicach (1980), gdzie uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra wf i&nbsp;kwalifikacje trenera I kl. Pi\u0142karz (182 cm, 73 kg),&nbsp;pomocnik i&nbsp;\u015brodkowy&nbsp; obro\u0144ca, wychowanek szk\u00f3\u0142ki Stadionu \u015al\u0105skiego Chorz\u00f3w (1962-1968) zawodnik ROW Rybnik (1968-1973, liga), G\u00f3rnika Zabrze (1973-1980), francuskiego AJ Auxerre (1980-1983) i&nbsp;Melun (1983-1986, graj\u0105cy trener). Nie gra\u0142 w&nbsp;ukochanym klubie ojca, marzy\u0142 o&nbsp;wyst\u0119pach w&nbsp;G\u00f3rniku i&nbsp;kiedy przesta\u0142 tam gra\u0107, Stanis\u0142aw O\u015bliz\u0142o&nbsp;zaj\u0105\u0142 jego miejsce w&nbsp;obronie.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>W&nbsp;ci\u0105gu 6 ligowych sezon\u00f3w i&nbsp;1 na&nbsp;\"drugim froncie\" (1974-1978 i&nbsp;1980) rozegra\u0142 155 mecz\u00f3w i&nbsp;strzeli\u0142 10 bramek. 18-krotny reprezentant Polski (17 A + 1), zadebiutowa\u0142 w&nbsp;meczu z&nbsp;Jugos\u0142awi\u0105 (1973) i&nbsp;zako\u0144czy\u0142 wyst\u0119py w&nbsp;dru\u017cynie narodowej w&nbsp;spotkaniu z&nbsp;Islandi\u0105 (1979) zdobywaj\u0105c 2 bramki. \u015awietny obro\u0144ca, ale&nbsp;mimo s\u0142usznego wzrostu (182) by\u0142 zbyt lekki i&nbsp;delikatny, aby skutecznie powstrzymywa\u0107 szar\u017cuj\u0105cych napastnik\u00f3w. Poza tym - jak sam m\u00f3wi\u0142 - kto m\u00f3g\u0142 wtedy \"przebi\u0107\" Gorgonia i&nbsp;\u017bmud\u0119? Tote\u017c by\u0142 najcz\u0119\u015bciej zawodnikiem rezerwowym jak np. w&nbsp;kadrze \"22\" na&nbsp;fina\u0142y M\u015a '74. Spore sukcesy odnotowa\u0142 we Francji. Nie tylko sportowe umiej\u0119tno\u015bci&nbsp;zdecydowa\u0142y, \u017ce&nbsp;b\u0119d\u0105c pi\u0142karzem Auxerre zosta\u0142 wybrany na&nbsp;kapitana zespo\u0142u (lubiany przez&nbsp;koleg\u00f3w i&nbsp;kibic\u00f3w) i&nbsp;na boisku wyst\u0119powa\u0142 razem ze s\u0142ynnym \"Diab\u0142em\",&nbsp;Andrzejem Szarmachem. Po zako\u0144czeniu kariery zawodniczej zosta\u0142 trenerem. Najpierw we francuskim Melun, a&nbsp;nast\u0119pnie w&nbsp;Polsce (Olimpia Pozna\u0144, Szombierki Bytom).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Jako drugi trener Ruchu (wraz z&nbsp;Jerzym Wyrobkiem) doprowadzi\u0142 ten zesp\u00f3\u0142 do&nbsp;tytu\u0142u mistrza Polski (1989). Prac\u0119 trenersk\u0105 zako\u0144czy\u0142 w&nbsp;trzecioligowej Uranii Koch\u0142owice (1995). Obecnie dzia\u0142acz samorz\u0105dowy (radny miasta Chorzowa) i&nbsp;sp\u00f3\u0142dzielczy (Chorzowska Sp\u00f3\u0142dzielnia Mieszkaniowa) oraz&nbsp;sportowy (AKS - klub ojca). Mistrz Sportu, odznaczony m. in. z\u0142otym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe oraz&nbsp;Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i&nbsp;z\u0142ot\u0105 odznak\u0105 Zas\u0142u\u017cony w&nbsp;rozwoju woj. katowickiego.&nbsp;<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1976 Montreal<\/strong>: obro\u0144ca <strong>dru\u017cyny pi\u0142karskiej,<\/strong> kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (3 dru\u017c.) pokona\u0142a Iran 3:2 i&nbsp;zremisowa\u0142a z&nbsp;Kub\u0105 0:0, zajmuj\u0105c 1. msc w&nbsp;grupie; w&nbsp;\u0107wier\u0107fin. wygra\u0142a z&nbsp;KRL-D 5:0, w&nbsp;p\u00f3\u0142fin. pokona\u0142a Brazyli\u0119 2:0, a&nbsp;w&nbsp;finale przegra\u0142a z&nbsp;NRD 1:3 <strong>zdobywaj\u0105c<\/strong> <strong>srebrny medal<\/strong>. Wieczorek wyst\u0105pi\u0142 w&nbsp;meczu z&nbsp;NRD. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Benigier Jan.&nbsp;<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 362; EP Fuji: Ruch Chorz\u00f3w, s. 207, G\u00f3rnik Zabrze, s. 195, Bia\u0142o-Czerwoni, t. 20, s. 180; Gowarzewski, Bia\u0142o-Czerwoni, s. 374; Klimontowicz, Ruch olimpijski, s. 84; Pawlak, Olimpijczycy, s. 281 (tu zbyt niski - 173 cm); Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, s. 1000; Archiwum AWF Katowice.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Henryk Wieczorek","post_excerpt":"trener, pi\u0142karz ze s\u0142ynnej rodziny sportowc\u00f3w, srebrny medalista olimpijski z Montrealu (1976).","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"henryk-piotr-wieczorek","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-12-14 13:51:29","post_modified_gmt":"2020-12-14 12:51:29","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/henryk-piotr-wieczorek\/","menu_order":39,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":15324,"post_author":"1","post_date":"2020-06-24 16:52:38","post_date_gmt":"2020-06-24 14:52:38","post_content":"<p class=\"title-m-02\">\u017bMUDA W\u0141ADYS\u0141AW ANTONI<\/p>\r\n<strong>nauczyciel wf, trener, przedsi\u0119biorca, jedyny polski pi\u0142karz (obro\u0144ca), kt\u00f3ry bra\u0142 udzia\u0142 w\u00a0czterech Mundialach (1974, 1978, 1982, 1986) i\u00a0zdoby\u0142 na\u00a0nich dwa br\u0105zowe medale, olimpijczyk z\u00a0Montrealu (1976).\r\n<\/strong>\r\nUrodzony 6 czerwca 1954 w\u00a0Lublinie (syn Jana), absolwent Technikum Mechanicznego dla\u00a0Pracuj\u0105cych (1976), wroc\u0142awskiej AWF, gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wf (1982) i\u00a0Mi\u0119dzynarodowej Szko\u0142y Trenerskiej we W\u0142oszech. Pi\u0142karz (187 cm, 84 kg),\u00a0obro\u0144ca, stoper: Motoru Lublin (1966-1972), Gwardii Warszawa (1972-1974, liga), \u015al\u0105ska Wroc\u0142aw (1974-1980, liga i\u00a0MP 1977), Widzewa \u0141\u00f3d\u017a (1980-1982, liga), w\u0142oskiego Hellasu Verona (1982-1984, fina\u0142 Pucharu W\u0142och 1984), ameryka\u0144skiego Cosmosu Nowy Jork (1984) i\u00a0w\u0142oskiego US Cremonese Cremona (1984-1987).\r\n\r\n<strong>3-krotny mistrz Polski<\/strong> (1977 dla\u00a0\u015al\u0105ska, 1981, 1982 dla\u00a0Widzewa), <strong>zdobywca Pucharu Polski<\/strong> (1976). W\u00a0barwach sto\u0142ecznej Gwardii gra\u0142 w\u00a02 sezonach ligowych (1973-1974, 34 mecze bez\u00a0goli), za\u015b w\u00a0\u0142\u00f3dzkim Widzewie wyst\u0105pi\u0142 w\u00a03 sezonach ekstraklasy (1980-1982, 67 gier i\u00a01 bramka). Reprezentant kraju (91 A + 2), trzeci na\u00a0li\u015bcie wszechczas\u00f3w za Lat\u0105 i\u00a0Deyn\u0105 (21 razy wyst\u0105pi\u0142 z\u00a0opask\u0105 kapitana zespo\u0142u). Zadebiutowa\u0142 (do\u015b\u0107 przypadkowo) w\u00a0przegranym meczu z\u00a0Irlandi\u0105 (1973), a\u00a0ostatni mecz w\u00a0reprezentacji (zdoby\u0142 dla\u00a0niej 2 goli) rozegra\u0142 z\u00a0Brazyli\u0105 (1986). Przeszed\u0142 do\u00a0historii polskiego futbolu nie tylko jako znakomity obro\u0144ca, ale\u00a0tak\u017ce jako pi\u0142karz - rekordzista: <strong>uczestnik czterech fina\u0142\u00f3w mistrzostw \u015bwiata<\/strong> (1974, 1978, 1982, 1986) w\u00a0czasie kt\u00f3rych rozegra\u0142 21 spotka\u0144 (wyr\u00f3wna\u0142 \u015bwiatowy rekord tej imprezy Niemca Uwe Seelera).\r\n\r\nNale\u017ca\u0142 do\u00a0pierwszoplanowych naszych reprezentant\u00f3w w\u00a0pierwszych trzech Mundialach, a\u00a0dwukrotnie wszed\u0142 wraz z\u00a0kolegami do\u00a0tzw. \"ma\u0142ego fina\u0142u\" zdobywaj\u0105c <strong>br\u0105zowy medal<\/strong> (1974, 1982). Kiedy wyst\u0105pi\u0142 w\u00a0pierwszym zwyci\u0119skim meczu z\u00a0Argentyn\u0105 (3:2) na\u00a0Neckarstadionie w\u00a0Stuttgarcie (1974) mia\u0142 20 lat; w\u00a0Meksyku (1986) nale\u017ca\u0142 do\u00a0grona weteran\u00f3w i\u00a0kiedy wpuszczono go na\u00a0boisko w\u00a0meczu z\u00a0Brazyli\u0105 (nasi rywale prowadzili ju\u017c 4:0), sko\u0144czy\u0142 lat 32. Odwa\u017cny, zawsze zaanga\u017cowany, solidny, twardy i\u00a0zdecydowany. Najwi\u0119kszy podziw wzbudza\u0142y na\u00a0boisku jego w\u015blizgi, prosto pod nogi rozp\u0119dzonych napastnik\u00f3w. \u017bartowano, \u017ce\u00a0\"m\u00f3g\u0142by bosymi stopami wbija\u0107 w\u00a0deski gwo\u017adzie\". Nie oby\u0142o si\u0119 jednak bez\u00a0ci\u0119\u017ckich i\u00a0bolesnych kontuzji. Operacje odbywa\u0142 w\u00a0Polsce, Austrii, W\u0142oszech i\u00a0Francji.\r\n\r\nPrzeciwno\u015bci losu znosi\u0142 ze spokojem, tak samo jak udane interwencje w\u00a0walce z\u00a0najlepszymi napastnikami \u015bwiata. Po zako\u0144czeniu kariery sportowej prowadzi\u0142 szk\u00f3\u0142k\u0119 pi\u0142karsk\u0105 w\u00a0Weronie, a\u00a0nast\u0119pnie zosta\u0142 g\u0142\u00f3wnym udzia\u0142owcem sp\u00f3\u0142ki \"\u017bmuda - Farina\" przenosz\u0105c si\u0119 z\u00a0W\u0142och do\u00a0Jeleniej G\u00f3ry. Niebawem (1997) o\u00a0\u015bwietnym zawodniku i\u00a0szkoleniowcu przypomniano sobie w\u00a0PZPN. Zosta\u0142 najpierw pomocnikiem Paw\u0142a Janasa w\u00a0kadrze m\u0142odzie\u017cowej, a\u00a0potem najbli\u017cszym wsp\u00f3\u0142pracownikiem selekcjonera kadry narodowej senior\u00f3w Jerzego Engela ( w\u00a0tej roli \"zaliczy\u0142\" pi\u0105ty Mundial 2002). Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu, odznaczony m. in. srebrnym i\u00a0z\u0142otym medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe i\u00a0Krzy\u017cem Kawalerskim OOP.\r\n\r\n<strong>*1976 Montreal<\/strong>: obro\u0144ca <strong>dru\u017cyny pi\u0142karskiej<\/strong>, kt\u00f3ra w\u00a0grupie elim. (3 dru\u017c.) pokona\u0142a Iran 3:2 i\u00a0zremisowa\u0142a z\u00a0Kub\u0105 0:0, zajmuj\u0105c 1. msc w\u00a0grupie; w\u00a0\u0107wier\u0107fin. zwyci\u0119\u017cy\u0142a KRL-D 5:0; w\u00a0p\u00f3\u0142fin. wygra\u0142a z\u00a0Brazyli\u0105 2:0; w\u00a0finale przegra\u0142a z\u00a0NRD 1:3 (0:2), <strong>zdobywaj\u0105c srebrny medal<\/strong>. Wyst\u0105pi\u0142 we wszystkich spotkaniach. Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Benigier Jan.\r\n\r\n<em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 381; EP Fuji: Widzew, s. 183, Polonia, s. 278, Bia\u0142o-Czerwoni, t. 20, s. 20, 181, Liga polska, t. 25, s. 195, Herosi Mundiali, t. 8, s. 194; 80 lat \u0141\u00f3dzki OZPN, s. 119, 121, 159; Gowarzewski, Bia\u0142o-Czerwoni, s. 375; Du\u0144ski, Od Pary\u017ca, a. 1098-1099; Pawlak, Olimpijczycy, s. 302-303; AAWF Wroc\u0142aw, sygn. 1685 \/ Z.<\/em>\r\n\r\n<!-- history -->\r\n<table style=\"text-align: right; width: 85%;\" border=\"0\" cellspacing=\"0\" cellpadding=\"0\">\r\n<tbody>\r\n<tr>\r\n<td class=\"box3-title\" align=\"right\"><\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>","post_title":"W\u0142adys\u0142aw \u017bmuda","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"wladyslaw-antoni-zmuda","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-10-05 13:44:38","post_modified_gmt":"2020-10-05 11:44:38","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/wladyslaw-antoni-zmuda\/","menu_order":22,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":13894,"post_author":"1","post_date":"2020-06-24 16:46:10","post_date_gmt":"2020-06-24 14:46:10","post_content":"<p class=\"title-m-02\">JANUSZEWSKI PAWE\u0141<\/p>\r\n<strong>ps. \"Janek\", mistrz Polski na niskich p\u0142otkach, mistrz Europy z Budapesztu (1998), olimpijczyk z Atlanty (1996) i Sydney (2000).\r\n<\/strong>\r\nUrodzony 2 stycznia\u00a01972 w Pyrzycach, syn Stanis\u0142awa i Marii Haliny Kli\u0144skiej, absolwent miejscowego Technikum Mechanizacji Rolnictwa i Instytutu Kultury Fizycznej w Szczecinie. Lekkoatleta (178 cm, 68 kg) Spartakusa\u00a0Pyrzyce (1986-1991, nie stowarzyszony -1992), Skry Warszawa (1993 -2002, trener Janusz Iskra) i Wawelu Krak\u00f3w (2003). 10-krotny reprezentant Polski w meczach mi\u0119dzypa\u0144stwowych 1993-2002 (13 start\u00f3w, 4 zwyc. ind.). 10-krotny mistrz Polski: 400 m p\u0142 (1995-1997, 1999, 2000, 2002) i\u00a0 4 x 400 m (1993-1995, 2000 ) i 3-krotny rekordzista kraju na koronnym dystansie 400 m p\u0142 - 48.94 w 1997, 48.90 w 1998 i 48.17 (20 sierpnia 1998 Budapeszt), kt\u00f3ry jest rekordem \u017cyciowym; rekord \u017cyciowy na 400 m - 46.79 (1 czerwca 1996 Bia\u0142ystok). 4-krotny uczestnik\u00a0mistrzostw \u015bwiata (1995, 1997, 1999, 2001), gdzie dwukrotnie zaj\u0105\u0142 5 m.: w\u00a0 G\u00f6teborgu (1995) w sztafecie 4 x 400 m i w Sewilli (1999) - w biegu na 400 m p\u0142 oraz 6 m. (48.57) w Edmonton (2001). Mistrz Europy na tym dystansie (48.17) z Budapesztu (1998) i br\u0105zowy medalista (48.46) ME z Monachium (2002). Akademicki mistrz \u015bwiata (48.64)\u00a0z Palma de Mallorca (1999), wicemistrz Europy junior\u00f3w w sztafecie 4 x 400 m (wraz z D. Zielenkiewiczem, T. Czubakiem i A. G\u0105siewskim) z Salonik (1991). 3-krotny uczestnik fina\u0142u Pucharu Europy, m. in. 3 m. w biegu na 400 m p\u0142 w Pary\u017cu (1999). \u017bonaty (Bernadetta K\u0119dzior), ma c\u00f3rk\u0119 Marcysi\u0119 (1999).\r\n\r\nBibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 213; Pawlak, Olimpijczycy, s. 100; MP m\u0119\u017cczyzn 1945-2001 (oprac. PZLA niepubl.);\u00a0\"Lekkoatleta\", 1993-1996 (miesi\u0119cznik), 1997-2002 (rocznik); \"Lekkoatleta\", 1996 , nr 7\/8, s. 12, 2000, s. 202; Kurzy\u0144ski, Mecze m\u0119\u017cczyzn 1984-2002 (oprac. niepubl.); USC Pyrzyce, AU 30\/1972.\r\n<strong>* 1996 Atlanta: 400 m p\u0142<\/strong> - 3 m. w IV przedb. (8 zaw.) z wynikiem 49.63, odp. z konk. (zw. D. Adkins, USA - 47.54).\r\n<strong>* 2000 Sydney: 400 m p\u0142<\/strong> - 2 m. w V przedb. (8 zaw.) z czasem 51.40, 4 m. w I p\u00f3\u0142fin.\u00a0 (8 zaw.) z czasem 48.42, 6 m. w finale (8 zaw.) - 48.44 (zw. A. Taylor USA - 47.50).\r\n\r\n<!-- history -->\r\n<table style=\"text-align: right;\" border=\"0\" width=\"85%\" cellspacing=\"0\" cellpadding=\"0\">\r\n<tbody>\r\n<tr>\r\n<td class=\"box3-title\" align=\"right\"><a>\u00ab powr\u00f3t do listy<\/a><\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>","post_title":"Pawe\u0142 Januszewski","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"open","post_password":"","post_name":"pawel-januszewski","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-09-29 09:29:22","post_modified_gmt":"2020-09-29 07:29:22","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/pawel-januszewski\/","menu_order":60,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":14414,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:48:35","post_date_gmt":"2020-06-24 14:48:35","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><br><br><br><strong>lekkoatleta, mistrz Polski, olimpijczyk z Sydney (2000) i Aten (2004), wielokrotny reprezentant Polski w chodzie sportowym.<\/strong><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Urodzony 5 lipca 1977 roku w Wa\u0142brzychu, syn W\u0142adys\u0142awa i Stanis\u0142awy Anny Jarosz; lekkoatleta (180 cm, 72 kg) G\u00f3rnika Wa\u0142brzych (1993-96) i AZS-AWF Gda\u0144sk (1997-2003), podopieczny trenera Krzysztofa Kisiela, specjalizuj\u0105cy si\u0119 w chodzie sportowym. Mistrz Polski na dystansie 50 km (1998) i halowy mistrz Polski na dystansie 5 km (2003). Uczestnik M\u015a w chodzie na 50 km: Sewilla 1999 - 20. miejsce, Edmonton 2001 - dyskwalifikacja, Pary\u017c 2003 - 7. miejsce,&nbsp;Helsinki 2005 - 7. miejsce&nbsp;oraz w chodzie na 20 km podczas Pucharu \u015awiata Podiebrady 1997 - 54., i ME Monachium 2004 - 14., ME Goeteborg 2006 - 6. miejsce.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>W historii chodu na 50 km w Polsce Magdziarczyk ma trzeci wynik - 3:44.53 (za Robertem Korzeniowskim - 3:36.03 i Tomaszem Lipcem - 3:40.08), a na 20 km czwarty - 1:20.47. W sierpniu 2007 roku zako\u0144czy\u0142 karier\u0119 zawodnicz\u0105.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*2000 Sydney:<\/strong> <strong>lekkoatletyka, ch\u00f3d sportowy, 50 km<\/strong> - 8. miejsce (56 zawodnik\u00f3w). Zw. Robert Korzeniowski.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*2004 Ateny:<\/strong> <strong>lekkoatletyka, ch\u00f3d sportowy, 50 km<\/strong> - 8. miejsce. Zw. Robert Korzeniowski.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Roman Magdziarczyk","post_excerpt":"lekkoatleta, mistrz Polski, olimpijczyk z Sydney (2000) i Aten (2004), wielokrotny reprezentant Polski w chodzie sportowym.","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"magdziarczyk-roman-janusz","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2022-07-05 11:33:07","post_modified_gmt":"2022-07-05 09:33:07","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/magdziarczyk-roman-janusz\/","menu_order":60,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":14199,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:47:35","post_date_gmt":"2020-06-24 14:47:35","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><br><br><strong>trener, narciarz, biegacz, specjalista na\u00a0dystansach sprinterskich, wielokrotny mistrz Polski, olimpijczyk z\u00a0Nagano (1998), Salt Lake City (2002), Turynu (2006) i\u00a0Vancouver (2010).<\/strong><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Urodzony 18 grudnia 1974 w&nbsp;Istebnej, syn Antoniego i&nbsp;Anny, absolwent szko\u0142y zawodowej w&nbsp;Bielsku Bia\u0142ej (1996) i&nbsp;katowickiej AWF (2000), gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wf (pracownik Katedry Sport\u00f3w Indywidualnych tej uczelni).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Narciarz, biegacz (177 cm \/ 72 kg), reprezentant LKS Mil\u00f3wka, LKS So\u0142a Rajcza (1991-1995) i&nbsp;AZS - AWF Katowice (1996-2001), podopieczny trener\u00f3w: Marcina Roszkowskiego (klub) i&nbsp;Aleksandra Wieretielnego (kadra). Do\u015b\u0107 niezwyk\u0142a kariera sportowa. 26-krotny mistrz Polski (2. miejsce w&nbsp;historii polskiego narciarstwa biegowego) po nieudanym starcie na&nbsp;mistrzostwach \u015bwiata w&nbsp;Ramsau (1999) chcia\u0142 ju\u017c zako\u0144czy\u0107 karier\u0119, ale&nbsp;w\u0142a\u015bnie w&nbsp;tym czasie wprowadzono do&nbsp;zawod\u00f3w biegi sprinterskie. Spr\u00f3bowa\u0142&nbsp; i&nbsp;znalaz\u0142 si\u0119 w\u015br\u00f3d \u015bwiatowej elity.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Wielokrotny mistrz Polski na\u00a0r\u00f3\u017cnych dystansach.\u00a0Br\u0105zowy medalista Uniwersjady 2001 Zakopane (4 x 10 km) i\u00a02-krotny zwyci\u0119zca Biegu Sylwestrowego w\u00a0Zakopanem (1997-1998).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Zako\u0144czy\u0142 karier\u0119 sportow\u0105 po XXI Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Vancouver 2010, aby zaj\u0105\u0107 si\u0119 szkoleniem m\u0142odzie\u017cy<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1998\u00a0Nagano: biegi narciarskie<\/strong> - <strong>10 km klas.<\/strong> - 76 m. na\u00a092 start. z\u00a0czasem 32.02,8 (zw. B. Daehlie, Norwegia - 27.24,5); <strong>15 km dow. (+10 km\u00a0 klas.)<\/strong> - 53 m.\u00a0 na\u00a068 start. z\u00a0czasem 1:14.37,3 (zw. T. Alsgaard, Norwegia - 1:07.01,7); <strong>50 km dow.<\/strong> - 40 m. na\u00a062 start. z\u00a0czasem 2:19.04,4 (zw. B. Daehlie, Norwegia - 2:05.08,2).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*2002 Salt Lake City: <\/strong><strong>biegi narciarskie<\/strong> - <strong>bieg na&nbsp;doch.<\/strong> - pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 10 km klas. - 26 m. na&nbsp;83 start. z&nbsp;czasem 27.14,6, druga cz\u0119\u015b\u0107 10 km dow. - bd.; <strong>sprint 1, 5 km<\/strong> - 3 m. w&nbsp;elim. z&nbsp;czasem 2.50,67; 3 m. w&nbsp;IV biegu \u0107wier\u0107f. z&nbsp;czasem - 3.00.7; 5 m. w&nbsp;II biegu p\u00f3\u0142fin. z&nbsp;czasem 3.00,6, odp. z&nbsp;konk., zajmuj\u0105c 9 m. (zw. T. A. Hetland, Norwegia).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*2006 Turyn: <\/strong><strong>biegi narciarskie<\/strong> - <strong>sprint<\/strong> - 19. miejsce; <strong>15 km styl. klas.<\/strong> - 25. miejsce; <strong>sprint dru\u017cynowy<\/strong> - 7. miejsce.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*2010 Vancouver: biegi narciarskie<\/strong> - <strong>1,6 km tech. klas.<\/strong> - 28. miejsce; <strong>sprint dru\u017cynowy<\/strong> - 14. Polska (Maciej Kreczmer, Janusz Kr\u0119\u017celok) odpadli w&nbsp;p\u00f3\u0142finale.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 242;&nbsp; Pawlak, Olimpijczycy, s. 134;&nbsp;Ziele\u015bkiewicz, Encyklopedia, s. 114, 386, 389, 390; USC Istebna - AU 105\/1974\/1; AAWF Katowice.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Janusz Kr\u0119\u017celok","post_excerpt":"pracownik AWF Katowice, trener, narciarz, biegacz, specjalista na dystansach sprinterskich, wielokrotny mistrz Polski, olimpijczyk z Nagano (1998), Salt Lake City (2002), Turynu (2006) i Vancouver (2010).","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"krezelok-janusz-adam","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2020-12-18 10:53:43","post_modified_gmt":"2020-12-18 09:53:43","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/krezelok-janusz-adam\/","menu_order":60,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":14419,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:48:35","post_date_gmt":"2020-06-24 14:48:35","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><br><br><br><strong>in\u017cynier, szablista Warszawianki, olimpijczyk z Monachium (1972).<br><\/strong><br>Urodzony 29 stycznia 1940 w Dzierzgowie, pow. Przasnysz, syn Mieczys\u0142awa i Stefanii z Nalewajk\u00f3w, absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Olsztynie (1957) i Wydzia\u0142u Budownictwa Wodnego PW (1980), szablista (177 cm, 74 kg) Warszawianki (od 1954, wychowanek trenera Aleksandra W\u00f3jcickiego). Bardzo dobry technik, najwi\u0119ksze sukcesy odni\u00f3s\u0142 w szablowej dru\u017cynie. Po raz pierwszy na arenie mi\u0119dzynarodowej \"pokaza\u0142 si\u0119\" podczas mistrzostw \u015bwiata junior\u00f3w w Leningradzie (1960), kiedy w turnieju ind. szabli wywalczy\u0142 br\u0105zowy medal. Wicemistrz Polski w tej broni (1972) i 3-krotny br\u0105zowy medalista (1967, 1971, 1975).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>W turniejach dru\u017c. o mistrzostwo Polski 3-krotnie wywalczy\u0142 z\u0142oty medal (1967, 1971, 1973) i a\u017c 10-krotnie srebrny (1959, 1961, 1962, 1964-1966, 1968-1970, 1972). Poza tym: 2-krotny medalista mistrzostw \u015bwiata w dru\u017cynie szablowej: srebrny w Hawanie (1969) i br\u0105zowy w Ankarze (1970) oraz 3-krotny finalista M\u015a: w turnieju ind. - w Pary\u017cu (1965) i Moskwie (1966), gdzie zaj\u0105\u0142 5 m. i w Wiedniu (1971), gdzie by\u0142 4 w dru\u017c. szablist\u00f3w. Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu, odznaczony m.in. Srebrnym i Br\u0105zowym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Zmar\u0142 11 wrze\u015bnia 2025 roku.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1972 Monachium: szermierka, szabla ind.<\/strong> - 2 m. w grupie elim. (6 zaw.) z 4 zw., 2 m. w drugiej grupie elim. (6 zaw.) z 3 zw., 5 m. w grupie \u0107wier\u0107fin. (6 zaw.) i 1 zw., odp. z konk.; <strong>szabla dru\u017c.<\/strong>&nbsp;- w grupie elim. (4 dru\u017c.) po zwyci\u0119stwach nad Austri\u0105 12:4 (Majewski nie walczy\u0142), Szwajcari\u0105 12:4 (1 zw.) i RFN 11:5 (nie walczy\u0142) Polacy zaj\u0119li 1 m.; w \u0107wier\u0107fin. przegrali z W\u0142ochami 2:9 (nie walczy\u0142); w meczu o m. 5-8 pokonali Francj\u0119 9:6 (2 zw.); w meczu o 5-6 m. zwyci\u0119\u017cyli Kub\u0119 9:5 (1 zw.), zajmuj\u0105c ostatecznie 5 m. (zw. W\u0142ochy). Partnerami w dru\u017cynie byli: K. Grzegorek, Z. Kawecki, J. Nowara i J. Paw\u0142owski.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 265; Pawlak, Olimpijczycy, s. 161; MES, t. 2, s. 121;&nbsp; Borz\u0119cki, Bia\u0142\u0105 broni\u0105, s. 7 i dalsze; \u0141uczak, Szermierka w Polsce, s. 94 i dalsze; APW, nr ind. 52772 + 27763.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Janusz Majewski (1940-2025)","post_excerpt":"in\u017cynier, szablista Warszawianki, olimpijczyk z Monachium (1972).","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"majewski-janusz-mieczyslaw","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2025-09-22 13:36:31","post_modified_gmt":"2025-09-22 11:36:31","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/majewski-janusz-mieczyslaw\/","menu_order":60,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":13430,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:44:10","post_date_gmt":"2020-06-24 14:44:10","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><br><strong>przedsi\u0119biorca (piekarz - cukiernik), koszykarz,\u00a0mistrz i reprezentant Polski (151), olimpijczyk z Monachium (1972).<\/strong><br><br>Urodzony 6 kwietnia 1949 w Gda\u0144sku, syn Kazimierza i Julianny Plewi\u0144skiej, absolwent miejscowego Liceum Gastronomicznego. Koszykarz (201 cm, 86 kg) Wybrze\u017ca Gda\u0144sk (od 1967), wychowanek trenera Jana Rudelskiego.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Podstawowy gracz (\u015brodkowy) i skuteczny strzelec \"Gda\u0144skich korsarzy\" z okresu najwi\u0119kszej \u015bwietno\u015bci tego zespo\u0142u: 4-krotny mistrz (1971-1973, 1978) i 2-krotny wicemistrz Polski (1970, 1980) oraz\u00a04-krotny zdobywca Pucharu Polski (wszystkie tytu\u0142y z dru\u017cyn\u0105 Wybrze\u017ca Gda\u0144sk).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Ko\u0144czy\u0142 karier\u0119 sportow\u0105 gr\u0105 w lidze w\u0119gierskiej.&nbsp;Reprezentant Polski (1971-1977), rozegra\u0142 w dru\u017cynie narodowej 151 spotka\u0144 zdobywaj\u0105c 1417 pkt. Przedsi\u0119biorca. Mistrz Sportu.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Zmar\u0142 4 marca 2026 roku w Gda\u0144sku.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1972 Monachium: cz\u0142onek&nbsp;dru\u017cyny koszyk\u00f3wki,<\/strong> kt\u00f3ra w grupie elim. wygra\u0142a z Filipinami 90:75 i Senegalem 95:59 oraz przegra\u0142a z Jugos\u0142awi\u0105 64:85, ZSRR 64:94, W\u0142ochami 59:71, RFN 65:67 i Puerto Rico 83:85, zajmuj\u0105c 6 m. w grupie; w spotkaniu o 9-12 m. pokona\u0142a Hiszpani\u0119 87:76; w meczu o 9-10 m. przegra\u0142a z Australi\u0105 83:91, zajmuj\u0105c 10 m. w turnieju. Sk\u0142ad&nbsp; dru\u017cyny zob. - Bia\u0142ow\u0105s Ryszard.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 167; Pawlak, Olimpijczycy, s. 44; Gebert, Poczet, s. 101; Porada, Igrzyska, s. 885; USC Gda\u0144sk, AU 3331\/49, AM 1183\/74.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Janusz Cegli\u0144ski (1949-2026)","post_excerpt":"przedsi\u0119biorca (piekarz - cukiernik), koszykarz,\u00a0mistrz i reprezentant Polski (151), olimpijczyk z Monachium (1972).","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"janusz-ceglinski","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2026-03-06 08:54:31","post_modified_gmt":"2026-03-06 07:54:31","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/janusz-ceglinski\/","menu_order":60,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":15271,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:52:25","post_date_gmt":"2020-06-24 14:52:25","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><br><br><br><br><strong>ps. \"Supe\u0142ek\", in\u017cynier architekt, olimpijczyk z Kilonii (1936), zamordowany podczas Powstania Warszawskiego w wolskim szpitalu.<br><\/strong><br>Urodzony 31 sierpnia 1903 w Zawierciu, pow. B\u0119dzin w kolejarskiej rodzinie Paw\u0142a Oktawiana i Wandy z Florjanowicz\u00f3w, uko\u0144czy\u0142 I Gimnazjum M\u0119skie Zwi\u0105zku Zawodowego Nauczycielstwa Polskich Szk\u00f3\u0142 \u015arednich w Warszawie (28 maja 1924) i tego samego roku wst\u0105pi\u0142 na Wydzia\u0142 Architektury PW, gdzie dyplom otrzyma\u0142 w 1934. W latach 1924-1925 \"s\u0142u\u017cy\u0142 w saperach\", natomiast nieco p\u00f3\u017aniej uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Piechoty w Zambrowie (1929-1930) i zwi\u0105zany by\u0142 z 21 pp. (od 1932 ppor. rez. piech.). Przysz\u0142y olimpijczyk - \u017ceglarz po rozpocz\u0119ciu studi\u00f3w wst\u0105pi\u0142 do AZS, ale jego specjalno\u015bci\u0105 by\u0142o p\u0142ywanie. Pasja \u017ceglowania opanowa\u0142a ca\u0142\u0105 rodzin\u0119 Zalewskich dopiero na prze\u0142omie lat dwudziestych i trzydziestych. Obok Janusza wsp\u00f3\u0142zawodnictwo podj\u0119li dwaj m\u0142odsi bracia - Stanis\u0142aw i Roman. Z pocz\u0105tku najlepszy by\u0142 Stanis\u0142aw, kt\u00f3ry znalaz\u0142 si\u0119 w reprezentacyjnej ekipie polskich regatowc\u00f3w podczas pierwszego zagranicznego startu w Kolonii (1934). Potem szanse si\u0119 wyr\u00f3wna\u0142y i obaj pojechali na igrzyska z tym, \u017ce Janusz zosta\u0142 kapitanem olimpijskiego jachtu \"Danuta\" (imi\u0119 c\u00f3rki szefa ekipy komandora Zi\u00f3\u0142kowskiego). Wynik olimpijski uznano w kraju za \"sportow\u0105 kl\u0119sk\u0119\". Komentowano: \"ka\u017cdy z naszych \u017ceglarzy by\u0142 zami\u0142owanym regatowcem i odnosi\u0142 sukcesy w kraju. Nie by\u0142a to jednak za\u0142oga zgrana ze sob\u0105 i wytrenowana w obs\u0142udze skomplikowanej maszyny regatowej, jak\u0105 by\u0142a Danuta. Nie pomog\u0142o przys\u0142owiowe \"serce do walki\" i znakomite wyszkolenie indywidualne Polak\u00f3w\".<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Jako architekt projektowa\u0142 umocnienia obronne na Westerplatte, a jako \u017co\u0142nierz stan\u0105\u0142 w obronie Warszawy (1939). Szybko stan\u0105\u0142 do walki z okupantem w Kedywie AK (ps. \"Supe\u0142ek\"). W lipcu 1943 stan\u0105\u0142 tak\u017ce na starcie I konspiracyjnych regat \u017ceglarskich na Wi\u015ble. W dniu wybuchu Powstania Warszawskiego wraz z oddzia\u0142em Kedywu \"Kolegium A\" uczestniczy\u0142 w zdobywaniu magazyn\u00f3w zaopatrzeniowych SS przy ul. Stawki. Akcja zako\u0144czy\u0142a si\u0119 sukcesem, ale ci\u0119\u017cko ranny ppor. \"Supe\u0142ek\" zosta\u0142 przetransportowany do szpitala na Woli. Kiedy kilka dni p\u00f3\u017aniej Niemcy go zdobyli, wymordowali wszystkich rannych i ca\u0142y personel prawdopodobnie 6 sierpnia 1944 r.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1936 Berlin: \u017ceglarstwo, klasa \"R6\"<\/strong> - 11 m. na 12 start. z wynikiem 18 pkt. (zw. Wielka Brytania - 67 pkt.). Miejsca za\u0142ogi polskiej w poszczeg\u00f3lnych wy\u015bcigach: 10-11-10-11-9-9-10. Partnerami Z. obok brata Stanis\u0142awa byli: A. Olszewski, J. Sieradzki i J. Szajba.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: Encyklopedia \u017ceglarstwa, s. 234 (tu jedynie nazwiska olimpijczyk\u00f3w bez \u017cadnych not biograficznych); Kryska-Karski, Straty, s. 498 (tu b\u0142\u0119dna lokalizacja \u015bmierci - O\u015bwi\u0119cim); G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 374 (tu b\u0142\u0119dny dzie\u0144 urodzin 15); Chwa\u0142a olimpijczykom, s. 93-97 (tu m. in. b\u0142\u0119dnie \"warszawiak z urodzenia\");&nbsp; Tuszy\u0144ski, Ksi\u0119ga, s. 324-325; Wryk, Straty, s. 91-92 (tu b\u0142\u0119dny dzie\u0144&nbsp; urodzin); G\u0142owacki, Dzieje \u017ceglarstwa, s. 204 i dalsze; Mr\u00f3wczy\u0144ski, Komunikat SARP, s. 53; Rutowska, Losy, s. 38; Pawlak, Olimpijczycy, s. 295 (tu&nbsp; b\u0142\u0119dna data urodzenia 15.08.1908); CAW:AP 2581, 3802 - B; APW , nr alb. 9119.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Janusz Zalewski (1903-1944)","post_excerpt":"ps. \"Supe\u0142ek\", in\u017cynier architekt, olimpijczyk z Kilonii (1936), zamordowany podczas Powstania Warszawskiego w wolskim szpitalu.","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"zalewski-janusz-rajmund","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2021-04-09 13:04:04","post_modified_gmt":"2021-04-09 11:04:04","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/zalewski-janusz-rajmund\/","menu_order":60,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":13211,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:43:22","post_date_gmt":"2020-06-24 14:43:22","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><br><br><br><strong>ps. \"Truda\", g\u00f3rnik kopalni \"Wujek\", hokeista z\u00a0Janowa, trzykrotny olimpijczyk z\u00a0Sarajewa (1984), Calgary (1988) i\u00a0Albertville (1988).<\/strong><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Urodzony 29 kwietnia 1962 w\u00a0Katowicach, syn J\u00f3zefa i\u00a0Adelajdy Domin, absolwent Technikum G\u00f3rniczego (wieloletni g\u00f3rnik-elektryk w\u00a0kopalni \"Wujek\"). Zawodnik (176 cm, 74 kg) Naprzodu Jan\u00f3w (1972-1997), wychowanek Alfreda Gansi\u0144ca, \u015brodkowy napastnik (dobrze wyszkolony technicznie, konstruktor akcji zaczepnych, bardzo dobrze zgrany z\u00a0Piotrem Kwasigrochem).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>W\u00a0barwach Naprzodu: 2-krotny wicemistrz Polski (1989, 1992), 3-krotny br\u0105zowy medalista MP (1982, 1986, 1987), w\u00a0ci\u0105gu 18 sezon\u00f3w ligowych rozegra\u0142 591 mecz\u00f3w zdobywaj\u0105c 297 goli. 98-krotny reprezentant Polski (1982-1992), strzelec 27 bramek.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Uczestnik 5 turniej\u00f3w o\u00a0M\u015a: 1985 Fryburg - 9 m. (gr. B-1), 1987 Canazei - 9 m. (gr. B-1), 1989 Sztokholm - 8 m. , 1991 Ljubljana - 12 m. (gr. B-4), 1992 Praha - Bratys\u0142awa - 12m.; 3-krotny olimpijczyk (1984, 1988, 1992). Podczas IO i\u00a0M\u015a rozegra\u0142 41 mecz\u00f3w zdobywaj\u0105c 2 gole. Odznaczony m. in. br\u0105zowym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1984 Sarajewo: cz\u0142onek dru\u017cyny hokejowej,<\/strong> kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (6 dru\u017c.) pokona\u0142a Jugos\u0142awi\u0119 8:1 oraz&nbsp;przegra\u0142a z&nbsp;ZSRR 1:12, RFN 5:8, W\u0142ochami 1: 6 i&nbsp;Szwecj\u0105 1:10, zajmuj\u0105c 4 m. w&nbsp;grupie; w&nbsp;meczu o&nbsp;7-8 m. przegra\u0142a z&nbsp;USA 4:7, zajmuj\u0105c 8 m. w&nbsp;turnieju (zw. ZSRR). Partnerami&nbsp; Adamca w&nbsp;dru\u017cynie byli: M. Cholewa, A. Chowaniec, J. Christ, H. Gruth, A. Hachu\u0142a, L. Jachna, W. Jobczyk, S. Klocek, A, Nowak, W. Olszewski, J. Piecko, H. Pytel, G. Samolej, K. Sikorski, J. Stopczyk, L. Synowiec, R. Szopi\u0144ski, A. Ujwary i&nbsp;A. Zabawa (trenerzy: Emil Nikodemowicz i&nbsp;Zenon Hajduga).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1988 Calgary: cz\u0142onek dru\u017cyny hokejowej,<\/strong> kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (6 dru\u017c.) zremisowa\u0142a ze Szwecj\u0105 1:1 oraz&nbsp;przegra\u0142a z&nbsp;Kanad\u0105 0:1, Francj\u0105 0:2 (dyskw. po wygranym meczu 6:2 w&nbsp;wyniku dodatniej pr\u00f3by antydopingowej u&nbsp;Jaros\u0142awa Morawieckiego), Szwajcari\u0105 1:4 i&nbsp;Finlandi\u0105 1:5, zajmuj\u0105c 5 m. w&nbsp;grupie; w&nbsp;meczu o&nbsp;m. 9-10 uleg\u0142a Austrii 2:3, zajmuj\u0105c w&nbsp;turnieju 10 m. (zw. ZSRR). Partnerami Adamca w&nbsp;dru\u017cynie byli: Z. Bryjak, M. Cholewa, J. Christ, M. Copija, H. Gruth, A. Hanisz, L. Jachna, A. K\u0105dzio\u0142ka, F. Kukla, P. Kwasigroch, J. Morawiecki, I. Pacula, K. Podsiad\u0142o, J. Potz, G. Samolej, K. Sikorski, R. Steblecki, M. Stebnicki, J. Szopi\u0144ski, R. Szopi\u0144ski i&nbsp;A. \u015awi\u0105tek (trenerzy: Leszek Lejczyk i&nbsp;Jerzy Mruk).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1992 Albertville: cz\u0142onek dru\u017cyny hokejowej<\/strong>, kt\u00f3ra w&nbsp;grupie elim. (6 dru\u017c.) przegra\u0142a ze Szwecj\u0105 2:7, Finlandi\u0105 1:9, W\u0142ochami 1:7, USA 0:3 i&nbsp;Niemcami 0:4, zajmuj\u0105c 6 m. w&nbsp;grupie; w&nbsp;spotkaniu o&nbsp;m. 9-12&nbsp; uleg\u0142a Szwajcarii 2:7, a&nbsp;w&nbsp;meczu o&nbsp;m. 11-12 wygra\u0142a z&nbsp;W\u0142ochami 4:1, zajmuj\u0105c 11 m. w&nbsp;turnieju (zw. WNP). Partnerami&nbsp; Adamca w&nbsp;dru\u017cynie byli: M. Batkiewicz, K. Bujar, M. Cholewa, M. Czerkawski, D. Garbocz, H. Gruth, J. Hajnos, K. Jurek, A. K\u0105dzio\u0142ka, M. Kieca, W. Klisiak, K. Ku\u017aniecow, D. P\u0142atek, M. Puzio, G. Samolej, J. Sobera, R. Sroka, R. Szopi\u0144ski, A. \u015awistak, W. Tkacz, M. Tomasik i&nbsp;S. Wieloch (trenerzy: Leszek Lejczyk i&nbsp;Jerzy Mruk).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 146-147; Pawlak, Olimpijczycy, s. 20; Klimontowicz, Ruch olimpijski, s. 49; Ziele\u015bkiewicz, Encyklopedia, s. 8, 285, 290 (tu b\u0142\u0119dnie dzie\u0144 urodzenia 19 kwietnia); USC Katowice, AU 330\/1962\/14 (pismo z&nbsp;14.05.2002); Wywiad \u015brodowiskowy.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Janusz Adamiec","post_excerpt":"ps. \"Truda\", g\u00f3rnik kopalni \"Wujek\", hokeista z\u00a0Janowa, trzykrotny olimpijczyk z\u00a0Sarajewa (1984), Calgary (1988) i\u00a0Albertville (1988).","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"janusz-andrzej-adamiec","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2021-04-29 13:41:19","post_modified_gmt":"2021-04-29 11:41:19","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/janusz-andrzej-adamiec\/","menu_order":60,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":13893,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:46:10","post_date_gmt":"2020-06-24 14:46:10","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><br><br><br><strong>g\u00f3rnik wiertacz, kajakarz z&nbsp;Czechowic, pi\u0119ciokrotny mistrz Polski, olimpijczyk z&nbsp;Meksyku (1968).<\/strong><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Urodzony 13 grudnia 1940 w&nbsp;Czechowicach-Dziedzicach, syn Franciszka i&nbsp;Antoniny Pucha\u0142a, absolwent zasadniczej szko\u0142y zawodowej (g\u00f3rnik wiertacz). Kajakarz (174 cm, 80 kg) G\u00f3rnika Czechowice (1954-1971) i&nbsp;Zawiszy Bydgoszcz (1962-1963), 5-krotny mistrz Polski w&nbsp;l. 1962-1971: K-2 10000 m (1967), K-2 500 m (1964), K-4 1000 m (1967), K-4 10000 m (1969) - dane niekompletne. Olimpijczyk (1968). Mistrz Sportu. Dzia\u0142acz sportowy odznaczony m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Zmar\u0142 9 czerwca 2017 roku.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1968 Meksyk: kajakarstwo, czw\u00f3rki 1000 m<\/strong> -&nbsp;3 m. w&nbsp;przedb. (6 osad) z&nbsp;czasem 3.21,7, 3 m. w&nbsp;p\u00f3\u0142fin.(5 osad) z&nbsp;czasem&nbsp;3.21,29, 8 m. w&nbsp;finale (9 osad) z&nbsp;czasem 3.22,10 (zw. osada Norwegii&nbsp; w&nbsp;sk\u0142adzie: S. Amundsen, E. S\u00f6by, T. Berger, J. Johansen - 3.14,38). Partnerami&nbsp;w osadzie byli: R. Marchlik, R. Piszcz i&nbsp;W. Zieli\u0144ski.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 213; Pawlak, Olimpijczycy, s. 100;&nbsp;Klimontowicz, Ruch, s. 61;&nbsp;Porada, Igrzyska, s. 872;&nbsp;Ksi\u0119ga sportu polskiego 1944-1974, s. 483; USC Czechowice-Dziedzice, AU 186\/1940\/6.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Ewald Janusz (1940-2017)","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"janusz-stefan-ewald","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2021-12-13 15:10:17","post_modified_gmt":"2021-12-13 14:10:17","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/janusz-stefan-ewald\/","menu_order":60,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":14435,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:48:39","post_date_gmt":"2020-06-24 14:48:39","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><br><br><br><strong>Zapa\u015bnik CWKS Legia Warszawa, absolwent AWF Pozna\u0144, dyplomowany trener zapas\u00f3w w stylu klasycznym, mistrz \u015bwiata z Budapesztu (1986) i najlepszy polski sportowiec 1986 w plebiscycie \"PS\" - pierwszy z zapa\u015bnik\u00f3w, trener asystent polskiej reprezentacji olimpijskiej 1996-2000 r.<\/strong><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Urodzony 11 pa\u017adziernika 1960 w Klarysewie ko\u0142o Warszawy, syn Jana i Apolonii Zdzieb\u0142o, absolwent Liceum Zawodowego w Piasecznie (1979) i pozna\u0144skiej AWF&nbsp;- filia Gorz\u00f3w Wlkp. (1999), gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra sportu (i zdoby\u0142 uprawnienia trenerskie), zapa\u015bnik (180 cm, 90 kg) stylu klasycznego (waga p\u00f3\u0142ci\u0119\u017cka 90 kg), reprezentant Elektronika Piaseczno 1972-1979 (pierwszy trener Ryszard G\u0142owacki) i Legii Warszawa 1979-1989 (trener Boles\u0142aw Dubicki, trenerzy kadry narodowej: Janusz Tracewski i Stanis\u0142aw Krzesi\u0144ski). Dwukrotnie uko\u0144czy\u0142 Mi\u0119dzynarodow\u0105 Szko\u0142\u0119 Zapa\u015bnicz\u0105 FILA&nbsp;(W\u0142ochy - Rzym&nbsp;- Osti 1996 r.,1998 r.).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Zawodnik o doskona\u0142ych warunkach fizycznych, wielkich ambicjach i \u015bwietnie opanowanej walce w parterze, 4-krotny mistrz Polski: w. \u015brednia - 1980, 1982 i w. p\u00f3\u0142ci\u0119\u017cka - 1983, 1985 \u017cyciowy sukces w Budapeszcie (1986), gdzie zdoby\u0142 z\u0142oty medal i tytu\u0142 mistrza \u015bwiata (w. 90 kg). By\u0142 te\u017c 2-krotnym medalist\u0105 ME: 1982 w Warnie - 2 m., 1983 Budapeszt - 3 m. (w. 82 kg). Zdoby\u0142 tak\u017ce z\u0142oty medal w mistrztostwach AZ w Bukareszcie w 1983 roku (82 kg). Olimpijczyk z Seulu (1988). Odznaczony z\u0142otym i srebrnym Medalem za Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia Sportowe. Du\u017cy sukces odni\u00f3s\u0142 jako asystent trenera Ryszarda \u015awierada wsp\u00f3\u0142uczestnicz\u0105c w sukcesach polskich zapa\u015bnik\u00f3w podczas IO w Atlancie (1996). Jako pierwszy z zapa\u015bnik\u00f3w wygra\u0142 plebiscyt czytelnik\u00f3w \"PS\" na najlepszego sportowca Polski (1986).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong><u>Trener mistrz\u00f3w olimpijskich, \u015bwiata, Europy:<\/u><\/strong><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Andrzej Wro\u0144ski:<br>Z\u0142oty medal IO Seul 1988 r. (100kg)<br>Z\u0142oty medal IO Atlanta 1996 r.&nbsp; (97kg)<br>W\u0142odzimierz Zawadzki:<br>Z\u0142oty medal IO Atlanta 1996 r. (62kg)<br>Z\u0142oty medal ME Sofia 1999 r. (63kg)<br>Ryszard Wolny:<br>Z\u0142oty medal IO Atlanta 1996 r. (69kg)<br>Z\u0142oty medal ME Oulu 1989 r. (62kg)<br>Dariusz Jab\u0142o\u0144ski:<br>Z\u0142oty medal M\u015a Pary\u017c 2003 r. (55kg)<br>Z\u0142oty medal ME Kouwola 1997 r. (52kg)<br>Odznaczenia:<br>Z\u0142oty, Srebrny Krzy\u017c Zas\u0142ugi&nbsp;(Prezydent RP)<br>Laur Premiera (2001 r.)<br>Z\u0142oty, srebrny, br\u0105zowy medal \"Za wybitne osi\u0105gni\u0119cia sportowe\"&nbsp;(GKKFiT)<br>Tytu\u0142 Mistrza Sportu&nbsp;(GKKFiS)<br>Z\u0142ota Gwiazda z Diamentami(za wybitne zas\u0142ugi w rozwoju Sportu Zapa\u015bniczego w Polsce)<br>Z\u0142ota Gwiazda Polskiego Zwi\u0105zku Zapa\u015bniczego<br>Z\u0142ota Gwiazda FILA<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1988 Seul: zapasy, styl klas., w. p\u00f3\u0142ci\u0119\u017cka 90 kg<\/strong>&nbsp;- w pierwszej kolejce przegra\u0142 na \u0142opatki z F. Pitschmanem (Austria), w drugiej wygra\u0142 na pkt. z Y. Moryam\u0105 (Japonia), w trzeciej uleg\u0142 na pkt. Ch. Gulldenowi (Szwecja) i odp. z turnieju (zw. A. Komszew Bu\u0142garia).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 266; Pawlak, Olimpijczycy, s. 163 (tu b\u0142\u0119dnie dzie\u0144 i miesi\u0105c urodzenia: 10 listopada); Staniszewski, Dzieje, s. 128, 143; Kronika sportu, s. 1015; Godlewski, Olimpijskie turnieje, s. 103, 221, 222, 237; Wywiad \u015brodowiskowy (ankieta zawodnika).<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Andrzej Malina","post_excerpt":"Zapa\u015bnik CWKS Legia Warszawa, absolwent AWF Pozna\u0144, dyplomowany trener zapas\u00f3w w stylu klasycznym, mistrz \u015bwiata z Budapesztu (1986) i najlepszy polski sportowiec 1986 w plebiscycie \"PS\" - pierwszy z zapa\u015bnik\u00f3w, trener asystent polskiej reprezentacji olimpijskiej 1996-2000 r.","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"malina-andrzej-janusz","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2022-10-11 12:50:20","post_modified_gmt":"2022-10-11 10:50:20","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/malina-andrzej-janusz\/","menu_order":60,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":13905,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:46:15","post_date_gmt":"2020-06-24 14:46:15","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><br><br><br><strong>technolog, sprinter, uczestnik IO w Melbourne (1956) i Rzymie (1960).<\/strong><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Urodzony 29 listopada 1933 w Poznaniu, syn Bronis\u0142awa i Joanny, absolwent Technikum&nbsp; Mechanicznego (technik technolog). Lekkoatleta (sprinter) Stali Pozna\u0144 (1953), CWKS Warszawa (1954-1955) i pozna\u0144skiej Warty (1955-1961).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>24-krotny reprezentant Polski w meczach mi\u0119dzypa\u0144stwowych 1955-1960 (40 start\u00f3w, bez zwyci\u0119stw indywidualnych), 3-krotny mistrz kraju: 200m (1960) i&nbsp; 4 x 100m (1954, 1955) i 6-krotny rekordzista Polski w reprezentacyjnej sztafecie 4 x 100m (od 41.1 w 1955 do 40.0 w 1958) i 10 x 100m (1.46.8 w 1958).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Rekordy \u017cyciowe: 100m - 10.5 (11 lipca 1958 \u0141\u00f3d\u017a) i 200m - 21.5 (27 wrze\u015bnia 1959 Pozna\u0144). Biega\u0142 tak\u017ce w sztafecie podczas Mi\u0119dzynarodowych Igrzysk Sportowych M\u0142odzie\u017cy, gdzie Polacy zaj\u0119li miejsca: w Warszawie (1955) - 3. i w Moskwie (1957) - 2. Podczas tych zawod\u00f3w zaj\u0105\u0142 5. m. w finale 100m - 10.8 (zw. M. Foik - 10.6). Mistrz Sportu (1957).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Zmar\u0142 w Poznaniu 14 czerwca 1961 r.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*Melbourne 1956: lekkoatletyka, 100 m<\/strong> - 2 m. w&nbsp;I przedb. (6 zaw.) z&nbsp;czasem 10.7, 4 m. w&nbsp;III \u0107wier\u0107fin. (6 zaw.) z&nbsp;czasem 10.8, odp. z&nbsp;konk. (zw. R. Morrow, USA - 10.5); <strong>200 m<\/strong> - 4 m. w&nbsp;X przedb. (7 zaw.) z&nbsp;czasem 21.9, odp. z&nbsp;konk. (zw. R. Morrow, USA - 20.6); <strong>4 x 100 m<\/strong> - 1 m. w&nbsp;IV przedb. (3 zesp.) z&nbsp;czasem 40.9 , 3 m. w&nbsp;I p\u00f3\u0142fin. (6 zesp.) z&nbsp;czasem 41.1 , 6 m. w&nbsp;finale (6 zesp.) z&nbsp;czasem 40.6 (zw.&nbsp; USA - 39.5). Partnerami w&nbsp;sztafecie byli: Z. Baranowski, M. Foik i&nbsp;E. Schmidt.<br><strong><br>*Rzym 1960: lekkoatletyka, 4 x 100m<\/strong> - w&nbsp;III przedb. zesp\u00f3\u0142&nbsp;polski&nbsp;zdyskwalifik. za przekroczenie strefy zmian (zw. RFN - 39.5). Partnerami w&nbsp;sztafecie byli: M. Foik, J. Juskowiak i&nbsp;J. Schmidt.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 214; Pawlak, Olimpijczycy, s. 101; Kurzy\u0144ski, Indeks LA 1945-1956 (oprac. niepubl.); \u0141ojewski, Mecze m\u0119\u017cczyzn, s. 42, 325; MP m\u0119\u017cczyzn 1945-2001 (oprac. PZLA niepubl.); Encyklopedia (Statystyczna) LA, s. 119, 133; zur Megede, Die Geschichte der olympischen Leichtathletik, t. 2, s. 121, 123, 152, 217; USC Pozna\u0144, AU 1602\/1933\/I, AZ 178\/1961\/Wilda.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Janusz Jarzembowski (1933-1961)","post_excerpt":"technolog, sprinter, uczestnik IO w Melbourne (1956) i Rzymie (1960).","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"jan-jarzembowski","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2022-11-29 11:24:09","post_modified_gmt":"2022-11-29 10:24:09","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/jan-jarzembowski\/","menu_order":60,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":13784,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:45:47","post_date_gmt":"2020-06-24 14:45:47","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><br><br><br><strong>in\u017cynier, tyczkarz, olimpijczyk z Rzymu (1960).<br><\/strong><br>Urodzony 2 stycznia 1935 w m. Korzec (pow. R\u00f3wne), syn Ignacego (mgr wf, kt\u00f3ry zgin\u0105\u0142 w czasie wojny) i\u00a0 Stanis\u0142awy Nowackiej. Uko\u0144czy\u0142 I Gimnazjum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce we Wroc\u0142awiu (1952) i rozpocz\u0105\u0142 studia na tamtejszej Politechnice (1953), kt\u00f3re uko\u0144czy\u0142 na Wydziale In\u017cynierii Sanitarnej i Wodnej Politechniki Warszawskiej, gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 mgr in\u017c. budownictwa og\u00f3lnego (1962). Lekkoatleta (178 cm, 72 kg) Zawodnik Gwardii Wroc\u0142aw (1955-1959) i Warszawa (1960-1966), wychowanek trenera Edwarda Adamczyka.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>18-krotny reprezentant Polski w meczach mi\u0119dzypa\u0144stwowych 1957-1963 (18 start\u00f3w, 6 zwyci\u0119stw indywidualnych), 3-krotny mistrz (1960-1962) i 3-krotny rekordzista Polski w skoku o tyczce (4.56 , 4.65 i 4.69). Rekord \u017cyciowy - 4.80 (1 maja 1963 Lahti ). Uczestnik Uniwersiady w Sofii (1961) i mistrzostw Europy w Belgradzie (1962). W tabelach \u015bwiatowych zajmowa\u0142 w 1963 - 21-27 miejsce. Odznaczony Krzy\u017cem Kawalerskim OOP (1984).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1960 Rzym: lekkoatletyka, skok o tyczce<\/strong> - w elim. osi\u0105gn\u0105\u0142 4.20 (min. kwalifik. 4.40), odp. z konk. (zw. D. Bragg, USA - 4.70).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 203; Pawlak, Olimpijczycy, s. 88; \u0141ojewski, Mecze m\u0119\u017cczyzn , s. 41, 321; MP m\u0119\u017cczyzn 1945-2002 (oprac. PZLA niepubl.); Encyklopedia (Statystyczna) LA, s. 104, 132, 155; Kurzy\u0144ski, Indeks LA 1945-1956&nbsp;(oprac. niepubl.); zur Megede, Die Geschichte der olympischen Leichtathletik, t. 2 , s. 205; APW , nr alb. 54360.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Janusz Gronowski","post_excerpt":"in\u017cynier, tyczkarz, olimpijczyk z Rzymu (1960).","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"gronowski-janusz-ignacy","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2023-01-02 10:58:51","post_modified_gmt":"2023-01-02 09:58:51","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/gronowski-janusz-ignacy\/","menu_order":60,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":15281,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:52:25","post_date_gmt":"2020-06-24 14:52:25","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><br><br><br><strong>trener, hokeista z Sosnowca, mistrz i reprezentant Polski, olimpijczyk z Cortina d' Ampezzo (1956).<\/strong><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Urodzony 27 kwietnia 1931 w Sosnowcu, absolwent szko\u0142y \u015bredniej. Hokeista, obro\u0144ca, wychowanek RKU Sosnowiec (do 1949), zawodnik Legii Warszawa (1950-1954) i G\u00f3rnika Katowice (1954-1958). 2-krotny mistrz Polski 1953 (Legia), 1958 (G\u00f3rnik) i 33-krotny reprezentant kraju (1950-1957).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Olimpijczyk (1956). Uczestnik 2 turniej\u00f3w o M\u015a (1957 Moskwa - 6 m., 1959 Czechos\u0142owacja - 11 m. (gr. B-5). Br\u0105zowy medalista Akademickich M\u015a (1953).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Zmar\u0142 19 stycznia 1977 roku w Sosnowcu.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>*1956 Cortina d'Ampezzo: cz\u0142onek dru\u017cyny hokejowej,<\/strong> kt\u00f3ra po przegranej z USA 0:4 i Czechos\u0142owacj\u0105 3:8 oraz zwyci\u0119stwie nad Szwajcari\u0105 6:2 nie zakwalifikowa\u0142a si\u0119 do fina\u0142owej \"6\"; w tzw. \"turnieju pocieszenia\" przegra\u0142a niespodziewanie z W\u0142ochami 2:5, ale wygra\u0142a z Austri\u0105 4:3 i zaj\u0119\u0142a ostatecznie w turnieju 8 m. (zw. ZSRR). Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Bromowicz Henryk.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 375 (tu brak podstawowych danych biograficznych i b\u0142\u0119dne wyniki IO w Cortina); Pawlak, Olimpijczycy, s. 296 (braki jak wy\u017cej); Klimontowicz, Ruch olimpijski, s. 86; Porada, Igrzyska, s. 840; Doma\u0144ski, \u015aladem, s. 181, 189, 191; Ziele\u015bkiewicz, Encyklopedia, s. 287-288 (tu brak biogramu olimpijczyka);&nbsp; Ponczek, Z tradycji olimpijskich, s. 18-19;&nbsp; Wywiad \u015brodowiskowy.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Janusz Zawadzki (1931-1977)","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"janusz-zawadzki","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2023-04-27 13:54:26","post_modified_gmt":"2023-04-27 11:54:26","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/janusz-zawadzki\/","menu_order":60,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":14726,"post_author":"15","post_date":"2020-06-24 16:50:04","post_date_gmt":"2020-06-24 14:50:04","post_content":"<!-- wp:paragraph -->\n<p><br><br><br><strong>technik budowlany, wszechstronny sportowiec pozna\u0144ski, koszykarz s\u0142ynnego KPW, olimpijczyk z Berlina (1936).<\/strong><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Urodzony 9 maja 1912 w Kramsku k. Konina, syn Adama i Heleny Marciniak, nauk\u0119 kontynuowa\u0142 w Poznaniu: tamtejszym gimnazjum K. Marcinkowskiego (gdzie otrzyma\u0142 \u015bwiadectwo dojrza\u0142o\u015bci) i Pa\u0144stwowej Szkole Budownictwa (gdzie zdoby\u0142 tytu\u0142 technika projektanta). Ju\u017c w szkole uprawia\u0142 kilka sport\u00f3w, ale najwi\u0119ksze sukcesy odni\u00f3s\u0142 w koszyk\u00f3wce.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Z gimnazjalnej dru\u017cyny przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do pozna\u0144skiego AZS (trzykrotne mistrzostwo Polski 1930-1932), a od marca 1932 reprezentowa\u0142 barwy s\u0142ynnego, znanego w Europie KPW z kt\u00f3rym wraz z kolegami (Z. Kasprzak, E. \u0141\u00f3j, Z. R\u00f3\u017cycki, F. Grzechowiak, J. \u015amigielski) zdoby\u0142 dwa tytu\u0142y mistrza (1935, 1939) i raz wicemistrza (1937) Polski. 16-krotny reprezentant kraju (zdobywca 108 pkt). Olimpijczyk.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Odni\u00f3s\u0142 tak\u017ce inne znacz\u0105ce sukcesy sportowe: w pi\u0142ce r\u0119cznej z zespo\u0142em KPW (mistrz Polski 1937, 1938), w hokeju na lodzie z AZS Pozna\u0144 (mistrz Polski 1933) i w wio\u015blarstwie (mistrz Polski 1935 w \u00f3semce KW-04. Tu\u017c po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej, w barwach KKS Pozna\u0144 zdoby\u0142 jeszcze tytu\u0142y mistrza Polski w koszyk\u00f3wce i pi\u0142ce r\u0119cznej (1946) po czym aktywnie uczestniczy\u0142 w organizacji i odbudowie \u017cycia sportowego w Poznaniu i Wielkopolsce.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Najwi\u0119ksze sukcesy odni\u00f3s\u0142 jako trener koszykarzy I ligowego KKS Lech Pozna\u0144: 4-krotne mistrzostwo (1949, 1951, 1955, 1958) i 2-krotne wicemistrzostwo Polski (1948, 1950). By\u0142 tak\u017ce&nbsp; trenerem dru\u017cyn reprezentacyjnych: m\u0119skiej (przygotowania do IO w Helsinkach 1952 ) i \u017ce\u0144skiej (1960-1962). \u017bonaty ze sportsmenk\u0105 Helen\u0105 Gasparsk\u0105, z kt\u00f3r\u0105 mia\u0142 dwie c\u00f3rki (Bogus\u0142awa, Zdzis\u0142awa).<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p>Zmar\u0142 w Poznaniu 9 grudnia 1982 i pochowany jest na Cmentarzu Junikowskim.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><strong>* 1936 Berlin: cz\u0142onek dru\u017cyny koszyk\u00f3wki<\/strong>, kt\u00f3ra w pierwszej kolejce przegra\u0142a z W\u0142ochami 28:44, ale w spotkaniu dodatkowym wyci\u0105gn\u0119\u0142a wolny los przechodz\u0105c do dalszych eliminacji. W drugiej rundzie Polacy przegrali z Japoni\u0105 31:43, wygrywaj\u0105c jednak w meczu dodatkowym z \u0141otw\u0105 28:23 awansowali do trzeciej rundy. Po zwyci\u0119stwie nad Brazyli\u0105 33:25 dru\u017cyna polska w \u0107wier\u0107fin. wygra\u0142a z Peru vo, w p\u00f3\u0142fin. przegra\u0142a z Kanad\u0105 15:42, a w pojedynku o br\u0105zowy medal uleg\u0142a Meksykowi 12:26, zajmuj\u0105c ostatecznie 4 m. w turnieju (zw. USA). Sk\u0142ad dru\u017cyny zob. - Filipkiewicz Zdzis\u0142aw.<\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->\n\n<!-- wp:paragraph -->\n<p><em>Bibl.: S\u0142ownik WF, 1985, z. 1, s. 102-103 (Andrzej Wernic); G\u0142uszek, Leksykon 1999, s. 294; Pawlak, Olimpijczycy, s. 196 (tu b\u0142\u0119dnie rok \u015bmierci 1987); MES, t. 2 , s. 244; USC Pozna\u0144, AZ 6440\/1982.<\/em><\/p>\n<!-- \/wp:paragraph -->","post_title":"Janusz Patrzykont (1912-1982)","post_excerpt":"technik budowlany, wszechstronny sportowiec pozna\u0144ski, koszykarz s\u0142ynnego KPW, olimpijczyk z Berlina (1936).","post_status":"publish","comment_status":"closed","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"patrzykont-janusz-stanislaw","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2023-05-09 15:32:35","post_modified_gmt":"2023-05-09 13:32:35","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"http:\/\/pkol.local\/person\/patrzykont-janusz-stanislaw\/","menu_order":60,"post_type":"person","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}]},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/team\/18945"}],"collection":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/team"}],"about":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/team"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/olimpijski.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18945"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}