Emocje po zwycięskim finale w Dakarze nie opadły nawet po powrocie do wioski olimpijskiej. Gabriela Stefanowicz, Lena Olejniczak, Stefania Onuorah i Nicola Brzeska opowiadają o radości ze zdobycia złota Młodzieżowych Igrzysk Olimpijskich, wzruszeniu podczas hymnu i wsparciu kibiców.
Ostatni gwizdek, wspólna radość i świadomość, że złote medale należą do nich – właśnie te chwile najmocniej zapisały się w pamięci polskich koszykarek 3×3. Po powrocie do wioski olimpijskiej zawodniczkom wciąż towarzyszyły ogromne emocje.
– Myślę, że jeszcze długo buzowały w nas emocje. Na pewno długo będziemy pamiętać ten dzień i go wspominać. Świętowanie jeszcze przed nami! – powiedziała Gabriela Stefanowicz.
– Ja z meczu finałowego pamiętam przede wszystkim moment, w którym rzuciłyśmy się na siebie i leżałyśmy na boisku, ciesząc się ze zwycięstwa – dodała Stefania Onuorah.
Podobnie decydujące chwile spotkania wspominała Nicola Brzeska. – Samego meczu prawie nie pamiętam, za to doskonale pamiętam ostatni gwizdek, kiedy wiedziałyśmy już, że wygrałyśmy i mamy złote medale – przyznała.
Polki podkreślały, że ich siłą były wzajemne zaufanie i radość ze wspólnej gry. Wiara w drużynę pozwalała im przystępować do kolejnych spotkań bez nadmiernej presji. – Bardzo wierzyłyśmy w nasz zespół i myślę, że między innymi to zaprowadziło nas tak daleko – zaznaczyła Stefania Onuorah.
– Grałyśmy razem i bawiłyśmy się koszykówką. Nie czułyśmy presji, po prostu czerpałyśmy radość z gry. I teraz stoimy tutaj ze złotymi medalami – dodała Nicola Brzeska.
Szczególnym momentem była ceremonia medalowa. Gdy dla polskiej drużyny zabrzmiał Mazurek Dąbrowskiego, radości towarzyszyło wzruszenie. – To ogromne wyróżnienie. Ceremonia była piękna, przyszło dużo ludzi, więc czułyśmy atmosferę i emocje. Usłyszenie Mazurka Dąbrowskiego było szczególnie wzruszającym momentem. Właśnie do tego dążyłyśmy podczas tego turnieju – powiedziała Lena Olejniczak.
Na pytanie o kolejne olimpijskie cele – Los Angeles lub Brisbane – mistrzynie odpowiedziały, że na razie chcą nacieszyć się sukcesem w Dakarze. – Chyba jeszcze nie wybiegałyśmy myślami aż tak daleko. Na razie cieszymy się chwilą – mówiła z uśmiechem Stefania Onuorah. – Po prostu jesteśmy z siebie dumne – dodała Nicola Brzeska.
Złote medalistki nie zapomniały również o kibicach. Podziękowały zarówno tym, którzy wspierali je z Polski, jak i osobom obecnym na trybunach w Dakarze. – Jesteśmy ogromnie wdzięczne za każde wsparcie, które czułyśmy od polskich kibiców i nie tylko – podkreśliła Nicola Brzeska.
– Za każde dobre słowo, każdy SMS i każdy filmik. Dziękujemy też tym, którzy przyjechali i kibicowali nam z trybun. To wspaniałe uczucie wiedzieć, że ktoś jest z nami i nas wspiera – powiedziała Lena Olejniczak.
– Lepiej się gra ze świadomością, że za naszymi plecami stoi tylu kibiców i ludzi, którzy chcą nas wspierać – podsumowała Stefania Onuorah.
Współautorem tego sukcesu i jednym z jego reżyserów jest niewątpliwie trener kadry Bartłomiej Koziatek, dla którego areny olimpijskie nie są nowością. W 2021 roku był trenerem męskiej kadry koszykarzy 3×3, która w Tokio debiutowała w igrzyskach olimpijskich. Rok temu z kolei, podczas Olimpijskiego Festiwalu Młodzieży Europy w Skopje, wraz z ekipą polskich koszykarek 3×3 – wywalczył złoty medal EYOF.
ToP, OlaW/PKOl
Fot.: Szymon Sikora/PKOl
