Konkurs im. Jana Parandowskiego

 

Konkurs na opowiadanie olimpijskie im. Jana Parandowskiego to jedyny nieokazjonalny konkurs dla młodzieży na opowiadania o najdłuższej tradycji we współczesnej kulturze olimpijskiej. Odbywa się od 1989 roku. W 2009 roku konkurs uznany został przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski za jedną z 20 najlepszych inicjatyw edukacyjnych realizowanych przez Narodowe Komitety Olimpijskie na świecie.

Poprzez uczestnictwo w konkursie młodzież szkolna rozwija swoje sportowe zamiłowania, poszerza wiedzę nt. Igrzysk Olimpijskich i szeroko rozumianego sportu, a także przenosi zachowania, emocje i postawy ze sportowego świata do własnego otoczenia i życia.

Opowiadania młodych autorów mówią o potrzebie uczciwej rywalizacji, fair play, szacunku dla przeciwnika i niepełnosprawności. Promują etyczne postawy i olimpijskie wartości. Propagują zachowanie godności w przypadku przegranej, dezaprobatę wobec rasizmu, dopingu i nieuczciwej rywalizacji. Promują wysiłek, siłę woli, przyjaźń i wspólnotę z innymi ludźmi.

Rekordowymi pod względem ilości zgłaszanych do konkursu opowiadań były lata: 2001 – 1098 opowiadań, 2002 – 1407 opowiadań, 2003 – 1191 opowiadań i rok 2004 – 1377 opowiadań.

Do 2006 roku konkurs odbywał się przy współpracy Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu, w 2007 roku – Ministerstwa Edukacji Narodowej, a w latach  2009 – 2016, przy wsparciu finansowym Ministerstwa Sportu i Turystyki. Od 2018 roku Konkurs odbywa się po honorowym patronatem Ministra Edukacji Narodowej.

Kim był Jan Parandowski?

To pisarz, eseista i tłumacz literatury. Brązowy medal olimpijski przyznany Janowi Parandowskiemu za „Dysk olimpijski” w doskonałym przekładzie niemieckim Jana Pawła Kaczkowskiego przez jury Międzynarodowego Konkursu Sztuki podczas Igrzysk XI Olimpiady w Berlinie w 1936 roku związał Go nierozerwalnie z Polskim Komitetem Olimpijskim. Świadczą o tym słowa pisarza wypowiedziane wiele lat później, podczas jednego ze spotkań w Klubie Olimpijczyka:

Moja książka dała mi prawo wstępu do świata sportowego, świata wielkiej przygody. I to jest moją największą nagrodą.”

Podsumowanie finału konkursu z 2020 r.

Galeria zdjęć z finału konkursu w 2019 r.

Wydania książkowe:

Od 2001 roku opowiadania laureatów wydawane są w formie książkowej.

  1. Serce stadionu – 11. Konkurs (2001)
  2. Prawda stadionu (2002)
  3. Światło stadionu (2003)
  4. Radość stadionu (2004)
  5. Stadiony nadziei (2005)
  6. Stadiony marzeń (2006)
  7. Stadiony wyobraźni (2007)
  8. Stadiony w słońcu (2008)
  9. Stadion ze słów (2009)
  10. Siła marzeń (2010)
  11. Na skrzydłach marzeń (2011)
  12. Spełnione marzenia (2012)
  13. Rezerwowa (2013)
  14. Radość biegania (2014)
  15. Sztafeta pokoleń (2015)
  16. Jesteśmy jedną drużyną (2016)
  17. Dogonić siebie (2017)
  18. Sport nie zna granic (2018)
  19. Mierzymy wysoko. W stulecie Polskiego Komitetu Olimpijskiego (2019)
  20. Gramy o przyszłość (2020)

Wszystkie opowiadania znajdziesz tu: Link do wydawnictw na www PKOl

Promotorzy i jurorzy konkursu

  • Renata Susałko – dziennikarka sportowa Polskiego Radia, juror konkursu od 1991 roku
  • dr Krzysztof Zuchora nauczyciel akademicki, poeta, etyk, członek Komisji Kultury i Edukacji Olimpijskiej PKOl – juror od 1995 roku, a od 1996 roku – przewodniczący jury konkursu
  • Magdalena Janicka – dziennikarka, juror od 1995 roku 
  • Tadeusz Rożej – przedstawiciel Ministerstwa Sportu i Turystyki do 2014, juror od 2003 do 2018 roku
  • Teresa Prusinowska – polonistka czytająca dokładnie wszystkie opowiadania zgłaszane do konkursu w latach 1996-2010
  • Jadwiga Pawlak – jurorka dokonująca pierwszej selekcji prac, polonistka czytająca wszystkie opowiadania od 2011 roku
  • dr Zofia Czernicka – dziennikarka i prezenterka telewizyjna, członkini Komisji Kultury i Edukacji Olimpijskiej PKOl
  • Magdalena Rejf – menedżerka Kultury i Edukacji Olimpijskiej PKOl, organizatorka konkursu od 1995 roku