Wacław Orłowski

ORŁOWSKI WACŁAW

ORŁOWSKI WACŁAW

przedsiębiorca, trener, zapaśnik stylu klasycznego, mistrz Polski, finalista i medalista mistrzostw świata i Europy, olimpijczyk z Meksyku (1968), działacz sportowy.

Urodzony 5 stycznia 1945 w Braunau (Bravnav?), Niemcy, syn Antoniego, absolwent Technikum Mechanicznego (1964).

Zapaśnik (182 cm / 99 kg) stylu klasycznego (waga średnia, półciężka i ciężka), reprezentant krakowskich klubów Kolejarza i Olszy (pierwszy trener Mieczysław Radoń), Daliny Myślenice i Wisłoki – Stomil Dębica (1964-1975). W ciągu całej kariery sportowej współpracował z trenerami: Tadeuszem Popiołkiem i Czesławem Korzeniem (klub) oraz Zygmuntem Dmowskim i Januszem Tracewskim (kadra).

3-krotny mistrz Polski: w. półciężkiej – 1968 i ciężkiej – 1970, 1973, największy sukces odniósł na MŚ 1967 (w. średnia) zdobywając brązowy medal. Był także: finalistą MŚ 1970 i 1971 – 6. (w. 100 kg) i dwukrotnie finalistą ME: 1970 – 4. (w. 100 kg), 1972 – 5. (w. do 100 kg).

Zawodnik o doskonałej konstrukcji fizycznej, wyróżniający się „suplesista”. Po zakończeniu kariery sportowej (1978-1980) instruktor zapaśnictwa w BKS Bochnia; później prywatny przedsiębiorca. Aktywny działacz sportowy, członek zarządu PZZ (jako wiceprezes PZZ autor kilku świetnych pomysłów nadania zapasom interesującej medialnej szaty, niestety odrzuconych), od 1977 – międzynarodowy sędzia zapaśniczy. Lubiany w środowisku (pogodny w życiu prywatnym).

Zasłużony Mistrz Sportu, odznaczony m.in. brązowym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe i Srebrnym Krzyżem Zasługi.

*1968 Meksyk: styl klas., w. półciężka 97 kg – w pierwszej kolejce przegrał 1:3 z N. Jakowlenko (ZSRR), w drugiej wygrał w 2.42 min. z N. Tekeshi (Japonia), w trzeciej przegrał 1:3 z T. Hemem (Norwegia), zajmując w turnieju m. 6-8 na 16 start. (zw. B. Radew Bułgaria).

Bibl.: Głuszek, Leksykon 1999, s. 289; Pawlak, Olimpijczycy, s. 190; Staniszewski, Dzieje, s. 141; Kronika sportu, s. 1015; MES, t. 2, s. 232; Księga sportu polskiego, s. 538-539; Godlewski, Olimpijskie turnieje, s. 88, 138, 223, 237; Lipski, MEZ (w przygotowaniu do druku); Wywiad środowiskowy.